II SA/Gd 84/14
WyrokWSA w Gdańsku2014-04-16
Skład orzekający: Jolanta Górska, Janina Guść, Mariola Jaroszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ właściwy do wydania decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości Skarbu Państwa, w tym nieruchomości z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, może udzielić bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia na podstawie zarządzenia wojewody?Ratio decidendi
Przepis art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, który stanowi, że organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa na podstawie zarządzenia wojewody, ma zastosowanie do wszystkich nieruchomości Skarbu Państwa, w tym tych pozostających w Zasobie Własności Rolnej Skarbu Państwa. Zarządzenie wojewody określa warunki udzielania bonifikat i ich wysokość dla wszystkich nieruchomości Skarbu Państwa, od których pobierana jest opłata przekształceniowa, bez względu na to, który podmiot wykonuje nadzór właścicielski.Stan faktyczny
M. i Z. S. złożyli wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa, zarządzanej przez Agencję Nieruchomości Rolnych, w prawo własności z bonifikatą. Starosta wydał decyzję o przekształceniu z 90% bonifikatą. Agencja Nieruchomości Rolnych wniosła odwołanie, kwestionując kompetencje wojewody do udzielenia bonifikaty na podstawie zarządzenia, twierdząc, że dotyczy ono tylko nieruchomości zarządzanych przez starostów. Wojewoda utrzymał decyzję w mocy. Agencja wniosła skargę do WSA, podtrzymując swoje stanowisko.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Agencji Nieruchomości Rolnych na decyzję Wojewody z dnia 11 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie bonifikaty od opłaty za przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę.
M. S. i Z. S. złożyli wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnych położonej w C., oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [[...]], w prawo własności, z udzieleniem bonifikaty od należnej opłaty z tytułu tego przekształcenia.
Starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, decyzją z dnia 11 października 2013 r., na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1, ust. 2, ust. 6, ust. 7 pkt 1 ust. 13 i ust. 15 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2012 r., poz. 83), zwanej dalej ustawą przekształceniową, orzekł o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, ustalając opłatę za przekształcenie przy zastosowaniu bonifikaty w wysokości 90%, na podstawie § 2 pkt 1, § 3 i § 4 zarządzenia Wojewody nr [[...]] z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikat od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i wysokości stawki procentowej tych bonifikat (Dziennik Urzędowy Województwa Pomorskiego z 2013 r. poz. 611).
Starosta ustalił na podstawie księgi wieczystej nr [[...]], prowadzonej przez Sąd Rejonowy, że właścicielem działki nr [[...]] jest Skarb Państwa - Agencja Nieruchomości Rolnych. Ustalił też, że wnioskodawcy byli użytkownikami wieczystymi nieruchomości objętej wnioskiem w dniu 13 października 2005 r., mają zatem uprawnienie do żądania przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o przekształceniu.
Organ wymieniając przesłanki udzielenia bonifikaty wskazał, że na podstawie zarządzenia Wojewody nr 20/13 ustalono bonifikatę od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, na rzecz osób fizycznych, która ma zastosowanie do nieruchomości zabudowanych budynkami jednorodzinnymi wykorzystywanymi wyłącznie na cele mieszkaniowe, przy czym wysokość bonifikaty wynosi 90% i może być ona udzielona jeżeli użytkownik wieczysty nie zalega, w dniu wydania decyzji, z zobowiązaniami pieniężnymi wobec Skarbu Państwa związanymi z przedmiotem przekształcenia. Stwierdzając, że wnioskodawcy spełnili przesłanki uprawniające do udzielenia bonifikaty starosta orzekł o obowiązku uiszczenia opłaty w wysokości 10% ustalonej wartości nieruchomości - 701,00 zł na rachunek Agencji Nieruchomości Rolnych.
Odwołanie od tej decyzji złożyła Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy z siedzibą w P., zaskarżając ją w całości i zarzucając organowi pierwszej instancji naruszenie art. 4 ust. 7 pkt. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oraz § 2 pkt 1, § 3 i § 4 zarządzenia Wojewody nr 20/13 z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikat od opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i wysokości stawki procentowej tych bonifikat.
Agencja stoi na stanowisku, że zarządzenie Wojewody będące podstawą udzielenia bonifikaty nie dotyczy nieruchomości znajdujących się w zarządzie Agencji Nieruchomości Rolnych, dotyczy ono bowiem jedynie nieruchomości zarządzanych przez starostów i prezydentów miast na prawach powiatu. W odwołaniu przywołano szereg przepisów odnoszących się do działania Agencji Nieruchomości Rolnych, w tym art. 1, art. 2 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2012 r., poz. 1187, ze zm.) oraz przepisy art. 4 i art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., nr 102, poz. 651). Odwołujący wywodzi z tych przepisów, że skoro prawa właścicielskie w stosunku do przekształconej nieruchomości wykonuje Agencja Nieruchomości Rolnych, wojewoda nie posiada kompetencji do udzielania bonifikaty od opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przedmiotowej nieruchomości. Ponieważ agencja ta jest organem wykonującym prawa właścicielskie, winna mieć możliwość decydowania o sposobie zarządzania gruntami, którymi gospodaruje w imieniu Skarbu Państwa.
Wojewoda decyzją z dnia 11 grudnia 2013 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Przywołał treść art. 4 ust. 7 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, zgodnie z którym organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w stosunku do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa na podstawie zarządzenia wojewody. Na podstawie tego przepisu w związku z art. 4 ust. 11a ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, Wojewoda wydał zarządzenie nr 20/13 z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikat od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i wysokości stawki procentowej tych bonifikat. Wojewoda ponowił ustalenia uprzednio dokonane oceniając jako zasadne przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności z uwzględnieniem bonifikaty i uznał, że Starosta prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie § 2 ust. 1, § 3 i § 4 tego zarządzenia.
Odnosząc się do zarzutu odwołania wojewoda stwierdził, że kompetencje starosty do udzielania bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości będących w zasobie Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa wynikają z art. 3 ustawy przekształceniowej, według którego decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wydaje starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej w przypadku nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, w tym również nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne osoby prawne, zatem także do nieruchomości Skarbu Państwa będących w zasobie Agencji Nieruchomości Rolnych.
Skargę na decyzję Wojewody z dnia 11 grudnia 2013 r. wniosła Agencja Nieruchomości Rolnych z siedzibą w Warszawie, w zakresie jak wynika z treści skargi, udzielenia bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w tej części. Odwołująca stwierdziła, że udzielenie bonifikaty w opłacie należnej Agencji Nieruchomości Rolnych nastąpiło z naruszeniem art. 4 ust. 7 pkt. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oraz § 2 pkt 1, § 3 i § 4 pkt 2 zarządzenia Wojewody nr 20/13 z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikat od opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i wysokości stawki procentowej tych bonifikat.
Skarżąca stwierdziła, że zgodnie z art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. nr 102 poz. 651 ze zm.) zasobem nieruchomości Skarbu Państwa są nieruchomości, które stanowią przedmiot własności Skarbu Państwa i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego Skarbu Państwa, natomiast w myśl art. 11 ust 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej. Wyjątkiem, wynikającym z ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, jest Zasób Własności Rolnej Skarbu Państwa (art. 12 ust. 1 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, Dz. U. z 2012 r. poz. 1187), który powierzono w zagospodarowanie Agencji Nieruchomości Rolnych stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2012 r. poz. 803).
Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy przekształceniowej starosta, wykonując zadania z zakresu administracji rządowej, wydaje decyzje o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w stosunku do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, również w przypadku nieruchomości Skarbu Państwa, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne, w tym niniejsza agencja. Starosta posiada więc kompetencje do wydania decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego we własność w stosunku, do gruntów Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Błędne jest jednak zastosowanie, w przypadku opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, art. 4 ust. 7 pkt. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności i przepisów zarządzenia Wojewody nr 20/13. W art. 4 ust. 7 pkt 1 tej ustawy ustawodawca nie wskazał bowiem wprost, jak to ma miejsce w przypadku zastrzeżenia kompetencji starosty do wydawania decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, że przepis ten ma zastosowanie do nieruchomości Skarbu Państwa, w stosunku do których prawo własności wykonują inne państwowe osoby prawne. Zarządzenie nr 20/13 ma zastosowanie wyłącznie do nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonuje starosta lub prezydent miasta na prawach powiatu. Przedmiotowa nieruchomość nie spełnia tego warunku, ponieważ prawa właścicielskie w stosunku do niej wykonuje Agencja Nieruchomości Rolnych. Wojewoda nie posiada kompetencji do udzielenia bonifikaty od opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przedmiotowej nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując, że zarówno wskazany wyżej art. 4 ust. 7 ustawy przekształceniowej jak i § 2 zarządzenia Wojewody dotyczą wszystkich nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa, bez względu na to jaki podmiot wykonuje nadzór właścicielski w stosunku do tych nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, polegającą na kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Działając na podstawie art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwaga ta jest istotna w niniejszej sprawie o tyle, że wprawdzie przedmiotem zaskarżenia jest udzielona przez starostę bonifikata z tytułu przekształcenia nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, jednakże sprawą administracyjną podlegającą kontroli sądu jest przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności z udzieleniem bonifikaty, zgodnie z treścią wniosku wszczynającego tę sprawę.
Zaskarżoną decyzją z dnia 11 grudnia 2013 r. utrzymano zatem w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia 11 października 2013 r., wydaną w przedmiocie przekształcenia za bonifikatą prawa użytkowania wieczystego przysługującego M. i Z. małżonkom S. w stosunku do nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa – Agencji Nieruchomości Rolnych, położonej w C., oznaczonej jako działka nr [[...]], w prawo własności.
W sprawie jest niesporne, a także prawidłowo zostało przez oba organy ustalone i ocenione, że spełnione zostały wszystkie przesłanki wynikające z przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, które uprawniały do przekształcenia przysługującego Z. S. i M. S. prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości gruntowej w prawo własności. Wnoszący o przekształcenie byli w dniu 13 października 2005 roku użytkownikami wieczystymi nieruchomości, której dotyczy niniejsza sprawa, a nieruchomość ta stanowiła własność Skarbu Państwa – Agencji Nieruchomości Rolnych.
Kontrolowana decyzja o przekształceniu spełnia ponadto wymagania określone w art. 4 ustawy przekształceniowej. Wysokość opłaty za przekształcenie została ustalona na podstawie operatu szacunkowego. Jako podmiot, na którego rachunek kwota opłaty ma zostać uiszczona, prawidłowo wskazano Agencję Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w P. Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 tej ustawy, osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia z zastrzeżeniem art. 5. Z akt sprawy wynika, że przedmiotem przekształcenia w niniejszej sprawie była nieruchomość stanowiąca własność Skarbu Państwa (zob. odpis z księgi wieczystej, w aktach administracyjnych), w stosunku do której wykonywanie prawa własności i innych praw rzeczowych Skarb Państwa powierzył Agencji Nieruchomości Rolnych. Skoro zaś przedmiotowa nieruchomość wchodziła w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, to oznacza, że - zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, Skarb Państwa powierzył Agencji Nieruchomości Rolnych wykonywanie prawa własności i innych praw rzeczowych na jego rzecz w stosunku do tego mienia. Następnie zgodnie z art. 5 ust. 2 tej ostatniej ustawy, Agencja Nieruchomości Rolnych obejmując we władanie powierzone składniki mienia Skarbu Państwa, wykonuje we własnym imieniu prawa i obowiązki z nim związane w stosunku do osób trzecich, jak również we własnym imieniu wykonuje związane z tymi składnikami obowiązki publicznoprawne. Wobec tego "dotychczasowym właścicielem" takiej nieruchomości, w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy przekształceniowej, jest Skarb Państwa. Prawo do opłaty z tytułu przekształcenia mieści się w pojęciu uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa, a te - zgodnie z art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa - wykonuje Agencja Nieruchomości Rolnych (zob. też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 października 2007 r., sygn. akt II SA/Łd 544/07; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt I OSK 99/08 – dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem to na rzecz Agencji Nieruchomości Rolnych należy uiścić opłatę z tytułu przekształcenia. Skutkiem zaś tego przysługuje jej status strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I OSK 286/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skarżąca Agencja Nieruchomości Rolnych w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji domaga się jej uchylenia w całości, natomiast w skardze wniesionej do sądu kwestionuje wydane w sprawie decyzje w części orzekającej o prawie wojewody do ustalania bonifikaty od opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w stosunku do gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Obu zaskarżonym decyzjom zarzuciła nieprawidłową wykładnię przepisu art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy przekształceniowej oraz § 2 pkt 1, § 3 i § 4 przywołanego zarządzenia Wojewody nr 20/13.
Kontrolując decyzje organów obu instancji sąd doszedł do przekonania, że zarzuty skarżącej Agencji Nieruchomości Rolnych są bezzasadne.
Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy w sytuacji gdy decyzja o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dotyczy nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, lecz pozostającej w Zasobie Własności Rolnej Skarbu Państwa, do opłaty z tytułu przekształcenia znajduje zastosowanie art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy przekształceniowej.
Przepis art. 4 ust. 7 pkt 1 wskazanej ustawy stanowi, że organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1 (tj. opłaty, którą osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi z tytułu tego przekształcenia – przyp. sądu), w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa - na podstawie zarządzenia wojewody.
Z art. 4 ust. 11a ustawy przekształceniowej wynika zaś, że w zarządzeniu wojewody, o którym mowa w ust. 7, określa się w szczególności warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych.
Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy przekształceniowej, starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej wydaje decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w przypadku nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, w tym również nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne. Z przepisu tego wynika zatem, że: po pierwsze - ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości ma zastosowanie do wszystkich nieruchomości Skarbu Państwa, a zatem w równym stopniu do nieruchomości Skarbu Państwa, którymi gospodarują starostowie, jak i do nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne, w tym skarżąca Agencja Nieruchomości Rolnych; po drugie - organem właściwym do orzekania o przekształceniu jest zawsze starosta (prezydent miasta na prawach powiatu). Kompetencja w zakresie orzekania o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na nieruchomości Skarbu Państwa w prawo własności, co zresztą wprost wynika z cytowanego przepisu. zawsze przysługuje staroście, mimo że na podstawie przepisów szczególnych, regulujących gospodarowanie różnymi kategoriami nieruchomości Skarbu Państwa nieruchomościami takimi gospodarują też inne organy, np. Agencja Nieruchomości Rolnych. W takiej sytuacji nie zachodzi tożsamość organu administracji państwowej i organu gospodarującego nieruchomością.
Tym samym również art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy przekształceniowej dotyczy wszystkich nieruchomości Skarbu Państwa, za których przekształcenie pobierana jest opłata. Kwestia bonifikaty nie stanowi zaś w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oddzielnego przedmiotu, stanowi jedynie akcesoryjny element sprawy głównej. Potwierdza to konstrukcja tego przepisu, który odsyła do art. 4 ust. 1 stanowiąc jednoznacznie, że organ właściwy do wydania decyzji o przekształceniu (a więc właściwy do wydania decyzji dotyczącej każdej nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, w tym również nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne}, może udzielić bonifikaty od każdej opłaty o jakiej mowa w art. 4 ust. 1 ustawy przekształceniowej, czyli od każdej opłaty, jaką osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi z tytułu tego przekształcenia. Błędne jest zatem stanowisko skarżącej Agencji Nieruchomości Rolnych, że w przepisie tym, aby miał zastosowanie także do nieruchomości stanowiących Zasób Własności Rolnej Skarbu Państwa, musiałby się znaleźć się zapis o treści: "nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa, w tym również nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne".
Przepis art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy przekształceniowej daje zatem staroście kompetencję do orzekania o każdej bonifikacie, a nadto – wraz z przepisem art. 4 ust. 11a tej ustawy - przesądza o tym, że warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych w stosunku do wszystkich nieruchomości Skarbu Państwa, za których przekształcenie pobierana jest opłata, określone muszą zostać w zarządzeniu wojewody. Żadnych wyjątków w tym zakresie ustawa przekształceniowa nie wprowadza, jak również żadnych norm szczególnych nie zawierają przywołane w odwołaniu i skardze przepisy regulujące zasady jej funkcjonowania.
W konsekwencji tych rozważań sąd przyjął prawidłowość rozstrzygnięć obu organów, które uznały, że do nieruchomości, której dotyczył wniosek Z. S. i M. S. (o przekształcenie za bonifikatą) znajduje zastosowanie art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Tym samym prawidłowe jest rozstrzygnięcie podjęte w oparciu o przepisy § 2 pkt 1, § 3 i § 4 zarządzenia Wojewody nr 20/13 z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikat od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i wysokości stawki procentowej tych bonifikat. W sprawie przy tym jest bezsporne, że wymogi uzyskania bonifikaty w wysokości 90% wynikające z przywołanych przepisów zarządzenia Wojewody nr 20/13 zostały spełnione, ponieważ jak wynika z ustaleń organów popartych materiałem dowodowym przedmiotowa nieruchomość jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, wykorzystywanym wyłącznie na cele mieszkaniowe, który został ujawniony w księdze wieczystej, nieruchomość gruntowa również wykorzystywana jest w całości na cele mieszkaniowe, a użytkownicy wieczyści nie zalegali, w dniu wydania decyzji, z zobowiązaniami pieniężnymi wobec Skarbu Państwa związanymi z przedmiotem przekształcenia.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania administracyjnego i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niezasadną oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło