VII SAB/Wa 138/15

Dnia 5 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na bezczynność Prezydenta [...] postanawia odrzucić skargę Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wniosku [...] S.A. z 15 kwietnia 2015 r. o pozwolenie na rozbiórkę i budowę Stacji Paliw [...] S.A. przy ul. [...] w [...]. Skargę rozrejestrowano na dwie skargi: na działalnie i na bezczynność tego organu. Skargę na działanie organu zarejestrowano pod sygnaturą akt VII SA/Wa 2880/15, zaś skargę na bezczynność zarejestrowano pod sygnaturą akt VII SAB/Wa 138/15. W skardze skarżąca Wspólnota wskazała, że wnosi o uchylenie stanowiska Burmistrza Dzielnicy [...][...] i Naczelnika Wydziału Architektury Nieruchomości [...] o utracie przez skarżącą praw strony tego postępowania o uwzględnienie wniosków składanych przez Wspólnotę podczas postępowania oraz zobowiązanie organu do udzielania odpowiedzi na pisma i wnioski Wspólnoty. Prezydent [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na bezczynność organu podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na niezałatwienie sprawy w terminie, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23, zwanej dalej k.p.a.). Przepis art. 37 k.p.a. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zaznaczyć też trzeba, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Zaznaczyć należy, iż taka sytuacja ma miejsce w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. W niniejszej sprawie strona skarżąca wnosząc skargę na bezczynność nie wykazała, iż wyczerpała tryb do jej wniesienia (poprzez zastosowanie się do wskazanego powyżej przepisu k.p.a.). Na wezwanie Sądu do usunięcia braku formalnego skargi w omawianej kwestii skarżąca Wspólnota w piśmie z 17 marca 2016 r. poinformowała, że takie zażalenie nie zostało złożone. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.