II OZ 430/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 3737/15 w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 3737/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił K. B. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2014 r. doręczono skarżącej w dniu 21 lipca 2014 r. Skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu, a następnie przekazana przez Sąd do organu w dniu 21 sierpnia 2014 r. Sąd prawomocnym postanowieniem z dnia 13 października 2014 r. sygn. akt IV Sa/Wa 1913/14 odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu. Następnie Sąd podniósł, że w dniu 2 grudnia 2014 r. K. B. wniosła do Sądu, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 2567/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 2 lutego 2015 r. Postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r. sygn. akt II OZ 442/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K. B. na postanowienie z dnia 23 stycznia 2015 r. Pismem z dnia 5 lutego 2015 r. skarżąca wniosła do organu ponownie skargę na tę samą decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 r. Sąd odrzucił skargę jako wniesioną po terminie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 października 2015 r. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2015 r. Odmawiając przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż w niniejszej sprawie siedmiodniowy termin dla dokonania czynności, jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu został zachowany. Skarżąca o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi dowiedziała się z postanowienia WSA w Warszawie z dnia 23 stycznia 2015 r. odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej 30 stycznia 2015 r., czyli skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w dniu doręczenia jej postanowienia. W dniu 5 lutego 2015 r. skarżąca złożyła do SKO w W. skargę na przedmiotową decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd wskazał jednak, iż w okolicznościach przedmiotowej sprawy, skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd podniósł, iż w rozpoznawanej sprawie skarżąca twierdzi, że była przekonana, iż termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg dopiero po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi. Uchybienie terminu do złożenia wniosku wynika więc, w ocenie Sądu, z błędnej interpretacji prawa, co nie jest okolicznością obiektywnie usprawiedliwiającą opóźnienie. Takie rozumowanie, zdaniem Sądu, nie ma żadnego uzasadnienia w przepisach prawa. Podkreślając, iż skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, Sąd odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. B., zarzucając mu naruszenie art. 87 i 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., w zw. z art. 6 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że w okolicznościach tej sprawy brak jest przesłanek uzasadniających uznanie za usprawiedliwiony wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, jednak z innych przyczyn niż podniesione w zażaleniu. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku reguluje art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 powołanego przepisu stanowi, iż w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z § 3 tego przepisu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Przedmiotem rozpoznania Sądu powinien być wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W sentencji zaskarżonego postanowienia Sąd wskazuje, iż na posiedzeniu niejawnym rozpoznawał sprawę z wniosku K. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, już jednak w rozstrzygnięciu stwierdza, iż odmawia przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Czyni to sentencję zaskarżonego postanowienia wewnętrznie sprzeczną i uniemożliwia określenie przedmiotu rozważań Sądu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia (str. 3 uzasadnienia), odnosząc się do wymogów formalnych wniosku o przywrócenie terminu, Sąd wskazuje, iż w niniejszej sprawie siedmiodniowy termin zakreślony dla dokonania czynności jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu został zachowany. Dalsze rozważania zawarte w tym akapicie, zwłaszcza stwierdzenie, iż skarżąca o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi dowiedziała się z postanowienia WSA w Warszawie z dnia 23 stycznia 2015 r. odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazują, iż przedmiotem rozważań Sądu jest wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz kwestia zachowania terminu do jego złożenia. Jednocześnie jednak, przechodząc do rozważań dotyczących uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej jaką jest wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, Sąd podnosi (str. 4 uzasadnienia), iż uznać należy, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Należy wskazać, że rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, po wcześniejszym ustaleniu, iż wniosek taki złożony został w terminie, Sąd powinien ocenić, czy wnioskodawca uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Tymczasem stwierdzenie Sądu I instancji pozwala uznać, iż okoliczność braku winy w uchybieniu terminu Sąd odnosi do samego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przyjęcie takiego założenia jest niedopuszczalne, podważa nadto wcześniejsze ustalenia Sądu, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został wniesiony w terminie. Istotne jest, że w dalszej części uzasadnienia Sąd wskazuje z kolei, iż skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Takie stwierdzenie pozwalałoby z kolei wysnuć wniosek, że przedmiotem rozważań Sądu jest wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Biorąc pod uwagę wskazane sprzeczności w sentencji oraz w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, ze względu na niemożność odtworzenia toku rozumowania Sądu, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił o uchyleniu postanowienia, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.