I SA/Bk 142/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę 1. Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] lutego 2014 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z [...] grudnia 2013 r., nr [...], określającą wobec Pana I. K. (w dalszej części zwanego także jako "Skarżący") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki M., nr VIN [...], w wysokości 10.819,00 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przeprowadzona kontrola podatkowa ujawniła, że Skarżący w dniu [...] czerwca 2008 r. dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki M. i nie rozliczył z tego tytułu podatku akcyzowego. Samochód został sprowadzony do Polski w dniu przeprowadzania badań technicznych, tj. [...] sierpnia 2008 r. W dniu [...].10.2013 r. organ I instancji dokonał oględzin nabytego pojazdu w obecności strony postępowania, w wyniku których ustalono, iż samochód marki M. jest pojazdem dwubryłowym typu pick-up, długość wewnętrzna skrzyni ładunkowej - 1290 mm, rozstaw kół - 3000 mm, kabina kierowcy i pasażera z dwoma rzędami siedzeń, dwa z przodu i kanapa z tyłu, wyposażenie kabiny typowe dla samochodu osobowego, tapicerowane siedzenia, podłokietniki na wszystkich czterech drzwiach, zagłówki na wszystkich pięciu siedzeniach, pasy bezpieczeństwa dla pięciu osób, szyby w czterech bocznych drzwiach przeszklone i otwierane. Jednocześnie oświadczył, że podatku akcyzowego nie zapłacił, gdyż był przekonany, że jest to samochód ciężarowy zarejestrowany w Niemczech jako LKW. Dodał, że żadnych zmian konstrukcyjnych w pojeździe nie dokonywał. Organy wskazały, że opodatkowanie wyrobów podatkiem akcyzowym, określa art. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257 w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego tj. w dniu 07.08.2008 r. dalej powoływana jako "u.p.a."). W załączniku Nr 1 do ustawy w pozycji 59 wymieniono samochody osobowe - CN 8703 - pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 11 u.p.a. przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju jest określane nabyciem wewnątrzwspólnotowym. Zgodnie z art. 3 ust. 2 u.p.a. do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. DE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). Tym samym, zdaniem organów aby stwierdzić czy samochód będący przedmiotem niniejszego postępowania podlega podatkowi akcyzowemu należy dokonać jego przyporządkowania do właściwego kodu CN, o którym mowa w pozycji 59 załącznika Nr 1 do ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Zgodnie z przepisami u.p.a. jest to jedyna metoda ustalania czy dany pojazd jest samochodem osobowym podlegającym obowiązkowi podatkowemu w podatku akcyzowym. Żadne inne przepisy krajowe dotyczące rejestracji pojazdu, opodatkowania podatkiem VAT czy ubezpieczenia pojazdu nie mają zastosowania w sprawie. Oceniając przedmiotowy pojazd pod kątem klasyfikacji taryfowej, a zatem czy jest to samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, czy do przewozu towarów, należało posłużyć się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdującymi się w części l sekcja l pkt A załącznika nr 1 do w/w rozporządzenia Komisji (WE). Zgodnie z cz. l, sekcja l, pkt. A załącznika nr 1 do w/w rozporządzenia Komisji (WE), klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem, do każdego towaru przypisano odpowiedni kod taryfy celnej (CN). Zgodnie z 1 regułą Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, i zgodnie z pozostałymi regułami Nomenklatury Scalonej (reguły stosuje się w kolejności). Ponadto klasyfikując towar do poszczególnych kodów taryfy celnej należy kierować się zasadami, o których mowa wyżej oraz faktycznym stanem towaru. O tym, iż typy pojazdów mogą być zaklasyfikowane do pozycji CN 8703 muszą świadczyć między innymi takie cechy jak: auto musi posiadać stałe siedzenia z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa), brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów, obecność wyposażenia całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Zestawiając powyższe cechy pojazdu przemawiające za uznaniem go jako zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób, z pojazdem nabytym wewnątrzwspólnotowo przez Skarżącego marki M., ustalone na podstawie przeprowadzonych oględzin oraz zeznań strony postępowania należy stwierdzić, iż badany pojazd w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego spełniał wszystkie warunki wyżej określone klasyfikujące pojazd jako samochód osobowy zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Oględziny pojazdu oraz zeznania strony wykazały, że pojazd posiadał dwa rzędy siedzeń (5 osobowy) fabrycznie zamontowanych z pasami bezpieczeństwa dla 5 pasażerów wraz z kierowcą, tapicerowane siedzenia, podłokietniki na wszystkich czterech drzwiach, zagłówki na wszystkich pięciu siedzeniach, szyby w czterech bocznych drzwiach przeszklone i otwierane. Ponadto całe wnętrze pasażerskie pojazdu wyłożone wykładziną na podsufitce, podłodze i ściankach bocznych tego samego typu i koloru. 2. Na powyższą decyzję Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przy uwzględnieniu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił dokonanie całkowicie dowolnych ustaleń w zakresie zakwalifikowania samego pojazdu jako samochód osobowy i naliczenie podatku akcyzowego należnego od samochodów osobowych, chociaż dokumentacja homologacyjna i rejestracyjna, jednoznacznie kwalifikuje ten pojazd jako samochód ciężarowy /LKW/, otwarty skrzyniowy oraz bezprawne oparcie rozstrzygnięcia o Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej zawartej w rozporządzeniu Rady /EWG/ nr 2658 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej statystycznej, chociaż nota wyjaśniająca nie ma mocy prawnej, a ponadto reguluje jedynie kwestie statystyczne. Skarżący podkreślił, że decyzja nakładająca obowiązek akcyzowy, powinna być wydana w oparciu o przepisy akcyzowe rangi ustawowej. W uzasadnieniu skargi Skarżący podkreślił, że nabyty pojazd został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez niego firmie i przez cały okres służy jako jedyny pojazd zaopatrzeniowy. Organy celne odwołując się do pomiarów skrzyni ładunkowej i rozstawu osi, nie zwróciły uwagi na to, że parametry te są podane jedynie w notach wyjaśniających do klasyfikacji nomenklatury scalonej SN i nie mogą stanowić źródła prawa obciążenia obywateli podatkiem akcyzowym. Noty wyjaśniające SN opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE seria C nr 74 z dnia 31 marca 2007 r., nie stanowią podstawy prawnej wydawania decyzji administracyjnych, gdyż podstawą nałożenia obowiązku podatkowego mogą być przepisy podatkowe rangi ustawowej, przy czym wszelkie elementy wpływające na skuteczność obciążenia podatkiem, musza wynikać z tych przepisów. Skarżący wskazał także, że z otrzymanych dokumentów jednoznacznie wynika, że nabyty pojazd był zarejestrowany w Niemczech jako pojazd ciężarowy a nie osobowy. 3. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w B., podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. 4. Zasadniczy spór w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości zaklasyfikowania przez organy podatkowe samochodu marki M., nr VIN [...] do pozycji CN 8703, a w konsekwencji określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia tego pojazdu. 5. Na wstępie należy stwierdzić, że w sprawie zastosowanie mają i stanowią podstawę rozstrzygnięcia przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), z uwagi, że wewnątrzwspólnotowe nabycie pojazdu w sprawie miało miejsce w sierpniu 2008 r. Zgodnie z art. 1 tejże ustawy, reguluje ona opodatkowanie wyrobów podatkiem akcyzowym oraz określa zasady i tryb wprowadzania do obrotu wyrobów objętych akcyzą i oznaczania niektórych z tych wyrobów znakami akcyzy. Jednocześnie w art. 3 ust. 2 u.p.a., wskazuje się, że do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). W załączniku Nr 1 do ww. ustawy w pozycji 59 wymieniono samochody osobowe - CN 8703 - jako pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. 6. Jak wskazuje S. Parulski w komentarzu do art. 3 u.p.a. klasyfikacja taryfowa polega na przyporządkowaniu określonemu towarowi właściwej podpozycji Nomenklatury Scalonej. Nomenklatura Scalona stanowi jedną z dwóch części Wspólnej Taryfy Celnej. Nomenklatura stanowi systematyczny i hierarchiczny zbiór towarów podzielonych na duże grupy towarowe, które są podzielone na 21 sekcji, działy (2 cyfry CN), pozycje (4 cyfry CN), podpozycje (6 cyfr CN) oraz kody CN (8 cyfr CN). Nomenklatura Scalona (CN) jest oparta na Zharmonizowanym Systemie Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). System HS powstał na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62). Stroną konwencji jest Unia Europejska, w wyniku czego Nomenklatura Scalona CN jest do 6 cyfr (podpozycje) w pełni zgodna z systemem HS, który jest przyjęty na świecie przez większość państw uprzemysłowionych. Prawidłowa klasyfikacja towaru do kodu CN wymaga uwzględnienia dwóch podstawowych kryteriów. Po pierwsze, istotne są właściwości materiałowe towaru (w tym przede wszystkim skład towaru), jak również proces jego produkcji. Po drugie, istotne znacznie ma przeznaczenie towaru lub jego funkcja (por. S. Parulski, Akcyza. Komentarz, LEX II wydanie, Warszawa 2010 r.). W celu ułatwienia klasyfikacji w Zharmonizowanym Systemie oraz w celu zapewnienia jednolitej klasyfikacji HS Światowa Organizacja Ceł wydała wyjaśnienia i wskazówki dotyczące klasyfikacji taryfowej. Wyjaśnienia do nomenklatury HS nie są objęte umową międzynarodową o Zharmonizowanym Systemie, w związku z czym nie są one wiążące zarówno dla podmiotów jak i organów celnych. Tym niemniej w praktyce stanowią one istotną wskazówkę, co do prawidłowej klasyfikacji towarów. W efekcie, w procesie klasyfikacji danego towaru bardzo istotna jest weryfikacja przyporządkowania danego towaru do podpozycji CN z wyjaśnieniami do Nomenklatury HS. Na istotną wagę i rangę tych wyjaśnień, pomimo braku mocy wiążącej, zwracają uwagę zarówno polskie sądy administracyjne, jak i Europejski Trybunał Sprawiedliwości. W Polsce wyjaśnienia do HS publikowane są w Monitorze Polskim w formie obwieszczenia Ministra Finansów. Oprócz wyjaśnień do systemu HS, Komisja Europejska wydaje noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej WE. Wyjaśnienia te również nie mają charakteru wiążącego (są one publikowane w Dzienniku C), natomiast stanowią one dodatkowe (uzupełniające) wyjaśnienia do Zharmonizowanego Systemu. Ich ranga jest również podkreślana przez orzecznictwo krajowe i wspólnotowe. W praktyce, obydwie grupy wyjaśnień są podstawą do klasyfikacji danego towaru do konkretnej podpozycji CN. Zadaniem organów podatkowych jest rozstrzygnięcie, czy zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu pojazd samochodowy jest wyrobem akcyzowym poprzez dokonanie klasyfikacji taryfowej pojazdu i przesądzenie o kryterium związanym z przeznaczeniem pojazdu. Zasady klasyfikacji są szczególnie istotne w przypadku pojazdów, które mogą być wykorzystywane zarówno do przewozu towarów, jak i do przewozu osób. Jak słusznie podnosi S. Parulski w cytowanym komentarzu do u.p.a. "W sytuacji, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazuje, iż dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów stanowi jego uboczną funkcję, wtedy taki pojazd należy zaklasyfikować do samochodów osobowych CN 8703 podlegających akcyzie. Jednakże, jeżeli głównym przeznaczeniem danego towaru jest przewóz towarów, a przewóz osób stanowi tylko uzupełnienie funkcjonalności pojazdu, wtedy taki pojazd należy klasyfikować do samochodów ciężarowych CN 8704 niepodlegających opodatkowaniu akcyzą" (por. S. Parulski, komentarz do art. 100 u.p.a., op. cit.). Trzeba, więc zauważyć, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu dla celów poboru akcyzy należy stosować klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Oceny tej nie przesądzają dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym, czy świadectwie homologacji typu samochodu. Dowód rejestracyjny samochodu jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, wydawanym w trybie Działu III rozdział 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Natomiast homologacja pojazdu stanowi sprawdzenie, czy dany typ pojazdu odpowiada określonym wymaganiom, istotnym m.in. z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, porządku ruchu na drodze, spokoju publicznego i wydzielania szkodliwych emisji (por. art. 68 Prawa o ruchu drogowym, obowiązujący do 21 czerwca 2013 r.). Klasyfikacja typu pojazdu wynikająca z powyższych dokumentów uwzględnia definicje samochodu osobowego i ciężarowego zamieszczone w odrębnych przepisach, które nie odwołują się do Nomenklatury Scalonej. Dokumenty te nie są zatem wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów celem stwierdzenia, czy pojazd jest wyrobem akcyzowym, bowiem dla potrzeb podatku akcyzowego, podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy ustawy o podatku akcyzowym, które odrębnie decydują o klasyfikacji pojazdów samochodowych, jako wyrobów akcyzowych. Główne kryterium klasyfikacji pojazdów w ramach pozycji CN 8703 oparte jest na zasadniczym ich przeznaczeniu do przewozu osób. Także w orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że klasyfikacja sprowadzonego pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną, podstawową, kluczową funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 17.01.2013, sygn. III SA/WA 1856/12) . Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd. Należy podkreślić, że TSUE w wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r. C-486/06 (źródło: www: eur-lex.europa.eu, nr 62006CJ0486), stwierdził, że "decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów" (pkt.23) "przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy ocenić według obiektywnych cech i właściwości tego towaru" (pkt.24). Trybunał stwierdził też, że z użytego wyrazu "przeznaczony" wynika, a znajduje to poparcie w orzecznictwie, że główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące, jeżeli jest ono jemu właściwe. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd pojazdów i ogół cech tych pojazdów nadający im ich zasadnicze przeznaczenie. Pomocnicze znaczenie mogą też mieć wyjaśnienia do Taryfy Celnej, zawarte w załączniku do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. (M.P. Nr 86, poz. 880), które posługują się oznaczeniem kodu CN i w sposób opisowy wskazują kryteria i cechy pozwalające dokonać rozróżnienia towarów, celem ich prawidłowego zakwalifikowania do kodu CN. Trybunał w przywołanym wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C - 486/06 zauważył, że noty wyjaśniające wprawdzie nie są prawnie wiążące, ale w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji. W wyjaśnieniach do Taryfy celnej wskazuje się, że w pozycji 8703 określenie samochody osobowo-towarowe oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób jak i towarów. Ponadto wskazuje się, że decydujące znaczenie dla zakwalifikowania pojazdów wielozadaniowych do tej pozycji mają cechy pojazdu, które wskazują, że są to pojazdy przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów oraz podają szereg cech świadczących o charakterze pojazdu. Zgodnie ze zmianą do Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej z dnia 31 marca 2007 r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej C 74/01, pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy wielofunkcyjne, takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary (typu pickup). Ten typ pojazdu posiada zazwyczaj więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być zakwalifikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu lub jeżeli posiadają więcej niż dwie osie. 7. Dokonując klasyfikacji samochodu marki M. z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej (CN) opartej na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów, organy uwzględniły cechy pojazdu pozwalające na jego klasyfikowanie do pozycji 8703, zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy Celnej opublikowanymi w obwieszczeniu z 1 czerwca 2006 r. oraz prawidłowo posłużyły się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdującymi się w części l sekcja I pkt A załącznika nr 1 do rozporządzenia nr 2658/87. Cechy, wskazujące na to, że pojazd głównie (zasadniczo) przeznaczony jest do przewozu osób, a więc powinien zostać kwalifikowany do pozycji 8703, to: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy, i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamontowane na stale, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składane; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwanych wahadłowych lub podnoszonych drzwi z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Sąd akceptuje też pogląd, zgodnie z którym przy klasyfikacji pojazdu do odpowiedniej pozycji CN należy mieć na uwadze jego obiektywne cechy wskazujące na jego zasadnicze przeznaczenie. 8. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, nie budzi wątpliwości Sądu, że stwierdzone na podstawie zgromadzonych dowodów cechy konstrukcyjne pojazdu M. wskazują, że posiada on elementy charakterystyczne dla samochodu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób, a więc prawidłowo został zakwalifikowany przez organy do pozycji CN 8703. W trakcie oględzin samochodu (protokół z [...].10.2013 r. wraz z dokumentacją zdjęciową) ustalono m.in., że jest on przystosowany do przewozu 5 osób (2 + 3). W przedniej części pojazdu stwierdzono dwa fotele, za którymi znajduje się 3-osobowa kanapa, stwierdzono brak stałego panelu lub przegrody między przednim rzędem siedzeń, a tylną przestrzenią towarową oraz wyposażenie kabiny typowe dla samochodu osobowego (tapicerowane siedzenia, podłokietniki, zagłówki i pasy bezpieczeństwa dla 5 osób, uchylne szyby w czterech bocznych drzwiach. Zmierzono też długość wewnętrzną skrzyni ładunkowej która wyniosła 1290 mm. Biorąc zatem pod uwagę konstrukcję samochodu M., jak też jego wyposażenie, w tym przystosowanie do przewozu 5 osób (łącznie z kierowcą) nie ulega wątpliwości, że był to pojazd zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Organy przyjęły zatem prawidłowo, że mieści się on w pozycji CN 8703. W konsekwencji nabycie wewnątrzwspólnotowe tego samochodu osobowego niezarejestriwanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. 9. W świetle powyższych rozważań za niezasadne należało uznać zarzuty skargi, dotyczące nieprawidłowego przyjęcia, że nabyty przez Skarżącego pojazd był pojazdem ciężarowym a nie osobowym. Raz jeszcze należy podkreślić, że dokumenty na które powołuje się skarżący, w postaci niemieckiego dowodu rejestracyjnego i homologacji, nie mogły mieć wpływu na treść kwestionowanej decyzji, gdyż przepisy u.p.a. jednoznacznie wskazują, że dla celów poboru akcyzy przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Nie jest również prawdą, jak wskazuje to Skarżący w skardze, że kwestionowana decyzja została wydana na podstawie Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej, która to nota nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa. Podstawą prawną wydania decyzji był m.in. art. 3 ust. 2 u.p.a., odwołujący się do Nomenklatury Scalonej, a nie Noty wyjaśniające. Organy jedynie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia skorzystały z tychże Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej, celem ustalenia prawidłowego stany faktycznego w sprawie, co nie oznacza, jak twierdzi Skarżący, że noty te stanowiły podstawę prawną określenia zobowiązania podatkowego w akcyzie z tytułu wewnatrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Jednocześnie wskazać należy, że podnoszona w skardze kwestia stosunku procentowego długości wewnętrznej skrzyni ładunkowej do rozstawu osi pojazdu była jednym z wielu argumentów, wskazujących, że sporny pojazd należało zaklasyfikować do kodu CN 8703. 10. Kończąc, w ocenie Sądu, organy obu instancji wydając kwestionowane decyzje nie naruszyły obowiązujących przepisów prawa, zarówno materialnego jak i procesowego. Ocena okoliczności sprawy dokonana została na podstawie całego materiału dowodowego zgodnie z normami prawa procesowego. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie został w sposób kompletny (art. 180 o.p.), a udowodniony stan faktyczny, który następnie stał się podstawą zastosowania przepisów prawa materialnego, stanowi spójną i logiczną całość, co wskazuje, że organ nie naruszył zasady prawdy materialnej (art. 122 o.p.) oraz, że nie naruszył zasady zupełności postępowania dowodowego (art. 187 § 1 o.p.). W szczególności zebrane dowody, które wskazano powyżej, pozwalały na ustalenie stanu faktycznego pojazdu i jego wyposażenia w momencie nabycia wewnątrzwspolnotowego. W uzasadnieniu decyzji szczegółowo wskazano dowody, na których organy się oparły oraz wskazano okoliczności faktyczne i prawne, którymi kierowały się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Organy w szczególności wskazały cechy pojazdu, które decydują o tym, że pojazd głównie (zasadniczo) przeznaczony jest do przewozu osób i powinien zostać kwalifikowany do pozycji 8703. Treść uzasadnienia przekonuje o spełnieniu warunków z art. 210 § 4 o.p., a w konsekwencji także art. 124 o.p. 11. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.