II SA/Bd 478/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz (spr.) sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant asystent sędziego Jacek Grzegorzewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2016 r. ze skargi spółki E. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty R. z dnia [...] września 2015 r., nr [...], 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej kwotę 698 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem 0/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] września 2015r. Nr [...] Starosta Radziejowski, na podstawie art. 124 b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. jedn. Dz. U. 2015 r. poz. 782 ze zm.) orzekł o odmowie wydania decyzji zobowiązującej właściciela nieruchomości do udostępnienia nieruchomości na działce oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...], położonej w obrębie geodezyjnym K., oraz na działce oznaczonej ewidencyjnym numerem [...], położonej w obrębie geodezyjnym S. gmina T., stanowiącą własność K. i I. R., dla której Sąd Rejonowy w R. Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą [...] w celu dokonania czynności związanych z przeprowadzeniem remontu linii napowietrznej SN-15kV. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, E. wystąpiła do Starosty o wydanie decyzji zobowiązującej właściciela nieruchomości do udostępnienia nieruchomości na wymienionych wyżej działkach o numerach [...] oraz [...] w celu dokonania czynności związanych z przeprowadzeniem remontu linii napowietrznej SN-15kV. Po uchyleniu przez Wojewodę decyzji Starosty odmawiającej wydania decyzji zobowiązującej właściciela nieruchomości do jej udostępnienia, ponownie rozpatrując sprawę, organ pierwszej instancji zwrócił się do wnioskodawcy o złożenie dodatkowych wyjaśnień dotyczących: przedstawienia dokumentu potwierdzającego fakt, iż negocjacje przed złożeniem wniosku miały miejsce i zakończyły się niepowodzeniem, przedłożenie dowodów potwierdzających brak zgody właściciela nieruchomości na jej udostępnienie, uzasadnienie konieczności wykonania sprecyzowanych czynności związanych z wymianą (remontem) przewodów istniejącej linii napowietrznej ze szczegółowym uzasadnieniem powyższej kwestii. Jak wynika z odpowiedzi Spółki, należy wyremontować linię elektroenergetyczną, wymieniając istniejące przewody gołe na przewody niepełnoizolowane oraz wymieniając istniejące stanowiska słupowe na nowe, wyszczególnione zostały czynności które będą wykonywane na w/w działce. W dalszej kolejności inwestor wyjaśnił, że linia napowietrzna 15 kV relacji GPZ [...] - [...] odgałęzienie "K." została wybudowana w roku 1967. Dla urządzeń, dla których upłynął ponad trzydziestoletni okresnieprzerwanego posiadania widocznych na nieruchomości urządzeń elektroenergetycznych, Spółka podnosi zarzut zasiedzenie służebności gruntowej. Skutkuje to zasiedzeniem służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebność przesyłu. Spółka posiada więc nieujawniony tytuł prawny do korzystania z nieruchomości w zakresie niezbędnym do utrzymania urządzeń elektroenergetycznych. Służebność gruntowa przez zasiedzenie, może zostać ujawniona w postępowaniu sądowym. Z kolejnych wyjaśnień wynika, że w ramach remontu ma nastąpić wymiana wyeksploatowanych przewodów i słupów linii średniego napięcia, które swoim słabym stanem technicznym zagrażają bezpieczeństwu. Organ wskazał, że zgodnie z twierdzeniem inwestora, planowane czynności dotyczą modernizacji linii przesyłowej i polegać mają na przebudowie istniejącej linii. Udostępnienie nieruchomości, o którym mowa w art. 124 b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest ściśle powiązane z celem udostępnienia. W zakresie czynności objętych powyższym przepisem nie przewidziano robót polegających na przebudowie. Organ zwrócił uwagę, że wszelkie ograniczenia w uprawnień właścicielskich do nieruchomości są zawsze wyjątkami i powinny następować jedynie w ściśle określonym prawem sytuacjach. Organ wskazał, że z analizy zgromadzonej dokumentacji w przedmiotowej sprawie wynika, że planowana inwestycja będzie polegała na wymianie stanowiska słupowego, nie zgadzając się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że zakres wymienionych prac mieści się w dyspozycji art. 124 b ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organ nie stwierdził, żeby na linii przesyłowej doszło do awarii, roboty konieczne do przeprowadzenia prac nie mają również charakteru remontowego, ani konserwacyjnego. W ocenie Starosty są to prace modernizacyjne linii funkcjonującej od lat, polegającej na rozbiórce istniejącej linii i budowie nowej. W związku powyższym, ze względu na fakt, że w przedmiotowej sprawie zamierzeń inwestora nie można zakwalifikować do remontu, konserwacji, usuwania awarii, inwestor powinien realizować je w ramach procedur przewidzianych dla robót budowlanych, stanowiących przebudowę linii przesyłowej. W odwołaniu wniesionym od powyższej decyzji E. podniosła, że ze względu na niedostateczny stan techniczny linii elektroenergetycznej napowietrznej średniego napięcia 15kV, konieczne jest przeprowadzenie remontu polegającego na wymianie wyeksploatowanych przewodów i słupów. Odwołująca się Spółka wskazała, że planowane prace mieszczą się w definicji remontu zawartej w art. 3 pkt 8 Prawa Budowlanego. Remont bowiem jest przywróceniem wartości użytkowej budowli (obiektu liniowego) w sensie funkcjonalności technicznej, natomiast zadaniem remontu jest nie dopuszczenie do uszkodzenia budowli w tym przypadku linii napowietrznej. W zakresie remontu znajduje się wymiana wszystkich zużytych, zniszczonych lub uszkodzonych elementów budowli i jej wyposażenia. Dla przedmiotowej linii napowietrznej średniego napięcia 15kV przewidziany został remont w zakresie wymiany przewodów i słupów (po istniejącej trasie) poprzez zastosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. W ramach planowanych prac nie nastąpi wzrost wartości użytkowej, ponieważ funkcja użytkowa pozostaje ta sama czyli przesył energii elektrycznej. Zastosowanie materiałów zamiennych wynika z obecnie stosowanych technologii przy budowie linii elektroenergetycznych 15 kV, określanych w nowo wydawanych katalogach prowadzących do zapewnienia pewności zasilania i bezpieczeństwa dostaw w przypadku wpływu działań atmosferycznych w szczególności na terenach leśnych, zadrzewionych, trudnodostępnych, odcinkach sieci o wysokim poziomie awaryjności, a także w innych uzasadnionych przypadkach. Ponadto w miejsce zdemontowanych słupów przelotowych typu "ŻN" zostaną zastosowane nowe typu "E" odpowiadające parametrom istniejących słupów, a w przypadku stanowisk narożnych, odgałężnych, odporowych konstrukcje słupowe typu "E" w postaci jednego słupa zastąpią stanowiska figurowe zachowując parametry istniejących stanowisk. Decyzją z [...] lutego 2016r. nr [...], Wojewoda na podstawie art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy zakres robót budowlanych przedstawiony w opisie technicznym uprawniał do wydania decyzji zobowiązującej, o której mowa w art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami, czy też nie mógł stanowić postawy do wydania decyzji. Organ zwrócił uwagę, że ustawa o gospodarce nieruchomościami nie definiuje pojęcia remontu, w związku z czym należy posiłkować się definicją legalną zawartą w art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego. W świetle tej definicji, przez remont rozumie się wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Wojewoda uznał w związku z powyższym, że remont może dotyczyć wyłącznie istniejących obiektów budowlanych i polegać na wymianie jedynie poszczególnych elementów i zastąpieniu ich nowymi. Za remont nie mogą być natomiast uznane roboty budowlane polegające na rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego i budowie nowego obiektu. W przeciwnym wypadku mamy do czynienia z odbudową. Jak zwrócił uwagę organ, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, w wyniku remontu nie może powstać obiekt budowlany o innych parametrach technicznych lub użytkowych, niż obiekt pierwotny. Remont nie może bowiem polegać na zdemontowaniu starych słupów i postawieniu zamiast nich nowych o zmienionych (większych) parametrach fizycznych z jednoczesną wymianą przewodów o innych właściwościach fizycznych i technicznych. Zakres prac planowanych przez inwestora w ramach realizowanej inwestycji, zdaniem Wojewody, nie odpowiada definicji legalnej remontu, stanowi natomiast przebudowę. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. zarzuciła powyższej decyzji naruszenie art. 124 b ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami poprzez jego niewłaściwą interpretację i przyjęcie, że charakter i zakres prac zgłoszonych przez skarżącą we wniosku o wydanie decyzji zobowiązującej właścicieli nieruchomości do jej udostępnienia nie jest remontem. Skarżąca Spółka nie zgodziła się z interpretacją pojęcia remontu dokonaną przez Wojewodę, podnosząc że w judykaturze przyjmuje się, że zarówno "przebudowa", jak i "rozbudowa" oznaczają szerszy, niż w przypadku remontu lub adaptacji, zakres ingerencji w substancję budowlaną, która może polegać nie tylko na wymianie elementów konstrukcyjnych, ale także na pewnej zmianie granic budowli. W przedmiotowej sprawie nie można mówić o jakiejkolwiek zmianie granic, albowiem mamy do czynienia jedynie z wymianą przewodów oraz istniejących stanowisk słupowych na nowe. Skarżąca zwróciła ponadto uwagę, że w doktrynie aktualnie przyjmuje się, że pojęcie remontu obejmuje także przebudowę i modernizację. Zdaniem skarżącej wymienione we wniosku prace należy zakwalifikować jako remont, w związku z czym w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma art. 124 b ustawy o gospodarce nieruchomościami, a przewidziane do wykonania czynności mieszczą się w ramach prac remontowo-konserwacyjnych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie wraz z argumentacją zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Z powyższego wynika, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Wniesioną w niniejszej sprawie skargę Sąd uwzględnił, bowiem wydając zaskarżoną decyzję organ naruszył przepisy postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Decyzja Wojewody z [...] lutego 2016r. nr [...], zaskarżona w przedmiotowym postępowaniu, utrzymała w mocy decyzję z dnia [...] września 2015r. Nr [...], którą Starosta orzekł o odmowie wydania decyzji zobowiązującej właściciela nieruchomości do udostępnienia nieruchomości na działce oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...], położonej w obrębie geodezyjnym K, oraz na działce oznaczonej ewidencyjnym numerem [...], położonej w obrębie geodezyjnym S. gmina T., stanowiącą własność K. i I. R., dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą [...], w celu dokonania czynności związanych z przeprowadzeniem remontu linii napowietrznej SN-15kV. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy wniosku strony skarżącej z [...] listopada 2013r. skierowanego do Starosty, w związku z koniecznością poprawienia pewności zasilania odbiorców istnieje konieczność wyremontowania linii napowietrznej 15kV relacji GPZ L. – T. oraz odgałęzienia linii "K." i "E.". Remont linii polega na wymianie przewodów gołych 3 x AFL 35mm2 na przewody niepełnoizolowane 3 x BLL-T 50mm2 oraz wymianie istniejących słupów na nowe. Długość remontowanej linii średniego napięcia znajdującej się na poszczególnych działkach wynosi: - działka nr [...] obręb K. 90m linii i jeden słup linii średniego napięcia, który należy wymienić na nowy, - działka nr [...] obręb K. 31 m linii, - działka nr [...] obręb K. 397m linii i cztery słupy średniego napięcia, które należy wymienić na nowe. Strona skarżąca, wobec nieuzyskania zgody od właścicieli działek przez, które przebiega linia, K. i I. R., zwróciła do organu o wydanie decyzji zobowiązującej właścicieli nieruchomości o udostępnienie nieruchomości na podstawie art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2012 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) w celu dokonania czynności związanych z przeprowadzeniem remontu linii napowietrznej SN-15kV. Wspomniany wyżej przepis, art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2012 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), dalej zwanej u.g.n. stanowi materialnoprawną podstawę kontrolowanej decyzji. Zgodnie z jego treścią, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności (art. 124b ust. 1 u.g.n.). Zgodnie zatem z cytowanym przepisem, okolicznościami uzasadniającymi udostępnienie nieruchomości jest konserwacja, remont oraz usuwanie awarii ciągów drenażowych, przewodów i wskazanych urządzeń. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, jaki charakter mają czynności objęte wnioskiem. Czy stanowią, zgodnie z twierdzeniem strony skarżącej, remont czy, jak utrzymuje organ, są przebudową. Tylko bowiem, biorąc pod uwagę ww. warianty, zakwalifikowanie prac jako remont daje organowi możliwość wydania decyzji w przedmiocie udostępnienia nieruchomości. Przyjęcie, że planowane czynności są przebudową, możliwość wydania takiej decyzji wyklucza. Definicję legalną określenia "remont" zawiera art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U.2013 poz. 1409 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Dokonując analizy powyższej definicji, stwierdzić należy, że aby określone czynności zakwalifikować można było jako remont, muszą być one oparte na wskazanych przez ustawodawcę podstawach: prace należy wykonać w obiekcie, który już istnieje i nie mogą one prowadzić do zmiany pierwotnego stanu obiektu, nie będąc jednocześnie jego konserwacją. Remont zatem nie może stanowić ani przebudowy, ani rozbudowy, nadbudowy czy zmiany przeznaczenia obiektu. Ustawodawca zezwolił przy tym na stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Przebudowa natomiast, o której mówi organ, zdefiniowana została w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego i przez pojęcie to należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Zasadniczą różnicę pomiędzy tymi dwoma czynnościami z zakresu prawa budowlanego stanowi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, którą wyklucza remont, a która stanowi o istocie przebudowy. Rzeczą organu w niniejszym postępowaniu było ustalenie, czy zakres i planowany efekt robót budowlanych zamierzonych przez inwestora doprowadzi do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego czy też polegać będzie wyłącznie na odtworzeniu stanu pierwotnego istniejącego obiektu budowlanego bez zmiany jego parametrów użytkowych lub technicznych. Jak wynika z treści wniosku inicjującego postępowanie, zamiarem inwestora była – istniejąca z uwagi na konieczność wyremontowania linii napowietrznej 15kV – wymiana przewodów oraz wymiana słupów. Planowane czynności przewidziane zostały przez stronę skarżącą w piśmie z 20 czerwca 2014r. (znajdujące się w aktach administracyjnych k – 41) na: demontaż przewodu, demontaż izolacji, wymianę stanowisk słupowych, montaż izolacji, montaż przewodów oraz wykonanie uziemień. Organ jednak, wskazując na zakres planowanych prac, stwierdził, że zamierzone czynności wykraczają poza definicję remontu. Z powyższym stanowiskiem nie można się zgodzić, zdaniem Sądu organ zbyt pochopnie dokonał bowiem kwalifikacji prowadzonych prac. Warunkiem uznania prac za remont, jest odtwarzanie stanu pierwotnego, poprzez wymianę określonych elementów, częstokroć przy użyciu bardziej nowatorskich materiałów. Tym remont odróżnia się od bieżącej konserwacji, która polega wyłącznie na dokonywaniu zabiegów mających na celu zachowanie danej konstrukcji w należytym stanie. Analizując zakres planowanych robót, stwierdzić należy że intencją strony skarżącej nie była przebudowa, ani odbudowa, jak również wykonanie nowej sieci, bowiem konieczne stało się doprowadzenie istniejącej konstrukcji do stanu zgodnego z aktualnymi standardami poprzez wymianę elementów odcinka linii i zastąpienie ich elementami nowszej generacji przy braku zmiany funkcjonalności obiektu. W przypadku remontu odtworzenie stanu pierwotnego wymaga naprawy czy też wymiany albo odnowienia jedynie części obiektu budowlanego, odbudowa posiada zakres szerszy. Linię elektroenergetyczną napowietrzną rozpatrywać należy jako całość, w sprawie niniejszej remontem objęty jest jedynie jej fragment. Przyjmuje się, że roboty budowlane polegające na wymianie słupów stanowiących część obiektu budowlanego, jakim jest linia elektroenergetyczna na wykonane z innego materiału w sytuacji, gdy nie następuje zmiana przebiegu trasy owej linii, mogą być zakwalifikowane, jako remont. Inwestor nie planował wykonania nowej linii energetycznej, zakres bowiem zmian nie przewidywał zmiany linii, a jedynie stanowiących elementy istniejącej linii przewodów oraz słupów. Istniejące przewody nieizolowane zastąpić miano przewodami niepełnoizolowanymi o większej średnicy w celu zapewnienia bezpieczeństwa oraz poprawy pewność zasilania odbiorców. Organ winien był rzeczowo zbadać, czy intencja inwestora, będącego stroną skarżącą w niniejszej sprawie przystaje do zawartej w ustawie definicji remontu. Zwrócić uwagę należy, że w aktach sprawy nie znajdują się żadne dokumenty, z których wynikałaby specyfikacja zarówno istniejących, jak i zamiennych materiałów, w związku z czym nie sposób ocenić czy projektowane prace zmienią parametry użytkowe lub techniczne istniejącego obiektu budowlanego, pomijając charakterystyczne parametry, co świadczyłoby o tym, że roboty traktować należy, jako przebudowę. Brak jest załączonego do wniosku opisu technicznego, który pozwalałby na przeanalizowanie tych danych. Podkreślenia wymaga, że zmianę parametrów użytkowych lub technicznych obiektu budowlanego oceniać należy przez pryzmat całości tego obiektu budowlanego a nie tylko jego poszczególnych elementów. Definicja remontu, wynikająca z przepisów Prawa budowlanego nie wyklucza stosowania wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym, jednakże w sytuacji, w której inwestor użyje wyrobu, który zmieni parametry użytkowe lub techniczne obiektu budowlanego pojmowanego jako całość, wówczas nie będzie możliwe uznanie prowadzonych prac za remont. Organ nie dokonał jednak oceny w tym zakresie. Nie ustalono obecnych i przyszłych parametrów podlegających wymianie elementów, nie ustalono czy w wyniku prac nastąpi zmiana na tyle istotna, że uzasadniać będzie ona przyjęcie definicji przebudowy. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z 5 stycznia 2016r. (sygn. akt II SA/Bd 1342/15) planowane użycie przy wymianie słupa i przewodów elektrycznych stanowiących część linii elektroenergetycznej wyrobów budowlanych posiadających inne (wyższe) parametry niż wyroby budowlane stanowiące obecnie część tego obiektu liniowego (linii elektroenergetycznej) nie będzie remontem, o którym mowa w art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami i art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, jeżeli spowodują zmianę parametrów użytkowych lub technicznych obiektu budowlanego jako całości. Jak wynika z treści odwołania od decyzji pierwszej instancji: w ramach planowanych prac nie nastąpi wzrost wartości użytkowej, ponieważ funkcja użytkowa pozostaje ta sama czyli przesył energii elektrycznej. Zastosowanie materiałów zamiennych wynika z obecnie stosowanych technologii przy budowie linii elektroenergetycznych 15 kV, określanych w nowo wydawanych katalogach prowadzących do zapewnienia pewności zasilania i bezpieczeństwa dostaw w przypadku wpływu działań atmosferycznych w szczególności na terenach leśnych, zadrzewionych, trudnodostępnych, odcinkach sieci o wysokim poziomie awaryjności, a także w innych uzasadnionych przypadkach. Przewidują one budowę linii z przewodami niepełnoizolowanymi. Ponadto w miejsce zdemontowanych słupów przelotowych typu "ŻN" zostaną zastosowane nowe typu "E" odpowiadające parametrom istniejących słupów, a w przypadku stanowisk narożnych, odgałęźnych, odporowych konstrukcje słupowe typu "E" w postaci jednego słupa zastąpią stanowiska figurowe zachowując parametry istniejących stanowisk. Uwzględniając obecne wymagania co do bezpieczeństwa pracy linii oraz dostępne technologie produkcji przewodów i aparatów w remoncie linii zostaną zastosowane materiały odtworzeniowe. Jak z kolei zapisano w uzasadnieniu kwestionowanej w niniejszym postępowaniu decyzji: wskazane prace nie polegają bowiem jedynie na wymianie poszczególnych elementów obiektu budowlanego i zastąpieniu ich nowymi, ale również na zmianie parametrów technicznych linii, co w istocie wiąże się z zwiększonym przesyłem energii elektrycznej. W myśl art. 7 kpa, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zgodnie natomiast z zawartą w art. 11 kpa zasadą przekonywania, organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Nie można uznać, że organ należycie uzasadnił stanowisko będące podstawą wydania kontrolowanego rozstrzygnięcia, czym ruszył wyżej wskazane przepisy postępowania administracyjnego. Brak jest dostatecznych argumentów wyjaśniających rzekomą zmianę parametrów technicznych linii, uzasadniających przyjęcie, że projektowane prace stanowią, jak twierdzi organ przebudowę. Ponownie rozpatrując sprawę organ uwzględni wnioski wynikając wprost z rozważań zawartych w niniejszym uzasadnieniu. Z powyżej wskazanych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016r. poz. 718) orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.