I SA/Gl 494/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, , , po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty skarbowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia J. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] określającą zobowiązanie w opłacie skarbowej w kwocie [...] zł nieuiszczonej przez skarżącego od dokonania w dniu 18 września 2014 r. czynności urzędowej – wydania decyzji nr [...] w zakresie przyznania ulgi w spłacie należności z tytułu mandatu karnego kredytowanego. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 maja 2016 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na wezwanie, skarżący wniósł na nie zażalenie, w którym zwrócił się o zmianę zaskarżonego zarządzenia. Podniósł, iż wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 10 zł, zaś wpis sądowy – 100 zł. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. sygn. akt II FZ 384/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 lipca 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 maja 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie awizowana była w dniu 12 lipca 2016 r. i powtórnie w dniu 20 lipca 2016 r. oraz została następnie odebrana przez skarżącego w dniu 27 lipca 2016 r. Odpowiadając na wezwanie skarżący złożył w siedzibie Sądu w dniu 2 sierpnia 2016 r. pismo, w którym zwrócił się o rozpoznanie skargi. Zaznaczył przy tym, że w myśl zdrowego rozsądku oraz etyki moralnej wpis w kwocie 100 zł jest dziesięciokrotnie większy od opłaty skarbowej, która stanowi w sprawie przedmiot sporu. Należny wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że w niniejszej sprawie termin przewidziany do uiszczenia wpisu od skargi upłynął skarżącemu bezskutecznie z dniem 2 sierpnia 2016 r. Jest tak dlatego, ponieważ przesyłkę adresowaną do skarżącego uznaje się za skutecznie doręczoną z dniem 26 lipca 2016 r., pomimo wydania jej adresatowi w dniu 27 lipca 2016 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 4 P.p.s.a. W niniejszej sprawie zatem przesyłkę zawierającą wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi uznaje się za doręczoną z dniem 26 lipca 2016 r., tj. z upływem czternastego dnia, licząc od dnia pierwszego awizowania przesyłki, które miało miejsce w dniu 12 lipca 2016 r. W związku z tym, siedmiodniowy termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącemu z dniem 2 sierpnia 2016 r. Zaznaczyć następnie należy, że w terminie przewidzianym do uiszczenia wpisu, tj. w dniu 2 sierpnia 2016 r. skarżący odniósł się do wezwania. Złożył on bowiem pismo, w którym zwrócił się o rozpoznanie skargi, wskazując, że wymagany wpis jest dziesięciokrotnie wyższy aniżeli opłata będąca przedmiotem sporu. W tym miejscu wyjaśnić należy, że powyższe pismo skarżącego nie mogło odnieść w niniejszej sprawie skutku. Skarżący bowiem dwukrotnie wzywany był w toku postępowania do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Po raz pierwszy na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 maja 2016 r., w ramach którego to wezwania wykorzystał możliwość skontrolowania go w drodze zażalenia. Następnie, po wystosowaniu do skarżącego wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi miał on siedmiodniowy termin na uiszczenie należnego wpisu od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Zaznaczyć przy tym należy, że pomimo wartości przedmiotu sporu wynoszącej 10 zł, należny wpis został prawidłowo określony na kwotę 100 zł, stanowiącą najniższą wysokość wpisu przewidzianą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wynikającą z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarżący nie uiścił jednak w terminie wymaganego wpisu od skargi, co uniemożliwia nadanie jego skardze biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając na uwadze powyższe, na podstawie ostatnio wskazanego przepisu Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.