II SAB/Łd 89/16

WyrokWSA w Łodzi2016-06-29

Skład orzekający: Jolanta Rosińska, Anna Stępień, Arkadiusz Blewązka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. pozostawał w bezczynności w przedmiocie rozpatrzenia wniosku P. S. z dnia 20 lutego 2012 r. dotyczącego przyłącza energetycznego oraz ogrodzenia, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. pozostawał w bezczynności w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 20 lutego 2012 r. dotyczącego przyłącza energetycznego oraz ogrodzenia. Bezczynność ta, trwająca od 2012 roku, została uznana za rażące naruszenie prawa. W związku z tym sąd zobowiązał organ do załatwienia wniosku w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku, stwierdził rażące naruszenie prawa, wymierzył organowi grzywnę oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący P. S. złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie legalności budowy budynku mieszkalnego oraz rozpatrzenia jego wniosku z dnia 20 lutego 2012 r. dotyczącego przyłącza energetycznego i ogrodzenia. Skarżący podniósł, że organ nie załatwił sprawy w terminie, mimo wcześniejszych wyroków sądowych i postanowień nakazujących terminowe załatwienie. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, argumentując trudnościami dowodowymi i kadrowymi. Sąd rozpoznał sprawę, biorąc pod uwagę dotychczasowy przebieg postępowania i złożone wnioski.
Rozstrzygnięcie
1. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do załatwienia wniosku P. S. z dnia [...] lutego 2012 roku w przedmiocie dotyczącym przyłącza energetycznego oraz ogrodzenia w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu w przedmiocie dotyczącym budynku mieszkalnego; 4. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych; 5. przyznaje od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego P. S. sumę pieniężną w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych; 6. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego P. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 29 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2016 roku sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie legalności budowy budynku mieszkalnego, ogrodzenia i przyłącza energetycznego 1. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do załatwienia wniosku P. S. z dnia [...] lutego 2012 roku w przedmiocie dotyczącym przyłącza energetycznego oraz ogrodzenia w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu w przedmiocie dotyczącym budynku mieszkalnego; 4. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych; 5. przyznaje od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego P. S. sumę pieniężną w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych; 6. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego P. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS W dniu 11 stycznia 2016 r. P. S. reprezentowany przez matkę G. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie legalności budowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego w B. przy ul. A 23 na działce nr ewid. 455, obręb [...] oraz rozpatrzenia jego wniosku z dnia 20 lutego 2012 r. domagając się: zobowiązania organu do załatwienia sprawy poprzez wydanie stosownej decyzji dotyczącej wspomnianych spraw; wymierzenia organowi kary finansowej celem zdyscyplinowania go do terminowego załatwiania spraw oraz zasądzenia kosztów postępowania. W motywach skargi podniesiono, że wyznaczony termin załatwienia sprawy nr [...] w sprawie legalności budowy rzeczonego budynku mieszkalnego oraz rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 20 lutego 2012 r. bezskutecznie minął. [...]WINB w Ł. wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 9 stycznia 2015 r., wydając w tym celu stosowne postanowienie z dnia [...]. Do dnia 11 stycznia 2016 r. skarżący nie otrzymał żadnego rozstrzygnięcia w tej sprawie, a tym samym wyrok WSA w Łodzi sygn. akt II SA/Łd 433/13 z dnia 26 sierpnia 2013 r. oraz postanowienie [...]WINB z dnia [...] nie zostały wykonane przez PINB, co świadczy o jego bezczynności. Dalej autor skargi wskazał, że w zawiązku ze wszczętym postępowaniem przez PINB dotyczącym legalności budowy budynku mieszkalnego, w dniu 20 lutego 2012 r. wniósł do organu o sprawdzenie w ramach toczącego się postępowania administracyjnego prawidłowości zamontowania rynny od strony północnej odprowadzającej wody opadowe z dachu budynku położonego w B. przy ul. A 23, wskutek czego zalewana jest elewacja od strony zachodniej budynku położonego w B. przy ul. A 21, prawidłowości zakończenia ogniomuru od strony wschodniej, ponieważ wody spływające z ogniomuru zalewają działkę skarżącego, poprzez wypuszczenie rolki na działkę skarżącego oraz inne nieprawidłowości wynikające z tej notatki, jak prawidłowość wybudowania przyłącza energetycznego. Do dnia 11 stycznia 2016 r. pełnomocnik skarżącego nie otrzymał żadnego rozstrzygnięcia w sprawie, a zatem organ pozostaje w bezczynności 1380 dni. W dniu 23 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wydał wyrok sygn. akt II SA/Łd 433/13 nakazując objęcie w postępowaniu administracyjnym nr [...] dotyczącym legalności wybudowania budynku mieszkalnego położonego w B. przy ul. A 23 również sprawy wynikające z wniosku złożonego w dniu 20 lutego 2012 r. Do dnia 11 stycznia 2016 r. organ nie wykonał wyroku WSA w Łodzi i od dnia wydania wyroku pozostaje w bezczynności 871 dni. Odpowiadając na skargę PINB w B. wniósł o jej oddalenie, argumentując, że przedmiotowe postępowanie wszczęte zostało na wniosek R. J., który jest właścicielem nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z nieruchomością, na której zlokalizowany jest przedmiot postępowania. Zakres wszczętego postępowania dotyczy legalności budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego w B. przy ul. A 23, dz. nr ewid. 455, obręb [...]. W związku z koniecznością ustalenia stanu faktycznego sprawy PINB w dniu 14 marca 2012 r. przeprowadził oględziny obiektu budowlanego, w następstwie których ustalił, że obiekt został wybudowany w latach 1977-1978 przez H. i E. M.. Obecni właściciele nie posiadają całości dokumentów prawnych dotyczących realizacji obiektu. W toku czynności kontrolnych strony postępowania D. i R. J. podnieśli problem nieprawidłowego usytuowania okien na elewacji zachodniej, w sytuacji gdy budynek zlokalizowany jest w odległości mniejszej niż 3 m od granicy. W ramach prowadzonych czynności wyjaśniających PINB wystąpił do Archiwum Zakładowego Urzędu Miasta B. o udostępnienie wszelkich dokumentów dotyczących budowy przedmiotu postępowania. Stosownym pismem z dnia 5 kwietnia 2012 r. Urząd Miasta B. udostępnił poświadczoną za zgodność kopię pozwolenia na budowę wraz z towarzyszącą dokumentacją z niezrozumiałą adnotacją urzędu, iż przekazane pozwolenie na budowę przypuszczalnie dotyczy budynku, o którym jest mowa w piśmie organu. W dniu 10 maja 2012 r. U. Z. i S. M. przedłożyli odnalezione kserokopie rzutu parteru obiektu przy ul. A 23 w B. z naniesionymi poprawkami i zmianami przez projektanta obiektu. W dniu 22 maja 2012 r. do akt sprawy dołączono dokumenty znajdujące się w materiałach archiwalnych Urzędu Miasta B., które błędnie zostały zakwalifikowane jako dokumenty dotyczące posesji przy ul. A 21 w B.. Wśród dołączonych do akt sprawy był m.in. dziennik budowy nr 52/77 wydany do pozwolenia na budowę znak: [...] z dnia [...] oraz zawiadomienie o oddaniu obiektu budowlanego do użytku, złożone przez E. i H. M. z dnia 23.09.1987 r. Powyższe dokumenty potwierdzają jednoznacznie legalność budowy przedmiotowego obiektu. W dniu 30 maja 2012 r. dokonano ponownych oględzin budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. A 23 w B.. W dniu 22 sierpnia 2012 r., w trybie art. 37 k.p.a. U. Z. złożyła skargę na bezczynność w niniejszej sprawie, w związku z czym [...]WINB postanowieniem z dnia [...] wyznaczył PINB w B. dodatkowy termin załatwienia niniejszej sprawy. Decyzją z dnia [...]., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. umorzył przedmiotowe postępowanie z uwagi na brak możliwości faktycznych i prawnych do podjęcia rozstrzygnięcia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wyrokiem z dnia 5 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję [...]WINB z dnia [...] i decyzję PINB z dnia [...]. Postanowieniem nr [...] organ II instancji po rozpatrzeniu skargi na bezczynność Państwa J. wyznaczył dodatkowy termin zakończenia prowadzonego postępowania do dnia 30 czerwca 2014 r. W toku prowadzonych czynności w sprawie S. M. zawnioskował o dopuszczenie materiału dowodowego w postaci projektu technicznego, który był załączony do złożonych dokumentów odbiorowych. Z przekazanej przez stronę kopii złożonego w dniu 23 września 1987 r. zawiadomienia wynika, iż taki dokument został przekazany do Urzędu Miasta B.. PINB przychylił się do wniosku S. M. występując w dniu 29 września 2014 r. do Urzędu Miasta B. z prośbą o ponowne przekazanie dokumentów odbiorowych dotyczących przedmiotu postępowania. W związku ze złożoną skargą na bezczynność Państwa J. w dniu 29 października 2014 r., PINB w B. przekazał do [...]WINB akta sprawy wraz z wyjaśnieniami. Organ II instancji postanowieniem z dnia [...] wyznaczył PINB dodatkowy termin załatwienia przedmiotowej sprawy. Następnie postanowieniem z dnia [...] sprostował omyłkę, która wystąpiła w w/w postanowieniu. W dniu 2 lutego 2015 r. oraz 19 marca 2015 r. doręczono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zobowiązując PINB w B. do załatwienia przedmiotowej sprawy w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz nakładając grzywnę. W dniu 3 kwietnia 2015 r. na podstawie art. 10 § 1 k.p.a. wysłano do wszystkich stron postępowania zawiadomienie, iż organ kończy podstępowanie dowodowe. W związku z powyższym w dniu 14 kwietnia 2015 r. do PINB zgłosił się R. J. oraz w dniu 21 kwietnia 2015 r. D. J. w celu zapoznania się z aktami sprawy. Następnie w dniu 30 kwietnia 2015 r. G. S. złożyła pisemnie zastrzeżenia i uwagi do zebranego materiału dowodowego oraz przedstawiła ekspertyzę techniczną dotyczącą stanu technicznego budynku przy ul. A 21 w B.. Z przedłożonej oceny wynika, iż prace związane z wykonaniem i uszczelnieniem obróbek blacharskich, zamontowaniem rynny, wykonania ogniomuru zostały wykonane niezgodnie za sztuką budowlaną oraz naprawa tych wad "leży po stronie właściciela budynku przyległego do przedmiotowego". W związku z powyższym w dniu 1 czerwca 2015 r. wezwano w charakterze świadka C. D. do osobistego stawiennictwa przed organem w związku z wykonaną oceną techniczną. W dniu 22 czerwca 2015 r. C. D. telefonicznie poinformował, iż nie ma możliwość stawienia się na wezwanie i prosi o przesłanie akt sprawy do PINB w K. albo o możliwość złożenia wyjaśnień pisemnie. Ustalono kontakt telefoniczny i rozmowę na następny dzień, który nie nastąpił. W dniu 24 czerwca 2015 r. C. D. nie stawił się w celu przesłuchania. S. M. i U. Z. podtrzymywali swoje stanowisko dotyczące przesłuchania świadka. W dniu 26 czerwca 2015 r. do PINB wpłynęło pismo [...]WINB z prośbą o przekazanie akt sprawy w związku ze złożonym zażaleniem D. i R. J.. W dniu 9 lipca 2015 r. zostały przekazane akta oraz wyjaśnienia przedmiotowego postępowania. W związku ze złożonym zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowanie D. i R. J. w dniu 30 lipca 2015 r. została udzielona odpowiedź z wyjaśnieniami oraz przekazano akta sprawy. [...]WINB w Ł. postanowieniem z dnia [...] uznał, że PINB prowadzi postępowanie w sposób przewlekły i wyznaczył mu dodatkowy termin załatwienia przedmiotowej sprawy. W dniu 28 września 2015 r. wpłynęło do PINB pismo [...]WINB w Ł. przekazujące skargę na bezczynność G. S. oraz drugie pismo [...]WINB przekazujące zażalenie U. Z. na bezczynność i przewlekłość postępowania. W dniu 21 października 2015 r. [...]WINB ponownie zwrócił się z prośbą o złożenie wyjaśnień i przesłanie akt sprawy. Po przeprowadzonej ponownie analizie zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie organ wydał stosowne rozstrzygnięcie w sprawie, które ma na celu doprowadzenie przedmiotu postępowania do stanu zgodnego z prawem. Odnosząc się do przedmiotowej skargi PINB stwierdził, iż jest ona niezasadna i wyjaśnił, że zaniedbanie w zakresie terminowości prowadzonego postępowania, czy też bezczynność jest niezależne od organu. Brak odpowiedniej kadry pracowniczej, liczne rozbudowane postępowania administracyjne, uczestnictwo w postępowaniach prowadzonych przez organy ścigania, czy też konieczność podjęcia natychmiastowych działań w przypadku wystąpienia zagrożenia zdrowia i życia mieszkańców powiatu powoduje niezależne od organu zaniedbania w terminowym załatwianiu spraw. W chwili obecnej organ posiada kadrę techniczną w postaci Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego powołanego z dniem 31 marca 2016 r. oraz jednego inspektora, dwóch referentów, którzy na dzień dzisiejszy muszą obsłużyć i zapewnić bezpieczeństwo mieszkańcom ponad 113 tysięcznego powiatu o obszarze 971 km2. W piśmie procesowym z dnia 14 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę, argumentując że PINB nadal pozostaje w bezczynności w sprawie wniosku z dnia 20 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracyjne nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi P. S. jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie legalności budowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego w B. przy ul. A 23 na działce nr ewid. 455, obręb [...] oraz w sprawie wniosku skarżącego z dnia 20 lutego 2012 r. dotyczącego prawidłowości wykonania ogrodzenia działki przy ul. A 23 i przyłącza energetycznego na przedmiotowej nieruchomości. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu niezbędne jest złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia, jak stanowi art. 37 § 1 k.p.a. Organ ten może wyznaczyć dodatkowy termin na załatwienie sprawy (art. 37 § 2 k.p.a.). Dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może wnieść skargę na bezczynność organu. Co istotne, skarga jest dopuszczalna niezależnie od pozytywnego, czy negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia. Dla uznania wyczerpania toku zażaleniowego przez stronę wystarczające jest zatem wykazanie, że złożyła ona stosowne zażalenie do organu wyższego stopnia. Przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia sposób rozpoznania takiego zażalenia przez właściwy organ wyższego stopnia. Zgromadzony w rozpoznawanej sprawie materiał dowodowy świadczy bezspornie o wyczerpaniu przez skarżącego trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., a tym samym o dopuszczalności skargi na bezczynność PINB. Niewątpliwie pełnomocnik skarżącego – G. S. w dniu 8 stycznia 2015 r. wniosła do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B.. Zatem skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2016 r. jest dopuszczalna. Przechodząc do meritum sprawy wyjaśnić następnie trzeba, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane. W toku postępowania administracyjnego jedną z podstawowych zasad jest szybkość postępowania administracyjnego wyrażona w art. 12 § 1 i 2 k.p.a. Jej istota sprowadza się do tego, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Natomiast sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. W myśl art. 35 § 1 - § 3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Przenosząc poczynione wyżej uwagi na grunt sprawy niniejszej w pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, że na skutek skargi R. J. i D. J. (będących stronami postępowania w tej sprawie) na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie legalności budowy budynku mieszkalnego, tutejszy sąd prawomocnym wyrokiem z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt II SAB/Łd 177/14 między innymi zobowiązał organ do załatwienia sprawy legalności budynku mieszkalnego usytuowanego przy ulicy [...] 23 w B., w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku, stwierdzając jednocześnie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Rzeczony wyrok konsumował niejako ocenę bezczynności organu w sprawie dotyczącej jedynie legalności przedmiotowego budynku mieszkalnego za okres poprzedzający jego wydanie, zatem w ramach sprawy niniejszej sąd badał wyłącznie, czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. pozostawał w bezczynności w tej kwestii i czy miała ona charakter rażący, poczynając od momentu upływu 30 - dniowego terminu do załatwienia sprawy, liczonego od zwrotu przez sąd akt administracyjnych organowi wraz z odpisem prawomocnego wyroku zgodnie z art. 286 § 1 i 2 p.p.s.a., co jak wynika z akt sprawy II SAB/Łd 177/14 miało miejsce w dniu 19 marca 2015 r. W ocenie sądu termin załatwienia sprawy legalności budynku mieszkalnego, zakreślony wspomnianym wyżej wyrokiem upłynął bezskutecznie, a Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. także w dacie złożenia skargi pozostawał bezczynny. Bezczynność ta ustała jednak po jej wniesieniu, bowiem organ w dniu 25 kwietnia 2016 r. wydał decyzję nr [...], mocą której zobowiązał U. Z. i S. M. w terminie do 31 lipca 2016 r. do opracowania i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego samowolnie wprowadzone zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr 455, obręb [...], przy ul. A 23, w B., zrealizowanego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...]z dnia [...] wydanej przez Urząd Miasta i Gminy B.. Niewątpliwie więc organ rozstrzygnął sprawę w trybie art. 104 § 1 k.p.a., zatem postępowanie w sprawie zobowiązania PINB do wydania aktu w przedmiocie dotyczącym budynku mieszkalnego podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. O powyższym sąd orzekł w punkcie trzecim wyroku na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zebrany w sprawie materiał dowodowy uzasadnia niewątpliwie konkluzję o bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie wniosku skarżącego P. S. z dnia 20 lutego 2012 r. dotyczącego przyłącza energetycznego oraz ogrodzenia. Przedmiotowe pismo, względem którego skarżący domaga się obecnie rozstrzygnięcia, nie inicjowało odrębnego postępowania administracyjnego, złożone bowiem zostało w związku z postępowaniem wszczętym na wniosek R. J. z dnia 3 lutego 2012 r. nr [...], a dotyczącym legalności całego budynku mieszkalnego. Akta administracyjne, których kompletność budzi poważne zastrzeżenia, oraz treść odpowiedzi na skargę prowadzą zaś do jednoznacznego wniosku o bezczynności PINB w tym zakresie. W związku z powyższym w punkcie pierwszym wyroku sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do załatwienia wniosku P. S. z dnia 20 lutego 2012 r. w przedmiocie dotyczącym przyłącza energetycznego oraz ogrodzenia w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Czteroletnia bezczynność organu w zakresie wniosku z dnia 20 lutego 2012 r. i roczna bezczynność w sprawie dotyczącej budynku mieszkalnego nie zasługują na akceptację w demokratycznym państwie prawa. Dodać w tym miejscu trzeba, że z nadesłanych sądowi akt wynika, że organ ani razu nie powiadomił stron w trybie art. 36 k.p.a. o powodach niezakończenia sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy. Bezspornym zatem jest, że bezczynność organu miała charakter rażący, o czym sąd orzekł w punkcie drugim wyroku na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. W punkcie czwartym wyroku sąd w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. wymierzył PINB grzywnę w wysokości 3000 zł, uznając, iż będzie ona pełnić rolę prewencyjną i zmobilizuje organ do zapobiegania podobnym sytuacjom w przyszłości. Na wysokość zasądzonej grzywny rzutował w głównej mierze okres bezczynności. Rzeczona grzywna powinna przywrócić zaufanie skarżącego do organów władzy publicznej i skłonić organ do sprawnego i efektywnego prowadzenia każdego postępowania administracyjnego. W punkcie piątym wyroku sąd działając na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. przyznał od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną w kwocie 1000 zł. O kosztach postępowania należnych skarżącemu od organu orzeczono w punkcie szóstym wyroku mając na względzie regulację art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę 100 zł składa się wpis sądowy od skargi. B.A.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło