I FZ 260/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, , , po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 537/16, w przedmiocie odrzucenia skargi I.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 8 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji 1.1. I.C. (dalej: Strona lub Żaląca) wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 537/16. Postanowieniem tym Sąd odrzucił jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 8 kwietnia 2016 r. 2. Stan sprawy przedstawiony w postanowieniu Sądu pierwszej instancji 2.1. Podstawę prawną rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji stanowił art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: P.p.s.a.). 2.2. W motywach swojej oceny Sąd wskazał, że: - w związku ze złożoną ww. skargą Przewodniczący Wydziału wydał w dniu 30 maja 2016 r. zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika Skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi; - ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynikało, że pełnomocnik Skarżącej odebrał wezwanie z Sądu w dniu 2 czerwca 2016 r.; w zakreślonym terminie nie uiścił wpisu od skargi; - w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu należało odrzucić. 3. Zażalenie 3.1. Strona w zażaleniu na postanowienie Sądu zarzuciła naruszenie art. 220 § 1 P.p.s.a. przez niewezwanie jej do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazała, że: w przesyłce którą otrzymała z Sądu znajdowała się jedynie odpowiedź na skargę Dyrektora IS; nie było wezwania do uiszczenia wpisu; co też potwierdza oświadczenie stażysty pełnomocnika odbierającego korespondencje. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu. 4.2. Argumentacja Żalącej zmierzająca do podważenia okoliczności otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi nie mogła zostać uwzględniona. Gołosłowne były twierdzenia co do tego, że w doręczonej Stronie przesyłce brak było tego rodzaju pisma. Podstawowym warunkiem prawidłowości doręczenia pisma przez pocztę jest wysłanie pisma listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. W formularzu potwierdzenia odbioru winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki. W orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. np. postanowienie NSA z dnia 21 maja 2010 r., II FSK 619/10, postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki (por. postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 26 lipca 2000 r., I CZ 87/00). W niniejszej sprawie zwrotne potwierdzenie odbioru (karta 16) skierowanej do pełnomocnika Strony korespondencji zawiera: datę nadania - 31.05.2016 r., sygn. akt: I SA/Bk 537/16, rodzaj przesyłki: wpis, odpis odpowiedzi na skargę, termin: 7 dni. Takie skrótowe sformułowania niewątpliwie wskazują, że przesyłka zawierała odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jak również odpis odpowiedzi na skargę. Przedmiotową przesyłkę odebrała w dniu 2 czerwca 2016 r. M. S., kwitując ją własnoręcznym podpisem i pieczęcią kancelarii. W takim stanie rzeczy Strona nie podważyła wynikających ze zwrotnego potwierdzenia odbioru okoliczności. Rzeczą odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. W sytuacji gdy tego nie uczyniono, nie było podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia Stronie przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby bowiem sensowi potwierdzania odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też, że nie otrzymał żadnego (por. postanowienie NSA z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 619/10). W sytuacji zatem gdy wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone w dniu 2 czerwca 2016 r. i w zakreślonym siedmiodniowym terminie Strona nie uiściła stosownego wpisu (karta 17), to Sąd pierwszej instancji, zasadnie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił jej skargę. 4.3. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., zażalenie oddalił.