III SA/Gd 536/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi I. M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Postanowieniem z dnia 26 października 2015 r., nr [...] Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w G., po rozpatrzeniu wniosku I. M. G., odmówił wznowienia postępowania w sprawie administracyjnej zakończonej ostateczną decyzją wydaną przez ten organ w dniu 1 października 2014 r. nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na usytuowanie bramy wjazdowej przesuwanej po stronie zewnętrznej istniejącego ogrodzenia na działce nr [...] w P. G. przy drodze wojewódzkiej nr [...] Jak wynika z akt sprawy, przesyłka, zaadresowana do M. G., zawierająca postanowienie nr [...] została w dniu 24 listopada 2015 r. doręczona K. P., jako dorosłemu domownikowi. W dniu 2 grudnia 2015 r. I. M. G. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 marca 2016 r. nr [...] na podstawie art. 134 w zw. z art. 141 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. 2016, poz. 23) stwierdzono uchybienie (przez M. G.) terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wskazano, że termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 1 grudnia 2015 r., bowiem doręczeniem zastępczym, o którym mowa w art. 43 Kpa, przesyłkę z postanowieniem, zawierającym prawidłowe pouczenie, dostarczono M. G. w dniu 24 listopada 2015 r. W zażaleniu nie zawarto prośby o przywrócenie uchybionego terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku I. M. G. wniosła o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca zarzuciła, że rozstrzygnięcie oparto na błędnym ustaleniu faktycznym, tj. stwierdzeniu, że skarżąca odebrała postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Gdańsku w dniu 24 listopada 2015 r. Skarżąca napisała, że K. P. który zresztą zapewnił skarżącą, że odebrał pismo w dniu 25 listopada 2015 r., nie jest ani dorosłym domownikiem, ani sąsiadem, ani dozorcą domu. Wbrew twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w sprawie nie doszło do dokonania prawidłowego doręczenia zastępczego, spełniającego wymogi z art. 43 Kpa. Jednocześnie skarżąca nie mogła zweryfikować udzielonej jej przez K. P. informacji o dokładnej dacie odbioru przez niego pisma w dniu 25 listopada 2015 r., ponieważ ani na drzwiach mieszkania, ani w skrzynce pocztowej nie zostało pozostawione przez doręczyciela odpowiednie zawiadomienie. W czasie, gdy pełnomocnik przeglądał akta sprawy nie było w nich zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia. Skarżąca była więc pozbawiona możliwości weryfikacji ustnego zapewnienia K. P. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2014, poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargi jest niezasadna. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 marca 2016 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w G. z dnia 26 października 2015 r., odmawiające wznowienia postępowania, o wznowienie którego wnosiła I. M. G. Organ wskazuje, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia. Skarżąca nie kwestionuje tego faktu. Stoi jednak na stanowisku, że organ nie wziął pod uwagę wszystkich okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy tj., że osoba, która odebrała przesyłkę, wprowadziła skarżącą w błąd, co do faktycznego dnia przyjęcia przesyłki od doręczyciela. Organ nie ustalił także, czy osoba ta rzeczywiście była dorosłym domownikiem skarżącej, za którego się w nieuprawniony sposób podała. Podstawę prawną kontrolowanego postanowienia stanowi m. in. art. 134 Kpa, zgodnie z którym: "organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia [...] uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne". Na zasadzie art. 126 Kpa powyższe ma zastosowanie również do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażaleń przysługujących od zaskarżalnych w tym trybie postanowień. Zatem zgodne z zacytowanymi przepisami jest postanowienie, w uzasadnieniu którego zostanie prawidłowo uwidocznione: kiedy stronie doręczono orzeczenie, w tym przypadku - postanowienie organu I instancji, kiedy upłynął termin do wniesienia zażalenia i - że zażalenie wniesione zostało z uchybieniem 7-dniowego terminu. W niniejszej sprawie okoliczności, o których mowa wyżej, zostały wykazane przez organ odwoławczy w stopniu wystarczającym do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia. Kolegium wskazało, że postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w G. zostało doręczone w dniu 24 listopada 2015 r. pod adresem miejsca zamieszkania I. M. G. dorosłemu domownikowi, a więc - zgodnie z art. 43 Kpa. W aktach administracyjnych organu I instancji znajduje się zwrotne poświadczenie odbioru pisma tj. ww. postanowienia Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w G. Akta organu odwoławczego zawierają także kopertę, w której znajdowało się wniesione zażalenie, oznakowaną odciskiem pieczęci "data nadania 02.12.2015". W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 1 grudnia 2015 r., a wniesienie (nadanie na pocztę) zażalenia w dniu 2 grudnia 2015 r. nastąpiło po upływie terminu do dokonania tej czynności. W świetle zebranych w sprawie i przedstawionych wyżej dowodów nie można zatem postawić postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego skutecznego zarzutu naruszenia prawa, gdyż zaskarżone postanowienie wydane zostało po ustaleniu prawnych przesłanek do jego wydania, przewidzianych w zacytowanym art. 134 Kpa. Rozpoznając skargę na postanowienie orzekające o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, jak w tym przypadku, sąd ogranicza się jedynie do zbadania prawnych przesłanek wydania takiego postanowienia, nie jest natomiast uprawniony do oceny, czy zachodziłyby powody do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, ani też nie ma kompetencji przywrócenia uchybionego terminu. Możliwość taką ma jedynie organ odwoławczy, zgodnie z art. 59 § 2 Kpa. Orzekanie o ewentualnym przywróceniu terminu następuje w odrębnym (od niniejszego) postępowaniu administracyjnym, jednak tylko po jego zainicjowaniu przez stronę zainteresowaną. W niniejszej sprawie kwestia przywrócenia terminu nie była rozważana i w kwestii takiej nie zapadło żadne wiążące rozstrzygnięcie (postanowienie). Jak wynika z treści skargi, skarżąca nie kwestionuje, że uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia. Jednocześnie faktem jest, że skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu. Z tych względów Sąd podkreśla, że w toku niniejszego postępowania nie oceniał innych aspektów sprawy, bowiem przedmiotem zaskarżenia i rozpatrywania przez Sąd mogło być jedynie postanowienie Kolegium o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, to zaś postanowienie ma uzasadnione podstawy faktyczne i prawne. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ), o czym orzeczono, jak w sentencji.