III SA/Gd 570/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na uchwałę Rady Miasta G. z dnia 23 września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zamiaru połączenia filii Miejskiej Biblioteki Publicznej w G.oraz zmiany jej statutu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Stowarzyszeniu A. uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta złotych) złotych. Stowarzyszenie a. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miasta G. z dnia 23 września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zamiaru połączenia filii Miejskiej Biblioteki Publicznej w G. oraz zmiany jej statutu. Skarga, datowana na dzień 14 kwietnia 2016 r., została wniesiona w dniu 18 kwietnia 2016 r. (dowód: k.56 akt sądowych) Pismem z dnia 7 czerwca 2016 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez uiszczenie wpisu, nadesłanie odpisu KRS oraz złożenie informacji, czy Stowarzyszenie po wydaniu przez Radę Miasta G. zaskarżonej uchwały, wezwało ten organ do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie doręczono stronie w dniu 13 czerwca 2016 r. W dniu 20 czerwca 2013 r. Stowarzyszenie opłaciło skargę oraz złożyło w Sądzie trzy egzemplarze odpisu z KRS oraz trzy dodatkowe egzemplarze "skorygowanej" skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718, dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie wniesiona przez Stowarzyszenie skarga dotyczy uchwały organu gminy. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2016, poz. 446) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Badając kwestię dopuszczalności skargi na tle ww. regulacji należy wskazać, że "wezwanie do usunięcia naruszenia", stanowi w tym przypadku bezwzględny warunek dopuszczalności skargi. Oznacza to, że podmiot, który wnosi skargę do sądu administracyjnego musi wykazać, że wcześniej zwrócił się do właściwego organu o zmianę lub uchylenie wydanego aktu w zakresie przez niego kwestionowanym. Stowarzyszenie nie wykazało, aby warunek ten został spełniony. W odpowiedzi na wezwanie Sądu o uzupełnienie braków formalnych skargi, Stowarzyszenie wyjaśniło, że w dniu 18 kwietnia 2016 r. złożyło za pośrednictwem Rady Miasta G. 3 egzemplarze pisma (datowanego na 14 kwietnia 2016 r.) wnosząc o stwierdzenie nieważności uchwały. Sąd wskazuje, że wniesienie skargi za pośrednictwem organu, który podjął zaskarżoną uchwałę, nie wypełnia warunku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa musi być skierowane bezpośrednio do organu, który wydał uchwałę, do niego adresowane i złożone przed wniesieniem skargi do Sądu. Celem warunku wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest bowiem umożliwienie organowi administracji publicznej przeprowadzenia samokontroli podjętego aktu bez konieczności kierowania sprawy na drogę sądową. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie wykazała, aby zachowała wymagany przez przepisy tryb wniesienia skargi, którą z tej przyczyny Sąd uznał za niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. odrzucił skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.