II OSK 881/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Robert Sawuła Sędzia del. WSA Piotr Korzeniowski Protokolant starszy asystent sędziego Paweł Konicki po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej D. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2017 r. sygn. akt II SAB/Łd 291/16 w sprawie ze skargi D. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tomaszowie Mazowieckim w przedmiocie wydania kserokopii dokumentów oddala skargę kasacyjną. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 13 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę D. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tomaszowie Mazowieckim w przedmiocie wydania kserokopii dokumentów. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy. Wnioskiem z dnia 18 marca 2015 r. D. W. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tomaszowie Mazowieckim o wydanie kserokopii z akt sprawy: pisma z dnia 26 stycznia 2015 r., protokołu z dnia 21 stycznia 2015 r., protokołu z dnia 11 grudnia 2014 r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wydania kserokopii żądanych dokumentów, co utrzymał w mocy postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Po rozpoznaniu skargi wnioskodawcy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 889/15 uchylił oba powyższe postanowienia. Zdaniem Sądu wydanie kserokopii z akt sprawy stronie postępowania było obowiązkiem organu. Wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2016 r. D. W. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tomaszowie Mazowieckim o wydanie kserokopii całych akt sprawy. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wnioskodawcy wydania kserokopii całych akt, jednakże zostało ono następnie uchylone przez Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r., a sprawa przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Pismem z dnia 22 kwietnia 2016 r. D. W. wniósł skargę na bezczynność organu w przedmiocie odmowy wydania kserokopii dokumentów dotyczących budowy budynku gospodarczego, wskazując, że organ nie respektuje wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 grudnia 2015 r. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Tomaszowie Mazowieckim wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę D. W. z uwagi na brak wyczerpania środków zaskarżenia, jednakże rozstrzygnięcie to uchylił Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. II OSK 2628/16, stwierdzając, że warunek wyczerpania toku instancji został spełniony. Na rozprawie w dniu 13 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że niniejsza skarga jest skargą na bezczynność organu w zakresie doręczenia dokumentów. Nie jest to skarga na niewykonanie wyroku z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. II SA/Łd 889/15. Rozpoznając powyższą skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał ją za nieuzasadnioną. Analizując cele skargi na bezczynność oraz terminowość działań organów w świetle art. 12 § 1 i art. 35 oraz art. 36 K.p.a., Sąd zaznaczył, że skarżący pismem datowanym na dzień 18 marca 2015 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o wydanie kserokopii pism i protokołów: z dnia 26 stycznia 2015 r., 21 stycznia 2015 r. i 11 grudnia 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przy piśmie z dnia 7 lipca 2015 r. (doręczonym w dniu 8 lipca 2015 r.) przekazał skarżącemu kserokopię wnioskowanych dokumentów. W aktach znajduje się dowód doręczenia tego pisma i kserokopia żądanych dokumentów, podpisany przez ojca skarżącego – J. W., a zatem dorosłego domownika, co zgodnie z art. 43 K.p.a. stanowi skuteczny sposób doręczenia. Tym samym za niezrozumiałe uznał Sąd twierdzenie skarżącego, iż kserokopie żądanych dokumentów nie zostały mu doręczone. Skarga ostatecznie sprecyzowana na rozprawie w dniu 13 stycznia 2017 r. obejmowała zaś bezczynność w zakresie doręczenia dokumentów, o których mowa w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 889/15. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając, że organ nie pozostaje w bezczynności, oddalił skargę na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył D. W., zaskarżając go w części, tj. w punkcie 1 wyroku , oddalającym skargę. Skarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 P.p.s.a. przez oddalenie skargi na podstawie uznania, że organ nie pozostaje w bezczynności, gdyż skarga obejmowała jedynie bezczynność w zakresie doręczenia dokumentów będących przedmiotem zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sprawy z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 889/15, które zostały doręczone skarżącemu w dniu 7 lipca 2015 r., w sytuacji gdy z akt sprawy wynika, że skarżący obalił fakt domniemania doręczenia zastępczego. Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania, a gdyby Sąd ten nie mógł rozpoznać jej w innym składzie innemu Sądowi, przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym udzielonej skarżącemu z uwzględnieniem kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przepisanych, które nie zostały opłacone w całości ani w żadnej części, nieobciążanie skarżącemu kosztami postępowania oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie. W uzasadnieniu kasacji podkreślono, że w piśmie złożonym do akt sprawy w dniu 16 czerwca 2016 r. skarżący wskazywał, że nie otrzymał nigdy kserokopii żądanych kart z akt sprawy, a w szczególności zaprzeczył, by otrzymał pismo z dnia 7 lipca 2015 r., do którego miały być doręczone kserokopie żądanych dokumentów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedstawiony w rozpoznanej skardze kasacyjnej zarzut okazał się być nieskuteczny. Oceniając wniesioną w sprawie kasację w granicach określonych treścią art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) i nie dostrzegając przy tym przesłanek nieważności postępowania, o których mowa w § 2 tego przepisu, stwierdzić trzeba, że zgodnie z art. 133 § 1 tej ustawy: "Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2. Wyrok może być wydany na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym albo jeżeli ustawa tak stanowi". Przepis ten, adresowany do sądu administracyjnego, jako zasadę ustanawia wyrokowanie po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Może on zatem stanowić podstawę skutecznego zarzutu, gdyby sąd administracyjny przeprowadził kontrolę legalności zaskarżonego aktu administracyjnego, która prowadziłaby do przedstawienia przez sąd stanu sprawy w sposób oderwany od materiału dowodowego zawartego w jej aktach i ustaleń dokonanych w skarżonym akcie administracyjnym. Tymczasem w aktach sprawy znajduje się pismo z dnia 7 lipca 2015 r., na które powoływał się Sąd, a w którym organ przekazał skarżącemu potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie pisma z dnia 26 stycznia 2015 r. wraz z załącznikami oraz protokołów oględzin z dnia 21 stycznia 2015 r. i 11 grudnia 2015 r., jak również zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej to pismo i ww. kopie, podpisane przez J. W., jak zaznaczono na nim, ojca adresata (skarżącego). Tym samym, skoro ustalenia poczynione przez Sąd pierwszej instancji znajdują swoje potwierdzenie w aktach sprawy, to nie można mu było skutecznie poczynić zarzutu naruszenia art. 133 § 1 P.p.s.a. Niezależnie od powyższego zwrócić również należało uwagę, że twierdzenia skarżącego formułowane w skardze kasacyjnej nie mogły podważyć powyższych ustaleń, bowiem skarżący nie zakwestionował faktu doręczenia ww. pisma dorosłemu domownikowi. Poza tym skarżący składał w toku postępowania inne wnioski o wydanie kopii dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, a zatem wskazywanie w kasacji, że w innym piśmie procesowych podnosił fakt niedoręczenia mu żądanych odpisów nie pozwala na powiązanie tych twierdzeń z konkretnymi wnioskami o wydanie kopii dokumentów sprawy. W tym stanie sprawy, wobec niezasadności zarzutu naruszenia art. 151 w związku z art. 133 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 tej ustawy oddalił skargę kasacyjną. Odnośnie wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) wskazać należało, że jest ono przyznawane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 P.p.s.a.