II OZ 937/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 133/16 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Proszowicach z dnia [...] lipca 2004 r. znak [...] w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. wstrzymać wykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Proszowicach z dnia [...] lipca 2004 r. znak [...]. K. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Proszowicach z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...]. W piśmie z dnia 18 kwietnia 2016 r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Proszowicach z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...], którą nakazano J. C. rozbiórkę budynku mieszkalno-gospodarczego zrealizowanego na działce nr [...] w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 lipca 2016 r. na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej p.p.s.a.) odmówił wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Proszowicach z dnia [...] lipca 2004 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca nie uzasadniała wniosku w sposób pozwalający na stwierdzenie, iż zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Do uwzględnienia wniosku nie jest wystarczające samo ogólnikowe stwierdzenie strony, że rozbiórka budynku może spowodować dla skarżącej nieodwracalne skutki i niepowetowaną szkodę. Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 12 lipca 2016 r. złożył pełnomocnik K. C. zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. polegające na uznaniu, iż strona nie wykazała, że zaistniały przesłanki określone w tym przepisie, podczas gdy z akt sprawy wynika, iż skarżąca wielokrotnie podnosiła okoliczności świadczące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasadzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z § 3 art. 61 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem ww. artykuł rozszerza możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe znaczenie dla zakresu stosowania normy z art. 61 § 3 p.p.s.a. ma pojęcie "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej umożliwia wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia wydanego w trybie zwykłym, w przypadku wniesienia skargi dotyczącej aktu wydanego w trybie nadzwyczajnym (por. postanowienie NSA z dn. 9.05.2014 r., sygn. akt II OZ 873/14). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczył właśnie decyzji wydanej "w granicach tej samej sprawy", bowiem zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., utrzymująca w mocy decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. dotyczy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Proszowicach z dnia [...] lipca 2004 r. nakazującej skarżącej rozbiórkę będącego w budowie budynku mieszkalno-gospodarczego na działce nr [...] położonej w S. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach niniejszej sprawy wykonanie ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Proszowicach z dnia [...] lipca 2004 r. w przedmiocie rozbiórki budynku mieszkalno- gospodarczego jeszcze przed rozpoznaniem skargi może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżącej. W przypadku decyzji nakładającej na skarżącą obowiązek rozebrania przedmiotowego obiektu mieszkalno-gospodarczego już z istoty samej decyzji wynika, iż jej wykonanie może powodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, co do zasady nie jest zatem uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, ONSA i WSA 2008/2/23).