VII SA/Wa 2252/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Starosta Powiatowy w S. decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art.36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z późn. zm.) oraz na podstawie art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013r. poz. 267, z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku Z. S., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę zjazdu z ulicy S. oraz wykonanie ciągu pieszo-jezdnego - na działkach nr [...],[...] w miejscowości S., gm. S. Organ ustalił, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, obejmuje działki nr [...],[...],[...]. W uzasadnieniu decyzji Starosta podał, że w dniu 27.05.2015r. wpłynął wniosek Przedsiębiorstwa Prywatnego Z. S. z siedzibą w S. o wydanie pozwolenia na budowę zjazdu z ulicy S. oraz ciągu jezdno-pieszego, na działkach nr [...],[...] w miejscowości S., gm. S. Pismem z dnia 9.06.2015r. wezwano wnioskodawcę do wyjaśnienia nazwy inwestora posiadającego osobowość prawną oraz do złożenia poprawnie wypełnionego oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inwestor Z. S. uzupełnił dokumentację i wyjaśnił, że prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą "Przedsiębiorstwo Prywatne Z. S." z siedzibą w S. Nadto złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, decyzję Starosty S. z dnia [...].05.2015r. - pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzenia wodnego oraz odprowadzenie wód opadowych do ziemi poprzez studnie chłonne, a także decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...].03.2015 r. zezwalającą na lokalizację zjazdu. Organ architektoniczno-budowlany, zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z materiałem sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. W dniu 30.06.2015 r. do organu wpłynęło pismo J. O. wyrażające "sprzeciw" w stosunku do projektowanego zamierzenia. Uczestnik postępowania podnosił, że inwestycja faktycznie polega na budowie drogi wewnętrznej, a nie ciągu jezdno-pieszego oraz, że "po ewentualnym zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji działka nr [...] stałaby się drogą wewnętrzną". W ocenie organu architektoniczno-budowlanego przedmiotowa inwestycja, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z późn. zm.), polega na budowie urządzeń budowlanych służących komunikacji, czyli urządzeń technicznych zapewniających możliwość użytkowania obiektów budowlanych zgodnie z ich przeznaczeniem. Projektowany ciąg jezdno-pieszy służyć ma powiązaniu komunikacyjnemu budynków mieszkalnych zlokalizowanych na działkach bezpośrednio przylegających do działki o nr ew. [...] z droga gminną. Na działce tej zlokalizowane są też urządzenia infrastruktury sanitarnej i energetycznej niezbędnej do użytkowania ww. budynków. Natomiast zjazd, zgodnie z art. 4 pkt. 8 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 460 z póżn. zm.), stanowi "połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym". W związku z powyższym zarzut uczestnika, iż nieprzekraczalna linia zabudowy określona ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na 5 metrów od linii rozgraniczającej drogi, będzie ograniczać możliwość zabudowy działki, której jest właścicielem, Starosta uznał za bezzasadny. Dalej organ wskazał, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S. zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...].02.2004 r., opublikowanego w Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...].05.2004r., przedmiotowa inwestycja realizowana jest na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonym na rysunku planu symbolem MN, na którym dozwolona jest lokalizacja urządzeń lokalnej infrastruktury technicznej. Możliwość zastosowania ciągu pieszo-jezdnego jako dojścia i dojazdu do działek budowlanych uregulowana jest w rozdziale 2 Dojścia i dojazdy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z art. § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia "do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m". Natomiast § 14 ust. 2 dopuszcza "zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu pieszo-jezdnego, pod warunkiem że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m, umożliwiającą ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów". J. O. żądał też dołączenia innej mapy do celów projektowych, na której działka nr [...] jest oznaczona symbolem "dr". Żądanie to było w ocenie organu niezasadne. Projekt zagospodarowania terenu będący częścią projektu budowlanego, sporządzony został na mapie do celów projektowych wydanej przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu [...].04.2015. Brak było podstaw do stwierdzenia jego nieaktualności. Zdaniem organu I instancji realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia nie będzie ograniczać możliwości zabudowy sąsiednich działek budowlanych zgodnie z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. J. O. wniósł odwołanie od decyzji Starosty S. z dnia [...] lipca 2015 r. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że inwestycja realizowana ma być na działce nr [...], która na całej swojej długości sąsiaduje z jego działką nr [...]. Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego wsi S. zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] lutego 2004 roku zarówno działka nr [...] jak i działka nr [...] położone są na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonej symbolem MN. Przepis § 8 ust. 4 planu miejscowego, ustala nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 5 metrów od linii rozgraniczającej drogi, co oznacza, że wybudowanie na działce skarżącego budynku w odległości mniejszej niż 5 metrów od granicy z działką nr [...] nie będzie możliwe. Przedmiotowa inwestycja spowoduje znaczące ograniczenie w możliwości swobodnego zagospodarowania jego nieruchomości. Ponadto wskazał, że na jego działce znajdują się już budynki wybudowane w latach 60-tych, które oddalone są od granicy z działką nr [...] o 1-1,5 metra. Droga w bezpośrednim sąsiedztwie stanowić będzie poważną uciążliwość z uwagi na hałas oraz wibracje. Skarżący powołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2009 r. sygn. II OSK 122/09, w którym stwierdzono, że ciąg pieszo-jezdny jest drogą wewnętrzną, co zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych oznacza drogi, drogi rowerowe, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dróg. Starosta S. w zaskarżonej decyzji stwierdził, że działka nr [...] nie jest drogą wewnętrzną, podczas gdy w ramach wznowionego postępowania o pozwolenie na budowę stacji transformatorowej 15 kV na tej samej działce nr [...], w decyzji z dnia [...].05.2014 r., stwierdził, że do wydzielonych działek nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] dostęp do grogi publicznej zostanie zapewniony przez wydzieloną drogę w działce nr [...]. Stanowi ona, do czasu przejęcia jej przez Gminę S., drogę wewnętrzną osiedla. Starosta S. w ramach jednego postępowania stwierdza, że działka nr [...] stanowi drogę wewnętrzną, natomiast w innym postępowaniu twierdzi, że działka ta nie jest i nie będzie drogą wewnętrzną. Ponadto skarżący wskazał, iż domagał się dołączenia do akt postępowania mapy z projektem zagospodarowania działki nr [...] wykonanej w ramach wznowionego postępowania o pozwolenie na budowę stacji transformatorowej na działce nr [...], która potwierdza występujące ograniczenie w postaci nieprzekraczalnej linii zabudowy. Starosta S. odmówił jednak dołączenia kopii ww. mapy, w związku z czym doszło do naruszenia art. 6, 7, 8, 77 k.p.a. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania J. O. od decyzji Starosty S. z dnia [...] lipca 2015 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Z. S. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "Przedsiębiorstwo Prywatne Z. S." pozwolenia na budowę zjazdu z ulicy S. i ciągu jezdno-pieszego na działkach nr [...],[...] w miejscowości S., gm. S. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę inwestor załączył wymagane dokumenty: oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane (poprawione po wezwaniu organu), 4 egzemplarze projektu budowlanego opracowanego przez osoby posiadające uprawnienia budowlane wraz z uzgodnieniami, opiniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi (decyzją Starosty S. z dnia [...].05.2015r. - pozwoleniem wodno-prawnym na wykonanie urządzenia wodnego oraz odprowadzenie wód opadowych do ziemi poprzez studnie chłonne, decyzją Wójta Gminy S. z dnia [...].03.2015 r. zezwalającą na lokalizację zjazdu). Zgodnie z art. 32 ust. 4. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r. poz. 1409 j.t. ze zm.) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2. także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Organ drugiej instancji dokonując analizy przedmiotowej sprawy stwierdził, iż warunki wynikające z przytoczonych przepisów zostały spełnione. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu wskazał, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S. uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...].02.2004r., opublikowanego w Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...].05.2004 r. przedmiotowa inwestycja realizowana jest na terenie, oznaczonym na rysunku planu symbolem MN - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wraz z ogrodami oraz oznaczonym symbolem UC/MN - teren pod usługi handlu, gastronomi, turystyki, komunikacji, centra wystawiennicze i instytucje finansowe gdzie dozwolona jest lokalizacja mieszkań w budynkach usługowych. Na ww. terenach MN i UC/MN dozwolona jest lokalizacja urządzeń lokalnej infrastruktury technicznej. Wójt Gminy S. decyzją z dnia [...].01.2007 r. zatwierdził podział nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów, jako działki nr [...] i [...] w S., w wyniku których powstała m.in. działka o nr [...], przewidziana pod drogę, służącą działkom przeznaczonym pod zabudowę, jako dostęp do drogi publicznej. Z powołanego przez skarżącego wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2009 r. sygn. II OSK 122/09 wynika m.in., iż ciąg pieszo-jezdny jest drogą wewnętrzną i nie stanowi inwestycji celu publicznego. Zdaniem NSA tego rodzaju drogę zaliczyć jednak należy do urządzeń infrastruktury technicznej. W związku z powyższym ciąg pieszo-jezdny jest drogą wewnętrzną, którą należy zaliczyć do urządzeń infrastruktury technicznej. Dlatego też w przypadku realizacji budynków na działkach sąsiadujących z przedmiotową inwestycją polegającą m.in. na budowie ciągu jezdno - pieszego, który stanowi drogę wewnętrzną, wymagane będzie zachowanie 5m nieprzekraczalnej linii zabudowy, o której mowa w § 8 ust. 4 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S. uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...].02.2004 r. Zarzut skarżącego, iż Starosta S. w ogóle nie odniósł się do linii zabudowy nie znajduje potwierdzenia. Starosta w swojej decyzji stwierdził bowiem "w związku z powyższym kolejny zarzut formowany przez stronę, iż nieprzekraczalna linia zabudowy określona ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na 5 metrów od linii rozgraniczającej drogi, ogranicza możliwość zabudowy działki, której jest właścicielem, jest bezzasadny." Ponadto zdaniem organu drugiej instancji, nie było potrzeby załączania mapy z projektem zagospodarowania działki nr [...] wykonanej w ramach postępowania wznowieniowego dotyczącego stacji transformatorowej na działce nr [...], która według skarżącego potwierdza występujące ograniczenie w postaci nieprzekraczalnej linii zabudowy. Z materiału dowodowego wynika, że projekt zagospodarowania terenu będący częścią projektu budowlanego, stanowiącego załącznik do wniosku o pozwolenie na budowę, sporządzony został na mapie do celów projektowych wydanej przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. w dniu [...].04.2015r. i brak jest podstaw do kwestionowania aktualności i poprawności tego dokumentu. Możliwość zastosowania ciągu pieszo-jezdnego jako dojścia i dojazdu do działek budowlanych uregulowana jest w rozdziale 2 Dojścia i dojazdy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z art. § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia "do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m". Natomiast § 14 ust. 2 ww. warunków technicznych, dopuszcza "zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu pieszo-jezdnego, pod warunkiem, że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m, umożliwiającą ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów". Złożony przez inwestora wniosek o pozwolenie na budowę, a także projekt budowlany, stanowiący do niego załącznik, dotyczyły budowy zjazdu z drogi gminnej - ulicy S. oraz ciągu jezdno-pieszego. Ciąg jezdno-pieszy służyć ma powiązaniu komunikacyjnemu budynków zlokalizowanych na działkach bezpośrednio przylegających do działki nr [...] z drogą gminną. Na działce tej zlokalizowane są też urządzenia infrastruktury sanitarnej i energetycznej niezbędnej do użytkowania ww. budynków. Natomiast zgodnie z art. 4 pkt. 8 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (tj. Dz. U. z 2015r. poz. 460 z późn. zm.), zjazd jest połączeniem drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze i stanowi bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia przepisów k.p.a. w tym wymienionych w odwołaniu przez skarżącego. Z treści art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, wynika, że w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w art. 32 ust. 4 ustawy, a także po dokonaniu określonych w art. 35 ust. 1 sprawdzeń właściwy organ administracji architektoniczno - budowlanej ma obowiązek wydać decyzję o pozwoleniu na budowę. Okoliczność, iż po zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji mogą powstać dla skarżącego określone uciążliwości i utrudnienia - nie podważa legalności decyzji o pozwoleniu na budowę. Z reguły bowiem każda inwestycja powoduje uciążliwości i utrudnienia dla sąsiedztwa, co nie oznacza, że wydanie pozwolenia na budowę narusza prawo. J. O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...].07.2015 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę zjazdu z ulicy S. oraz wykonanie ciągu jezdno-pieszego - na działkach nr [...],[...] w miejscowości S. gm. S. Zaskarżonym decyzjom zarzucił naruszenie art. 6, 7, 8, 77 k.p.a., nadto art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego oraz niezgodność z § 8 ust. 4 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu skargi J. O. wskazał, że przedmiotowa inwestycja, realizowana będzie na działce nr [...], która na całej długości sąsiaduje z jego działką nr [...]. Na jego działce, w odległości ok 1,2 m od granicy z działką nr [...] znajduje się budynek mieszkalny, w którym mieszka razem z rodziną oraz budynek gospodarczy. Nie wyraża zgody, aby w tak bliskiej odległości od jego domu przebiegała droga obsługująca osiedle domów jednorodzinnych. Poza hałasem, spalinami raz wibracjami generowanymi przez jeżdżące samochody inwestycja spowoduje poważne ograniczenia w możliwości zabudowy jego nieruchomości. Działka nr [...] obecnie stanowi grunt rolny, co potwierdzają zapisy w ewidencji gruntów i budynków, oznaczona jest bowiem symbolem RV - rola klasy V. Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego wsi S. zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] lutego 2004 r., zarówno działka nr [...] jak i działka nr [...] położone są na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonej symbolem MN. Plan miejscowy nie przewiduje na działce nr [...] drogi żadnej kategorii. Realizacja inwestycji spowoduje, że działka nr [...] stanie się drogą wewnętrzną. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2009 r. sygn. II OSK 122/09 ciąg pieszo-jezdny jest drogą wewnętrzną. Budowa na działce nr [...] drogi wewnętrznej spowoduje ograniczenie w możliwości zabudowy jego działki, ponieważ § 8 ust. 4 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określa nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 5 metrów od linii rozgraniczającej drogi. Z projektu budowlanego wynika, że linia rozgraniczająca drogę przebiegać będzie po granicy pomiędzy działkami nr [...] oraz [...], co oznacza, że wybudowanie na jego działce budynku w odległości mniejszej niż 5 metrów od granicy z działką nr [...] nie będzie możliwe. Projekt budowlany wykonany został bez uwzględnienia uzasadnionych interesów osób trzecich, co narusza art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Starosta S. w kwestii nieprzekraczalnej linii zabudowy przedstawił stanowisko całkowicie odmienne niż Wojewoda. Fakt powstania nieprzekraczalnej linii zabudowy, która ograniczy możliwość zabudowy potwierdza również mapa z projektem zagospodarowania działki nr [...] wykona w ramach ww. postępowania wznowieniowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowa argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zadaniem Sądu, było dokonanie, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r. poz. 1647), kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest bezzasadna. W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, organ ma za zadanie zbadać miedzy innymi to, czy dochodzi lub czy może dojść do naruszenia interesu osób trzecich, a więc interesu właścicieli sąsiednich nieruchomości, w aspekcie dopuszczalności zabudowy i ewentualnego naruszenia norm i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Pozwolenie na budowę w wielu wypadkach musi uwzględniać sprzeczne interesy, z jednej strony inwestora, a z drugiej strony jak ma to miejsce w przypadku przedmiotowej sprawy, właściciela działki sąsiedniej. Fakt, że w przyszłości, po zrealizowaniu inwestycji mogą powstać dla skarżącego określone uciążliwości i utrudnienia - nie podważa legalności decyzji o pozwoleniu na budowę. Z reguły bowiem każda inwestycja powoduje uciążliwości i utrudnienia dla sąsiedztwa, co nie oznacza, że wydanie pozwolenia na budowę naruszało prawo. Przedmiotowy ciąg jezdno-pieszy spełnia wymogi § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422 j.t.). Z dyspozycji powołanej normy wynika, iż do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m (ust. 1). Dopuszcza się zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu pieszo-jezdnego, pod warunkiem, że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m, umożliwiającą ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów (ust. 2). Złożony przez inwestora wniosek o pozwolenie na budowę, a także projekt budowlany, stanowiący do niego załącznik, dotyczyły budowy zjazdu z drogi gminnej - ulicy S. oraz ciągu jezdno-pieszego. Projektowany ciąg jezdno-pieszy służyć ma powiązaniu komunikacyjnemu budynków zlokalizowanych na działkach bezpośrednio przylegających do działki o nr ew. gruntu [...] z drogą gminną. Na działce tej zlokalizowane są też urządzenia infrastruktury sanitarnej i energetycznej niezbędnej do użytkowania ww. budynków. Należy podkreślić, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego. Zgodnie z treścią art. 4 Prawa budowlanego "każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami". Jak wynika z treści art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Dlatego wobec spełnienia przez inwestora wymagań określonych w art. 32 ust. 4 ustawy, a także po dokonaniu określonych w art. 35 ust. 1 sprawdzeń, właściwy organ administracji architektoniczno - budowlanej miał obowiązek wydać decyzję o pozwoleniu na budowę. Zarzuty skarżącego, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 6, 7, 8, 77 k.p.a., nadto art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego oraz § 8 ust. 4 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, były w ocenie Sądu bezzasadne. Zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S. uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...].02.2004r., (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...].05.2004r.) przedmiotowa inwestycja realizowana jest na terenie, oznaczonym na rysunku planu symbolem MN - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wraz z ogrodami oraz symbolem UC/MN - teren pod usługi handlu, gastronomi, turystyki, komunikacji, centra wystawiennicze i instytucje finansowe, gdzie dozwolona jest lokalizacja mieszkań w budynkach usługowych. Na ww. terenach MN i UC/MN dozwolona jest lokalizacja urządzeń lokalnej infrastruktury technicznej. Ciąg pieszo-jezdny przeznaczony do obsługi powstających budynków mieszkalnych jednorodzinnych należy do lokalnej infrastruktury technicznej. Wprawdzie skarżący powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2009 r., sygn. II OSK 122/09, ale dotyczył on zagadnień prawnych powstałych na tle zapisów planu miejscowego oraz ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W odniesieniu do ciągu pieszo-jezdnego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ciąg taki jest drogą wewnętrzną i nie ma przeszkód aby był objęty postanowieniami planu miejscowego. Jednocześnie Sąd nie analizował charakteru prawnego ciągów pieszo-jezdnych, w aspekcie możliwości zaliczenia ich do drogi publicznej i wynikających z tego konsekwencji. Zdaniem Sądu, w chwili obecnej nie można twierdzić, że budowa na działce nr [...] ciągu jezdno-pieszego spowoduje ograniczenie w możliwości zabudowy działki skarżącego, wobec ograniczeń wynikających z § 8 ust. 4 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co do nieprzekraczalnej linii zabudowy w odległości 5 metrów od linii rozgraniczającej drogi. Wprawdzie stanowisko Starosty S. i Wojewody [...] w kwestii konieczności przestrzegania nieprzekraczalnej linii zabudowy były odmienne, jednak organy zgodnie twierdziły, iż zaistniały przesłanki do udzielenia pozwolenia budowlanego, gdyż nie doszło do naruszenia prawa Nie było uprawnione twierdzenie skarżącego, iż zatwierdzony projekt budowlany naruszał uzasadnione interesy osób trzecich (skarżącego), co jest wymogiem art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Przedmiotowy projekt zagospodarowania terenu będący częścią projektu budowlanego, stanowiącego załącznik do wniosku o pozwolenie na budowę sporządzony został na mapie do celów projektowych wydanej przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. w dniu [...].04.2015r. i brak jest podstaw do kwestionowania aktualności i poprawności przedłożonego dokumentu. W tej sprawie nie mogła mieć waloru prawnego mapa z projektem zagospodarowania działki nr [...], wykonana w ramach wznowionego postępowania o pozwolenie na budowę stacji transformatorowej na działce nr [...], która zdaniem skarżącego potwierdzała występujące ograniczenie w postaci nieprzekraczalnej linii zabudowy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012r., poz. 270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.