I FSK 2146/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Roman Wiatrowski (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Marzena Łozowska, Protokolant Katarzyna Łysiak, po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 541/16 w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 17 lutego 2016 r., nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: lipiec 2012 r., od października do grudnia 2012 r. oraz marzec 2013 r. i od czerwca do października 2013 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. L. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kwotę 4.800 (słownie: cztery tysiące osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 1. Wyrokiem z 19 lipca 2016 r., sygn. akr I SA/Gd 541/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. L. (dalej skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 17 lutego 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: lipiec 2012 r., od października do grudnia 2012 r. oraz marzec 2013 r. i od czerwca do października 2013 r. (ww. wyrok oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu opublikowane zostały w bazie internetowej NSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). 2. W skardze kasacyjnej skarżący wniósł o uchylenie wydanego wyroku i zwrot sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, podnosząc zarzuty naruszenia na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.): I. przepisów prawa materialnego, tj.: 1. art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej o.p.) oraz art. 121 § 1, 122, 125 § 1 i 187 § 1 o.p. Ponadto wyrokowi zarzucił naruszenie zasady obiektywizmu w ten sposób, że przy rozstrzyganiu Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił wszystkich argumentów i dowodów przedstawionych przez skarżącego. 2.1. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie w całości, zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie W skardze kasacyjnej sformułowano zarówno zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego jak i prawa procesowego. Ze skargi kasacyjnej oraz pisma z 25.11.2016 r. wynika, że zakres zaskarżenia wniesionej skargi kasacyjnej obejmuje jedynie rozliczenie podatku od towarów i usług z wystawionych na rzecz skarżącego faktur przez podmiot I. [...] E. M. za okresy: marzec, czerwiec, lipiec sierpień oraz wrzesień 2013 r. 3.1. W zakresie naruszenia przepisów prawa procesowego autor skargi kasacyjnej sformułował zarzuty naruszenia art. 121 § 1, 122, 125 § 1 i 187 § 1 O.p. Zawarta w skardze kasacyjnej argumentacja dotycząca rzekomego naruszenia tych przepisów stanowi polemikę z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, który w ocenie organów podatkowych oraz Sądu pierwszej instancji pozwala uznać, że podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez E. M., albowiem nie dokumentowały one rzeczywiście wykonanych czynności. Autor skargi kasacyjnej kwestionuje m.in. dokumentację fotograficzną i informacje zawarte na stronie internetowej [...] oraz na stronie internetowej [...] z których wynika, że w okresie czerwiec - wrzesień 2013 roku, kiedy to firma I. [...] E. M. miała wykonać prace dotyczące stawiania stanu surowego budynku zostały wykonane wcześniej, w okresie od kwietnia do maja 2013 roku. W jego ocenie informacje uzyskane w ten sposób nie muszą odzwierciedlać faktycznego stanu rzeczy. Autor skargi kasacyjnej wywodzi, że strona internetowa [...] jest stroną informacyjno - reklamową dewelopera i zamieszczone na niej zdjęcia nie oddają dokładnych dat przebiegu budowy. Autor skargi kasacyjnej kwestionuje również wykorzystanie strony internetowej [...]. Autor skargi kasacyjnej wywodzi, że mapy [...] mają różną precyzję dokładności. Powyższa argumentacja zawarta w skardze kasacyjnej nie wyjaśnia w sposób wystarczający, dlaczego jako dowody w sprawie nie powinny zostać uwzględnione zdjęcia zamieszczone na stronie internetowej inwestora [...]. W szczególności nie można uwzględnić stanowiska autora skargi kasacyjnej, że nie oddają one dokładnych dat przebiegu budowy, ponieważ jako strona informacyjno-reklamowa strona ta nie musi odzwierciedlać faktycznego stanu rzeczy. Należy zauważać, że autor skargi kasacyjnej nie podważa stanowiska organów podatkowych, że dokumentacja zdjęciowa zamieszczona na stronie internetowej [...] znajduje odzwierciedlenie w dzienniku budowy okazanym przez inwestora w toku przeprowadzonych przez niego czynności sprawdzających i włączonym, jako dowód w niniejszej sprawie. Z wpisów dokonanych w dzienniku budowy wynika m.in, że w okresie czerwiec - wrzesień 2013 roku, kiedy to firma I. [...] E. M. miała wykonać prace dotyczące stawiania stanu surowego budynku były już wykonywane tynki wewnętrzne, elewacja i kładzione instalacje. Kolejną okolicznością podważającą współpracę strony z firmą I. [...] E. M. jest termin rozpoczęcia prac na rzecz skarżącego podatnika. W umowie zawartej przez skarżącego z I. [...] E. M. z dnia 24.09.2012 r. wpisano datę rozpoczęcia robót 24.09.2012 r., podczas gdy na protokole odbioru robót do faktury nr [...] z dnia 31.10.2012 r, spisanym w dniu 29.10.2012 r., dotyczącym "wykonania zbrojenia ścian żelbetowych, w budynkach 1, 2, 3 w G." wpisano, iż prace rozpoczęły się 20.08.2012 r., tj. przed podpisaniem umowy (umowa z dnia 24.09.2012 r., tom: I, karty: 157-159 akt administracyjnych; protokół odbioru robót, tom: I, karta: 148 na odwrocie akt administracyjnych). Nie bez znaczenia jest również okoliczność, że w miesiącach: marzec, czerwiec, lipiec oraz wrzesień 2013 r. E. M. nie wykazała obrotu związanego z transakcjami zawartymi z A. L. Obrót ten wykazano dopiero w korektach deklaracji VAT-7, złożonych po przeprowadzeniu, przez pracowników Urzędu Skarbowego w W., czynności sprawdzających wobec skarżącego. O wykonaniu spornych prac nie świadczą również zeznania B. M., który nie był w stanie określić zakresu robót wykonywanych na rzecz skarżącego. Trafnie organ odwoławczy uznał, że wątpliwości co do prawdziwości twierdzeń podatnika o wykonaniu spornych prac budzi również sposób regulowania należności w formie gotówkowej. 3.2. Nie można zgodzić się z autorem skargi kasacyjnej, że w rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia art. 2a o.p. Przepis ten stanowi, iż niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika. Tymczasem w niniejszej sprawie treść zastosowanych przepisów jest jasna, nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy faktura dokumentuje czynności niedokonane, a takie ustalenia w niniejszej sprawie poczyniono, co tut. organ szeroko opisał w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Jak słusznie wskazał Sąd w skarżonym wyroku: "Zarzuty, jakie formułowane są w skardze przez stronę, odnoszą się do odmiennej, wadliwej zdaniem strony oceny materiału dowodowego. Dotyczą one zatem nieprawidłowego zdaniem skarżącego przeprowadzenia procesu analizy materiału dowodowego i wyciągnięcia nietrafnych wniosków co do wykonania spornych prac budowlanych. Nie są to zatem wątpliwości odnoszące się do wykładni przepisów prawa, a tylko takie objęte są dyspozycją wskazywanego przepisu. Zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika dotyczy tylko wątpliwości co do treści przepisów prawa, a nie wątpliwości co do stanu faktycznego." 3.3. Na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut, że w rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia zasady obiektywizmu w ten sposób, że przy rozstrzyganiu Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił wszystkich argumentów i dowodów przedstawionych przez skarżącego. Ten zarzut nie tylko nie został oparty na żadnej podstawie prawnej, ale również w żaden sposób uzasadniony. 4. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznając, iż przedmiotowa skarga kasacyjna nie dostarcza uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zawartych w niej żądań, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. 4.1. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 2 pkt 5 oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804).