III SA/Gl 139/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.) Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 lipca 2016 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w L. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wydanej przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Izby Skarbowej w K. działający w imieniu Ministra Finansów postanowieniem z [...] r. nr [...] , po rozpoznaniu odwołania "A" Spółka z o.o. w L. , utrzymał w mocy własne postanowienie z [...] r. nr [...] , o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku z 27 lipca 2015 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w sprawie prawa do zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT dla opisanych we wniosku usług związanych z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków. W podstawie prawnej powołał art. 14g § 1 i § 3 w związku z art. 169 § 1 oraz art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613, zwanej dalej O.p.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że strona złożyła wniosek o udzielenie interpretacji dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT dla opisanych we wniosku usług związanych z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków. Strona wskazała, że zawarła umowę z Gminą Miejską L. w zakresie dotyczącym odprowadzania przez Gminę ścieków w postaci wód opadowych do urządzeń kanalizacji deszczowej eksploatowanych i utrzymywanych przez "A" . Strona opisała treść umowy i usługi przez siebie wykonywane. Wskazała też, że w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U. nr 177, poz.1054, ze zm., zwanej dalej ustawą VAT) zawierającym wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8% pod pozycją 142 mieszczą się usługi związane z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków (PKWiU ex 37). Wyjaśniła, jakie usługi zgodnie z informacją na stronie GUS, dział ten obejmuje. W związku z powyższym Spółka zadała następujące pytanie: Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, które zakłada, że usługi opisane we wniosku, a wykonywane na rzecz Gminy Miejskiej L. są opodatkowane preferencyjną stawką podatku w wysokości 8% jako usługi związane z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków (PKWiU ex37)? Przedstawiając własne stanowisko w sprawie, strona wyjaśniła, że jej zdaniem usługi polegające na odbiorze ścieków wód opadowych z terenów stanowiących własność Gminy, zapewnienie stałego i nieprzerwanego świadczenia opisanych usług, utrzymywanie w należytej sprawności i stanie technicznym oraz niezwłocznego usuwania awarii urządzeń kanalizacji deszczowej stanowią usługi związane z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków (PKWiU ex 37), co skutkuje koniecznością zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 8 %, albowiem opisane usługi mieszczą się w usługach związanych z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków (PKWiU ex 37). Organ stwierdził, że ww. wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 i 14f § 1 i § 2 O.p., w związku z czym wezwał stronę o uzupełnienie opisu stanu faktycznego przez wskazanie symbolu PKWiU dla wymienionych we wniosku, usług związanych z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków oraz do przeredagowania własnego stanowiska w ten sposób aby odnosiło się ono tylko do możliwości opodatkowania preferencyjną stawką podatku VAT 8% opisanych we wniosku usług (będących przedmiotem pytania), bez wskazywania w jakim grupowaniu PKWiU zdaniem Wnioskodawcy mieszczą się te usługi. Wskazano także, że stosownie do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU. Zatem, organ podatkowy nie jest kompetentny do dokonania oceny prawidłowości zaklasyfikowania przez Wnioskodawcę świadczonych przez niego usług. W odpowiedzi Wnioskodawca wyjaśnił, iż: Nomenklaturą PKWiU posługuje się ustawodawca w załączniku nr 3 do ustawy VAT. Prawidłowe określenie zakresu prowadzonych usług jest zatem konieczne do tego, aby określić czy podmiot może korzystać z preferencyjnej stawki. Wnioskodawca podkreślił, że we wniosku wskazał, że zajmuje się odbiorem ścieków w postaci wód opadowych z terenu nieruchomości stanowiących własność Gminy do urządzeń kanalizacji deszczowej eksploatowanych i utrzymywanych przez Spółkę, za wynagrodzeniem i na zasadach określonych w umowie łączącym Spółkę z Gminą Miejską/.../. Na mocy opisanej umowy Wnioskodawca zobowiązany jest do a) odbioru od Gminy ścieków w postaci wód opadowych z terenów nieruchomości stanowiących własność Gminy do urządzeń kanalizacji deszczowej eksploatowanych i utrzymywanych przez Wnioskodawcę; b) stałego i nieprzerwanego świadczenia ww. usług; c) stałego nieprzerwanego utrzymywania w należytej sprawności i stanie technicznym urządzeń kanalizacji deszczowej;. d) niezwłocznego usuwania stwierdzonych awarii urządzeń kanalizacji deszczowej. Wnioskodawca zaakcentował też, że we własnym stanowisku wskazał, że opisane przez niego czynności stanowią usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków określone w pozycji 142 załącznika nr 3 do ustawy VAT, numerem PKWiU 37 ex, a zatem powinny być opodatkowane stawką preferencyjną 8%. W oparciu o art. 14g § 1 oraz art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy O.p., postanowieniem z [...] r. nr [...] , Dyrektor Izby Skarbowej w K. działający w imieniu Ministra Finansów, pozostawił wniosek z 27 lipca 2015 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w sprawie prawa do zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT dla opisanych we wniosku usług związanych z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków - bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z przepisem art. 14b § 3 ustawy O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy dokonuje interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy O.p. Elementy stanu faktycznego czy zdarzenia przyszłego, to takie informacje, których nie może potwierdzić czy zaprzeczyć organ podatkowy w drodze interpretacji, lecz które musi podać wnioskodawca jako fakty zaistniałe lub przyszłe. Organ wydający interpretację nie jest uprawniony ani zobligowany do samodzielnego decydowania jakie informacje zawarte w całym wniosku, są rzeczywiście stanowiskiem wnioskodawcy, a jakie stanowią niepodważalny opis stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. W przedmiotowej sprawie, podjęcie rozstrzygnięcia w żądanym przez Wnioskodawcę zakresie wymagało jednoznacznego wskazania w opisie zaistniałego stanu faktycznego, symbolu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) dla usług związanych z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków (świadczonych na podstawie zawartej z Gminą Miejską L. umową), co znajduje uzasadnienie w treści poz. 142 załącznika nr 3 do ustawy VAT w powiązaniu z przepisami art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 tej ustawy, gdzie ustawodawca przewidział opodatkowanie obniżoną 8% stawką podatku dla usług związanych z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków i jednocześnie mieszczących się w grupowaniu PKWiU 2008 - 37. Z przepisów tych jasno i precyzyjnie wynika, że zastosowanie obniżonej stawki podatku w oparciu o te przepisy wymaga identyfikacji tych usług zarówno co do treści (usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków) jak też zaklasyfikowania według nomenklatury Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z 2008r., mającej zastosowanie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, do grupowania 37. Podkreślić przy tym trzeba, że obydwa te warunki muszą być spełnione jednocześnie. Obowiązek powyższego zaklasyfikowania spoczywa na usługodawcy, co wynika m.in. z przywołanego wcześniej Komunikatu Prezesa GUS z 24 stycznia 2005 r. Tymczasem stwierdzenia zawartego w uzupełnieniu wniosku, cyt.: "We własnym stanowisku Wnioskodawca wskazał, że określone przez niego czynności stanowią usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków określone w pozycji 142 załącznika nr 3 do Ustawy o podatku od towarów i usług, określonym w tymże załączniku numerem PKWiU 37 ex/.../", nie można uznać za jednoznaczne wskazanie, a w konsekwencji za nie budzący wątpliwości organu element opisu zaistniałego stanu faktycznego. W tym stanie rzeczy organ stwierdził, że Wnioskodawca nie uzupełnił opisu sprawy (zaistniałego stanu faktycznego) przez wskazanie symbolu PKWiU dla będących przedmiotem pytania usług. Ponadto organ stanął na stanowisku, że w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca również nie przeredagował, w sposób jak wskazano w wezwaniu, własnego stanowiska (w szczególności tak aby stanowisko to nie zawierało wskazania, w jakim grupowaniu mieszczą się będące przedmiotem pytania usługi, a wręcz przeciwnie jakby powtórzył, że przedmiotowe usługi mieszczą się w grupowaniu PKWiU 37ex. Organ wyjaśnił, że przeredagowanie własnego stanowiska w sposób jak wskazano w wezwaniu miało istotne znaczenie w przedmiotowej sprawie, z tego względu, że przedstawiając we wniosku własne stanowisko Wnioskodawca wskazał, że jego zdaniem usługi polegające na odbiorze ścieków wód podatkowych z terenów stanowiących własność Gminy, zapewnienie stałego i nieprzerwanego świadczenia opisanych usług, utrzymywanie w należytej sprawności i stanie technicznym oraz niezwłocznego usuwania awarii urządzeń kanalizacji deszczowej stanowią usługi związane z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków (PKWiU ex 37). Tak więc organ analizując zagadnienie podniesione przez Wnioskodawcę, w istocie musiałby przesądzić o zakwalifikowaniu ww. usług do wskazanego przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku grupowania PKWiU, a tymczasem organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania klasyfikacji towarów i usług do właściwego grupowania PKWiU ani też weryfikacji klasyfikacji wskazanej przez Wnioskodawcę. Brak uzupełnienia wniosku w ww. zakresie, w ocenie organu uniemożliwia dokonanie rozstrzygnięcia w zakresie żądanym przez Wnioskodawcę, zaś z przepisów ustawy O.p. nie wynika, że organ podatkowy ma obowiązek powtórnego wzywania zainteresowanego w sytuacji gdy nie odniesie się on w całości i jednoznacznie do kwestii podniesionych w wezwaniu pierwotnym. W zażaleniu na to postanowienie Wnioskodawca wniósł o jego uchylenie oraz ponowne rozpatrzenie sprawy celem wydania stanowiska przedstawionego we wniosku. Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. nr [...] , organ utrzymał w mocy własne postanowienie z [...] r., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W skardze skierowanej do sądu administracyjnego "A" Spółka z o.o., działając przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz ponowne rozpatrzenie sprawy celem wydania interpretacji indywidualnej w zakresie stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które wywarły istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy tj.: 1. art. 14b § 3 O.p. poprzez niewłaściwe przyjęcie, iż Wnioskodawca nie przedstawił w sprawie w sposób wyczerpujący stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego, co skutkowało niesłuszną odmową wydania interpretacji indywidualnej; 2. art. 14b § 1 O.p. w zw. z art. 41 ust. 2 ustawy VAT poprzez niewłaściwe przyjęcie, iż organ podatkowy nie jest uprawniony do oceny stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę, pomimo, że pytanie Wnioskodawcy dotyczyło możliwości zastosowania stawki preferencyjnej podatku VAT w odniesieniu do usług klasyfikowanych jako usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków (PKWiU ex 37); 3. art. 122 O.p. poprzez jego niezastosowanie, a polegające na rozpatrzeniu wniosku o wydanie interpretacji nie w zakresie, o który wnosił Wnioskodawca, odmawiając oceny stanu faktycznego i uzyskania wiążącej interpretacji indywidualnej w sprawie, naruszając jednocześnie ustawowe prawo podatnika do uzyskania informacji i interpretacji odnośnie przepisów prawa podatkowego, a także ignorując orzecznictwo sądowo-administracyjnej wydane w podobnych sprawach. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony zaakcentował, że Wnioskodawca na etapie skierowania wniosku wskazał, iż na podstawie umowy zawartej z Gminą Miejską L. świadczy usługi związane z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków. Wskazał również, iż świadczone przez niego usługi mieszczą się w klasyfikacji PKWiU 37 ex i jego zdaniem ma prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT określonej w art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 2 ustawy VAT. Intencją Wnioskodawcy nie było uzyskanie odpowiedzi na pytanie czy świadczone przez niego usługi mieszczą się w klasyfikacji wyrobów i usług PKWiU 37 ex. Zatem skoro Wnioskodawca wskazał, że świadczone przez niego usługi mieszczą się w klasyfikacji wyrobów i usług PKWiU ex 37, to organ jest obowiązany ocenić przedstawiony stan faktyczny i wydać wiążąca interpretację przepisów prawa podatkowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Zaakcentował, że Wnioskodawca zapytał czy świadczone przez niego usługi są usługami opodatkowanymi stawką VAT w wysokości 8% jako sklasyfikowane pod symbolem PKWiU ex 37 oraz przedstawił stanowisko własne w zakresie klasyfikacji statystycznej świadczonej usługi. Kwestia ta nie może być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Przepis art. 14a § 2 O.p. wymaga, aby podatnik składający wniosek w sposób wyczerpujący przedstawił stan faktyczny oraz własne stanowisko w sprawie. Wymogi te będą spełnione, jeżeli opisany we wniosku stan faktyczny będzie zawierał wszystkie okoliczności istotne z punktu widzenia przepisów, których interpretacji domaga się strona, a przy tym jej wątpliwości co do sposobu zastosowania tych przepisów określone zostaną w sposób jasny. Nie chodzi tu bynajmniej o posłużenie się terminologią prawniczą, która nie musi być wnioskodawcy znana, ani też o pełną ocenę prawną stanu faktycznego. Jednakże stanowisko wnioskodawcy - jego rozumienie zgłoszonego problemu - nie powinno budzić wątpliwości, a przede wszystkim - musi być wyrażone (por. A. Kabat w: S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Ordynacja podatkowa. Komentarz; Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004; s. 95). Dalej zauważyć przyjdzie, że organ podatkowy udzielając interpretacji przepisów prawa podatkowego, w związku z wnioskiem podatnika, ma obowiązek odnieść się do stanu faktycznego opisanego przez wnioskodawcę. Za podstawę swojego stanowiska przyjmuje okoliczności wskazane przez stronę, nie szukając potwierdzenia ich prawdziwości, czy choćby wiarygodności, nie gromadzi też materiału dowodowego. Wnioskodawca natomiast opisując stan faktyczny, w celu uzyskania interpretacji, bierze na siebie odpowiedzialność za jego wszelkie nieścisłości oraz kompletność. Wyłącznie od jego woli zależy, jakie informacje znajdą się w opisie stanu faktycznego. Przepis art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej jednoznacznie wymaga, aby opis ten był wyczerpujący. Jedyną dopuszczalną ingerencją organu podatkowego w stan faktyczny opisany przez podatnika ubiegającego się o udzielenie pisemnej interpretacji jest uznanie go za niewystarczający do zajęcia stanowiska, co stanowi brak formalny wniosku o interpretację, podlegający uzupełnieniu stosownie do treści art. 14 h ustawy O.p. w trybie art. 169 tej ustawy. I tak, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia (§ 1). Odnosząc te uwagi do rozpoznawanej sprawy, stwierdzić przyjdzie, że Minister Finansów uznał, że przedstawienie przez stronę stanu faktycznego nie spełnia wymogów z art. 14b § 3 O.p. i wezwał ją do o uzupełnienie opisu stanu faktycznego przez wskazanie symbolu PKWiU dla wymienionych we wniosku, usług związanych z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków oraz do przeredagowania własnego stanowiska w ten sposób, aby odnosiło się ono tylko do możliwości opodatkowania preferencyjną stawką podatku VAT 8% opisanych we wniosku usług (będących przedmiotem pytania), bez wskazywania w jakim grupowaniu PKWiU zdaniem Wnioskodawcy mieszczą się te usługi. Przy czym pytanie sformułowane przez skarżącą dotyczyło dopuszczalności zastosowania obniżonej 8% stawki podatku VAT dla usługi opisanej we wniosku, jako usługi związanej z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków (PKWiU ex37)? Jednocześnie skarżąca wskazała, że traktuje tę usługę jako usługę związaną z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków (PKWiU ex 37), co skutkuje koniecznością zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 8 %, albowiem opisane usługi mieszczą się w usługach związanych z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków (PKWiU ex 37). Zatem klasyfikację statystyczną wskazała. Dalej zauważyć należy, że normy prawa podatkowego zawarte w art. 41 ust. 2 ustawy VAT w powiązaniu z załącznikiem nr 3 do tej ustawy określającym towary i usługi które opodatkowane są obniżoną 8% stawką podatku VAT odwołują się do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wskutek czego normy prawa statystycznego współtworzą normę opodatkowania. Jednakże prawem powszechnie obowiązującym są jedynie standardowe klasyfikacje i nomenklatury wprowadzane mocą rozporządzeń Rady Ministrów, wydawanych w wykonaniu art. 40 ust. 1 i na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. nr 88, poz. 439 ze zm.). Nie są nimi, interpretacje klasyfikacji i nomenklatur, wydawane przez organy statystyki publicznej. Interpretacje takie w postępowaniu podatkowym stanowią jedynie dowód i - jak każdy dowód - podlegają swobodnej ocenie organu podatkowego, (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2006 r., II FPS 3/06). Tyle tylko że w sprawie pisemnych interpretacji prawa podatkowego nie przeprowadza się postępowania dowodowego. Dlatego wskazanie klasyfikacji we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji jest zawsze wskazaniem dokonanym przez podatnika, bez względu na to, czy oparł się na otrzymanej uprzednio opinii klasyfikacyjnej, czy też nie. Powołując się na orzeczenia sądów administracyjnych, Minister Finansów stwierdził, że zidentyfikowanie usługi dla potrzeb klasyfikacji statystycznej i wskazania stawki podatku VAT mieści się w sferze ustaleń faktycznych. Analizując wniosek podatnika podniósł, że nie wystarczy opisanie usługi, której wniosek dotyczył, lecz niezbędne jest również w opisie stanu faktycznego wskazanie przez podatnika kodu klasyfikacji statystycznej usługi. Wyjaśnił, że skoro zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach, bądź może zwrócić się o klasyfikację do Urzędu Statystycznego w Ł. , to organ nie może dokonać przedmiotowej klasyfikacji w ramach interpretacji indywidualnej a klasyfikacja działalności jest elementem stanu faktycznego, które winno być przedstawione przez wnioskodawcę we wniosku o interpretację. Dlatego też organ wezwał Spółkę o przedstawienie kodu PKWiU świadczonej usługi oraz o przeredagowanie stanowiska tak aby odnosiło się wyłącznie do opodatkowania usługi, a nie jej klasyfikacji na gruncie statystycznym. Przytoczone powyżej stanowisko organu odwoławczego budzi wątpliwości z dwóch powodów. Po pierwsze przepis art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej nakazuje wyczerpująco przedstawić stan faktyczny, czyli opis czynności faktycznych, składających się w całość, które mogą być źródłem powstania obowiązków podatkowych. Opisanie tych czynności przy użyciu klasyfikacji statystycznej jest dopuszczalne, ale może także zawierać nieścisłości. Prymat powinien mieć dokładny opis faktów, a nie ich ocena klasyfikacyjna. Z drugiej strony we własnym stanowisku w sprawie oraz w zadanym pytaniu strona przedstawiła symbol klasyfikacji statystycznej. Oczywistym jest, że opisując wykonywane usługi w stanie faktycznym wniosku i oceniając je w swoim stanowisku w sprawie, oczekiwała interpretacji prawa podatkowego w zakresie zastosowania preferencyjnej stawki podatkowej, w zakresie wykonywanych usług. W zaskarżonym postanowieniu Minister Finansów wyjaśnił dlaczego, w jego ocenie do opisu stanu faktycznego konieczne było wprowadzenie symbolu klasyfikacji statystycznej, argumentując, że symbol ten nie może być przedstawiony w stanowisku własnym, które podlega ocenie, i nie stanowi źródła informacji o stanie faktycznym. Nadto podniósł, że Wnioskodawca przedstawił swoją opinie o tym jak winny być klasyfikowane świadczone przez niego usługi oraz podał, za stroną internetową GUS, jakie czynności mieszczą się pod symbolem PKWiU, a nie jaka jest rzeczywista klasyfikacja świadczonych przez Wnioskodawcę usług. Jak już wyżej wskazano z takim stanowiskiem organu nie można się zgodzić. Strona w stanie faktycznym opisała jakie wykonuje usługi. Organ winien przeanalizować, czy wykonywane przez nią usługi mieszczą się we wskazanej przez nią we własnym stanowisku w sprawie klasyfikacji statystycznej i czy w związku z tym podlegają preferencyjnej stawce podatkowej. Dlatego nieprawidłowe jest stanowisko organu, że stanowisko Spółki wykracza poza zakres oceny prawnej na gruncie przepisów podatkowych i obejmuje również regulacje w zakresie statystyki, co nie może być przedmiotem interpretacji. Zasadne zatem okazały się zarzuty naruszenia art. 14b § 3 O.p oraz art. 14b § 1 O.p. Wobec powyższego, skargę jako zasadną, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało uwzględnić. Ponownie rozpoznając kwestię spełnienia wymogów formalnych wniosku o jakich mowa w art. 14 § 3 Ordynacji podatkowej organ, jeśli dojdzie do przekonania, że nadal istnieją wątpliwości co do stanu faktycznego, wezwie skarżącą do jego ewentualnego uzupełnienia, jednakże nie może uchylić się od wydania interpretacji w zakresie oceny, czy usługi wykonywane przez skarżącą mieszczą się w usługach związanych z odprowadzeniem i oczyszczaniem ścieków (PKWiU ex 37), co jest nierozerwalnie związane z zastosowaniem preferencyjnej stawki podatkowej o czym stanowi art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. ----------------------- Sygn. akt III SA/GI 139/16