II SAB/Gd 91/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2016 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga M. S. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że skarga ta wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: W dniu 29 kwietnia 2016 r. skarżący złożył w Urzędzie Miejskim pismo z dnia 28 kwietnia 2016 r. zawierające skierowany do Burmistrza Miasta wniosek o udostępnienie, na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacji dotyczącej oferty sprzedaży nr [...] – KW nr [...] w następującym zakresie: "1. z czyjej inicjatywy (proszę o podanie nazwiska i mienia osoby) doszło do podjęcia decyzji o przeznaczeniu tej nieruchomości na sprzedaż; 2. jaki organ, jakiej treści i kiedy w tej sprawie podjął uchwałę? Proszę o wskazanie organu, numeru uchwały i datę jej podjęcia?; 3. czy decyzja o sprzedaży nieruchomości była poprzedzona analizą ekonomiczną. Jeśli tak to proszę o wskazanie osoby (imię i nazwisko), która jaj dokonała?; 4. jakie były przychody Miasta z tytułu wynajęcia nieruchomości w roku 2013, 2014, 2015?; 5. jakie koszty poniosło Miasto z przygotowaniem i przeprowadzeniem pięciu przetargów na sprzedaż nieruchomości (przeprowadzonych w dniach 12.11.2014; 17.02.2015; 11.06.2015; 22.09.2015; 27.11.2015) z uwzględnieniem wszystkich nakładów takich jak: wyceny rzeczoznawców, ogłoszenia w mediach, wydruk materiałów reklamowych, wynajęcie bilbordów itd., itp.?; 6. jakie były uśrednione koszty pozyskania przez Miasto pieniądza w bankach w roku 2015? Chodzi o sumę średniorocznej marży banku powiększoną o średni wibor – np. 1% + 1,5%= 2,5%?". Skarżący zaznaczył przy tym, że prosi o przesłanie odpowiedzi na jego adres poczty elektronicznej. Pismem z dnia 13 maja 2016 r. Burmistrz Miasta poinformował skarżącego, że nie jest możliwe załatwienie złożonego przez niego wniosku w ustawowym 14 – dniowym terminie, ze względu na czasochłonną analizę dokumentacji niezbędnej do udzielenia odpowiedzi, i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 29 czerwca 2016 r. We wniesionej do Sądu, w dniu 16 maja 2016 r., skardze skarżący domagał się: zobowiązania Burmistrza do rozpatrzenia złożonego przez niego wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; stwierdzenia, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenia organowi grzywny w stosownej wysokości oraz zasądzenia od organu na jego rzecz wszelkich kosztów postępowania. Skarżący zarzucił, że Burmistrz, rozpoznając złożony przez niego wniosek, naruszył art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż wskazane w piśmie z dnia 13 maja 2016 r. powody nie są bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu żądanej przez niego informacji publicznej. W jego ocenie termin 14 dni był wystarczający na udzielenie odpowiedzi, albowiem zakres informacji objętej wnioskiem nie wymagał czasochłonnych analiz i dotyczył informacji przez organ posiadanych. Z tego też powodu żądanych informacji nie można uznać również za informacje przetworzone w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że sprawa z wniosku M. S. pozostaje w toku i obecnie przygotowywane są materiały i dokumentacja w celu udzielenia wnioskodawcy merytorycznej odpowiedzi w terminie wyznaczonym na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej tj. do dnia 29 czerwca 2016 r. Jednocześnie Burmistrz wyjaśnił, że informacje, których żądał wnioskujący dotyczyły lokalu użytkowego [...], położonego w C. przy ul. K. stanowiącego współwłasność Gminy Miejskiej (73%) i Gminy (27%). Dlatego też niezbędne było uzyskanie od Gminy uchwały o wyrażeniu przez ich Radę Gminy zgody na sprzedaż części udziału przedmiotowego lokalu. Z kolei, przychody z tytułu wynajęcia nieruchomości wymagały skierowania zapytania do A., gdyż na podstawie umowy z dnia 1 kwietnia 2016 r. nr [...] jest ona administratorem m.in. lokalu użytkowego [...] i do jej zadań należy pobieranie opłat z tytułu wynajmu 73% powierzchni lokalu. Natomiast informacja o kosztach poniesionych w związku z przygotowaniem i przeprowadzeniem pięciu przetargów była informacją złożoną, gdyż wymagała od pracowników przeanalizowania dokumentacji przetargowej, jak i dokumentacji zamówień publicznych z lat: 2011, 2012, 2013, 2014, 2015 i 2016 oraz pomniejszenia tych kosztów w związku z porozumieniem zawartym pomiędzy Miastem a Gminą w dniu 16 lipca 2014 r. w sprawie sprzedaży lokalu apteki przy ul. K. w C. W piśmie procesowym z dnia 16 czerwca 2016 r. Burmistrz Miasta poinformował Sąd, że skarżący złożył odrębne wnioski co do każdego z pytań objętych wnioskiem z dnia 28 kwietnia 2016 r. Organ udzielił na te wnioski odpowiedzi pismami z dnia 24 maja 2016 r. i z dnia 1 czerwca 2016 r. Z kolei pismem z dnia 10 czerwca 2016 r., udzielono skarżącemu odpowiedzi na wniosek z dnia 28 kwietnia 2016 r. I tak, w piśmie z dnia 10 czerwca 2016 r. udzielono skarżącemu następującej informacji: "1. decyzja o sprzedaży wskazanego przez Pana lokalu została podjęta przez Radę Miejską poprzez podjęcie w dniu 28 lipca 2014 r. uchwały nr [...] na zbycie udziału 73% w lokalu użytkowym nr [...], zapisanym w [...]; 2. uchwała nr [...] na zbycie udziału 73% w lokalu użytkowym nr [...], zapisanym w KW [...], została podjęta przez Radę Miejską w dniu 28 lipca 2014 r.; 3. analiza poprzedzająca sprzedaż lokalu użytkowego [...], zapisanego w KW [...], nie została utrwalona w formie pisemnej; 4. przychód z tytułu wynajęcia lokalu nr [...], objętego [...], wyniósł: - w roku 2013 – 128 704,64 zł netto, - w roku 2014 – 129 941,76 zł netto, - w roku 2015 – 128 271,84 zł netto, 5. koszty, które Urząd Miejski poniósł w związku z przygotowaniem i przeprowadzeniem przetargów na sprzedaż lokalu użytkowego [...], zapisanego w [...], wyniosły łącznie 3 481,08 zł netto. Jednocześnie powiadamiam, że ustalenie kosztów związanych z postawieniem i wyklejeniem banneru z reklamą w/w lokalu nie jest możliwe, ponieważ kwota faktur obejmuje zlecenia łączne m.in. na reklamę innych nieruchomości sprzedawanych przez Gminę Miejską; 6. w roku 2015 Gmina Miejska nie zaciągała zobowiązań w bankach." W piśmie tym wskazano również, że powyższe dane zostały przesłane skarżącemu drogą elektroniczną w dniu 24 maja 2016 r. (ad. 6) oraz w dniu 1 czerwca 2016 r. (ad.1, 2, 3, 4, 5)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga M. S. nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek skarżącego M. S. z dnia 28 kwietnia 2016 r. zainicjował postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej, które uregulowane zostało przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2015 r, poz. 2058 ze zm.). Niesporną okolicznością w sprawie jest, że w świetle przepisów tej ustawy, Burmistrz Miasta jest podmiotem zobowiązanym do udzielania posiadanych informacji publicznych. Zgodnie bowiem z treścią art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Przy czym, organami władzy publicznej w rozumieniu powołanego przepisu są też organy samorządu terytorialnego, a więc organy gminy, powiatu i województwa (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 94). Niesporne w sprawie jest również, że informacje, żądane przez skarżącego w piśmie z dnia 28 kwietnia 2016 r., stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie bowiem z treścią art. 1 ust. 1 tej ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Informacją publiczną jest zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Przy czym, informacja publiczna dotyczy sfery faktów i jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2904/12, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W szczególności zaś, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna, o: majątku, którym dysponują podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit f); sposobach przyjmowania i załatwiania spraw przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d); majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit c). Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego z dnia 28 kwietnia 2016 r. został załatwiony przez Burmistrza Miasta zgodnie z wymogami ustawy o dostępie do informacji publicznej. W terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, pismem z dnia 13 maja 2016 r., Burmistrz poinformował skarżącego o niemożliwości załatwienia wniosku w ustawowym 14 – dniowym terminie, podając przyczyny tego opóźnienia oraz wyznaczając nowy termin załatwienia sprawy do dnia 29 czerwca 2016 r. W ocenie Sądu zakres i charakter żądanych przez skarżącego danych uprawniał organ do przedłużenia terminu załatwienia wniosku. W piśmie z dnia 10 czerwca 2016 r. Burmistrz udzielił skarżącemu odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte w złożonym przez niego wniosku. Co więcej, powyższe informacje zostały przesłane skarżącemu, zgodnie ze złożonymi przez niego odrębnymi wnioskami, zawierającymi identyczne pytania - drogą elektroniczną już w dniu 24 maja 2016 r. oraz w dniu 1 czerwca 2016 r., co zresztą wprost wynika z treści pisma z dnia 10 czerwca 2016 r. Nadto w aktach sprawy znajdują się kopie tych pism wraz z potwierdzeniami przekazania ich skarżącemu. Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie informacji (w formie czynności materialno – technicznej) albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy, albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 i per analogiam w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2, gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek. Z kolei, z art. 13 tej ustawy wynika, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1) a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Wymogi wynikające z tych przepisów zostały zachowane w niniejszej sprawie. Z powyższych względów Sąd nie dopatrzył się bezczynności Burmistrza Miasta w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 28 kwietnia 2016 r. Z bezczynnością organu rozpoznającego wniosek o udzielenie informacji publicznej mamy bowiem do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Wydawnictwo Prawnicze PWN, Warszawa 1996 r., s. 62 – 63). Dopiero nieudzielenie informacji publicznej oraz niepowiadomienie w trybie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej o powodach i terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt I OSK 1027/14, LEX nr 1464729). Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), oddalił wniesioną w niniejszej sprawie skargę. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania