II OZ 1070/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawa z dnia 3 sierpnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1044/16 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie rozbudowanej części budynku postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu A. P. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2015 r., którą nakazano skarżącemu rozbiórkę samowolnie rozbudowanej części budynku mieszkalnego, tj. fundamentu i podmurówki o wymiarach ok. 3,05 x 3,55 m i szerokości 24 cm wraz z wylewką betonową. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, skarżący zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie został poparty żadnym uzasadnieniem. Analizując art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd podkreślił, że to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. To strona powinna wykazać konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że rozpoznawany wniosek nie został prawidłowo uzasadniony. Skarżący nie powołał nawet ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, nie wskazał na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. P., podkreślając, że rozbiórka żelbetowych elementów spowoduje konieczność użycia ciężkiego sprzętu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd orzeka, bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. I choć rację ma Sąd pierwszej instancji, wskazując na konieczność uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to jednak ocena ta nie uwzględnia tego, że o ile przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody musi być każdorazowo doprecyzowana przez wnioskodawcę i w tym zakresie wniosek wymaga uzasadnienia przez jego autora, to w sytuacji, gdy wnioskiem o wstrzymanie wykonania objęta jest decyzja nakazująca dokonanie rozbiórki, niejako z jej przedmiotu wynikać będzie wystąpienie drugiej przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. "trudnych do odwrócenia skutków", niezależnie od wielkości i wartości materialnej obiektu budowlanego. Jak wielokrotnie bowiem wskazywano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy. W sprawach budowlanych, w których zazwyczaj chodzi o budowę lub rozbiórkę obiektu, trwałe skutki wykonania decyzji administracyjnych są w istocie nieuniknione (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 29/13; z dnia 5 października 2012 r. sygn. akt II OZ 863/12; z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 385/12 oraz z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt II OZ 1382/11- orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym stwierdzenie Sądu pierwszej instancji o niemożności udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej z uwagi jedynie na brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania kontrolowanej w sprawie decyzji należało uznać za niewystarczające dla wydania zaskarżonego postanowienia. Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.