II SAB/Ke 36/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2016r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza Miasta [...] do rozpatrzenia wniosku [...] z dnia 16 lutego 2016r. w zakresie udostępnienia dokumentacji medycznej w terminie 14 dni od zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem orzeczenia o stwierdzeniu prawomocności; II. stwierdza, ze bezczynność Burmistrza Miasta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Burmistrza Miasta [...] na rzecz [...] kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skargą z dnia 5 maja 2016r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, Stowarzyszenie O. zakwestionowało bezczynność Burmistrza Miasta J., polegającą na braku odpowiedzi na wniosek Stowarzyszenia z dnia 16 lutego 2016r. o udzielenie informacji publicznej dotyczącej potrąconego w dniu 12 lutego 2016r. w M. psa – wobec odmowy udostępnienia dokumentacji medycznej w zakresie poniesionych przez zwierzę obrażeń, uzasadniających poddanie psa eutanazji. W uzasadnieniu powołano się na § 9 uchwały nr [...] Rady Miejskiej w J. z dnia 27 marca 2015r. w sprawie określenia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie miasta i gminy J. w 2015r. (obowiązującej w chwili istotnego dla żądania skargi zdarzenia) oraz art. 11a ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt. Strona skarżąca wskazała, że organ, lakonicznie odmawiając udostępnienia żądanej dokumentacji weterynaryjnej nie wskazał powodów jej utajnienia, a zatem nieznane pozostają przesłanki, którymi się kierował. W skardze podkreślono, że skoro dysponentem ww. zwierzęcia bezdomnego jest gmina – w ramach jej zadań publicznych – to przedmiotowa dokumentacja dotyczy wykonywania tych zadań. W konsekwencji lekarz weterynarii jest zobowiązany wydać jej kopię gminie, która z kolei ma obowiązek ją udostępnić jako informację publiczną, na żądanie każdego, kto je wyartykułuje. Zdaniem Stowarzyszenia organ w niniejszej sprawie pozostawał rażąco bezczynnym, gdyż nie załatwił jej wniosku w terminie określonym art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2015r. poz. 2058 ze zm.) zwanej dale "u.d.i.p." Od daty doręczenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej upłynął już bowiem wielokrotnie maksymalny termin ustawowy, w jakim podmiot obowiązany winien zareagować na zgłoszone żądanie. Ponadto Burmistrz Miasta J. nie zastosował się do dyspozycji przepisu art. 13 ust. 2 u.d.i.p. oraz uchylił się od wydania decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p., w której w sposób rzetelny i wyczerpujący uzasadniłby odmowę udostępnienia żądanej dokumentacji. Mając na uwadze powyższe Stowarzyszenie wniosło o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku z dnia 16 lutego 2016r. o udostępnienie informacji publicznej, stwierdzenie że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując że na złożony w niniejszej sprawie wniosek Stowarzyszenia z dnia 16 lutego 2016r. (ponowiony w dniu 24 lutego 2016r.) udzielił odpowiedzi w dniu 26 lutego 2016r., w której szczegółowo przytoczył przyczyny poddania psa zabiegowi eutanazji, wyjaśniając jednocześnie że nie może udostępnić szczegółowej dokumentacji medycznej – gdyż jej nie posiada. Ranne zwierzę było bowiem przekazane wykwalifikowanemu lekarzowi weterynarii, a stosowna dokumentacja znajdowała się w jego posiadaniu, przy czym organ do posiadania takiej dokumentacji nie był zobowiązany. Ponadto brak podstaw do podnoszenia zarzutu bezczynności – w sytuacji udzielenia odpowiedzi w sposób niezadowalający dla wnioskodawcy – gdyż bezczynność oznacza sytuację, gdy organ milczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Wyjaśnić przy tym trzeba, że bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminach określonych w ustawie i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Pojęcie informacji publicznej zostało zdefiniowane w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., w myśl którego każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W art. 6 ust. 1 u.d.i.p. określono w sposób przykładowy te sfery działalności, których dotyczy podlegająca udostępnieniu informacja publiczna, wymieniając w szczególności informację o programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań (pkt 1 lit. c). W tym miejscu należy odnieść się do znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2013r. poz. 856 ze zm.), zwanej dalej "ustawą". Mianowicie zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gmin, przy czym art. 11a ust. 1 ustawy precyzuje ten obowiązek poprzez wskazanie, że rada gminy określa, w drodze uchwały, corocznie do dnia 31 marca, program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt (ust. 1). W przypadku Gminy J. jest to uchwała nr [...] Rady Miejskiej w J. z dnia 27 marca 2015r. w sprawie określenia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie miasta i gminy J. w 2015r., która obowiązywała w chwili istotnego dla żądania skargi zdarzenia (okoliczność niesporna). Należy przy tym zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 11a ustawy program, o jakim mowa w ust. 1, zawiera wskazanie wysokości środków finansowych przeznaczonych na jego realizację oraz sposób wydatkowania tych środków, a koszty realizacji programu ponosi gmina (ust. 5). Ponadto program ten obejmuje – oprócz zapewnienia bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku dla zwierząt (ust. 2 pkt 1) – również zapewnienie całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt (ust. 2 pkt 8). Z tą ostatnią sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, w której skarżące Stowarzyszenie wnioskiem z dnia 16 lutego 2016r. (ponowionym w dniu 24 lutego 2016r.), dotyczącym psa potrąconego w dniu 12 lutego 2016r. w M., zwróciło się do Burmistrza Miasta J. "o przekazanie dokładnych informacji wraz z dokumentacją medyczną nt. obrażeń jakie odniósł pies, a które kwalifikowały go do poddania eutanazji". W odpowiedzi z dnia 26 lutego 2016r. organ poinformował wnioskodawcę, że cyt. "Kondycja psa wskazywała na możliwość wystąpienia urazów wewnętrznych, w związku z tym została podjęta decyzja o wykonaniu zdjęcia rentgenowskiego. Analiza zdjęcia potwierdziła, że obrażenia wewnętrzne są rozległe: złamana miednica w kilku miejscach, oderwanie od kości krzyżowej oraz rozległe urazy wewnętrzne oraz podejrzenie rozległego uszkodzenia okolicznych nerwów. Kondycja psa pogarszała się w związku z tym w celu ograniczenia dalszego cierpienia została podjęła decyzja o humanitarnej eutanazji. Szczegółowa dokumentacja medyczna nie będzie udostępniana." Zestawiając przepisy art. 11 ust. 1, art. 11a ust. 2 pkt 8, art. 11a ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt z art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o dostępie do informacji publicznej nie budzi wątpliwości Sądu, że skierowany przez skarżące Stowarzyszenie do Burmistrza Miasta J. wniosek o przekazanie informacji dotyczących obrażeń, jakich doznało zwierzę ranne w zdarzeniu drogowym – wraz ze stosowną dokumentacją medyczną (weterynaryjną) – dotyczył informacji publicznej. Analizując w powyższym zakresie treść pisma z dnia 26 lutego 2016r. stwierdzić należy, że organ udzielił w tym zakresie jedynie częściowej odpowiedzi. Jakkolwiek bowiem bardzo szczegółowo opisano obrażenia psa (przyznając jednocześnie że wykonano zdjęcie rentgenowskie), to odmówiono udostępnienia dokumentacji medycznej. Tymczasem do udostępnienia takiej informacji zobowiązany był właśnie Burmistrz Miasta J. – stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., zgodnie z którym obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, m.in. organy władzy publicznej. Podkreślić przy tym trzeba, że jednostki samorządu terytorialnego niewątpliwie sprawują władzę publiczną w zakresie zleconej im ustawowo właściwości, przy czym to wójt (burmistrz, prezydent miasta) kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz (art. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, Dz.U. z 2015r. poz. 1515 ze zm.). Wobec powyższego, skoro wniosek Stowarzyszenia dotyczył w całości informacji publicznej i został skierowany do właściwego organu, to odpowiedź powinna być udzielona na zasadach i w trybie u.d.i.p. Mianowicie, w przypadku uwzględnienia wniosku, udostępnienie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli natomiast informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Natomiast odmowa udzielenia informacji publicznej – z którą mamy do czynienia w niniejszej sprawie w odniesieniu do wniosku o udostępnienie dokumentacji medycznej – następuje w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługują środki odwoławcze (art. 16 i 17 u.d.i.p.). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy właściwy organ nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jak wynika z ustalonego i przedstawionego powyżej stanu faktycznego Burmistrz Miasta J. jedynie w części odpowiedział na złożony wniosek Stowarzyszenia – w odniesieniu do przekazania dokładnych informacji dotyczących obrażeń rannego zwierzęcia. Natomiast wobec wyartykułowanej w sposób ogólny w piśmie z dnia 26 lutego 2016r. odmowie udostępnienia żądanej dokumentacji medycznej organ nie rozstrzygnął w całości złożonego w niniejszej sprawie wniosku, gdyż nie udzielił tej informacji ani też nie wydał decyzji administracyjnej odmawiającej jej udostępnienia. W świetle powyższego uznać należy, że w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Burmistrz Miasta J. pozostawał w bezczynności, co spowodowało konieczność zobowiązania tego organu do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 16 lutego 2016r. w zakresie udostępnienia dokumentacji medycznej – o czym orzeczono w pkt I wyroku – na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. Jednocześnie w ocenie Sądu zaistniała w sprawie bezczynność organu nie nosi cech rażącego naruszenia prawa – o czym orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. W tym zakresie wskazać trzeba, że organ udzielił stronie skarżącej zasadniczych informacji, szczegółowo opisując obrażenia poszkodowanego zwierzęcia, a odmawiając jedynie udostępnienia dokumentacji źródłowej. Ponadto odpowiedź została udzielona w ustawowym 14 – dniowym terminie od dnia złożenia wniosku, o jakim mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Wniosek przesłany pocztą elektroniczną (ponowiony w dniu 24 lutego 2016r.) wpłynął bowiem do organu w dniu 16 lutego 2016r., zaś odpowiedź została udzielona pismem z dnia 26 lutego 2016r (okoliczność niesporna). W konsekwencji, wobec terminowego – choć częściowego – udostępnienia informacji publicznej nie sposób mówić o lekceważącym traktowaniu ustawowych obowiązków organu, uzasadniających przyjęcia stanowiska o rażącym naruszeniu prawa w zakresie stwierdzonej bezczynności. Orzeczenie o kosztach zawarte w pkt III wyroku znajduje oparcie w art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ustawy P.p.s.a.