II OZ 1076/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1656/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia w sprawie ze skargi A. P. na zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Teatru [...] im. [...] w W. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1656/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia w sprawie ze skargi A. P. na zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Teatru [...] im. [...] w W. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż zarządzenie będące przedmiotem skargi weszło w życie z dniem jego podpisania, a więc w dniu [...] kwietnia 2016 r. Sąd stwierdził, iż z tym dniem, stosownie do treści § 1 w/w zarządzenia, ogłoszono konkurs na stanowisko Dyrektora Teatru [...] im. [...] w W. Skarżący w odrębnym środku prawnym przywołanym w skardze wraz z kopią dołączoną do akt (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) wskazał, że konkurs nie został rozstrzygnięty, bowiem żaden z kandydatów nie spełnił warunków zawartych w ogłoszeniu o konkursie. Sąd przyjął zatem, że w rozpatrywanej sprawie nie występują zatem żadne nieodwracalne skutki wykonania lub zastosowania skarżonego aktu, trudno mówić również o wyrządzeniu znacznej szkody poprzez stosowanie skarżonego zarządzenia. Sąd uznał, że należy mieć na uwadze okoliczność, że możliwość zastosowania normy art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zależy od tego, czy wniosek dotyczył aktu lub czynności, które nadają się do wykonania oraz czy taki akt nie został jeszcze wykonany. Ewentualne wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania przedmiotowego zarządzenia, które już weszło w życie, nie stanowiłoby ochrony tymczasowej przed wykonaniem takiego zarządzenia oraz przed skutkami, wynikającymi z jego wykonania. W tym świetle Sąd stwierdził, że dotychczasowe wykonywanie aktu (stosowanie zarządzenia) czyni bezprzedmiotowym postępowanie na podstawie powołanego przepisu i wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Sąd stwierdził nadto, że zakwestionowana treść i zgodność z prawem zarządzenia powinny być przedmiotem oceny w innym postępowaniu. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a jedynie ocenia, czy zachodzą okoliczności z art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy odmówił wstrzymania wykonania przedmiotowego zarządzenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. P., zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego niezastosowanie i brak wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia. Wskazując na powyższe wniesiono o zmianę postanowienia i wstrzymania wykonania w/w zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, zaś postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia należy umorzyć. Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest w niniejszej sprawie zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Teatru [...] im. [...] w W. Na ocenę, czy w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki zastosowania art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powinno rzutować, iż w aktach sprawy znajduje się zarządzenie Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...]czerwca 2016 r. w sprawie wyników konkursu na stanowisko Dyrektora Teatru [...] im. [...] w W., w którym stwierdza się, w podstawie prawnej powołując m.in. w/w zarządzenie o ogłoszeniu konkursu z dnia [...] kwietnia 2016 r., iż konkurs ten zostaje nierozstrzygnięty, ze względu na to, iż żaden z kandydatów nie spełnił w wystarczającym stopniu wymagań wskazanych w ogłoszonym konkursie. Powyższa sytuacja wskazuje, że merytoryczne ustosunkowywanie się do złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia przez Sąd I instancji nie było zasadne, bowiem ocena, czy wykonanie tego zarządzenia może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji zakończenia (na dzień wydawania przez Sąd I instancji zakwestionowanego postanowienia) procedury naboru na stanowisko Dyrektora Teatru [...] in. [...] w W. zapoczątkowanej zaskarżonym zarządzeniem, jest bezprzedmiotowa. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.