I OZ 1448/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SO/Wa 279/16 w sprawie wniosku P.S. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie grzywny za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. P.S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie grzywny za nieprzekazanie do Sądu jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2015 r. [...] w przedmiocie połączenia spraw, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie w odpowiedzi na wniosek wniosło o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SO/Wa 279/16 oddalił wniosek P.S. o wymierzenie organowi grzywny. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Powinien to uczynić niezależnie od tego, czy skargę uznaje za dopuszczalną oraz czy w jego ocenie przedmiotem zaskarżenia jest podlegający kognicji sądu administracyjnego akt, czynność, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania. O dopuszczalności skargi wniesionej do sądu administracyjnego rozstrzyga bowiem wyłącznie ten sąd. Stosownie natomiast do treści art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji podał, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, iż w przypadku, gdy ze względu na przedmiot sprawy skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, to uznać należy, iż niedopuszczalny jest również złożony w związku z jej przekazaniem wniosek o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dna 3 października 2012 r., sygn. akt I OZ 739/12, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie podstawą złożenia wniosku o wymierzenie grzywny było nieprzekazanie skargi P.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2016 r. nr [...] wydane w pierwszej instancji, na które przysługiwał stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga na przedmiotowe postanowienie zarejestrowana została w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt I SA/Wa 627/16, a następnie postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2016 r. odrzucona, jako niedopuszczalna. Skoro zatem skarga do sądu administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2016 r. nr [...] okazała się niedopuszczalna, to również wniosek o wymierzenie grzywny w tej sprawie należało uznać na niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia P.S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn, aniżeli w nim podniesione. Z sentencji zaskarżonego postanowienia wynika, że Sąd pierwszej instancji oddalił wniosek P.S. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie grzywny za nieprzekazanie do Sądu jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2015 r. [...] w przedmiocie połączenia spraw, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, a zatem, że wniosek ten jest dopuszczalny, ale niezasadny. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika natomiast, iż Sąd pierwszej instancji uznał wniosek o wymierzenie grzywny za niedopuszczalny i orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sporządzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzasadnienia niepozostającego w prawnym związku z wydanym rozstrzygnięciem (sprzeczność sentencji z uzasadnieniem), pozbawia możliwości skontrolowania toku rozumowania Sądu. Tej wady nie da się usunąć w inny sposób niż poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 68/15). Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.