IV SA/Wa 1554/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 30.08.2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na czynności Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w przedmiocie przeprowadzenia postępowania konkursowego postanawia: odrzucić skargę. J. L. uczestniczyła w naborze na stanowisko dyrektora [...] w [...], a następnie wniosła skargę do Sądu na czynności Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w przedmiocie przeprowadzenia tego postępowania konkursowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny nie jest właściwy do badania zgodności z prawem zaskarżonych czynności, gdyż nie są one przejawem władczego działania organu administracji publicznej, będącego przedmiotem kontroli na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", dyrektora oddziału powołuje i odwołuje Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Stosunek pracy dyrektora oddziału nawiązuje się więc na podstawie powołania. Powołanie jest jednym ze sposobów nawiązania stosunku pracy. Osoba zatrudniona na podstawie powołania jest pracownikiem (art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy - Dz. U. z 2014 r., poz. 1502 ze zm., zwanej dalej "K. p.). Kodeks pracy określa prawa i obowiązki pracowników i pracodawców (art. 1 K. p.). Powołanie może być poprzedzone konkursem, choćby przepisy szczególne nie przewidywały wymogu wyłonienia kandydata na stanowisko wyłącznie w wyniku konkursu (art. 681 K.p.). Ponieważ do stosunku pracy nawiązanego na podstawie powołania stosuje się przepisy dotyczące umowy o pracę na czas nieokreślony (z wyjątkami określonymi w art. 69 K.p.), nie można uznać, że w sprawie Skarżącej należało stosować ustawę z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwaną dalej "K.p.a.", a następnie przyjąć dopuszczalność jej skargi na czynności konkursowe. Konstrukcja postępowania konkursowego oraz tryb powołania i odwołania dyrektora oddziału (art. 52 ust. 2 ustawy) przesądzają o tym, że całość postępowania nie ma charakteru administracyjnego, a wydawane w toku tego postępowania rozstrzygnięcia nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OSK 1484/14 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 101 ze zm.), zwana dalej "K.p.c.", postępowanie sądowe w sprawach z zakresu prawa pracy, należących do spraw cywilnych, normuje K.p.c. Z kolei, zgodnie z art. 2 § 1 K.p.c., do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Sprawy z zakresu prawa pracy, w których stosunek pracy został nawiązany na podstawie powołania, nie należą do właściwości sądów szczególnych ani Sądu Najwyższego. Powyższe wskazuje, że to sąd powszechny, a nie administracyjny, jest właściwy do rozstrzygnięcia skargi na czynności skutkujące zamknięciem drogi do powstania stosunku pracy na podstawie powołania. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. skargę jako niedopuszczalną odrzucił.