IV SA/Wa 430/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.K. na uchwałę Rady Gminy w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 300 (trzysta) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Z.K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Sądu skargę na wskazaną w sentencji uchwałę w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 300 zł (k. 88). Sąd wezwał Skarżącą, za pośrednictwem jej pełnomocnika, do wykazania posiadania interesu prawnego do wniesienia skargi poprzez nadesłanie w terminie siedmiu dni dowodu własności (w formie aktualnego wypisu z księgi wieczystej) albo użytkowania wieczystego działek leżących na terenie objętym zaskarżoną uchwałą - pod rygorem przyjęcia, że Skarżąca nie ma takiego interesu prawnego (k. 101). Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 16 marca 2016 r. (k. 147). Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak naruszenia interesu prawnego Skarżącej. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skarżący nie tylko musi więc wykazać, że ma interes prawny, ale także, że został on naruszony. W przeciwnym razie jego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej "P.p.s.a.", zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny wnoszącego skargę na uchwałę, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego Skarżącej. Kryterium "interesu prawnego" ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków Skarżącej, a kwestionowanym w skardze aktem organu administracji. Skarżąca nie wykazała takiego związku (brak odpowiedzi na wezwanie do wykazania interesu prawnego). Skoro nie ma ona interesu prawnego w sprawie, nie mógł on zostać naruszony. W związku z tym skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach postępowania zapadło w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.