I OZ 516/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 582/16 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 2 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 582/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Sąd wskazał, że w skardze na powyższą decyzję skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że decyzja jest dla niego krzywdząca. Rozpoznając złożony wniosek Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem nie spełnia on warunków do zastosowania przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. i wstrzymania zaskarżonej decyzji. Skarżący w żaden sposób nie wykazał, że poddanie się przez niego kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w zakresie prawa jazdy spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. W praktyce wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnego uzasadnienia. W ocenie Sądu, nie sposób bowiem za takowe uznać stwierdzenia, że decyzja "jest dla skarżącego krzywdząca". Skarżący nie wykazał zatem, że w okolicznościach sprawy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanej decyzji, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawidłowo przyjął, że skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek skarżącego nie zawiera argumentów, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd zasadnie uznał, że za uzasadnienie wniosku nie można uznać stwierdzenia, że decyzja "jest dla skarżącego krzywdząca". Odnotować należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji, a zatem samo przystąpienie do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami, nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero niepoddanie się sprawdzeniu kwalifikacji skutkuje wydaniem decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, jednak sprawa w tym przedmiocie stanowi odrębne postępowanie - art. 140 ust. 1 pkt 4a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm. – obecnie: Dz. U. z 2017 r. poz. 128 (por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt I OZ 1809/15, CBOSA https://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.