II OZ 1380/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 17 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 238/16 o odrzuceniu skargi J.L. na nieprawidłowe działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 17 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J.L. na nieprawidłowe działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z 15 lutego 2016 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, stwierdzając, że "nie zgadzamy się w całości i zaskarżamy w całości, składając dalej odwołanie, zażalenie, skargę wraz z wnioskiem" i wskazując pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 8 lutego 2016 r. informujące o odesłaniu akt sprawy do organu I instancji oraz informujące, że organ ten podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w postanowieniu z 20 listopada 2015 r. Zarządzeniem z 30 marca 2016 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez dokładne wskazanie przedmiotu skargi, tj. wskazanie decyzji, postanowienia lub innego aktu, który skarżący kwestionuje (podanie numeru i daty wydania), w szczególności, czy stanowi go postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 20 listopada 2015 r., bądź jeżeli skarga dotyczy bezczynności tego organu, wskazanie na czym ona polega i jakiego aktu nie wydaje ten organ. Ponadto wezwano skarżącego do podpisania skargi. Dla dokonania tych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nadesłał podpisany egzemplarz skargi oraz pismo z 18 kwietnia 2016 r., w którym ustosunkował się do powyższego wezwania, nie wskazał jednak przedmiotu skargi. Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał w pierwszej kolejności, że za stronę skarżącą uznał jedynie J.L. Jako stronę postępowania w skardze wskazano również E.L., jednak jak wynika z akt sprawy zmarła ona 17 stycznia 2016 r., a zatem przed wniesieniem skargi. Ponadto Sąd I instancji wskazał, że skarżący, pomimo prawidłowego wezwania nie uzupełnił braku formalnego skargi, nie wskazał dokładnie co jest przedmiotem skargi, co uniemożliwiało nadanie skardze właściwego biegu. W związku z tym Sąd I instancji skargę odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący zarzucając nieprawidłowości w postępowaniu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Katowicach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 - dalej jako "p.p.s.a.") Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, pomimo wezwania i bezskutecznego upływu zakreślonego tym wezwaniem terminu. Stąd też skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ Sąd I instancji nie mógł nadać jej dalszego biegu. Należy ponadto wyjaśnić, że w skardze z 15 lutego 2016 r. jako skarżący zostali wskazani J., J. i E.L. Z treści zaskarżonego postanowienia wynika, że Sąd I instancji pominął E.L. jako stronę postępowania, ponieważ zmarła przed wniesieniem skargi. Na dowód tego załączono do akt sprawy kserokopię aktu zgonu. Z akt sprawy nie wynika natomiast, z jakich przyczyn Sąd I instancji pominął jako skarżącego J.L. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu jest wiadomo z urzędu, że J.L. zmarł 9 marca 2015 r., a więc również przed wniesieniem skargi. Wynika to między innymi z akt prowadzonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawach II SA/GL 730/16 oraz II SA/GL 1603/14. Pominięcie J.L. jako skarżącego nie miało zatem wpływu na treść rozstrzygnięcia, jednak Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wyjaśnienie tej kwestii powinno przede wszystkim jednoznacznie wynikać z akt niniejszej sprawy. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.