I SA/Wa 1219/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. I. D. w W. z dnia [...] lipca 2016 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi N. I. D. w W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] maja 2016 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi N. I. D. w W. (dalej: skarżący), pismem z dnia [...] lipca 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] maja 2016 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 30 maja 2016 r., a więc termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upływał z dniem 29 czerwca 2016 r. Do skargi załączony został wniosek (z tej samej daty) o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że sporządził skargę na ww. decyzję organu i nadał ją w dniu [...] czerwca 2016 r. listem poleconym na adres: ul. [...],[...] W. W dniu [...] lipca 2016 r. otrzymał on zwrot nadanej przesyłki ze skargą jako skierowanej do nieznanego adresata. Pełnomocnik skarżącego wskazał jednak, że adnotacja ta nie została opatrzona podpisem funkcjonariusza operatora pocztowego. Ponadto wskazał, że po tym zdarzeniu ustalił aktualny adres Ministra Infrastruktury i Budownictwa (tj. ul. C. [...],[...] W.), a nadana przez niego przesyłka na adres ul. W. [...],[...] W. nie powinna zostać zwrócona, ponieważ na terytorium Polski jest tylko jeden organ oznaczony jako Minister Infrastruktury i Budownictwa, dlatego też operator pocztowy był w stanie doręczyć przesyłkę na właściwy adres, tym bardziej, że oba adresy są obsługiwane przez tą samą placówkę Poczty Polskiej. Pełnomocnik skarżącego zarzucił również organowi, że pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji było wadliwe, gdyż nie zawierało adresu organu, na jaki należy wnieść skargę. W związku z powyższym wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Minister Infrastruktury i Budownictwa zaznaczył w odpowiedzi na skargę, że skarga została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu i wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 w zw. z art. 87 § 3 ww. ustawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 ww. art.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 ww. art.). Oznacza to, że jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy wniosek został złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, a ponadto uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W ocenie Sądu, wniosek N. I. D. w W. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] maja 2016 r., znak: [...]. Kryterium braku winy wiąże się bowiem z koniecznością dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a powołane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności nie wskazują na to, że niedokonanie czynności w ustawowym terminie spowodowane było przeszkodą nie do przezwyciężenia przy dochowaniu najwyższej staranności. Zdaniem Sądu, za okoliczność braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi w ww. sprawie nie może być uznany powołany przez pełnomocnika skarżącego fakt, że w pouczeniu zaskarżonej decyzji organ nie wskazał adresu na jaki należy wnieść skargę oraz fakt, że adnotacja o zwrocie przesyłki jako skierowanej na nieznany adres nie została podpisana. W świetle przytoczonych na wstępie okoliczności wyłączających winę w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, przedstawione argumenty strony należało uznać za chybione. Z akt sprawy wynika bezspornie, że adres Ministra Infrastruktury i Budownictwa został wskazany na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji, podpisanym przez pełnomocnika skarżącego, a adnotacja o zwrocie przesyłki jako skierowanej do nieznanego adresata została opatrzona pieczęcią operatora pocztowego. Ponadto należy zwrócić uwagę na fakt, że skarżący jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który jest zobowiązany do wykazania się należytą starannością przy dokonywaniu czynności procesowych. Dlatego też wskazane we wniosku argumenty nie są okolicznościami nadzwyczajnymi, wykluczającymi brak winy. Rozstrzygając złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt II OZ 54/11 uznał, iż nadanie skargi na niewłaściwy adres organu nie stanowi podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Błędu polegającego na nieprawidłowym zaadresowaniu przesyłki nie można zaliczyć do przeszkód, których nie można przewidzieć i przezwyciężyć, tym bardziej, że strona skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.