I SA/Wr 620/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Radom, sędzia WSA Marta Semiczek, Protokolant specjalista Paulina Wódka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. z/s we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Postępowanie przed organem podatkowym. 1.1. Przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów (dalej: organ podatkowy) z dnia [...] marca 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (dalej: VAT) wydaną na rzecz A Sp. z o.o. (dalej: spółka/ skarżąca). 1.2. We wniosku z dnia 24 listopada 2015r. przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu metalami szlachetnymi, w tym złota inwestycyjnego. Jednym z przedmiotów związanych z wyżej wskazaną działalnością gospodarczą jest sprzedaż złota inwestycyjnego. Sprzedaż złota inwestycyjnego przez spółkę będzie realizowana w ramach stworzonego programu sprzedaży tego towaru za pośrednictwem serwisu internetowego. Celem programu jest umożliwienie klientom systematycznego kupowania złota inwestycyjnego o wadze zasadniczo mniejszej niż 1 uncja złota (tj. 31,1 grama), ale za korzystną dla klienta cenę, charakterystyczną dla transakcji dotyczących złota o wadze 1 uncji (tj. 31,1 grama) oraz umożliwienie klientom odbioru zakupionego złota, po uzbieraniu (zakupie) 1 uncji (tj. 31,1 grama), w postaci sztabki o wadze 1 uncji (tj. 31,1 grama). Innymi słowy, klient będzie zawierał umowę lub umowy ze spółką, na mocy których po pierwsze kupuje dowolną liczbę gramów złota lub części ułamkowej grama z dokładnością do setnej części, za cenę złota charakterystyczną dla sztabek uncjowych. Po drugie, na mocy tych umów klient jednocześnie oddaje spółce zakupione złoto na przechowanie w ramach depozytu nieprawidłowego, bez dodatkowego wynagrodzenia, do czasu uzbierania przez klienta 1 uncji złota. Jednocześnie klient nie będzie miał możliwości odebrania złota w innej postaci niż w postaci sztabki o wadze 1 uncji (tj. 31,1 grama). Co najwyżej klient będzie mógł odsprzedać spółce zakupione przez siebie złoto o wadze mniejszej niż 1 uncja (tj. 31,1 grama). W czasie przechowywania złota przez spółkę, będzie on mógł rozporządzać złotem klienta oraz łączyć je w większe sztabki, aż do czasu uzbierania (zakupienia) przez klienta złota o wadze 1 uncji (tj. 31,1 grama) i wydania go w postaci sztabki uncjowej. Dzięki temu klient od samego początku uzyskuje dla siebie korzystną, bo charakterystyczną dla zakupu złota o wadze 1 uncji, cenę za każdy zakupiony gram złota. Po uzbieraniu uncji złota spółka wydaje więc zakupione przez klienta złoto w postaci sztabki uncjowej. Podmiotami, z którymi spółka będzie zawierać umowy sprzedaży, będą co do zasady osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. W uzupełnieniu do wniosku spółka wskazała, że w celu dokonania zakupu złota przez klienta spółki, w pierwszej kolejności musi on założyć konto w serwisie internetowym i podać niezbędne dane do realizacji takiego zamówienia (m.in. imię, nazwisko, adres zameldowania czy numer PESEL). Następnie klient przystępuje do zakupu złota poprzez określenie kwoty pieniężnej (minimalna wpłata to 10 zł), którą zamierza przeznaczyć na zakup złota. W wyniku powyższego, klient dokonuje zapłaty drogą elektroniczną. Zapłata albo traktowana jest jako zaliczka na poczet przyszłej realizacji zamówienia (w przypadku braku towaru u spółki do sprzedaży dla klienta i konieczności oczekiwania na dostawę od dostawcy) i dokumentowana jest fakturą zaliczkową. Zgodnie z regulaminem obowiązującym strony transakcji, nie później aniżeli w terminie 3 dni dochodzi do sprzedaży, co jest potwierdzane wystawieniem faktury końcowej (rozliczającej fakturę zaliczkową) oraz dokumentu Wydania Zewnętrznego (WZ). Dokonanie zapłaty może również skutkować sprzedażą (potwierdzaną wystawieniem faktury sprzedaży oraz dokumentem magazynowym Wydania Zewnętrznego) określonej ilości złota inwestycyjnego. Fizyczne przekazanie towaru klientowi nie może nastąpić wcześniej aniżeli przed dokonaniem zakupu 31,1 gram złota inwestycyjnego. Spółka w granicach zawieranej umowy na zakup dowolnej ilości złota, zakupuje od swojego dostawcy taką ilość złota, która odpowiadałaby ilości sprzedanej, a następnie wydanej klientowi. Wynikiem powyższego, jest oddanie towaru przez klienta do depozytu spółki. Podkreślenia wymaga, iż spółka nie jest producentem złota, a jedynie jego dystrybutorem. Nie posiada zawartych umów komisu na sprzedaż złota z jakimkolwiek podmiotem. W celu realizacji zamówienia nabywa je od innych podmiotów. Wynagrodzeniem z transakcji dla spółki jest różnica pomiędzy ceną sprzedaży złota do klienta a ceną jego nabycia od dostawcy. W celu zwiększenia skuteczności sprzedaży spółka zawarła umowę pośrednictwa w sprzedaży złota inwestycyjnego z wyspecjalizowanym podmiotem z grupy kapitałowej, który jest odpowiedzialny m.in. za prowadzenie serwisu internetowego jest jego operatorem) czy działania marketingowe. W ramach opisywanych transakcji spółka występuje jako sprzedawca złota inwestycyjnego. Sformułowanie "bez dodatkowego wynagrodzenia" zawarte przez spółkę w opisie stanu faktycznego oznacza, że spółka pobiera od klienta tylko jedną cenę za sprzedane złoto, która to cena jest całościowym wynagrodzeniem dla spółki z tytułu świadczonej usługi. Sprzedaż złota wraz z usługą depozytu nieprawidłowego zdeponowaniem są nierozerwalnym funkcjonalnie świadczeniem spółki na rzecz klienta spółki. Podkreślenia przy tym wymaga, iż równocześnie klient nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia od spółki. Oddanie przedmiotowego złota do depozytu jest warunkiem koniecznym do dokonania zakupu złota za pośrednictwem serwisu internetowego. W ramach możliwości rozporządzania złotem inwestycyjnym klientów jak właściciel spółka planuje przekazanie złota do depozytu nieprawidłowego do podmiotu zajmującego się profesjonalnie przechowywaniem metali szlachetnych. Z tytułu tych czynności spółka nie uzyskuje wynagrodzenia, będzie natomiast zobowiązany do zapłacenia wynagrodzenia podmiotowi, u którego zdeponował złoto z tytułu jego przechowywania. Dla klienta umowa przechowywania stanowi immanentny element świadczenia w ramach serwisu, którego korzyścią jest możliwość zakupu niewielkich ilości złota w dowolnych odstępach czasu po korzystnej cenie dużych, 1-uncjowych sztabek, a następnie jego odbiór w formie ww. sztabek. Podsumowując, klient w ramach umowy depozytu nie będzie czerpał jakichkolwiek korzyści materialnych, z wyjątkiem możliwości skorzystania ze sprzedaży złota inwestycyjnego w ramach serwisu internetowego. Dostawa towarów między spółką a klientem kupującym złoto rozumiana, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), następuje najpóźniej w terminie 3 dni po dokonaniu przez klienta zapłaty za towar. Dostawa dokumentowana jest wystawieniem faktury sprzedaży klientowi oraz dokumentu magazynowego WZ (Wydanie Zewnętrzne). Dokumenty przekazywane są do klienta za pośrednictwem poczty elektronicznej. Z chwilą dokonania dostawy towaru zaczynają wiązać postanowienia regulaminu serwisu sklepu internetowego stanowiące o depozycie nieprawidłowym zawieranym pomiędzy spółką a jego klientem na zakupione złoto inwestycyjne jako świadczenie całościowe. Ze względu na przedmiot omawianych transakcji, fizyczne przekazanie towaru we władanie klienta następuje po myśli regulaminu nie wcześniej, aniżeli po dokonaniu zakupu przez klienta łącznie 31,1 gram złota. W wyniku spełnienia powyższych warunków, klient może podjąć decyzję czy: 1) odebrać sztabkę w jednym z oddziałów stacjonarnych działających pod marką (...) 2) zlecić wysłanie sztabki kurierem na wskazany przez niego adres 3) sprzedać całą sztabkę za pomocą portalu spółce (...) bądź 4) zdeponować sztabkę w spółce (...). Do czasu wybrania jednej z powyższych opcji, przedmiot transakcji jest oddawany do depozytu, przy czym wybór któregokolwiek z opisywanych wariantów skutkuje ustaniem depozytu wynikającego z umowy zawieranej pomiędzy spółką a jego klientem. Końcowo, zaznaczono, iż istnieje również możliwość odsprzedania przez klienta złota spółce przed uzbieraniem 31,1 gram, przy czym taka operacja również wiąże się z zakończeniem umowy depozytu. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: czy w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym, czynność dostawy złota inwestycyjnego wraz z usługą dodatkową, bez której niemożliwe jest uzyskanie wymaganej właściwości nabytego towaru, jako świadczenie złożone, wypełni hipotezę przepisu art. 122 ust. 1 ustawy o VAT, a w związku z tym czynność depozytu nieprawidłowego będzie zwolniona z VAT na podstawie art. 122 ust. 1 ustawy o VAT? Zdaniem spółki, wskazana we wniosku, czynność dostawy złota inwestycyjnego jest czynnością złożoną składającą się z czynności sprzedaży złota inwestycyjnego oraz usługi depozytu nieprawidłowego. W związku z tym czynność sprzedaży złota inwestycyjnego, jak i usługa depozytu nieprawidłowego będą objęte hipotezą przepisu art. 122 ustawy o VAT, tym samym świadczenia te będą zwolnione z VAT. Na poparcie wskazanego wyżej stanowiska spółka odwołała się, w tym względzie do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TS); orzecznictwa sądów administracyjnych dotyczących świadczeń złożonych. 1.3. Organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. Odwołał się do treści art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 15 ust. 1 i 2, art. 41 ust. 1, art. 146a pkt 1 i 2, art. 121 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 122 ust. 1 ustawy o VAT i wskazano, że świadczona przez spółkę usługa przechowania złota inwestycyjnego nie podlega opodatkowaniu VAT, ponieważ ma ona charakter nieodpłatny oraz związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą spółki, w związku z tym nie spełnia warunków zawartych w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Zaznaczono, że art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, odnoszący się do nieodpłatnego świadczenia usług, nie znajduje zastosowania w odniesieniu do tych czynności, które w razie ich uznania za podlegające opodatkowaniu zostałyby zwolnione od podatku. W rezultacie, czynności te jako nieobjęte zakresem powyższego artykułu nie mogą również zostać uznane jako mieszczące się w pojęciu sprzedaży. Uznano zatem, że świadczona przez spółkę czynność dostawy złota wraz z usługą dodatkową, nie jest świadczeniem złożonym. Dokonywana dostawa złota inwestycyjnego na rzecz klientów serwisu internetowego, na mocy art. 122 ust. 1 ustawy o VAT, jest zwolniona od opodatkowania VAT. Natomiast usługa przechowania złota inwestycyjnego jako świadczona nieodpłatnie i mająca związek z prowadzoną działalnością gospodarczą nie podlega opodatkowaniu podatkiem, na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT i w konsekwencji nie może podlegać zwolnieniu w ramach transakcji złożonej. 1.4. Spółka wezwała do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 21 marca 2016r. 1.5. Organ podatkowy pismem z dnia 12 kwietnia 2016r. odmówił zmiany ww. interpretacji. 2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji. 2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zaskarżono powołaną na wstępie interpretację indywidualną w całości. Zarzucono jej naruszenie: - art. 8 ust. 1 ustawy o VAT w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT poprzez jego niezastosowanie błędnie przyjmując, że wskazana we wniosku o interpretację usługa depozytu nieprawidłowego jest usługą nieodpłatną, która nie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, a w konsekwencji przyjęcie, że czynność dostawy złota inwestycyjnego wraz z usługą dodatkową usługą depozytu nieprawidłowego nie jest świadczeniem złożonym, a w konsekwencji naruszenie art. 122 ust. 1 ustawy o VAT, poprzez jego błędne zastosowanie przyjmując, że wskazana we wniosku o interpretację usługa depozytu nieprawidłowego nie jest zwolniona z VAT i naruszenie art. 14c § 1 w zw. z art. 120 i art. 121 § 1 ustawy z dnia Ordynacja podatkowa, poprzez wydanie zaskarżonej interpretacji z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz postępowania podatkowego. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości, przeprowadzenie rozprawy i zasądzenie kosztów postepowania sądowego, stosownie do norm przepisanych. 2.2. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie i podtrzymano stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: 3.1. Skarga zasługuje na uwzględnienie. 3.2. Przedmiotem sporu między stronami jest to czy w okolicznościach przedmiotowej sprawy mamy do czynienia z dostawą złota inwestycyjnego w postaci świadczenia złożonego na które składa się dostawa złota inwestycyjnego sensu stricto i usługa depozytu nieprawidłowego podlegającego zwolnieniu z VAT na podstawie art. 122 ust. 1 ustawy o VAT, czy wymienione wyżej czynności stanowią odrębne transakcje wywołujące odmienne skutki podatkowe: dostawa złota inwestycyjnego – zwolnienie z VAT; depozyt nieprawidłowy – poza systemem VAT z uwagi na jego nieodpłatność. Za pierwszą z koncepcji opowiada się spółka, za drugą koncepcją opowiada się organ podatkowy. 3.3. Kluczowym dla rozstrzygnięcia rzeczonej kwestii jest, całkowicie pominięte w rozważaniach organu podatkowego, orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: Trybunał/ TS) dotyczące tzw. świadczeń złożonych. Należy przypomnieć, że do celów VAT każde świadczenie powinno być zwykle uznawane za odrębne i niezależne, jak wynika z art. 1 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 112 (zob. wyroki TS w sprawie: Field Fisher Waterhouse, C‑392/11, EU:C:2012:597, pkt 14; Aktiebolaget NN, C‑111/05, EU:C:2007:195, pkt 22; Don Bosco Onroerend Goed, C‑461/08, EU:C:2009:722, pkt 35; Everything Everywhere, C‑276/09, EU:C:2010:730, pkt 21). Z orzecznictwa Trybunału wynika niemniej, że w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jedną transakcję, jeżeli nie są one od siebie niezależne (wyroki TS w sprawie: Part Service, C‑425/06, EU:C:2008:108, pkt 51; Everything Everywhere, EU:C:2010:730, pkt 23). Jedna transakcja występuje w wypadku, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (wyroki TS w sprawie: Levob Verzekeringen i OV Bank, C‑41/04, EU:C:2005:649, pkt 22; Aktiebolaget NN, C‑111/05, EU:C:2007:195, pkt 23). Jest tak również w sytuacji, gdy można stwierdzić, że co najmniej jeden element stanowi świadczenie główne, natomiast inny element lub elementy stanowią jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los podatkowy świadczenia głównego (wyroki TS w sprawie: CPP, C‑349/96, EU:C:1999:93, pkt 30; Part Service, EU:C:2008:108, pkt 52; BGŻ Leasing, C-224/11, EU:C:2013:15, pkt 30). Trybunał orzekł zatem, że nie tylko każdą transakcję należy co do zasady uznawać za odrębną i niezależną, lecz również że transakcja złożona z jednego świadczenia w aspekcie gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności systemu VAT (zob. podobnie wyroki TS w sprawie: CPP, EU:C:1999:93, pkt 29; Swiss Re Germany Holding, C‑242/08, EU:C:2009:647, pkt 51; BGŻ Leasing, C-224/11, EU:C:2013:15, pkt 31). W celu ustalenia, czy świadczenia stanowią kilka niezależnych świadczeń czy jedno świadczenie, należy poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej transakcji (zob. wyroki TS w sprawie: CPP, EU:C:1999:93, pkt 29; Levob Verzekeringen i OV Bank, EU:C:2005:649, pkt 20; Field Fisher Waterhouse, EU:C:2012:597, pkt 18). Należy jednak przypomnieć, że brak jest bezwzględnej zasady dotyczącej ustalania zakresu danego świadczenia z punktu widzenia VAT, a co za tym idzie, w celu ustalenia zakresu danego świadczenia należy wziąć pod uwagę ogół okoliczności, w jakich ma miejsce dana transakcja (zob. wyroki TS w sprawie: CPP, EU:C:1999:93, pkt 27, 28; BGŻ Leasing, C-224/11, EU:C:2013:15, pkt 32). Konieczne jest zatem wzięcie pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących (zob. podobnie wyroki TS w sprawie: Levob Verzekeringen i OV Bank, EU:C:2005:649, pkt 27; Aktiebolaget NN, EU:C:2007:195, pkt 27; Graphic Procédé, C‑88/09, EU:C:2010:76, pkt 24). Trzeba też dodać, że element dominujący określa się z punktu widzenia przeciętnego konsumenta (zob. podobnie wyroki TS w sprawie: Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV, EU:C:2005:649, pkt 22; Everything Everywhere, EU:C:2010:730, pkt 26). 3.4. Czynność będąca przedmiotem postępowania interpretacyjnego, jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego przez skarżącą cechuje się w szczególności obecnością dwóch następujących elementów: - dostawą złota inwestycyjnego za pomocą serwisu internetowego w formule gromadzenia i odbioru uncjowych sztabek złota (31,1 gramów) lub ich wielokrotności, poprzez systematyczne kupowanie dowolnych ilości złota, z zachowaniem korzystnej ceny sztabki 1 uncjowej; - depozytu nieprawidłowego albowiem fizyczne przekazanie towaru we władanie klienta następuje po myśli regulaminu nie wcześniej, aniżeli po dokonaniu zakupu przez klienta łącznie 31,1 gram złota (1 uncja). 3.5. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału dotyczącym pojęcia jednego świadczenia, świadczenie należy uznać za dodatkowe w stosunku do świadczenia głównego, w szczególności, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samego w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego (wyroki TS w sprawie: CPP, EU:C:1999:93, pkt 30; Part Service, EU:C:2008:108, pkt 52; Bog i in., C‑497/09, C‑499/09, C‑501/09 i C‑502/09, EU:C:2011:135, pkt 54). Należy zauważyć, że nie ma wątpliwości, że świadczeniem głównym – dominującym jest dostawa złota inwestycyjnego. Usługa depozytu nieprawidłowego ma ścisły związek z tą dostawą odbywającą się na szczególnych warunkach polegających na systematycznym zakupie złota m.in. do gramatury 1 uncji po korzystnej cenie. Faktem powszechnie znanym jest to, że zwykle im większa sztabka, tym zakup złota bardziej się opłaca. Wynika to z kosztów wybicia, które bardziej wpływają na cenę 1 gramowej sztabki niż tej o wadze 31,1 gramów. Tym samym gospodarczym powodem zawarcia umowy pomiędzy spółką a klientem jest chęć systematycznego inwestowania w złoto przez tego ostatniego pomimo posiadania niewielkich sum pieniędzy, co wiąże się z zaakceptowaniem warunków wydania zakupionego złota dopiero o określonej gramaturze, tj. 1 uncji i zgodą na oddanie przedmiotowego złota do depozytu jako warunku koniecznego do dokonania wspomnianego zakupu złota. Niewątpliwie zatem okoliczności sprawy dowodzą, że usługa depozytu nieprawidłowego jest ściśle związana z dostawą złota inwestycyjnego w sposób, w który obiektywnie tworzy jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze. Depozyt ten służy skorzystaniu ze świadczenia głównego – dostawy złota na szczególnych warunkach. Rozdzielenie zaś tych dwóch czynności, zważywszy na cechy charakterystyczne omawianej transakcji, miałoby charakter sztuczny. Trudno jest też twierdzić, jak to uczynił organ podatkowy, że mamy do czynienia z nieodpłatną usługą depozytu nieprawidłowego, w istocie mowa tutaj o braku możliwości ustalenia dodatkowej ceny za taką usługę, gdyż cena kalkulowana jest dla całego świadczenia złożonego, co wyraźnie zostało wyeksponowane przez skarżącą we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej. W konsekwencji należy uznać, że depozyt nieprawidłowy jako świadczenie dodatkowe dzieli los podatkowy świadczenia głównego, w konsekwencji jako świadczenie złożone podlega zwolnieniu na mocy art. 122 ust. 1 ustawy o VAT. Powołany przepis stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę, wewnątrzwspólnotowe nabycie i import złota inwestycyjnego, w tym również złota inwestycyjnego reprezentowanego przez certyfikaty na złoto asygnowane lub nieasygnowane, lub złota, którym prowadzony jest obrót na rachunkach złota, oraz w szczególności pożyczki w złocie i operacje typu swap w złocie, z którymi wiąże się prawo własności lub roszczenie w odniesieniu do złota inwestycyjnego, a także transakcje dotyczące złota inwestycyjnego związane z kontraktami typu futures i forward, powodujące przeniesienie prawa własności lub roszczenia w odniesieniu do złota inwestycyjnego. 3.6. Należy tym samym stwierdzić, że w sprawie doszło do naruszenia art. 8 ust. 1 ustawy o VAT w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT i art. 122 ust. 1 ustawy o VAT. 3.7. Z tych też względów uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną w całości na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa) w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ppsa. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.