II SAB/Wa 443/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (sprawozdawca), Ewa Kwiecińska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 listopada 2016 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o. o. z siedzibą w [...] na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej – oddala skargę – [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wnioskiem z dnia [...] maja 2016 r. skierowanym do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, wskazując na art. 61 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP i art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wniosła o udzielenie informacji publicznej w kwestii wydania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzji Nr [...] o znaku [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., stwierdzającej nieważność decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 1991 r. w sprawie skomunalizowania na rzecz Gminy W. działek wskazanych w tej decyzji. Spółka wniosła o udzielenie ww. informacji publicznej "w formie wglądu do wszystkich oryginalnych dokumentów urzędowych zawartych w aktach sprawy, stanowiących postawę wydania przedmiotowej decyzji oraz wykonania kopii ze wskazanych przez nas poszczególnych dokumentów urzędowych, potwierdzenia ich za zgodność z oryginałami oraz naliczenia stosownej opłaty zgodnie z powołaną ustawą". Spółka podała, że w chwili obecnej jest stroną postępowania cywilnego toczącego się przed Sądem Rejonowym w W., w sprawie o sygn. akt [...] o rozgraniczenie pomiędzy działkami o numerach ewidencyjnych [...], które są własnością Spółki [...], a działkami o numerach ewidencyjnych [...], położonych w Gminie W., obręb [...] W., które zostały m.in. objęte decyzją komunalizacyjną Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 1991 r. stwierdzającą nabycie przez Gminę W. z mocy prawa, nieodpłatnie własności nieruchomości oznaczonych w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej w obrębie W. W odpowiedzi na powyższy wniosek, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji w piśmie z dnia 9 czerwca 2016 r. wyjaśniło, że na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej wnioskodawca ma prawo uzyskania informacji publicznej, a nie prawo dostępu do zbioru, w którym niektóre dokumenty mają walor takiej informacji. Oznacza to, że aby podmiot zobowiązany mógł rozpatrzyć wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wnioskodawca powinien wskazać, jakie konkretnie informacje znajdujące się w aktach go interesują. Wskazując na powyższe oraz powołane orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ stwierdził, że żądanie przez wnioskodawcę udostępnienia akt sprawy jako zbioru materiałów dotyczących postępowania zakończonego przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją nr [...], znak: [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., którą stwierdzono nieważność decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 1991 r., nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. [...] Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłość w zakresie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji naruszenie art. 13 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem oraz przekroczeniem terminu. Podnosząc powyższe, Spółka wniosła o zobowiązane Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do udzielenia żądanej informacji, zobowiązanie organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, orzeczenie, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa i zarządzenie kosztów postępowania. Z uzasadnienia skargi wynika, iż Spółka nie zgadza się z argumentacją organu i podnosi, iż nie wykazał on jaki przepis ustawy o dostępie do informacji publicznej zabrania wydania poszczególnych dokumentów z akt sprawy, które z osobna stanowią dokumenty urzędowe będące informacją publiczną. Skarżąca podnosi, że przedmiotowa decyzja, jak również zawarte w aktach sprawy dokumenty urzędowe dotyczą drogi powiatowej i gdyby w chwili obecnej toczyło się tożsame postępowanie administracyjne dotyczące działki, byłaby stroną postępowania. Pomimo że od dnia złożenia wniosku upłynęło 24 dni organ nie udostępnił żądanej informacji, ani też nie wydal decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej nieuwzględnienie, uznając skargę za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Wskazać należy, iż do stwierdzenia czy organ, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej pozostaje w bezczynności, konieczne jest uprzednie rozstrzygnięcie, czy żądana informacja jest informacją publiczną, a w sytuacji gdy informacja nie ma takiego charakteru, organ nie pozostaje w zwłoce w zakresie udostępnienia informacji publicznej. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca zwrócił się do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o udzielenie informacji publicznej "poprzez wydanie jej w formie wglądu do wszystkich oryginalnych dokumentów urzędowych zawartych w aktach sprawy oraz wykonania kopii ze wskazanych przez nas poszczególnych dokumentów urzędowych". W ocenie Sądu, tak sformułowany wniosek jest żądaniem dostępu do akt, czy też wglądu do akt sprawy administracyjnej zakończonej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. Tymczasem ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.) nie przyznaje uprawnienia polegającego na dostępie do akt, a jedynie prawo do wglądu do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Akta jako zbiór różnego rodzaju informacji, tj. takich, które są informacją publiczną i takich które jej nie stanowią, nie mogą być jako całość udostępnione, chociażby ze względu na konieczność ochrony tych ostatnich (por. wyrok NSA o sygn. akt I OSK 1680/14 i przytoczone tam orzecznictwo; dostępne na stronie CBOSA). Prezentowane stanowisko, iż akta nie stanowią informacji publicznej nie oznacza, że zawarte w nich informacje nie mogą być udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Warunkiem jednak skorzystania z uprawnienia do uzyskania informacji w oparciu o jej przepisy, jest skonkretyzowanie wniosku. Prawo do uzyskania informacji publicznej przysługuje zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej każdemu. Jednak prawo, którego realizacji domaga się wnioskodawca musi zostać we wniosku skonkretyzowane. Każdy wniosek, niezależnie od tego, jaki rodzaj postępowania ma wszczynać, musi zawierać co najmniej takie dane i być na tyle precyzyjny, aby możliwe było jego załatwienie zgodnie z prawem. Nie można uznać, że prawidłowy jest wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jeżeli wnioskodawca nie wskazuje konkretnie określonej informacji, lecz czyni to bardzo ogólnie. Wnioski tak sformułowane nie są żądaniem udostępnienia informacji publicznej i nie mogą być prawidłowo rozpoznane (por. wyrok NSA z dnia 21 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 779/14; dostępne na stronie CBOSA). W przedmiotowej sprawie żądanie udostępnienia informacji publicznej "poprzez wydanie jej w formie wglądu do wszystkich oryginalnych dokumentów urzędowych zawartych w aktach sprawy" nie mieści się w zakresie wskazanym w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, wobec czego nie można uznać, że organ pozostaje w bezczynności w udostępnieniu informacji. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.