I SA/Gd 570/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędzia NSA Alicja Stępień, po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 22 listopada 2016 r. sprawy ze skargi M. D. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 26 stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę. W dniu 19 listopada 2015 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej wpłynął wniosek M.D. (dalej jako: "wnioskodawczyni", "strona", "skarżąca") o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych w wyniku wycofania wkładu pieniężnego ze spółki komandytowej. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawczyni (polski rezydent podatkowy) jest wspólnikiem w spółce komandytowej (dalej: Sp.k.) prowadzącej działalność gospodarczą na terytorium Polski. Spółka komandytowa powstała w 2008 r. w wyniku przekształcenia ze spółki z o.o. (dalej: Sp. z o.o.). Na wkłady wnioskodawczyni w spółce komandytowej składają się: - wkład pieniężny wniesiony przez wnioskodawczynię do Sp. z o.o. przed przekształceniem w Sp.k. (dalej: W1), - wkłady niepieniężne wniesione przez wnioskodawczynię do Sp. z o.o., przed przekształceniem w Sp.k., w postaci wierzytelności przysługujących wnioskodawczyni z tytułu pożyczek udzielonych Sp. z o.o. oraz innym podmiotom. Cała wartość wkładu niepieniężnego została przekazana na kapitał zakładowy (dalej: W2). - wkład pieniężny wniesiony przez wnioskodawczynię do Sp.k. (po przekształceniu z Sp. z o.o.") (dalej: W3) w wyniku zmiany umowy spółki komandytowej z dnia 20 sierpnia 2013 r. - wkład (dalej: W4) wniesiony do Sp.k. przez spółkę osobową i następnie przejęty przez wnioskodawczynię w wyniku likwidacji tej spółki osobowej. Wnioskodawczyni planuje wycofać ze Sp.k. wkład pieniężny W3 (wniesiony do Spółki w wyniku zmiany umowy spółki komandytowej z dnia 20 sierpnia 2013 r. Wycofanie wkładu nastąpi w gotówce poprzez wypłatę wnioskodawczyni kwoty tego wkładu. Z tytułu wycofania wkładu W3 wnioskodawczyni otrzyma dokładnie taką samą kwotę jaką wpłaciła do Sp.k. w wyniku zmiany umowy spółki komandytowej z dnia 20 sierpnia 2013 r. Po wycofaniu wkładu W3 wnioskodawczyni nadal pozostanie wspólnikiem w Sp.k. W związku z powyższym zadano pytanie, czy po stronie wnioskodawczyni powstanie obowiązek podatkowy w związku z otrzymaniem środków pieniężnych w wyniku wycofania wkładu pieniężnego W3 ze spółki komandytowej? Zdaniem wnioskodawczyni otrzymanie przez nią środków pieniężnych od Sp.k., z tytułu wycofania wkładu W3 ze Sp.k. będzie skutkować powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten należy zaliczyć do źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm., dalej jako "u.p.d.o.f."). W ocenie strony, do katalogu praw majątkowych objętych zakresem regulacji art. 18 u.p.d.o.f. można zaliczyć także inne prawa, niewymienione w tym przepisie. Jednocześnie w związku z uznaniem otrzymanych środków pieniężnych za przychód z praw majątkowych, dla celów jego opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, będzie przysługiwało wnioskodawczyni prawo do obniżenia wartości uzyskanego przychodu o koszty uzyskania tego przychodu. Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy, wnioskodawczyni będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wniesionego wkładu W3. Wkład W3 wniesiony przez wnioskodawczynię do Sp.k, w sposób opisany w zdarzeniu przyszłym, miał charakter wkładu pieniężnego. W związku z tym kwota otrzymana w wyniku wycofania wkładu nie przekroczy wysokości wydatków związanych z wniesieniem wkładu pieniężnego W3 u wnioskodawczyni. Reasumując z tytułu wycofania wkładu W3 ze Sp.k. w ramach opisanego zdarzenia przyszłego po stronie wnioskodawczyni nie powstanie dochód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dyrektor Izby Skarbowej działający z upoważnienia Ministra Finansów w dniu [...] 2016 r. wydał interpretacje indywidualną w której uznał, że w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego - jest prawidłowe. Organ aprobując stanowisko przedstawione we wniosku wyjaśnił, że w przypadku wycofania przez wnioskodawczynię ze spółki komandytowej części wkładu, tj. wkładu pieniężnego wniesionego do spółki komandytowej (po przekształceniu ze spółki z o.o.), kosztem uzyskania przychodów będą - proporcjonalnie do dokonywanego obniżenia - wydatki poniesione przez wnioskodawczynię na nabycie wkładu wnoszonego do spółki z o.o. oraz sp. komandytowej. Jeśli zatem w istocie wartość zwróconej części wkładu będzie mieściła się - proporcjonalnie - w sumie wartości wkładu pieniężnego i - proporcjonalnie - wydatków faktycznie poniesionych na nabycie (kosztów historycznych) wkładu niepieniężnego, to wówczas otrzymanie w gotówce zwrotu części wniesionego przez wnioskodawczynię wkładu nie będzie skutkowało opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w piśmie z dnia 25 marca 2016 r., stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji, zasądzenie kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym. Skarżąca zarzuciła organowi interpretacyjnemu naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.: art. 14b § 1, art. 120 oraz art. 121 § 1 w związku z art. 14 h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613; dalej jako "O.p."), oraz art. 14c § 1, art. 14k § 1 i art. 14m § 1 O.p. - poprzez wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego niejednoznacznej, nieprecyzyjnej i warunkowej, w konsekwencji uniemożliwiającej wnioskodawczyni zastosowanie się do wskazań zawartych w interpretacji i uzyskania pewności oceny prawnej swojego postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podtrzymała w całości argumentację przedstawioną wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa podkreślając, że wydana interpretacja jest interpretacją warunkową, w konsekwencji uniemożliwia skarżącej zastosowanie się do wskazań w niej zawartych i uzyskania pewności oceny prawnej swojego postępowania, pomimo, że organ uznał stanowisko wnioskodawczyni za prawidłowe. Skarżąca podkreśliła, że swojego stanowiska w sprawie oceny prawnej zaistniałego zdarzenia przyszłego nie skonstruowała w sposób warunkowy, a organ uznał je za prawidłowe, w konsekwencji czego niezgodne z art. 14b § 1, art. 14c § 1, art. 14k § 1, art. 14m § 1, art. 120 w zw. z art. 14h oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. było w uzasadnieniu oceny tego stanowiska wprowadzanie warunków, w ten sposób, że organ wskazał, iż: "jeśli zatem w istocie wartość zwróconej części wkładu będzie mieściła się - proporcjonalnie - w sumie wartości wkładu pieniężnego i -proporcjonalnie - wydatków faktycznie poniesionych na nabycie (kosztów historycznych) wkładu niepieniężnego, to wówczas otrzymanie w gotówce zwrotu części wniesionego przez wnioskodawczynię wkładu nie będzie skutkowało opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych". Zdaniem skarżącej taka konstrukcja interpretacji doprowadza do jej wewnętrznej sprzeczności. Stanowisko organu, powinno być tożsame ze stanowiskiem wnioskodawczyni, które zostało uznane przez organ za prawidłowe. Wnioskodawczyni w żadnym fragmencie własnego stanowiska zawartego we wniosku nie wskazywała na konieczność występowania stosunku proporcjonalności, który wielokrotnie pojawia się w uzasadnieniu organu. W dalszej części skargi skarżąca podkreśliła, że wydana interpretacja nadaje określone uprawnienia, m.in. wynikające z art. 14k i 14m O.p. korzystanie z tych uprawnień staje się niemożliwe w sytuacji, gdy uzależnione jest od spełnienia nieprecyzyjnego warunku, którego znaczenia dla sytuacji prawnej organ w żaden sposób nie wyjaśnił, a stosownie się do treści uzasadnienia może mieć wpływ na sytuację strony. Warunkowa interpretacja nie daje pełnej odpowiedzi na pytanie, nie wyjaśnia ewentualnej, przyszłej sytuacji podatkowej wnioskodawczyni. Wobec powyższego skarżąca uważa, że w kontekście powyższych uwag, naruszeniem art. 14b § 1, art. 14c O.p. jest uznanie stanowiska wnioskodawczyni za prawidłowe i jednoczesne stwierdzenie przez organ konieczności wypełnienia dodatkowych warunków o znaczeniu skutków podatkowych, jeżeli wnioskodawczyni nie zawiera ich we własnym stanowisku, jednocześnie przywołując wyrok NSA z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt II FSK 1690/09 oraz z dnia 6 września 2013 r., sygn. II FSK 2616/11. Skarżąca zarzuciła również, że wydana interpretacja warunkowa narusza zasadę art. 120 art. 121 § 1 O.p. powołując jednocześnie wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2010 r. sygn. I FSK 1796/08. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. W myśl art. 14b § 1 O.p., minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.). Zgodnie zaś z § 3 art. 14b O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Oznacza to, że wnioskodawca ma uprawnienia do - uzyskania od organu podatkowego interpretacji prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie, która może kształtować jego prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej. Wynika z tego, że odnośnie do każdego podatku zainteresowany może żądać od organu wykładni co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów normujących ten podatek w jego indywidualnej sprawie, który indywidualizuje zakres jego sprawy. W szczególności zatem żądanie uzyskania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego odnosi się do stanów faktycznych (zdarzeń przyszłych) przedstawionych przez wnioskodawcę, co do których wykładnia znajdujących w nich zastosowanie przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe rozliczenie wnioskodawcy w ramach tego podatku. W efekcie wnioskodawca ma uzyskać rzetelną informację jak - w dotyczącym go stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) - organ podatkowy interpretuje przepisy podatkowe znajdujące w nim zastosowanie, co może mieć wpływ na prawidłowość dokonania przez niego rozliczenia tegoż podatku. W przedmiotowej sprawie przypomnieć należy, że skarżąca w treści złożonego wniosku wskazała, że jest wspólnikiem spółki komandytowej, która powstała z przekształcenia sp. z o.o. Na wkłady wnioskodawczyni w Sp.k. składają się: wkład pieniężny wniesiony przez wnioskodawczynię do Sp. z o.o. przed przekształceniem w Sp.k. (W1); wkłady niepieniężne wniesione przez wnioskodawczynię do Sp. z o.o., przed przekształceniem w Sp.k., w postaci wierzytelności przysługujących wnioskodawczyni z tytułu pożyczek udzielonych Sp. z o.o. oraz innym podmiotom. Cała wartość wkładu niepieniężnego została przekazana na kapitał zakładowy (W2); wkład pieniężny wniesiony przez wnioskodawczynię do Sp.k. (po przekształceniu ze Sp. z o.o.) (W3) w wyniku zmiany umowy spółki komandytowej z dnia 20 sierpnia 2013 r.; wkład (W4) wniesiony do Sp.k. przez spółkę osobową i następnie przejęty przez wnioskodawczynię w wyniku likwidacji tej spółki osobowej. Wnioskodawczym planuje wycofać ze Sp.k. wkład pieniężny W3 wniesiony do Spółki w wyniku zmiany umowy spółki komandytowej z dnia 20 sierpnia 2013 r. Wycofanie wkładu nastąpi w gotówce poprzez wypłatę wnioskodawczyni kwoty tego wkładu. Z tytułu wycofania wkładu W3 wnioskodawczyni otrzyma dokładnie taką samą kwotę jaką wpłaciła do Sp.k. w wyniku zmiany umowy spółki komandytowej z dnia 20 sierpnia 2013 r. Po wycofaniu wkładu W3 wnioskodawczyni nadal pozostanie wspólnikiem w Sp.k. W ocenie skarżącej, z tytułu wycofania wkładu W3 ze Sp.k. w ramach opisanego zdarzenia przyszłego po stronie wnioskodawczyni nie powstanie dochód do podatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Organ wydający interpretację ocenił przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanowisko Wnioskodawczyni (art. 14c § 1 O.p.), dokonał dogłębnej analizy przepisów prawa podatkowego znajdujących zastosowanie w przedmiotowej sprawie, wyciągnął wnioski, a następnie wskazał, iż przedstawione we wniosku stanowisko w jest prawidłowe. Organ postąpił zatem zgodnie z dyspozycją art. 14c § 1 O.p. Zauważyć należy, że organ uznając stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe w pełnym zakresie, może odstąpić od uzasadnienia prawnego. Jednak w sytuacji, gdy stanowisko jest prawidłowe, ale nie w pełnym zakresie, np. wymaga uzupełnienia lub doprecyzowania, organ zobowiązany jest sporządzić uzasadnienie, przy czym takie stanowisko w dalszym ciągu może ocenić jako prawidłowe. Na wstępie należy odnieść się do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem skarżąca kwestionuje fragment uzasadnienia interpretacji, gdzie organ wyjaśnił, że: "Jeżeli zatem w istocie wartość zwróconej części wkładu będzie mieściła się -proporcjonalnie - w sumie wartości wkładu pieniężnego i - proporcjonalnie - wydatków faktycznie poniesionych na nabycie (kosztów historycznych) wkładu niepieniężnego, to wówczas otrzymanie w gotówce zwrotu części wniesionego przez Wnioskodawczynię wkładu nie będzie skutkowało opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych." Zgodnie z art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f. przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Stosownie natomiast do treści art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat. Z powyższych przepisów wprost wynika, że zarówno przychody, jak i koszty związane z działalnością spółki osobowej, wspólnicy powinni określać proporcjonalnie do posiadanego udziału w zysku spółki. W myśl art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ustawy). W świetle powyższego przychód powstaje zatem w każdym przypadku, w którym podatnik uzyskuje realną korzyść. W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., żaden przepis ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyłącza z kategorii przychodów, ani nie zwalnia z opodatkowania tym podatkiem przysporzenia majątkowego w postaci wypłaty środków pieniężnych na rzecz wspólnika spółki komandytowej z tytułu wycofania części wkładu z tej spółki. W świetle powyższych przepisów trafnie wskazano zarówno we wniosku jak i zaskarżonej interpretacji, że w związku z otrzymaniem przez wnioskodawczynię środków pieniężnych od spółki komandytowej, której jest wspólnikiem z tytułu wycofania części wkładu z tej spółki, u skarżącej powstanie przychód, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten zaliczyć należy do określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. źródła przychodów - prawa majątkowe. Zgodnie bowiem z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy - źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c). Stosownie do art. 18 u.p.d.o.f. - za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pomimo, że posługują się terminem "prawa majątkowe", nie zawierają jego definicji, natomiast zawarty w art. 18 katalog tych praw jest jedynie przykładowy, na co wskazuje użyte przez ustawodawcę sformułowanie "w szczególności". Prawidłowo zatem strony wskazywały, że do katalogu praw majątkowych objętych zakresem regulacji art. 18 ww. ustawy, można zaliczyć także inne prawa, niż wymienione w tym przepisie. Zatem przychód uzyskany w związku z wycofaniem części wkładu - tj. wkładu pieniężnego wniesionego przez wnioskodawczynię do Sp.k. (po przekształceniu ze sp. z o.o.) w wyniku zmiany umowy spółki komandytowej z dnia 20 sierpnia 2013 r.) w spółce komandytowej (powstałej z przekształcenia sp. z o.o.) - podlegać będzie opodatkowaniu na zasadach ogólnych, jako przychód z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 u.p.d.o.f. W myśl art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 - 15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów w przypadku przychodu otrzymanego tytułem obniżenia wkładów w spółce komandytowej - zastosowanie ma ogólna zasada określona w art. 22 ust. 1 ww. ustawy. Zgodnie bowiem z tym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: * musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, * nie znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi być należycie udokumentowany. W świetle powyższego stwierdzić należy, że prawidłowo stwierdził organ, że kosztem uzyskania przychodu z tytułu wycofania części wkładu w spółce komandytowej, będą wydatki faktycznie poniesione na nabycie (objęcie) tego wkładu - proporcjonalnie do wielkości obniżenia. Poprzez określenie "wydatki na nabycie" należy rozumieć wszelkie koszty bezpośrednio warunkujące nabycie tych udziałów. Do kosztów warunkujących nabycie udziałów zalicza się m.in. zapłaconą cenę udziałów oraz inne koszty bezpośrednio związane z tym zakupem. Przy czym za wydatki poniesione na nabycie lub objęcie udziałów w spółce komandytowej powstałej z przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w przypadku wkładu pieniężnego uznać należy wartość środków pieniężnych z dnia wniesienia ich do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz do spółki komandytowej. Natomiast za wydatki poniesione na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w spółce komandytowej w przypadku wkładu niepieniężnego uznać należy faktyczny wydatek poniesiony na nabycie składników majątku stanowiących wkład (a więc tzw. koszt historyczny). Ww. wartość (koszt faktycznie poniesiony) może stanowić koszt uzyskania przychodu otrzymanego w związku z wycofaniem wkładu wniesionego przez wnioskodawcę do spółki komandytowej, proporcjonalnie do wielkości tego obniżenia. Wnioskodawczyni wskazała, że z tytułu wycofania wkładu pieniężnego wniesionego do spółki komandytowej (po przekształceniu ze spółki z o.o.) - W3 otrzyma dokładnie taką samą kwotę jaką wpłaciła do spółki komandytowej w wyniku zmiany umowy spółki komandytowej z dnia 20 sierpnia 2013 r. Wobec powyższego w przypadku wycofania przez wnioskodawczynię ze spółki komandytowej części wkładu, tj. wkładu pieniężnego wniesionego do spółki komandytowej (po przekształceniu ze spółki z o.o.), kosztem uzyskania przychodów będą - proporcjonalnie do dokonywanego obniżenia - wydatki poniesione przez wnioskodawczynię na nabycie wkładu wnoszonego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki komandytowej. Zdaniem sądu błędnie wskazuje skarżąca, że organ w uzasadnieniu interpretacji indywidualnej naruszył przepisy Ordynacji podatkowej. W ocenie sądu, stwierdzenie organu: "Jeżeli zatem w istocie wartość zwróconej części wkładu będzie mieściła się - proporcjonalnie - w sumie wartości wkładu pieniężnego i - proporcjonalnie - wydatków faktycznie poniesionych na nabycie (kosztów historycznych) wkładu niepieniężnego, to wówczas otrzymanie w gotówce zwrotu części wniesionego przez wnioskodawczynię wkładu nie będzie skutkowało opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych" - odnosi się wprost do sytuacji przedstawionej we wniosku, gdzie wnioskodawczyni wniosła do spółki wkłady pieniężne i niepieniężne a wycofaniu ze spółki komandytowej ma ulec tylko część wkładu, tj. wkład pieniężny wniesiony do spółki komandytowej (powstałej z przekształcenia spółki z o.o.). W sytuacji obniżenia wkładu w spółce należało bowiem odnieść się do całości wniesionego przez stronę wkładu. Zauważyć należy, że skarżąca prawidłowo wskazała, że otrzymanie przez nią środków pieniężnych od Sp.k, z tytułu wycofania wkładu W3 ze Sp.k będzie skutkować powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten należy zaliczyć do źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Jednocześnie w związku z uznaniem otrzymanych środków pieniężnych za przychód z praw majątkowych dla celów jego opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, będzie przysługiwało wnioskodawczyni prawo do obniżenia wartości uzyskanego przychodu o koszty uzyskania tego przychodu. Zatem z tytułu wycofania wkładu W3 ze Sp.k. w ramach opisanego zdarzenia przyszłego po stronie wnioskodawczyni nie powstanie dochód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Uwzględniając powyższe, należy zaakcentować, że organ podzielił stanowisko prezentowane przez skarżącą, konkretyzując jedynie uzasadnienie prawne. Zatem wbrew zarzutom zawartym w skardze, wydana interpretacja indywidualna jest jednoznaczna, precyzyjna i bezwarunkowa, nadto wypełnia funkcję informacyjną i gwarancyjną wynikającą z przepisów Ordynacji podatkowej. W ocenie sądu, nie można zgodzić się ze skarżącą, że doprecyzowanie przez organ w uzasadnieniu interpretacji stanowiska w sprawie oceny prawnej zaistniałego zdarzenia przyszłego doprowadziło do jej wewnętrznej sprzeczności. Sporządzone przez organ uzasadnienie zaskarżonej interpretacji indywidualnej wyjaśnia bowiem powody, dla których organ zajął określone stanowisko, a wyjaśnienie sformułowano w sposób jasny, logiczny i rzetelny. Mając na uwadze powyższe w sprawie nie doszło do naruszenia ogólnych zasad postępowania, tj. art. 120 i art. 121 § 1 w związku z art. 14h O.p. poprzez wprowadzenie warunków w uzasadnieniu prawnym wydanej interpretacji indywidualnej. Zauważyć należy, że organ interpretacyjny wydając zaskarżoną interpretację działał zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Doprecyzowanie przez organ w uzasadnieniu interpretacji stanowiska strony nie jest równoznaczne z prowadzeniem postępowania w sposób niezgodny z obowiązującymi zasadami ogólnymi, w szczególności zaś z zasadą prowadzenia tego postępowania w sposób budzący zaufanie do organu. Okoliczności, że organ podatkowy wydając interpretację indywidualną doprecyzował przedstawione przez podatnika stanowisko nie można utożsamiać z naruszeniem zasady zaufania do organów podatkowych wyrażonej w art. 121 O.p. Chybione są również zarzuty dotyczące naruszenia art. 14c § 1, 14k § 1, i 14m § 1 O.p. albowiem indywidualna interpretacja zawiera ocenę prawną stanowiska wnioskodawcy w odniesieniu do przedstawionego we wniosku o interpretację stanu faktycznego wypełnia funkcję informacyjną i gwarancyjną nadaną instytucji interpretacji indywidualnej przez ustawodawcę. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że zaskarżona interpretacja wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718), skargę oddalił.