II GZ 541/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SAB/Sz 10/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. T. na bezczynność Starosty Pyrzyckiego w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Sz 10/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie M. T. na postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 3 marca 2017 r. odrzucające wniosek o wyłączenie sędziów WSA: Anny Sokołowskiej, Patrycji Joanny Suwaj i Ewy Wojtysiak od rozpoznania sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Starosty Pyrzyckiego w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z treścią art. 22 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – ponowny wniosek o wyłączenie sędziego niezawierający podstaw wyłączenia albo oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy. Natomiast z art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że na postanowienie odrzucające wniosek o wyłączenie sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego zażalenie nie przysługuje. Możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie nie została przewidziana także innym przepisem ustawy. W zażaleniu na powyższe postanowienie M. T. wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; umorzenie postępowania; wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; odrzucenie skargi kasacyjnej; odrzucenie zażalenia; zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; ukaranie grzywną. Jeżeli zatem ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego (por. postanowienia NSA z dnia: 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OZ 416/17; 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FZ 172/17). Tym samym zasadnie Sąd I instancji odrzucił zażalenie skarżącej, gdyż na postanowienie odrzucające wniosek o wyłączenie sędziów zażalenie nie przysługuje. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.