II SA/Gl 1138/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...], o zatrzymaniu W. W. prawa jazdy na okres 3 miesięcy od dnia zwrotu tego dokumentu, w związku z przekroczeniem przez kierującego pojazdem dopuszczalnej prędkości na obszarze zabudowanym o więcej niż 50 km/h. Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując go istotnym uniemożliwieniem prowadzenia działalności zarobkowej, tj. sprzedaży hurtowej i detalicznej węgla w okresie największego zapotrzebowania. . Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi zatem być umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, że wnioskodawca nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi skarżącemu niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnymi do odwrócenia skutkami. Nie budzi wątpliwości, że co do zasady, przy obecnych środkach komunikacji, decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy nie stanowi przeszkody w osobistym ustalaniu warunków współpracy z kontrahentami, np. przy pomocy środków komunikacji typu telefon, internet. Skarżący może też korzystać z komunikacji publicznej (pociągi, autobusy, tramwaje). Może to być wprawdzie mniej komfortowe niż samodzielne podróżowanie samochodem osobowym, lecz spadek komfortu nie może być traktowany jako przyczyna powstania trudnego do odwrócenia skutku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt I OZ 1368/15). Ewentualna mniejsza elastyczność podróżowania przy pomocy tych środków komunikacji nie wyrządza ani znacznej szkody ani nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków, uzasadniających zastosowanie art. 61 § 3 Ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 398/16). Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy na okres 3 miesięcy może co najwyżej utrudnić skarżącemu prowadzenie działalności, lecz nie oznacza jeszcze istnienia realnego zagrożenia dla jej istnienia. Dodać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych, zapadłym na gruncie spraw dotyczących decyzji w przedmiocie utraty uprawnień do prowadzenia pojazdów, a więc o bardziej dotkliwych skutkach dla skarżących niż decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy na okres 3 miesięcy, wskazuje się, że ograniczenie prowadzenia działalności, w wyniku utraty uprawnień do prowadzenia pojazdów, nie stanowi dostatecznego spełnienia przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Celem decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy jest wyeliminowanie skarżącego jako uczestnika z ruchu drogowego, który może stworzyć potencjalne zagrożenie, a przez to ochrona pozostałych użytkowników dróg. W rezultacie wstrzymanie wykonania takiej decyzji powinno być uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami. W przeciwnym wypadku podważałoby to istotę i cel zatrzymania prawa jazdy. Takie szczególne okoliczności w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą. Nadto, należy mieć na uwadze, że kwestionowaną decyzją utrzymano w mocy decyzją, którą orzeczono nie tylko o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy, ale również o obowiązku zwrotu tego dokumentu. Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji stawiałoby w uprzywilejowanej sytuacji kierowców, którzy w czasie przekroczenia dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km w obszarze zabudowanym, nie mieli przy sobie (względnie nie okazali) dokumentu prawa jazdy, w stosunku do pozostałych kierowców. Zgodnie bowiem z art. 135 ust.1a lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) policjant ma obowiązek zatrzymania prawa jazdy za pokwitowaniem w każdym przypadku ujawnienia takiego czynu. Intencją prawodawcy było zatem natychmiastowe pozbawienie takiego kierowcy dokumentu prawa jazdy. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia. Treść powołanych w uzasadnieniu orzeczeń sądów administracyjnych dostępna jest w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.