II GZ 32/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 654/16 w zakresie odrzucenia skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić zażalenie W rozpoznawanej sprawie A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. złożyła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 654/16 odrzucające skargę A. Sp. z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Jak wynika z duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 146 akt sądowych) oraz z pisma Poczty Polskiej z dnia 8 grudnia 2017 r. (k. 151 akt sądowych), przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie była awizowana w dniu 3 października 2017 r., a następnie w dniu 11 października 2017 r. była awizowana powtórnie. Przesyłkę doręczono stronie skarżącej w dniu 18 października 2017 r. Zażalenie na postanowienie z dnia 29 września 2017 r. skarżąca spółka nadała w dniu 25 października 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Jak wynika z treści art. 194 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 29 września 2017 r. odrzucił skargę spółki A. na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zatem na to postanowienie przysługiwało zażalenie. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zażalenie wniesione po terminie wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym, zaś Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci zażalenie, jeżeli ulegało ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny (art. 178 i art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie zażalenie zostało złożone po upływie terminu określonego w art. 194 § 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl zaś art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Jak wynika z przytoczonych przepisów, doręczenie w opisanym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia (awizo - opatrzonego datą i podpisem doręczającego). Od daty na zawiadomieniu należy liczyć 14-dniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do wniesienia zażalenia. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, odebranie pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma zatem wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 40/13, z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II FZ 1055/12, z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt II FZ 36/13). Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca postanowienie Sądu I instancji z dnia 29 września 2017 r. została po raz pierwszy awizowana w dniu 3 października 2017 r. i od tej daty biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3 p.p.s.a. Skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego nastąpił zatem w dniu 17 października 2017 r. Fakt, że wnoszący zażalenie odebrał przesyłkę w dniu 18 października 2017 r., nie wpływa przy tym na ustalenie terminu, z upływem którego doręczenie pisma należy uważać za dokonane. W konsekwencji, termin na wniesienie zażalenia liczony od dnia 17 października 2017 r. upływał z dniem 24 października 2017 r. Z tej przyczyny zażalenie wniesione w dniu 25 października 2017 r. należało odrzucić, jako wniesione po terminie. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.