I SA/Wa 1387/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędzia WSA Emilia Lewandowska Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi P. G. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 648/14 1. wymierza Prezydentowi Miasta W. grzywnę w wysokości 3.000 (trzy tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz P. G. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący P. G. pismem z [...] lipca 2016 r. złożył skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 648/14. Skarżący wniósł o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w wysokości stosownej do bezczynności Prezydenta przy rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie, o przyznanie od Prezydenta na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty wymierzonej grzywny oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że wyrokiem 12 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 648/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta m.st. Warszawa do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] z tabeli likwidacyjnej [...] Nr [...] stanowiącą działki oznaczone jako "[...]", "[...]" oraz "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Wyrokiem tym wymierzona została organowi grzywna w wysokości [...] zł. W związku z brakiem podejmowania czynności zmierzających do rozstrzygnięcia wniosku pismem z [...] lipca 2015 r. skarżący wezwał Prezydenta do wykonania wyroku z 12 lutego 2015 r. Skarżący podniósł, że wyrokiem z 7 stycznia 2016 r., sygn. I SA/Wa 1654/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny, wobec niewykonania przez Prezydenta [...]wyroku z 12 lutego 2015 r., wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości [...] zł. złotych Prezydent [...] pomimo sporządzenia przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego określającego wartość gruntu dla potrzeb ustalenia odszkodowania nie wydał decyzji. Skarżący pismem z [...] lipca 2016 r. ponownie wezwał Prezydenta do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2015 r. Skarżący wskazał, że Prezydent [...] pomimo nałożenia na niego grzywny w wysokości [...] zł. w wyroku z 12 lutego 2015 r., a następnie wymierzenia mu grzywny w wysokości [...] zł. na podstawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 7 stycznia 2016 r., nadal nie wydaje decyzji administracyjnej. W tej sytuacji, w ocenie skarżącego, zasadne jest stosownie do art. 154 § 7 ppsa przyznanie od Prezydenta na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty wymierzonej grzywny. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że przedmiotowa nieruchomość została objęta działaniem dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Przed Prezydentem [...] prowadzone jest z wniosku spadkobierców dawnych właścicieli postępowanie administracyjne o przyznanie odszkodowania za ww. nieruchomość - zgodnie art. 215 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 201 Or. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Jedną z przesłanek badanych w postępowaniu odszkodowawczym jest określenie dokładnej daty pozbawienia poprzedniego właściciela lub jego następcy prawnego faktycznej możliwości władania działką. Organ wskazał, że w celu zakończenia postępowania i wydania decyzji merytorycznie rozstrzygającej sprawę w dniu [...] grudnia 2015 r. wykonano operat szacunkowy, którym określono wartość przedmiotowej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 154 § 1 ppsa w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 ppsa i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu. Po drugie strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że wyrokiem z 12 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 648/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] z tabeli likwidacyjnej [...] Nr [...] stanowiącą działki oznaczone jako "[...]", "[...]" oraz "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Sąd wymierzył organowi grzywnę w kwocie [...] zł. Jednocześnie stwierdził, że bezczynność organu w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy zostały doręczone Prezydentowi [...] maja 2015 r., a zatem termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Sąd upłynął [...] lipca 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu Prezydent nie wydał decyzji. Podkreślić należy, że tutejszy Sąd wyrokiem z 7 stycznia 2016 r., sygn. akt. I SA/Wa 1654/15 wymierzył Prezydentowi grzywnę w kwocie [...] zł. Jednakże pomimo ukarania organ nie wykonał wyroku. Stosownie do art. 154 § 6 ppsa grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W przedstawionych okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę prawie półtoraroczne przekroczenie wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy, fakt, że organ już wcześniej został ukarany grzywnami: w wyroku ze skargi na bezczynność oraz w wyroku z 17 stycznia 2016 r., które jak się okazało nie zmobilizowały go do wydania decyzji, Sąd uznał, że grzywna w wysokości [...] zł jest adekwatną sankcją dla organu za niewykonanie wyroku z 12 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 648/14. Wymierzenie grzywny na podstawie przepisu art. 154 § 1 ppsa ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale zawiera też element represyjny stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych (por. wyrok WSA w Warszawie z 30 I 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1672/07 lex nr 459927). Kwota 3.000 zł mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa. Jednocześnie rozpoznając sprawę - stosownie do treści art. 154 § 2 zd. 2 ppsa -Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu bezczynność organu po wyroku z 12 lutego 2015 r. ma charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia długość trwającego postępowania oraz to, iż do dnia rozpatrzenia niniejszej skargi Prezydent nie rozpoznał wniosku o odszkodowanie, pomimo wydania w sprawie dwóch wyroków. Zważyć należy, że niewykonanie wyroków sądów niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwić sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak również do władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Sąd nie uwzględnił wniosku o przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej i w tej części skargę oddalił. W ocenie Sądu wysokość wymierzonej grzywny oraz orzeczenie w zakresie rażącego naruszenia prawa stanowią wystarczającą dolegliwość dla organu mobilizującą go do wydania orzeczenia. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd z mocy art. 154 § 1, § 2 zd. 2, § 6 ppsa oraz art. 151 ppsa orzekł jak w pkt 1, 2 i 3 sentencji wyroku. O kosztach postępowania (pkt 4 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.