I SA/Lu 444/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca) Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer WSA Grzegorz Wałejko Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi M. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów reprezentowanego przez Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...]; II. zasądza od Ministra Finansów na rzecz M. [...] zł ([...] złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem Minister Finansów, reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (organ), na podstawie art. 14h i art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 221 i art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2015.613 ze zm. – o.p.), po rozpatrzeniu zażalenia [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. (spółka), utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. i działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...]., odmawiające wszczęcia postępowania z wniosku spółki z dnia 10 lutego 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości nabywanej przez spółkę. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że w dniu 16 lutego 2016 r. spółka wniosła o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, a ściślej: - opodatkowania dostawy nieruchomości nabywanej przez spółkę; - uznania, iż przy dostawie nieruchomości nie będzie miał zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług VAT (aktualnie Dz.U.2016.710 ze zm. - ustawa VAT); - prawa do odliczenia VAT z faktury dokumentującej zakup nieruchomości. We wniosku spółka opisała okoliczności, w których jest czynnym podatnikiem VAT. Zamierza nabyć nieruchomość składającą się z trzech działek ewidencyjnych (dalej jako nieruchomość). W dniu 29 października 2015 r. zawarto umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości. Spółka ma zamiar wykorzystywać nabytą nieruchomość w prowadzonej działalności gospodarczej, opodatkowanej VAT. Sprzedawca nieruchomości jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Z uwagi na to, że w stosunku do części nieruchomości, w chwili sprzedaży, okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą przekroczy dwa lata, spółka wraz ze sprzedawcą złożyli właściwemu dla spółki naczelnikowi urzędu skarbowego zgodne oświadczenie, na podstawie art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy VAT o wyborze opodatkowania VAT dostawy nieruchomości. Nieruchomość, w chwili jej nabycia przez sprzedawcę, była niezabudowana. Dostawa nieruchomości na rzecz sprzedawcy była opodatkowana VAT, a sprzedawca odliczył VAT z faktury dokumentującej zakup niezabudowanej nieruchomości. Następnie sprzedawca wybudował na nieruchomości zakład produkcyjny, który był wykorzystywany do produkcji sprzedawanych przez niego wyrobów. Sprzedawca zaprzestał działalności produkcyjnej na nieruchomości na początku 2014 r. Aktualnie działka nr [...] (wchodząca w skład omawianej nieruchomości) jest zabudowana m.in. budynkiem produkcyjnym, stróżówkami, infrastrukturą drogową i techniczną, Wszystkie te obiekty były wykorzystywane do działalności produkcyjnej sprzedawcy, a sprzedawcy przysługiwało prawo do odliczenia VAT przy ich realizacji. Natomiast na działkach nr [...] i nr [...], o budowalnym przeznaczeniu (także wchodzących w skład omawianej nieruchomości), usytuowane jest wyłącznie ogrodzenie, przy realizacji którego sprzedawca miał prawo do odliczenia VAT. Sprzedawca uzyskał interpretację indywidualną, w myśl której planowana dostawa nieruchomości na rzecz spółki podlega opodatkowaniu VAT. Spółka zauważyła jednak, że powyższa interpretacja indywidualna nie chroni jej praw. Wobec tego, mając na względzie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy VAT, spółce nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT, gdyby się okazało, że sprzedaż nieruchomości na jej rzecz nie powinna zostać opodatkowana przez sprzedawcę. Ponadto w przypadku zwolnienia dostawy nieruchomości z obowiązku podatkowego w VAT po stronie sprzedawcy, spółka będzie zobowiązana uiścić podatek od czynności cywilnoprawnych z tytułu takiego nabycia (zakupu). Dlatego spółka oczekuje potwierdzenia prawidłowości swojego stanowiska w kwestii opodatkowania VAT sprzedaży nieruchomości na jej rzecz. Pytała czy prawidłowe jest jej stanowisko, zgodnie z którym dostawa działki nr [...], ze względu na złożone oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT dostawy nieruchomości, będzie w całości opodatkowana VAT, podobnie jak dostawa działki nr [...] i nr [...] będzie opodatkowana VAT. W motywach swojego zapatrywania spółka wywodziła, że nie występują żadne przesłanki do stosowania zwolnień z VAT, podzielając stanowisko prawne przyjęte w interpretacji indywidualnej, jaką uzyskał sprzedawca. Zdaniem organu, powyższy wniosek spółki nie podlega rozpatrzeniu, gdyż opisana w nim sytuacja i jej podatkowe następstwa nie dotyczą ściśle samej spółki, tylko sprzedawcy nieruchomości. Zatem brak jest podstaw prawnych do udzielenia odpowiedzi na pytanie spółki w zakresie opodatkowania dostawy nabywanej przez nią nieruchomości. W konsekwencji należało postanowić o odmowie wszczęcia postępowania z wniosku spółki, skoro nie dotyczy on indywidualnie jej sprawy. Takie wnioski organ wyprowadził z treści art. 120 w zw. z art. 14b § 1, § 3 o.p. W ocenie organu, z tych regulacji wynika, że wniosek uprawniona jest złożyć osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), mogące z kolei wywoływać określone skutki w sferze prawa podatkowego. Zatem interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Konieczność precyzyjnego ustalenia czy podmiot, który wystąpił z wnioskiem o interpretację, jest podmiotem uprawnionym do jej uzyskania ma szczególne znaczenie także z uwagi na określenie przez ustawodawcę skutków udzielenia takiej interpretacji zarówno dla organu, jak i podmiotu, który złożył wniosek o interpretację (art. 14k § 1 - art. 14m o.p.). Wnioskodawca może pytać tylko o własną sytuację prawnopodatkową, a nie o sytuację prawnopodatkową swoich kontrahentów. Interpretacje wydawane w indywidualnej sprawie dają ochronę prawną tylko i wyłącznie temu podmiotowi, który o nią się zwraca i nie mogą służyć do innych celów. "Zainteresowanym" w rozumieniu art. 14b § 1 o.p. jest podmiot, któremu interpretacja indywidualna ma dać wskazówkę pomocną przy prawidłowym obliczeniu podatku. Interpretację indywidualną wydaje się więc w odniesieniu do indywidualnych warunków, konkretnego stanu faktycznego, tj. sprawy, w której istotą jest ukształtowanie praw i obowiązków wnioskodawcy na gruncie określonej regulacji podatkowej. Tymczasem zagadnienie przedstawione przez spółkę nie dotyczy jej opodatkowania, nie ma ono związku z powstaniem lub wysokością zobowiązań podatkowych spółki, tylko sprzedawcy. W doktrynie ukształtował się pogląd, w myśl którego z wnioskiem o wydanie rozważanej interpretacji nie może wystąpić: 1) we własnym imieniu adwokat, radca prawny czy też doradca podatkowy, jeśli chcieliby uzyskać wykładnię dotyczącą pewnego teoretycznego stanu faktycznego; 2) osoba, na której sytuację ekonomiczną, czy faktyczną mogłaby oddziaływać sytuacja podatnika (por. szerzej B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski: Ordynacja podatkowa. Komentarz, Wyd. Dom Organizatora, Toruń 2007, tom I, s. 78); 3) osoba, która chciałaby tylko zaznajomić się z poglądem organu interpretacyjnego dotyczącym możliwości stosowania oraz wykładni określonego przepisu prawa podatkowego wyłącznie z przyczyn czysto poznawczych. Ze sposobu ukształtowania instytucji interpretacji indywidualnych należy wnosić, że pojęcie osoby zainteresowanej wymaga oceny przede wszystkim w kontekście kwestii prawnej objętej wnioskiem o wydanie takiej interpretacji. Przesądza ona bowiem o możliwości skorzystania z udzielonej interpretacji. Wniosek może złożyć tylko taka osoba, która po wydaniu interpretacji mogłaby skorzystać z ochrony, jaką daje uzyskana interpretacja. O tym, że przedstawiona kwestia prawna musi dotyczyć bezpośrednio wnioskodawcy świadczy także nałożony na wnioskodawcę obowiązek złożenia oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego (kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego) oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego czy organu kontroli skarbowej. Oświadczenie, o którym mowa, może bowiem skutecznie złożyć wyłącznie osoba, wobec której można wszcząć postępowanie podatkowe (kontrolę podatkową, postępowanie kontrolne) w zakresie stanu faktycznego objętego interpretacją. W przeciwnym wypadku organ ma obowiązek zastosować art. 165a w zw. z art. 14h o.p. Analizowany wniosek spółki nie odnosi się bezpośrednio do jej sytuacji prawnopodatkowej. Sprzedaży nieruchomości dokona inny podmiot, będący odrębnym podatnikiem, na którym ciąży obowiązek prawidłowego rozliczenia VAT z tytułu dostawy nieruchomości. Co więcej, sprzedawca uzyskał interpretację indywidualną z dnia [...] przyjmującą, że dostawa nieruchomości powinna zostać opodatkowana VAT. Powyższa interpretacja potwierdza również, że to właśnie sprzedawca jest zainteresowany wyjaśnieniem przez organ omawianej kwestii prawnej, w rozumieniu art. 14b § 1 o.p. Ewentualne błędne rozliczenie VAT wpłynie wyłącznie na sytuację podatkową sprzedawcy. Organ podkreślił, że analizowana instytucja interpretacji indywidualnych nie została wprowadzona w celu umożliwienia podmiotom zaznajamiania się z poglądami ministra właściwego do spraw finansów publicznych odnośnie do wykładni określonych przepisów prawa podatkowego z przyczyn czysto poznawczych. Nie służy również przeprowadzaniu analiz porównawczych różnych wariantów działań planowanych przez wnioskodawców ani udzielaniu porad prawnych o charakterze optymalizacyjnym. Znaczenie prawne indywidualnych interpretacji prawa podatkowego sprowadza się przede wszystkim do możliwości zrealizowania i wykorzystania związanej z nimi ochrony prawnej przez stronę zobowiązaną stosunku prawnopodatkowego, mającą określone i rzeczywiste problemy z interpretacją konkretnego przepisu prawa podatkowego na tle ściśle sprecyzowanego podatkowego stanu faktycznego. Organ argumentował, że wniosek spółki z dnia 10 lutego 2016 r. dotyczył również kwestii stosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy VAT oraz jej prawa do odliczenia VAT z faktury dokumentującej zakup nieruchomości. W tym zakresie, zgodnie z interpretacją indywidualną z dnia [...] r., organ potwierdził prawo spółki do odliczenia VAT z faktury dokumentującej zakup nieruchomości, przy spełnieniu określonych warunków. Wobec tego wątpliwości, które bezpośrednio dotyczyły praw i obowiązków podatkowych spółki zostały przez organ wyjaśnione spółce. Natomiast, w przekonaniu organu, w rozważanej sprawie spółka oczekiwała rozstrzygnięcia kwestii dotyczącej sprzedawcy nieruchomości, od którego sytuacji prawnopodatkowej jest uzależnione prawo do odliczenia podatku naliczonego przez spółkę, a więc spółka nie może być uznana za zainteresowaną, a ewentualnie wydana interpretacja w omawianym przedmiocie miałaby charakter interpretacji warunkowej. Odnosząc się do orzeczeń sądowych powoływanych przez spółkę, organ motywował, że normatywnie nie jest nimi związany przy rozstrzyganiu o tym czy wniosek spółki o wydanie interpretacji indywidualnej podlega merytorycznemu rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu. Podsumowując, organ stwierdził, że prawidłowo zastosował art. 165a § 1 w zw. z art. 14h o.p. Spółka złożyła skargę na powyższe postanowienie organu. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. Zarzuciła naruszenie: - art. 14b § 1 o.p. przez błędne przyjęcie, że odpowiedź na postawione we wniosku pytania (oznaczone numerem 1 i 2) nie ma wpływu na sytuację podatkową spółki, a w następstwie, że nie jest zainteresowana w uzyskaniu wnioskowanej interpretacji indywidualnej; - art. 165a § 1 w zw. z art. 14h i art. 14b o.p. z powodu błędnego przyjęcia, że spółka nie jest zainteresowana uzyskaniem interpretacji indywidualnej w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości nabywanej przez spółkę, co skutkowało niezasadną odmową wydania wnioskowanej interpretacji; - art. 14k § 1 o.p. z uwagi na wadliwą ocenę, że interpretacja podatkowa w spornym zakresie nie zapewniałaby spółce ochrony prawnej; - art. 233 o.p. przez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji. Zasadniczo, zdaniem spółki, postawione we wniosku pytania w kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości po stronie sprzedawcy, jak najbardziej dotyczą sytuacji podatkowej spółki. Właściwe rozpoznanie opodatkowania transakcji dostawy (sprzedaży) nieruchomości, w tym stawki VAT, przekłada się na rozliczenie VAT zarówno przez zbywcę, jak i nabywcę, co wynika ze specyfiki tego podatku. Spółka wykazała we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, że w razie błędnego zastosowania przez zbywcę nieruchomości stawki VAT czy pominięcia zwolnienia podatkowego, nabywca w następstwie popełniłby błędy przy odliczeniu podatku naliczonego. Ponadto, jeżeli opisana sprzedaż nieruchomości podlegałaby zwolnieniu z VAT, wówczas należałoby zapłacić podatek od czynności cywilnoprawnych z tytułu transakcji sprzedaży nieruchomości, a obowiązek podatkowy w tym przypadku spoczywa na kupującym. Wobec powyższego spółka jest zainteresowana uzyskaniem wnioskowanej interpretacji indywidualnej, bowiem odpowiedź dotyczy jej sytuacji podatkowej. Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty, przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie jest zgodne z prawem. Stosownie do treści art. 14b § 1 o.p. minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Z kolei według art. 165a tej ustawy, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania (§ 1). Na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie (§ 2). Jednocześnie, jak wynika z art. 14h o.p., w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej odpowiednie zastosowanie znajduje m.in. art. 165a tej ustawy. Powyższe unormowania były przedmiotem sporu spółki z organem, a ściślej zagadnienie czy w opisanych okolicznościach spółka jest zainteresowana uzyskaniem interpretacji indywidualnej. W ocenie sądu, nie można zaakceptować zapatrywania organu, który odmówił spółce interesu prawnego w odpowiedzi na pytanie czy dostawa nieruchomości będzie dla sprzedawcy czynnością opodatkowaną. Niewątpliwie spółka nie jest sprzedawcą, a więc dostawcą towarów opisanym w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT. Wobec tego nie dotyczy jej obowiązek podatkowy z tytułu takiej czynności, w następstwie nie będzie zobowiązana do rozliczenia podatku należnego, jaki wyniknie dla sprzedawcy, dokonującego sprzedaży nieruchomości. Jednak nie można zapominać, że spółka jako nabywca nieruchomości jest zainteresowana kwestią opodatkowania sprzedawcy z tytułu takiej dostawy z punktu widzenia jej prawa do odliczenia kwot podatku naliczonego. Z argumentacji organu, zaprezentowanej w motywach kontrolowanego postanowienia wynikałoby, że zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 o.p. jest wyłącznie podatnik, na którym spoczywa zobowiązanie podatkowe z tytułu dostawy towaru, w tym przypadku sprzedaży nieruchomości. Tymczasem adresat takiej dostawy jest zainteresowany (w rozumieniu interesu prawnego) rozstrzygnięciem wątpliwości dotyczących opodatkowania VAT dostawy towarów, z punktu widzenia jego prawa do odliczenia podatku naliczonego przy takiej dostawie. Prawo do odliczenia ma przecież bezpośredni wpływ na wysokość rozliczenia VAT przez nabywcę towaru, a więc na wysokość podatku należnego do zapłaty na rzecz organu podatkowego bądź kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Zatem, jakkolwiek dostawa towaru przez sprzedawcę, co do zasady, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego z tytułu tej czynności po stronie nabywcy, ale w określonych sytuacjach może dać nabywcy prawo do odliczenia podatku naliczonego przy tej transakcji, bezpośrednio kształtujące rozliczenie VAT nabywcy. W kontrolowanym postanowieniu organ nie stwierdził, aby opodatkowanie bądź nieopodatkowanie VAT dostawy towarów po stronie sprzedawcy miało być pozbawione jakiegokolwiek znaczenia dla nabywcy, w kontekście jego prawa do odliczenia, a przez to pomniejszenia podatku należnego czy zwiększenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Natomiast, w ocenie sądu, organ błędnie przyjął, że nabywca nie ma interesu prawnego w uzyskaniu interpretacji indywidualnej w kwestii opodatkowania dostawy towarów po stronie sprzedawcy tylko dlatego, że obowiązek podatkowy z tytułu tej czynności spoczywa jedynie na sprzedawcy, nie na nabywcy. Zdaniem sądu, organ dowolnie pomija, że w przypadku rozważanego podatku, kwestia opodatkowania VAT po stronie dostawcy towarów powinna zostać rozważona jako jeden z elementów mogących kształtować rozliczenie VAT po stronie nabywcy, wpływając na wysokość podatku naliczonego przy takiej dostawie do odliczenia. W świetle powyższego nie można podzielić stanowiska organu, aby spółka jako nabywca towarów nie miała interesu prawnego w uzyskaniu interpretacji indywidualnej dotyczącej opodatkowania VAT dostawy towarów po stronie sprzedawcy. Interpretacja indywidualna organu w tej mierze da spółce istotną wskazówkę jak stosować prawo do odliczenia w opisanych okolicznościach, czy w ogóle będzie miało ono zastosowanie, ewentualnie w jakim zakresie. Zatem, o ile sprzedawca pyta o opodatkowanie dostawy towarów z punktu widzenia obowiązku podatkowego w VAT i podatku należnego z tytułu tej czynności, o tyle nabywca nawiązuje do prawa do odliczenia podatku naliczonego. W obu tych sytuacjach mamy do czynienia z podatnikami VAT zainteresowanymi uzyskaniem stanowiska organu, gdyż wpływa ono na sposób rozliczenia VAT nie tylko przez sprzedawcę, ale również nabywcę towarów. Dla wyczerpania oceny prawnej trzeba zauważyć, że organ w interpretacji indywidualnej z dnia [...] r. wyjaśnił spółce warunki skorzystania z prawa do odliczenia kwot podatku naliczonego przy opisanym wyżej nabyciu nieruchomości, w świetle treści art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy VAT. Jednak uczynił to pod warunkiem, że analizowana dostawa będzie opodatkowana po stronie sprzedawcy (według art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy VAT, jeśli dostawa nie jest opodatkowana bądź jest zwolniona od opodatkowania po stronie sprzedawcy, nabywca nie ma prawa do odliczenia). Taka warunkowa interpretacja nie spełnia swojej funkcji i tylko pozornie daje ochronę prawną spółce. Spółka bowiem chce uzyskać od organu jednoznaczne stanowisko w kwestii stosowania prawa do odliczenia właśnie z punktu widzenia opodatkowania lub nie dostawy nieruchomości po stronie sprzedawcy, gdyż zauważa, że opodatkowanie to jest wpisane w przesłankę prawa do odliczenia wymienioną w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy VAT. W tym stanie sprawy organ w istocie uchylił się od przedstawienia spółce swojego stanowiska w sposób stanowczy, w kwestii prawnej o zasadniczym znaczeniu z punktu widzenia problemu czy wątpliwości formułowanych przez spółkę. Dodatkowo sam organ zauważa, że interpretacja indywidualna wydana z inicjatywy sprzedawcy nie daje ochrony prawnej spółce, jako nabywcy. Zatem, gdyby organ wyprowadził prawidłowe wnioski z powyższego stwierdzenia, doszedłby do przekonania, że spółka z uwagi na swój indywidualny interes prawny jest zainteresowana uzyskaniem od organu interpretacji indywidualnej w kwestii opodatkowania VAT sprzedawcy z tytułu dostawy nieruchomości, z punktu widzenia warunków skorzystania przez nią z prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z tą transakcją. Organ powinien więc wyjaśnić spółce czy opodatkowanie sprzedawcy ma znaczenie dla jej prawa do odliczenia i jak kształtuje zakres tego prawa. Podsumowując organ błędnie zinterpretował art. 14b § 1 o.p., zbyt wąsko. Na gruncie VAT dostawa towarów (a ściślej jej opodatkowanie bądź nie) może wywrzeć określone skutki podatkowe i wpłynąć na rozliczenie podatkowe nie tylko w odniesieniu do dostawcy, ale również w przypadku nabywcy. Powyższą - można powiedzieć - "dwustronność" VAT organ dostrzegł, ale następnie pominął, kiedy oceniał interes prawny spółki w uzyskaniu interpretacji indywidualnej. Tym samym istotnie naruszył art. 14b § 1 o.p. i w konsekwencji błędnie zastosował art. 165a § 1 w zw. z art. 14h tej ustawy. Wbrew przekonaniu organu, w motywach odmowy wszczęcia postępowania w rzeczywistości nie wykazał żadnych prawnych przeszkód, aby nie wyjaśnić spółce - w sposób wnikliwy i wyczerpujący - na ile opodatkowanie dostawy towarów po stronie sprzedawcy przekłada się na jej prawo do odliczenia podatku naliczonego i zmniejszenia w ten sposób podstawy opodatkowania - na istnienie tego prawa oraz na jego zakres. Dlatego należało uchylić zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji z dnia 7 kwietnia 2016 r. na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c przy zastosowaniu art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm. – p.p.s.a.). Zgodnie ze znowelizowanym brzmieniem art. 152 p.p.s.a. uwzględnienie skargi oznacza, że zaskarżone postanowienie nie wywołuje skutków prawnych aż do chwili uprawomocnienia się wyroku (por. art. 2 ustawy nowelizującej - Dz.U.2015.658). Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia natomiast art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.