IV SA/Po 886/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie WSA Izabela Bąk - Marciniak WSA Maciej Busz Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2016 r. sprawy ze skarg E. S. i W. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przeniesienia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], 2. zasądza na rzecz strony skarżącej W. S. od Wojewody kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. zasądza na rzecz strony skrzącej E. S. od Wojewody kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] Wojewoda (powoływany dalej jako "Wojewoda") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej jako "K.p.a.") utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. [...] w przedmiocie odmowy przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę. Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następującym stanie faktycznym. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] Starosta, działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 290; dalej jako "P.b."), zatwierdził projekt budowlany i udzielił W. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zbiornikiem na nieczystości płynne na działce nr [...], obręb K.. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. W. S. wniósł o przeniesienie wyżej opisanej decyzji na E. S.. Do wniosku zostało załączone oświadczenie E. S. o przyjęciu wszystkich warunków zawartych w pozwoleniu z dnia [...] kwietnia 2016 r oraz oświadczenie E. S. o prawie do dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] na podstawie art. 104 K.p.a. oraz art. 40 ust. 1-3 P.b. Starosta [...] odmówił przeniesienia pozwolenia z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] z W. S. na rzecz E. S.. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wyjaśnił, że decyzja udzielająca pozwolenia na budowę została wydana na rzecz W. S., prowadzącego gospodarstwo rolne na sąsiedniej działce, a w punktach 1 i 2a decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] rodzaj zabudowy określono jako zabudowa zagrodowa. Ponadto organ wyjaśnił, że projektowany budynek mieszkalny zlokalizowany został na gruncie klasy RIIIb, stanowiącym grunty chronione w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1205 ze zm.; obecnie tekst jednolity tej ustawy opublikowano w Dz. U. z 2015 r., poz. 909 – uw. WSA; dalej jako "u.o.g.r."). Starosta ustalił, że E. S. nie jest płatnikiem KRUS oraz, że E. S. nie złożyła wniosku o wyłączenie przedmiotowego gruntu z produkcji rolnej. Starosta uznał więc, że pomimo przedłożenia oświadczenia o przyjęciu wszystkich praw i obowiązków wynikających z decyzji dnia [...] kwietnia 2016 r. nie jest możliwym przeniesienie pozwolenia na budowę. W odwołaniu E. S. i W. S. podnieśli, że w decyzji organu pierwszej instancji nie podano dokładnego przepisu, którego nie spełnili wnoszący o przepisanie pozwolenia na budowę - zostało tylko zawarte lakoniczne stwierdzenie, że "wydanie pozytywnej decyzji przeniesienia pozwolenia na budowę doprowadziłoby do obejścia przepisów prawa". W ocenie E. S. i W. S. wypełnili oni warunki wynikające z art. 40 ust. 1 P.b. Podnieśli również, że organ bezpodstawnie zwrócił się o informacje do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego oraz Wydziału Gospodarki Nieruchomościami Starosta [...] w M.. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] Wojewoda – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. – utrzymał decyzję Starosty w mocy. Stwierdził, że wprawdzie wnioskodawcy złożyli wniosek o przeniesienie pozwolenia na budowę, złożono oświadczenie nowego inwestora o przyjęciu wszystkich warunków zawartych w udzielonym pozwoleniu na budowę oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością, to jednak należało mieć na uwadze przepisy odrębne warunkujące zabudowę na terenach rolnych jakim jest działka nr [...]. Jak wyjaśnił Wojewoda zgodnie z § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 1422; zwanego dalej "r.w.t.") przez zabudowę zagrodową należy rozumieć w szczególności "budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych". Z kolei zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 803 ze zm.; zwanej dalej "u.k.u.r.") "za gospodarstwo rodzinne uważa się gospodarstwo rolne: prowadzone przez rolnika indywidualnego oraz w którym łączna powierzchnia użytków rolnych jest nie większa niż 300 ha". Wojewoda wyjaśnił również, że pod pojęciem rolnika rozumie się "osobę fizyczną będącą właścicielem, użytkownikiem wieczystym, samoistnym posiadaczem lub dzierżawcą nieruchomości rolnych, których łączna powierzchnia użytków rolnych nie przekracza 300 ha, posiadającą kwalifikacje rolnicze oraz co najmniej od 5 lat zamieszkałą w gminnie, w obszarze której jest położona jedna z nieruchomości rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego i prowadzącą przez ten okres osobiście to gospodarstwo" (art. 6 ust. 1 u.k.u.r.). Zdaniem Wojewody zasadą jest podjęcie prac budowlanych dopiero po wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej. Konieczność wyłączenia gruntu z produkcji rolnej nie ma zastosowania do gospodarstw rolnych. Na gruntach rolnych, nie wyłączonych z produkcji rolnej, może zatem powstać tylko zabudowa zagrodowa. O taką z kolei wnioskować może osoba, która w rozumieniu przepisów uznawana jest za rolnika. Tym samym w ocenie Wojewody zasadnym było dokonanie przez Starostę ustaleń w kwestii posiadania przez E. S. statusu rolnika. E. S. nie jest płatnikiem KRUS i nie prowadzi gospodarstwa rolnego. Nie można zatem w ocenie Wojewody uznać, aby była ona uprawniona do uzyskania pozwolenia na budowę dla budynku w zabudowie siedliskowej w normalnym trybie. Zabudowa działki rolnej przez osobę nie posiadającą statusu rolnika byłaby możliwa dopiero po zmianie jej przeznaczenia, a przynajmniej po wyłączeniu z produkcji rolnej części działki objętej inwestycją. Zdaniem Wojewody z uzyskanych informacji wynika, że wniosku takiego E. S. nie złożyła. Podsumowując Wojewoda uznał, że pomimo spełnienia wymagań z art. 40 P.b. przeniesienie pozwolenia na budowę z W. S. na E. S. w obecnym stanie faktycznym jest niemożliwe W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. S. zarzuciła decyzji Wojewody naruszenie: - art. 107 § 1 K.p.a. poprzez brak w wskazania w zaskarżonej decyzji podstawy prawnej rozstrzygnięcia, to jest nie wskazanie podstawy prawnej stanowiska, że przy przenoszeniu pozwolenia na budowę na nowego inwestora konieczne jest wyłączenie gruntu z produkcji rolnej; - art. 40 ust. 1 P.b. poprzez błędną wykładnię i niezastosowanie oraz dowolne przyjęcie przez organ, że w sprawie nie zachodzą przesłanki warunkujące prawo przeniesienia pozwolenia na budowę, podczas gdy prawidłowe ustalenia powinny prowadzić do odmiennych wniosków; - art. 11 ust. 4 u.o.g.r.l. poprzez błędną jego interpretacje i dowolne przyjęcie, że nie nastąpiło "odrolnienie" gruntu, w stacji gdy fakt ten nastąpił już przed uzyskaniem pozwolenia na budowę przez inwestora. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty dnia [...] czerwca 2016 r., a także o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca stwierdziła, że zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów z art. 107 § 1 K.p.a. Zaznaczyła też, że art. 40 ust. 1 P.b. wymaga przedłożenia wniosku o przepisanie pozwolenia na budowę, zgody obecnego inwestora o przeniesienie pozwolenia na budowę na rzecz nowego inwestora, oświadczenie nowego inwestora, iż przejmuje on wszystkie warunki zawarte w decyzji o pozwoleniu na budowę oraz oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane nowego inwestora. Wymagania te zostały spełnione, w związku z powyższym skarżąca za bezzasadną uznała odmowę przeniesienia decyzji. W jej ocenie art. 40 ust. 1 P.b. nie odnosi się do przepisów odrębnych warunkujących zabudowę na terenach rolnych. Skarżąca stwierdziła ponadto, że zgodnie z art. 11 ust. 4 u.o.g.r.l. tzw. "odrolnienie" gruntu następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę lub przy zatwierdzeniu zmian do pozwolenia na budowę, gdy w zakresie jest zmiana zagospodarowania działki. W omawianym przypadku zagospodarowanie działki nie ulega zmianie - ulega zmianie jedynie inwestor, w związku z powyższym przy czynności administracyjnej dotyczącej przeniesienia pozwolenia na budowę nie powinno się odnosić do wyłączenia gruntu z produkcji rolnej. W ocenie Skarżącej "odrolnienie" gruntu nastąpiło przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, zatem domaganie się spełnienia tego warunku na tym etapie postępowania należy uznać za zbędne i nie znajdujące oparcia w realiach sprawy. Sprawa ze skargi E. S. została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Po 886/16. Skargę o tożsamej treści złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. S.. Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Po 887/16. Postanowieniem z dnia 27 października 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 886/16 Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt IV SA/Po 886/16 i IV SA/Po 887/16 i postanowił prowadzić je dalej pod sygn. akt IV SA/Po 886/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu jednak z innych powodów niż w niej wskazano. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 40 ust. 1 P.b. przewidujący, że organ, który wydał decyzję określoną w art. 28 P.b. (decyzję udzielającą pozwolenia na budowę), jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, jeżeli przyjmuje on wszystkie warunki zawarte w tej decyzji oraz złoży oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 P.b. Literalna wykładnia tego przepisu wskazuje, że możliwość przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę uzależniona jest od łącznego wystąpienia trzech przesłanek. Dwie pierwsze dotyczą zgody osoby na której rzecz została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę na przeniesienie decyzji oraz zgody osoby na rzecz której przeniesiona ma zostać decyzja. Trzecim warunkiem jest przedstawienie przez osobę, na które przeniesione ma zostać pozwolenie na budowę oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zaznaczyć należy, że instytucja przeniesienia pozwolenia na budowę stosowana jest wówczas, gdy poza osobą inwestora elementy stanu faktycznego sprawy, w której pozwolenie zostało wydane, nie ulegają zmianie (A Ostrowska, [w:] A. Gliniecki (red.), Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2012 r., s. 393). Tym samym organ architektoniczno-budowlany rozpoznając wniosek o przeniesienie pozwolenia na budowę nie może nie dostrzegać innych uwarunkowań związanych z uzyskanym pozwoleniem na budowę dla konkretnego rodzaju inwestycji. Wojewoda trafnie powołał się na poglądy doktryny wskazując, że organ administracji architektoniczno-budowlanej rozstrzygający o przeniesieniu pozwolenia na budowę powinien odmówić przeniesienia, jeżeli z materiału dowodowego wynika, że uwzględnienie wniosku spowodowałoby obejście przepisów prawa, np. w sytuacji gdy inwestor zwraca się z wnioskiem o przeniesienie pozwolenie na budowę w części, a pozostawałoby to w kolizji z normami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie inwestycji. Rozstrzygnięcie o odmowie przeniesienia pozwolenia na budowę będzie również konieczne, jeżeli organ ustali, że w wyniku przeniesienia pozwolenia osoba, na którą zostałaby ona dokonana, takiego pozwolenia w normalnym trybie nie mogłaby uzyskać. Wydanie decyzji przez organ w tego rodzaju przypadkach prowadziłoby do obejścia prawa, a także do naruszenia konstytucyjnych zasad praworządności i legalizmu (zob. A. Kosicki [w:] M. Wierzbowski, A. Plucińska-Filipowicz, Prawo budowlane, Komentarz, Warszawa 2016, s. 446). W rozpoznawanej sprawie Wojewoda uznał za niedopuszczalne dokonanie przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę z tego to powodu, że skarżąca nie jest rolnikiem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego, a przedmiotem pozwolenia na budowę była budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie zagrodowej. Taka argumentacja organu nie jest jednak trafna. W ocenie Sądu organ administracji architektoniczno-budowlanej w postępowaniu w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na budowę nie jest uprawniony do badania, czy osoba – na którą przenoszone jest pozwolenie na budowę domu jednorodzinnego w zabudowie zagrodowej – jest rolnikiem i prowadzi gospodarstwo rolne zgodnie z art. 6 i 7 u.k.u.r. Organ administracji architektoniczno-budowlanej w postępowaniu w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na budowę nie jest też uprawniony do badania kwalifikacji rolniczych inwestora. Zaznaczyć trzeba bowiem, że w postępowaniach z zakresu prawa budowlanego nie mają zastosowania przepisy powołanej przez Wojewodę ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego. Ustawa o kształtowaniu ustroju rolnego nie reguluje praw i obowiązków jednostek w sferze prawa budowlanego. Jej zakres przedmiotowy uregulowany w art. 1 u.k.u.r. jest wyraźnie odmienny ("Ustawa określa zasady kształtowania ustroju rolnego państwa przez: 1) poprawę struktury obszarowej gospodarstw rolnych; 2) przeciwdziałanie nadmiernej koncentracji nieruchomości rolnych; 3) zapewnienie prowadzenia działalności rolniczej w gospodarstwach rolnych przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach"). (por. też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Po 330/16 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 778/11; orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak już wyżej zasygnalizowano, nie oznacza to jednak, że organ pozbawiony był możliwości badania, czy przeniesienie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę nie będzie prowadzić do obejścia prawa – a w analizowanym przypadku: spowodowania innego niż rolnicze sposobu użytkowania gruntu wbrew przepisom ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Przechodząc do ustaleń faktycznych sprawy zaznaczyć należy, że jak wynika z zatwierdzonego przez Starostę projektu budowlanego inwestycja pierwotnie projektowana przez W. S. zrealizowana miała być na gruntach klasy RIIIb. Oczywistym jest, że w sytuacji gdy planowany budynek mieszkalny realizowany byłby w ramach prowadzonego przez W. S. gospodarstwa rolnego, realizacja planowanej inwestycji nie wymagałby zmiany przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze, a także wydania decyzji o wyłączeniu gruntów rolnych z produkcji rolnej. Wynika to z przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 u.o.g.r.l. przeznaczenie gruntów rolnych klasy I-III na cele nierolnicze wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi i dokonywane jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Rozpoczęcie innego niż rolnicze użytkowanie gruntu rolnego wypełnia przesłanki wyłączenia gruntów z produkcji (art. 4 pkt 11 u.o.g.r.l.), co w konsekwencji rodzi konieczność uzyskania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej (art. 11 ust. 1 u.o.g.r.l.). Uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej niezbędne jest przed uzyskaniem pozwolenia na budowę (art. 11 ust. 4 u.o.g.r.l.). Jednakże art. 2 ust. 1 pkt 3 u.o.g.r.l. przewiduje od powyższego istotny wyjątek, wskazując, że budowa określonego rodzaju obiektów nie wpływa na rolną kwalifikację gruntów. I tak: grunty pod "wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi" (oraz innymi budynkami i urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu) pozostają nadal gruntami rolnymi. Przywołane powyżej przepisy pozwalają uznać, że zgoda na wyłączenie gruntów z produkcji rolnej nie jest wymagana w przypadku budowy budynku mieszkalnego wchodzącego w skład gospodarstwa rolnego, o ile oczywiście nie spowoduje to innego niż rolnicze użytkowanie gruntu rolnego. Tym samym możliwe jest zrealizowanie robót budowlanych polegających na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na gruntach rolnych bez wydawania decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1 u.o.g.r.l., jeżeli jego realizacja nie zmienia sposobu użytkowania gruntów rolnych, to jest jeżeli budynek mieszkaniowy nie jest dowolnym budynkiem mieszkalnym, ale budynkiem wchodzącym w skład gospodarstwa rolnego (art. 2 ust. 1 pkt 3 u.o.g.r.l.). Należy przy tym podkreślić, że inwestycja może zostać zrealizowana na gruntach rolnych stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 3 u.o.g.r.l. nie dlatego, że inwestor jest rolnikiem (a przez taki pryzmat organy oceniły sprawę), ale dlatego, że inwestycja ta jest funkcjonalnie związana z gospodarstwem rolnym. Innymi słowy, ustawodawca regulując omawianą kwestię posługuje się kategoriami przedmiotowymi, a nie podmiotowymi. Przenosząc powyższe rozważania na stan faktyczny rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. Starosta udzielił W. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...], który to jak wynika z załączonej do projektu budowlanego decyzji o warunkach zabudowy, zrealizowany miał być w zabudowie zagrodowej w związku z istniejącym gospodarstwem rolnym. Z zebranej dokumentacji wywieść można, że działka o nr [...] jest niezabudowana, a gospodarstwo rolne W. S. zlokalizowane jest na działce o nr [...]. Do wniosku o przeniesienie decyzji Starosty z dnia [...] kwietnia 2016 r. E. S. załączyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dotyczące działki o nr [...]. Niewątpliwie przeniesienie praw i obowiązków wynikających z decyzji udzielającej pozwolenia na budowę wiąże się z uprzednim przeniesieniem prawa własności nieruchomości. W ocenie Sądu z uwagi na specyficzny stan faktyczny niniejszej sprawy, rolą organ architektoniczno-budowlanego w niniejszej sprawie było nie tylko ustalenie czy spełnione zostały przesłanki z art. 40 ust 1 P.b., a również, czy z uwagi na przeniesienie prawa własności nieruchomości (działki o [...]) inwestycja – która została dopuszczona na gruncie rolnym III klasy ze względu na przynależność do gospodarstwa rolnego – w dalszym ciągu pozostanie funkcjonalnie połączona z tym gospodarstwem rolnym zlokalizowanym na działce nr [...]. Powyższej okoliczności organ nie ustalił, nietrafnie koncentrując postępowanie na kwestiach podmiotowych związanych z posiadaniem przez E. S. statusu rolnika w myśl przepisów ustawy z dnia [...] kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego. W niniejszej sprawie przedmiotem badania organu powinna być nie tyle okoliczność, czy E. S. jest rolnikiem, a to, czy w wyniku przeniesienia pozwolenia na budowę inwestycja, której to przeniesienie dotyczy, w dalszym ciągu będzie mogła być kwalifikowana jako budynek mieszkalny "wchodzący w skład gospodarstwa rolnego" (art. 2 ust. 1 pkt 3 u.o.g.r.l.). Zgodnie z art. 553 ustawy z dnia [...] kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.) za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. W świetle powyższego należy zweryfikować, czy żądanie przeniesienia pozwolenia na budowę z W. S. na E. S. nie niweczy funkcjonalnego związku inwestycji z pierwotnym gospodarstwem rolnym W. S., zważywszy że inwestycja została dopuszczona na gruncie III klasy jako budynek mieszkalny wchodzący w skład gospodarstwa rolnego tej ostatniej osoby, w istocie jako jego rozbudowa. O istnieniu opisanego wyżej funkcjonalnego związku może świadczyć całokształt relacji pomiędzy projektowanym budynkiem a gospodarstwem rolnym; przy czym w realiach sprawy mogą być przede wszystkim takie okoliczności, jak to, czy E. S. jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego, którego częścią ma być projektowany budynek mieszkalny; względnie, czy projektowany budynek stanowić ma zaplecze dla mieszkańców gospodarstwa rolnego i zarazem osób w nim gospodarujących, względnie członków rodziny tych osób utrzymujących się z gospodarstwa rolnego. Organy obu instancji nie analizowały sprawy w powyżej opisanym kontekście, co stanowi naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 K.p.a., które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2016 r. poz. 718) orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 tej ustawy, zasądzając na rzecz E. S. oraz W. S. zwrot kosztów postępowania w kwocie stanowiącej równowartość uiszczonych wpisów od skarg.