I SA/Kr 1132/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta K. z dnia 6 czerwca 2016r. w przedmiocie odmowy przyznania dotacji celowej ze środków budżetu Miasta K. w celu wykonania zadania inwestycyjnego z zakresu ochrony środowiska postanawia: odrzucić skargę. W dniu 24 sierpnia 2016r. M.G. nadała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta K. z dnia 6 czerwca 2016r., w przedmiocie odmowy przyznania dotacji celowej ze środków budżetu Miasta K. w celu wykonania zadania inwestycyjnego z zakresu ochrony środowiska, w której zakwestionowała stanowisko organu i wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Ww. rozstrzygnięcie zapadło w związku z wnioskiem skarżącej o nr [...] o udzielenie dotacji celowej z budżetu Miasta K. na realizację zmiany systemu ogrzewania na proekologiczne. Wniosek ten został rozpatrzony negatywnie, co było konsekwencją przeprowadzonej wizji lokalnej w budynku przy ul. B. , która wykazała istnienie nowego gazowego systemu ogrzewania. W rozstrzygnięciu umieszczono pouczenie, w którym zawarto treść, że nie jest ono decyzją administracyjną w rozumieniu Kodeksu Postępowania Administracyjnego i nie przysługuje na nie odwołanie. W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta K. przedstawił stan faktyczny sprawy i wniósł o odrzucenie skargi (nie podając podstawy prawnej opartej na przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), wskazał jedynie opisowo, że przedmiotowa sprawa nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej, kończącą się wydaniem decyzji administracyjnej. W dniu 13 października 2016r. skarżąca nadała pismo, będące odpowiedzią na wezwanie tut. Sądu wraz z załącznikami, w którym wskazała dokładną datę zaskarżonego aktu, który zaskarżyła i złożyła dowód wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. A ponadto rozszerzyła w piśmie dotychczasowe stanowisko, według którego w sprawie brak było podstaw do odrzucenia skargi, gdyż prowadziłoby to do naruszenia gwarantowanego w Konstytucji RP, prawa do sądu. Za taką interpretacją, zdaniem skarżącej przemawiał fakt, że dotacja, której dotyczyło niniejsze postępowanie była dotacją ze środków publicznych. W dniu 15 listopada 2016r. organ na wezwanie tut. Sądu, ustosunkował się do ww. pisma skarżącej, w którym podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie - wskazując, że sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Podkreślił, że podobnie, jak sądy cywilne nie mają kompetencji w sprawach administracyjnych, to sądy administracyjne nie mają uprawnień do rozpoznawania spraw cywilnych. Odnosząc się do braku sądowej kontroli rozstrzygnięć, wskazano na sprawę [...], która była prowadzona przed Sądem Rejonowym z powództwa K.W. o zapłatę - zwrot środków wydatkowanych na zmianę systemu ogrzewania. W orzeczeniu tym Sąd oddalił powództwo, ale nie odrzucił pozwu, gdyż nie dopatrzył się braku drogi sądowej do dochodzenia tego typu spraw przed sądem powszechnym. Powołano się również na art. 58 § 1 pkt 1 i § 4 p.p.s.a. i podniesiono, że skoro w tego typu sprawach, sąd powszechny uznał się za właściwy, to niedopuszczalnym jest wnoszenie do sądu administracyjnego skargi na rozstrzygnięcie w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, co obejmuje m.in. przypadki, gdy skarga dotyczy aktów lub czynności niemieszczących się w katalogu wymienionym w art. 3 § 2 tej ustawy. Dyspozycja art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei treść § 3 ww. przepisu stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Należy przy tym podkreślić, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy podjęty jest on w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego, (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., sygn. OSK 247/04, Lex nr 125767). Z przepisów powyższych wynika wprost, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej. Zgodnie z powyższymi regulacjami, przedmiotem skargi powinien być akt określony w art. 3 § 2 pkt 1-9 p. p. s. a., wydany przez organ administracji publicznej (w sensie ustrojowym albo funkcjonalnym) albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Dopełniając powyższe, wskazać tylko należy, że aktualne brzmienie art. 3 § 2 pkt 3, 4, 8, 9 p.p.s.a., jest wynikiem wejścia w życie w dniu 15 sierpnia 2015r. Ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). W przypadku, gdy przedmiot skargi nie został określony ww. przepisami, skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego i jest niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że przedmiotem niniejszej skargi jest rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta K. z dnia 6 czerwca 2016r., w sprawie – jak formalnie wskazano – odmowy przyznania dotacji celowej ze środków budżetu Miasta K. w celu wykonania zadania inwestycyjnego z zakresu ochrony środowiska a w okolicznościach sprawy – przyznania zwrotu kosztów wykonanego zadania. Należy zatem rozważyć, czy rozpatrzenie skargi na tego rodzaju rozstrzygnięcie podlega kognicji sądów administracyjnych. W ocenie Sądu, zaskarżone skargą, rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta K. nie jest aktem, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 1-9 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania dotacji celowej ze środków budżetu Miasta K. w celu wykonania zadania inwestycyjnego z zakresu ochrony środowiska, obejmującego zmianę systemu ogrzewania na proekologiczny, które zostało dokonane ze środków własnych wnioskującego, czyli de facto refundacja poniesionych kosztów - nie może być bowiem zakwalifikowane, jako indywidualna sprawa z zakresu administracji publicznej, nie przybiera też formy decyzji administracyjnej (pozytywnej lub negatywnej), ani postanowienia. Nie można go również zaliczyć do żadnej kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4-9 p.p.s.a. Ponadto żadna z ustaw szczególnych nie przewiduje kontroli tego rodzaju ewentualnych rozstrzygnięć przez sądy administracyjne (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Do rozpoznawania spraw z ww. zakresu, powołane są natomiast sądy powszechne (art. 2 § 1 w zw. z art. 1 Ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego, (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 1822 ze zm., dalej jako: "k.p.c."). a według art. 1991 k.p.c., Sąd nie może odrzucić pozwu z tego powodu, że do rozpoznania sprawy właściwy jest organ administracji publicznej lub sąd administracyjny, jeżeli organ administracji publicznej lub sąd administracyjny uznały się w tej sprawie za niewłaściwe. Konkludując wskazać należy, że organ w odpowiedzi na skargę, prawidłowo wskazał, iż skarga na tego typu rozstrzygnięcie nie jest dopuszczalna z uwagi na to, że sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p. p. s. a., orzekł jak w sentencji postanowienia.