II GZ 262/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 27 października 2016 r., sygn. akt I SA/Bd 753/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przypadającej do zwrotu do budżetu miasta postanawia: oddalić zażalenie NSA/post.1 – postanowienie "ogólne" Postanowieniem z dnia 27 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odrzucił skargę K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie określenia kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przypadającej do zwrotu do budżetu miasta. Sąd I instancji wskazał, że w dniu 19 września 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. wpłynęła skarga K. S. na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 19 września 2016r. Sąd w dniu 20 września 2016 r., na podstawie art. 54 § 1 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) przekazał skargę do organu, celem dokonania czynności określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie do wniesienia skargi, została doręczona stronie skarżącej w dniu 16 sierpnia 2016r. Termin do wniesienia skargi upływał z dniem 15 września 2016r. Skarga została nadana w placówce pocztowej na adres Sądu w dniu 15 września 2016r. W dniu 20 września 2016r. została przekazana do organu, co oznacza, że za datę wniesienia skargi uznać należało dzień 20 września 2016 r. W takim stanie sprawy Sąd I instancji uznał, że skarga została złożona z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności i na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu. Zażaleniem K. S. zaskarżył postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie wymienionego przepisu i odrzucenie skargi złożonej przez skarżącego. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z przepisami art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak zatem jasno wynika z treści przywołanych przepisów, strona kwestionując wydane w sprawie administracyjnej rozstrzygnięcie skargę składa w odpowiednim terminie do właściwego sądu administracyjnego lecz nie bezpośrednio do sądu, a za pośrednictwem organu którego akt lub decyzję skarży. W przedmiotowej sprawie stan faktyczny ustalony przez Sąd I instancji nie jest sporny i nie nasuwa jakichkolwiek wątpliwości. Strona skarżąca, w motywach zażalenia nie kwestionuje tych ustaleń a wręcz je potwierdza wskazując na datę otrzymania przez stronę decyzji SKO w B. oraz datę nadania przesyłki zawierającej skargę. Wskazuje także na okoliczność błędnego zaadresowania tejże przesyłki – "Skarżący omyłkowo nie doczytał, że prawidłowo złożona skarga powinna być złożona faktycznie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., które następnie przekazuje skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego". Skutkiem owej "omyłki" było nadanie skargi bezpośrednio do WSA w B., który niezwłocznie po jej otrzymaniu, w kolejnym dniu po nadejściu przesyłki (20 września 2016 r.), nadał ją do organu w celu przeprowadzenia przez organ prawidłowej procedury formalnej, o której mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak zasadnie zauważył Sąd I instancji, w ramach wywodu dotyczącego art. 54 § 1 p.p.s.a., termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej do właściwego adresata. W stanie faktycznym jak w niniejszej sprawie, wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, o zachowaniu terminu dokonania tej czynności decydować będzie data nadania skargi przez sąd do właściwego organu. Decydującą w sprawie była, zatem data nadania przez WSA w B. mylnie skierowanej do tego Sądu skargi K. S.. Wobec zaś okoliczności, że skuteczny termin do wniesienia skargi upływała z dniem 15 września 2016 r., zaś datą jej nadania do organu, a więc zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. był dzień 20 września 2016 r., Sąd I instancji zasadnie uznał, iż termin do wniesienia skarg został uchybiony – skarga został wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, co z kolei obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do zastosowania art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i odrzucenia tak wniesionej skargi. Zauważyć należy, że wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został rozpoznany negatywnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, zaś wniesione na to postanowienie zażalenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt II GZ 263/17. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.