I OZ 1035/17

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2017-06-28

Skład orzekający: Jolanta Rudnicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba całkowicie ubezwłasnowolniona, dla której nie ustanowiono jeszcze przedstawiciela ustawowego, może skutecznie udzielić pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Osoba całkowicie ubezwłasnowolniona nie posiada zdolności do czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym i może działać wyłącznie przez przedstawiciela ustawowego. Skoro taki przedstawiciel nie został ustanowiony, osoba ta nie może samodzielnie udzielić pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej, a tym samym skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika działającego na podstawie takiego pełnomocnictwa jest bezskuteczna.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na decyzję Wojewody Lubelskiego dotyczącą zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, uznając skarżącą H. M. za osobę całkowicie ubezwłasnowolnioną bez przedstawiciela ustawowego. Następnie WSA odrzucił skargę kasacyjną od tego postanowienia, argumentując, że H. M. nie posiada zdolności procesowej i nie może skutecznie udzielić pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 1146/16 odrzucające skargę kasacyjną H. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 1146/16 odrzucającego skargę H. M. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić zażalenie. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga adw. M. M., działającej w imieniu M. M. i H. M., na decyzję Wojewody Lubelskiego z [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2016 r. odrzucił skargę H. M. stwierdzając, że jest ona osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną, a więc – w świetle art. 26 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej "p.p.s.a."), nie posiada zdolności do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych, co oznacza że nie może działać sama, w tym także przez pełnomocnika, lecz wyłącznie przez swojego przedstawiciela ustawowego. Sąd wskazał, że skarżąca H. M. przedstawiciela takiego nie ma, ponieważ postępowanie o ustalenie dla niej opiekuna jeszcze się nie zakończyło. Oznacza to, że skarżąca obecnie nie może być stroną postępowania sądowoadministracyjnego, a więc sprawa z jej skargi nie może się toczyć. Na powyższe postanowienie adw. M. M. wniosła w imieniu skarżących – H. M. i M. M. – skargę kasacyjną, załączając udzielone jej przez M. M. pełnomocnictwo. Następnie w piśmie z dnia 21 lutego 2017 r. wyjaśniła, że nie zakończyło się jeszcze postępowanie przed Sądem Rejonowym Lublin – Zachód V Wydział Rodzinny w przedmiocie ustanowienia opiekuna prawnego dla całkowicie ubezwłasnowolnionej H. M.; ustanowiono wprawdzie dla skarżącej kuratora na czas postępowania przed Sądem Rejonowym, ale tylko w zakresie opieki faktycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 29 marca 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną. Sąd wskazał, że H. M. jest osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną, a więc w świetle art. 26 § 1 p.p.s.a. nie posiada zdolności do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych, co oznacza że nie może działać sama, w tym także przez pełnomocnika, którego udział na etapie sporządzenia skargi kasacyjnej jest obowiązkowy (zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a); osoba nieposiadająca zdolności do czynności prawnych może występować przed sądem wyłącznie przez swojego przedstawiciela ustawowego. Sąd podkreślił, że adwokat M. M. wyjaśniła, iż postępowanie w przedmiocie ustanowienia opiekuna prawnego dla skarżącej jeszcze się nie zakończyło, co – w ocenie Sądu – oznacza, że skarżąca nadal nie może być stroną niniejszego postępowania; nie może również udzielić skutecznie pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej. Na powyższe postanowienie adwokat M. M., działając w imieniu H. M. złożyła zażalenie zarzucając naruszenie: 1. art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 26 § 1 i art. 27 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej w oparciu o nieuprawnione przyjęcie, iż skarżąca H. M. nie posiada zdolności procesowej oraz, że nie działa za nią przedstawiciel ustawowy, a tym samym zachodzi przesłanka formalna do wydania zaskarżonego postanowienia, wskutek czego skarżąca H. M. została pozbawiona możności obrony swoich praw i interesów, co stanowi przyczynę nieważności postępowania z art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a.; 2. art. 7, 9, 77 i 80 K.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę prawdy obiektywnej oraz dążenia do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego strony skarżącej wyrażającego się w bezkrytycznym przyjęciu, że skarżąca nie może być stroną postępowania sądowoadministarcyjnego podczas, gdy ze wskazanych przez pełnomocnika skarżącej okoliczności wynika, iż postępowanie o ustalenie opiekuna prawnego dla skarżącej przed Sądem Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie V Wydział Rodzinny i Nieletnich, sygn. akt V RNS 159/15 jest w toku i zmierza do ustanowienia przedstawiciela ustawowego, który będzie działał w imieniu i na rzecz ubezwłasnowolnionej H. M. Wniesiono o: - uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, - zobowiązanie pełnomocnika skarżącej H. M. do złożenia wniosku o ustanowienie kuratora dla ubezwłasnowolnionej całkowicie H. M., który będzie działał w jej imieniu i na jej rzecz do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie ustanowienia opiekuna prawnego, - zawieszenie niniejszego postępowania do czasu wyznaczenia przez sąd powszechny kuratora dla skarżącej H. M. do reprezentowania jej interesów w niniejszym postępowaniu, - zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 147 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, jeżeli dobro pozostającego pod opieką tego wymaga, sąd opiekuńczy wydaje niezbędne zarządzenia dla ochrony jego osoby lub majątku aż do czasu objęcia opieki przez opiekuna; w szczególności sąd opiekuńczy może ustanowić w tym celu kuratora. Skoro w niniejszej sprawie H. M. została ubezwłasnowolniona w dniu 30 grudnia 2014 r. – na co wskazuje adw. M. M. zarówno w piśmie z dnia 12 grudnia 2016r., jak i z dnia 21 lutego 2017 – to gdyby zaistniała potrzeba wywołana okolicznościami wskazanymi w w/w przepisie, to z pewnością Sąd już wtedy ustanowiłby kuratora. Jak natomiast z akt niniejszej sprawy wynika, od dnia 30 grudnia 2014 r. H. M. jest osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną i nadal trwa postępowanie przed Sądem Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie V Wydział Rodzinny o ustalenie opieki prawnej i powołanie opiekuna. Wobec tego H. M. jako osoba ubezwłasnowolniona – w świetle art. 26 § 1 p.p.s.a. – nie może działać sama lecz wyłącznie przez przedstawiciela ustawowego. Takiego jednak jeszcze nie ma. Tym samym stwierdzić należy, że adwokat M. M. nie miała umocowania do działania w niniejszej sprawie w imieniu H. M., bowiem pełnomocnictwa do działania w jej imieniu mógłby skutecznie udzielić wyłącznie przedstawiciel ustawowy H. M., który nie został jak na razie ustanowiony. Zatem adw. M. M. występowała bez jakiegokolwiek umocowania do działania w imieniu H. M. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie 180 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło