VII SA/Wa 2072/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-12-28

Skład orzekający: Maria Tarnowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wykonanie postanowienia o stwierdzeniu nieważności postanowienia prostującego oczywistą omyłkę w decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie zabudowy garażowo-magazynowej może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, uzasadniające wstrzymanie jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Wykonanie postanowienia o stwierdzeniu nieważności postanowienia prostującego oczywistą omyłkę w decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie zabudowy garażowo-magazynowej może wiązać się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jeśli skarżący prowadzą na tej nieruchomości działalność gospodarczą, która stanowi główne źródło ich zarobkowania i jest zależna od ciągłości produkcyjnej. W takim przypadku wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest uzasadnione.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie o stwierdzeniu nieważności postanowienia prostującego oczywistą omyłkę w decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie zabudowy garażowo-magazynowej. W skardze wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, argumentując, że działalność gospodarcza prowadzona na tej nieruchomości stanowi ich główne źródło zarobkowania i jest zależna od ciągłości produkcyjnej, a jej przerwanie spowoduje znaczne i trudne do odwrócenia straty. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wstrzymania wykonania postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi D. G., K. G., M.G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Skarżący – D. G., K. G. i M. G., złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2016 r. znak: [...] stwierdzające nieważność postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 1996 r. znak: [...], prostującego oczywistą omyłkę w decyzji z dnia [...] grudnia 1994 r. znak: [...] udzielającej pozwolenia na użytkowanie zabudowy garażowo – magazynowej położonej przy ul. G. w B. W skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podnieśli, że na nieruchomości przy ul. G. skarżący prowadzą nieprzerwanie działalność gospodarczą, która stanowi główne źródło ich zarobkowania. Skarżący realizują w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zlecenia i są w tym zakresie zobowiązani do zachowania ciągłości produkcyjnej. Pozbawienie skarżących realnej możliwości korzystania z funkcji lakierni proszkowej naraża ich na odpowiedzialność kontraktową, prowadzi do przestoju w ramach prowadzonej działalności i generować będzie znaczące dla skarżących straty, niemożliwe do odwrócenia w perspektywie czasu, a związane z utratą klientów, koniecznością zwolnienia pracowników, utratą posiadanej pozycji na rynku branżowym. Połowa produktów wytwarzanych przez przedsiębiorstwo należące do skarżącej D. G. jest poddawana malowaniu proszkowemu. Dochód miesięczny z tego tytułu wynosi ok. 200.000 zł. Malowanie proszkowe jest jednym z etapów wytwarzania detali i produktów gotowych oferowanych przez skarżących. Skarżący przedkłada dla potwierdzenia swoich twierdzeń kilka faktur, z których wynika, iż usługi malowania proszkowego są świadczone przez skarżących na bieżąco. Tym samym mając na względzie czas trwania postępowania oraz szkodę znacznych rozmiarów, czy wreszcie dalej idące konsekwencje natury pracowniczo - organizacyjnej, jakich doznają skarżący nie mogąc korzystać z funkcji lakierni proszkowej w tym okresie, wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego postanowienia jest zasadny. Postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). Rozpoznając niniejszy wniosek Sąd przede wszystkim zauważa, iż o możliwości przyznania ochrony na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie decyduje rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony, przed skutkami, o których mowa w tym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może polegać na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje. W ocenie Sądu, należy przychylić się do argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i uznać, że wykonanie postanowienia o stwierdzeniu nieważności postanowienia prostującego oczywistą omyłkę w decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie zabudowy garażowo – magazynowej przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny może łączyć się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, strona skarżąca uprawdopodobniła okoliczności, które przemawiają za wystąpieniem przesłanek z art. 61 § 3 powołanej ustawy. Skarżący wskazali bowiem, że na nieruchomości przy ul. G. prowadzą działalność gospodarczą, która stanowi główne źródło ich zarobkowania. Skarżący realizują zlecenia i są w tym zakresie zobowiązani do zachowania ciągłości produkcyjnej. Należy zgodzić się ze skarżącymi, że pozbawienie ich realnej możliwości korzystania z funkcji lakierni proszkowej naraża ich na odpowiedzialność kontraktową, prowadzi do przestoju w ramach prowadzonej działalności i generować będzie znaczące dla skarżących straty, niemożliwe do odwrócenia w perspektywie czasu, a związane z utratą klientów, koniecznością zwolnienia pracowników, utratą posiadanej pozycji na rynku branżowym. Wykonanie zaskarżonego postanowienia przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Zatem spełnione i uprawdopodobnione zostały ustawowe przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło