II SAB/Lu 195/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Fundacji [...] w [...] na bezczynność [...] Spółka Akcyjna w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje [...] Spółkę Akcyjną w [...] do udzielenia odpowiedzi na wniosek Fundacji [...] w [...] z dnia 12 września 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie punktu drugiego (2) i punktu piątego (5) w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; II. oddala skargę w pozostałym zakresie; III. stwierdza, że bezczynność [...] Spółki Akcyjnej w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od [...] Spółki Akcyjnej w [...] na rzecz Fundacji [...] w [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] r. (data wpływu do sądu) F. W. wniosła skargę na bezczynność M. L. S. A. w L. w przedmiocie wniosku z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej. W ocenie F. bezczynność ta narusza art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 4. ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z tym wniesiono o zobowiązanie Prezesa Zarządu Spółki do rozpoznania wniosku z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej, doręczenia postanowienia o prawomocności orzeczenia zgodnie z art. 169 ust. 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz orzeczenie od Spółki na rzecz skarżącej sumy pieniężnej na postawie art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca wyjaśniła, że w dniu [...] r. wysłała pocztą elektroniczną wniosek o udzielenie informacji publicznej dotyczącej: 1. kopii sprawozdania finansowego spółki za ostatni rok obrotowy wraz z bilansem i rachunkiem wyników, 2. kopii uchwał podjętych przez radę nadzorczą spółki w 2016 r., 3. kwoty wynagrodzeń wypłaconych w 2015 r. poszczególnym członkom zarządu oraz rady nadzorczej, 4. kwoty premii i nagród wypłaconych w 2015 oraz 2016 r. poszczególnym członkom zarządu, 5. kwoty przychodów ze sprzedaży biletów na mecz M. ze S. R. we wrześniu 2016 r. w L., 6. otrzymania przez piłkarzy premii za mistrzostwo III ligi w sezonie [...]? Jeśli tak, jaka to była sumaryczna wota? F. wyjaśniła, że [...]. otrzymała drogą elektroniczną odpowiedzi na pytanie czwarte i szóste. Wobec nieuzyskania odpowiedzi na pozostałe pytania, w dniu [...] r. wezwano Spółkę do niezwłocznego uzupełnienia odpowiedzi. Tego samego dnia otrzymała odpowiedź na pytanie trzecie. Na pytanie o sprawozdanie finansowe spółka wskazała, że jest dostępne w Krajowym Rejestrze Sądowym. Natomiast odnośnie uchwał rady nadzorczej z 2016 r. Spółka odmówiła ich udostępnienia, tłumacząc, że nie wszystkie stanowią informację publiczną. Zażądano od skarżącej wskazania konkretnych uchwał. W tej sytuacji F. uznała, że nie udzielono odpowiedzi na pytania dotyczące kopii sprawozdania finansowego spółki za ostatni rok obrachunkowy wraz z bilansem i rachunkiem wyników, kopii uchwał podjętych przez Radę Nadzorczą Spółki w 2016r. i kwocie przychodów ze sprzedaży biletów na mecz M. ze S. R. we wrześniu 2016 r. w L.. Według F. Spółka M. L. jest spółką prawa handlowego, w której pozycję dominującą ma Gmina L., jest zatem zobowiązana do udzielenia informacji. Spółka wykonuje zadania publiczne oraz zarządza mieniem komunalnym. Tylko od [...] r. została dokapitalizowana przez Gminę L. kwotą [...]miliona zł (na podstawie [...], stan na [...]). Skarżąca wskazała, że zwracała się z wnioskiem o udostępnienie sprawozdania finansowego spółki do Sądu Rejonowego L. - W. w L. z siedzibą w Ś.. Za każdym razem otrzymywała informację, że sprawozdanie jest niedostępne, z uwagi na to, że jest u referendarza. Jednocześnie podczas posiedzenia Komisji Sportu Rady Miasta L. [...] r., prezes spółki przyznał, że posiada sprawozdanie finansowe i budżet, ale "wolałby go nie ujawniać". W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie i jednocześnie wyjaśniła, że odpowiedzi na wniosek udzieliła na adres poczty elektronicznej skarżącej, poprzez przesłanie skanu pisma z dnia [...] r. Odpowiedziano w nim na wszystkie pytania wniosku. Poinformowano, że sprawozdania finansowe Spółki są publicznie dostępne w VI Wydziale Gospodarczym Krajowego Rejestru Sądowego w Ś.. Wskazano, że nie wszystkie uchwały Rady Nadzorczej stanowią informację publiczną, wobec czego poproszono o doprecyzowanie, jakich uchwał oczekuje wnioskodawca. Poinformowano, że Zarząd Spółki jest jednoosobowy, jedynym wypłacanym wynagrodzeniem jest pensja prezesa zarządu w wysokości [...] zł netto miesięcznie ([...] zł netto rocznie), natomiast Rada Nadzorcza Spółki nie pobiera wynagrodzenia. Ponadto w 2015 r. Zarząd i Rada Nadzorcza nie otrzymali żądnych premii ani nagród. Wskazano, że informacja dotycząca kwoty przychodów ze sprzedaży biletów z meczu M. L. - S. R. we wrześniu 2016 r. nie stanowi informacji publicznej, a wyniki finansowe są wykazywane w sprawozdaniach finansowych. Wyjaśniono ponadto, że piłkarze nie otrzymali premii za mistrzostwo III ligi w sezonie [...], która była przewidziana tylko za awans do II ligi. W dniu [...] r. skarżąca potwierdziła otrzymanie odpowiedzi oraz wniosła o niezwłoczne udostępnienie informacji dotyczących pozostałych pytań, w tym jednoznaczne określenie wygrodzenia prezesa zarządu. [...] r. spółka poinformowała skarżącą, że w piśmie z [...] r. błędnie określono wysokość wynagrodzenia prezesa zarządu. Wynosiło ono w okresie styczeń-lipiec 2015 r. [...] zł brutto ([...] netto) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, w miesiącach sierpień-grudzień 2015 r. [...] zł brutto ([...] złotych netto) z tytułu umowy o pracę. Łącznie w roku 2015 wynagrodzenie wyniosło [...] zł brutto ([...] netto). Wobec kolejnych poruszonych przez skarżącą kwestii odpowiedziano, że kopia sprawozdania finansowego spółki za ostatni rok obrotowy z bilansem i rachunkiem wyników dostępna jest w VI Wydziale Gospodarczym Krajowego Rejestru Sądowego z siedzibą w Ś. przy ul. [...]. Ponadto powtórnie wyjaśniono skarżącej, że nie wszystkie uchwały Rady Nadzorczej stanowią informację publiczną, wobec czego poproszono raz jeszcze o doprecyzowanie, jakie uchwały stanowią przedmiot zainteresowania skarżącej. Zdaniem spółki nie pozostawała zatem w bezczynności. Odpowiedzi udzielane były w terminie, a w przypadku wniosku z [...] r. odpowiedziała tego samego dnia. Informacje stanowiące informację publiczną i podlegające udostępnieniu zostały stronie niezwłocznie udostępnione. Odnośnie pytania o wysokość przychodów ze sprzedaży biletów na mecz M. L. ze S. R. spółka wyjaśniła, że pytanie nie dotyczy informacji publicznej. Ponadto jednorazowe ustalenie przychodów dla konkretnego meczu może być trudne ze względu na różne prowizje od sprzedaży biletów w zależności od źródła dystrybucji. Wiarygodne i ostateczne określenie wartości przychodów z meczów może być określone na koniec sezonu rozgrywkowego oraz na zakończenie roku obrotowego. Nie było możliwości udostępniania wnioskowanej informacji. Informacje o dochodach, stratach, formach wykorzystania dochodów i czynnościach mających na celu pokrycie strat spółek komunalnych stanowiące przedmiot podlegają udostępnieniu w ramach sprawozdań finansowych, natomiast kwota przychodu z biletów jednego tylko meczu przed przygotowaniem zweryfikowanego sprawozdania finansowego nie stanowi informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stan bezczynności oznacza sytuację, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych działań w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył tego postępowania podjęciem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, bądź stosownej czynności. Nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został wydany lub czynność nie została dokonana. W sprawach dotyczących udzielenie informacji publicznej skargę na bezczynność organu można złożyć nie tylko wobec "milczenia" organu, jak przy klasycznej bezczynności, ale również w sytuacji sporu między wnioskodawcą, a adresatem wniosku co do charakteru żądanej informacji. W tego rodzaju sprawach skarga na bezczynność chroni wnioskodawcę przed arbitralną decyzją organu, która uniemożliwia uzyskanie żądanej informacji (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. I OSK 592/10 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Kwestią zasadniczą w niniejszej sprawie jest zatem wyjaśnienie, czy spółka jest zobowiązana do udzielenia informacji publicznej, a także, czy informacja, o której udostępnienie wystąpiła F. i której jej nie udostępniono, stanowią informację publiczną do udostępnienia której mają zastosowanie zasady i tryb określone w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782 ze zm). Jedynie publiczny charakter żądanej informacji uzasadnia przekonanie, że podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej pozostaje w bezczynności (por. wyroki NSA z 10 stycznia 2007 r., I OSK 50/06, Lex 291197 i 22 czerwca 2010 r., I OSK 385/10 - wszystkie opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy. o dostępie do informacji publicznej zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne w szczególności osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Artykuł 4 punkt 10 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jednolity: Dz.U. z 2015 r., poz. 184 ze zm.) definiuje pozycję dominującą jako pozycję przedsiębiorcy, która umożliwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku właściwym przez stworzenie mu możliwości działania w znacznym zakresie niezależnie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów; domniemywa się, że przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeżeli jego udział w rynku właściwym przekracza 40%. Przepis art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy wymaga, aby to Skarb Państwa, jednostka samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego miała w osobie prawnej pozycję dominującą, a nie – żeby ta osoba miała taką pozycję na rynku. A zatem odesłanie do tego przepisu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów należy rozumieć jako domniemanie, że te podmioty mają pozycję dominującą, gdy ich udział przekracza 40% (por. wyrok NSA z czerwca 2015 r., I OSK 1603/14 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Jak przyznaje Spółka Gmina L. jest właścicielem 89% akcji tworzących jej kapitał zakładowy. Bezsprzecznie zatem Gmina L. jest podmiotem dominującym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tym samym jest zobowiązana do udzielenia informacji publicznej. Według art. 1 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu oraz ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Na tle tego przepisu w orzecznictwie za informację publiczną uznaje się każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszoną do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszoną do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Jak się przyjmuje informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty nie będące organami administracji publicznej, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Chodzi tu przy tym o wszelkiego rodzaju dokumenty odnoszące się do organu wykonującego władzę publiczną lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne oraz gospodarujące mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, przy czym bez znaczenia jest, w jaki sposób znalazły się one w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji organu i jakiej sprawy dotyczą. W tym kontekście uznanie żądanej informacji w postaci sprawozdania finansowego spółki za ostatni rok obrachunkowy wraz z bilansem i rachunkiem zysków za informację publiczną nie może budzić zastrzeżeń, co zresztą wprost wynika z art. 6 ust. 1 pkt.5 lit.e ) ustawy o udostępnieniu informacji publicznej dotyczącego informacji o dochodach i stratach spółek handlowych, w których podmioty określone w lit. a) –c) mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych oraz w dysponowaniu tymi dochodami i sposobie pokrywania strat. Za informację o majątku publicznym ustawa uznaje również informacje o uzyskanej pomocy publicznej ( art. 6 ust. 1 pkt.5 lit. g) i ciężarach publicznych (art. 6 ust.1 pkt.5 lit. h). Wbrew oczekiwaniom skarżącej nie ma jednak podstaw do uznania bezczynności spółki w udostępnieniu wspomnianego sprawozdania. Obowiązek udostępniania informacji publicznej przez podmioty określone w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej realizowany jest bowiem nie tylko poprzez indywidualne udzielanie takiej informacji na wniosek, ale również poprzez publikowanie takich informacji w sposób publicznie dostępny. Udzielanie informacji publicznej na wniosek następuje bowiem tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie może zapoznać się z tą informacją w inny sposób publicznie lub powszechnie dostępny. Wniosek ten wynika z treści art. 1 ust. 2 ustawy stanowiącego, że jej przepisy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Według powszechnie akceptowanej wykładni tego przepisu przyjmuje się, że jeżeli obowiązują odmienne regulacje ich udostępniania, będą one miały pierwszeństwo przed ustawą o dostępie do informacji publicznej. Istota odesłania, o którym jest mowa w art. 1 ust. 2 dotyczy takiej sytuacji, że to odrębna ustawa precyzuje zarówno zasady, jak i tryb dostępu do informacji publicznej, których zastosowanie wyłączać będzie zasadność ich realizacji na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej ( wyrok NSA z dnia 16 stycznia 2013r. I OSK 2718/12 opubl. w CBOSA ). W tym przypadku żądane informacje zawarte są w rocznych sprawozdaniach finansowych, które spółka zobowiązana jest przekazywać do Krajowego Rejestru Sądowego i które są dostępne publicznie w tym Rejestrze, jak również są dostępne w ogólnokrajowym dzienniku urzędowym " Monitor Sądowy i Gospodarczy" stanowiącym publikator publicznie dostępny, co wynika z art. 8 i art. 8a ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym ( tekst jedn Dz.U. 2013r., poz. 1203 ze zm.) oraz art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości ( tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 1047) . Wynik finansowy spółki, opisany w art. 42 ust.1 ustawy o rachunkowości odzwierciedla rachunek zysku i strat stanowiący część sprawozdania finansowego ( art. 45 ust. 2 pkt.2 ustawy o rachunkowości ). Jeśli chodzi o dotacje oraz inne świadczenia dane te zawarte są w bilansie ( Aktywa część B .II. 2. lit. b), inne ( Aktywa część B. II. 2.lit.c), zobowiązania długoterminowe ( P. część B. II), zobowiązania krótkoterminowe ( pasywa część B.III., w tym wynagrodzenia pkt.2 lit.h). Szczegółowe informacje dotyczące wynagrodzeń, łącznie z wynagrodzeniami z zysku wypłaconych lub należnych osobom wchodzącym w skład organów zarządzających, nadzorujących lub administrujących spółek handlowych (dla każdej grupy osobno) za rok obrotowy zawarte się w dodatkowych informacjach i objaśnieniach, również stanowiących część sprawozdania finansowego ( art. 45 ust. 2 pkt.3 ustawy o rachunkowości ). Stosownie do art. 8 a ust.2 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym każdy ma prawo otrzymać z katalogu, drogą elektroniczną, poświadczone kopie dokumentów wymienionych w ust.1 tej ustawy. Jeśli wspomniane dane podlegają upublicznieniu oczywista wydaje wadliwość argumentacji spółki o objęciu ich tajemnicą przedsiębiorstwa. Dostępność danych objętych wnioskiem oznacza natomiast, że spółka nie pozostawała w bezczynności w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. informacji publicznej. Skoro informacje dotyczące wyniku finansowego spółki, zobowiązań, wysokości otrzymanej pomocy publicznej oraz wynagrodzeń osób wchodzących w skład zarządu są dostępne na zasadach i w trybie przewidzianym w tym trybie, to nie podlegają one udostępnieniu w drodze ustawy o dostępie do informacji publicznej ( tak w wyroku NSA z 21 kwietnia 2016r. I OSK [...] i podane tam orzecznictwo opubl. w CBOSA ). Zasadnie więc spółka poinformowała skarżącą, że sprawozdania finansowe z stanowiącymi załączniki do nich dokumentami są dostępne w Krajowym Rejestrze Sądowym wskazując przy tym konkretny sąd i jego wydział, nie udostępniając tym samym kopii tych dokumentów. Okoliczność, że skarżąca nie może ich uzyskać w stosownym sądzie, mimo ponawiania wniosku, pozostaje dla tej oceny bez znaczenia. Powyższe uwagi nie oznaczają natomiast, że nieuzasadnione jest żądanie udostępnienia informacji o kwotę przychodów ze sprzedaży biletów na mecz M. L. ze S. R. we wrześniu 2016 r. w L.. W brew twierdzeniu spółki informacja ta stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zresztą sama spółka jest w tej mierze daleko niekonsekwentna, z jednej strony kwestionując jej charakter jako informacji publicznej, z drugiej zaś wskazując, że została ujęta w sprawozdaniu finansowym, które stanowi, jak już wykazano, informację publiczną. Z pewnością kwota uzyskana z meczu stanowi dochód spółki i jako taka powinna zostać udostępniona, bez względu na to, że ujęto ją w rocznym sprawozdaniu finansowym. Jest to bowiem zbiorcze zestawienie, w którym nie ujawnia się szczegółowych dochodów uzyskanych z organizowania meczy. Stąd też zastosowanie przepisów ustawy o dostępie informacji publicznej w tym zakresie znajduje uzasadnienie. Jeśli natomiast spółka takich danych nie posiada powinna o tym wnioskodawcę powiadomić. W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że informacje podlegające udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą zawierać również uchwały rady nadzorczej spółki, jako jej organu. Artykuł 382 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 1578 ze zm.) stanowi, że rada nadzorcza sprawuje stały nadzór nad działalnością spółki we wszystkich dziedzinach jej działalności. Paragraf trzeci tego przepisu stanowi zaś, że do szczególnych obowiązków rady nadzorczej należy ocena sprawozdań zarządu z działalności spółki oraz sprawozdania finansowego za ubiegły rok obrotowy, w zakresie ich zgodności z księgami i dokumentami, jak i ze stanem faktycznym, oraz wniosków zarządu dotyczących podziału zysku albo pokrycia straty, a także składanie walnemu zgromadzeniu corocznego pisemnego sprawozdania z wyników tej oceny. O ile więc uchwały dotyczące np. kwestii unormowanych w art. 382 § 3 kodeksu zawierać będą informację podlegające udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, inne uchwały takich informacji mogą nie zawierać. Uchwały rady nadzorczej dotyczyć mogą bowiem każdej dziedziny działalności spółki akcyjnej. Spółka będąc podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej zobowiązana jest więc do udostępniania treści tych uchwał, które zawierają informacje podlegające udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej za wyjątkiem odpisy uchwał o zatwierdzeniu rocznych sprawozdań finansowych i podziale zysku lub pokryciu straty. Te bowiem na mocy art. 8a ust. 1 pkt 5 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym stanowią jego zasób i podlegają udostępnieniu w trybie, o którym już wspomniano. W stosunku do pozostałych należało podać ich przedmiot i wyjaśnić przyczynę braku udostępnienia lub odmówić jej udostępnienia, wydając w tym przedmiocie decyzję administracyjną stosownie do art. 16 ust. 1, czy też, jak w niniejszej sprawie, na podstawie art. 17 ust. 1 w związku z art. 16 ust.1. Poprzestanie jedynie na żądaniu sprecyzowania wniosku o podanie, jakich uchwał dotyczy, świadczy o pozostawaniu przez spółkę w bezczynności w tym zakresie. W okolicznościach sprawy nie ma natomiast wystarczających argumentów do stwierdzenia, że bezczynność spółki miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Podzielić należy pogląd, według którego przy ocenie, czy w sprawie miała miejsce rażąca bezczynność należy uwzględniać całokształt okoliczności danej sprawy, przy uwzględnieniu m.in. reguł doświadczenia zawodowego i życiowego. Do przypadków rażącej bezczynności zalicza się zwykle zbyt długi okres niedziałania, niemający uzasadnienia ani w stopniu skomplikowania, ani w konieczności prowadzenia szerokiego postępowania dowodowego, ani w ilości spraw do załatwienia przez organ, czy wniosków procesowych składanych przez strony. Przy czym nie jest uznawana za bezczynność rażąco naruszająca prawo sytuacja, w której do niezałatwienia sprawy dochodzi z powodu błędnych działań organu wynikających z wadliwej oceny wniosku strony. Pod pojęciem rażącego naruszenia prawa ujmuje się sytuację, w której bez żadnej wątpliwości można stwierdzić, że uchybiono prawu, a więc sytuację, w której to naruszenie jest oczywiste. Można dodać, że jest to stan, w którym naruszenie to jest także istotne, a więc niedające się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa ( tak w wyroku NSA z 12 marca 2015r. II OSK 1807/14 i podanym tam orzecznictwie opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ). Oceniając tę kwestę sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym fakt, iż regulacje dotyczące udostępnienia informacji publicznej budzą wątpliwości interpretacyjne, a zachowanie spółki nie wynikało z lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na nią z mocy ustawy o dostępie do informacji publicznej., lecz błędnego przekonania, że część żądanych informacji nie ma waloru informacji publicznej lub istnieje konieczność uzupełnienia wniosku. Z tych samych powodów sąd nie uznał za stosowe przyznania skarżącej sumy pieniężnej od spółki na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2016r., poz. 718 ze zmianami ). Ma ona charakter rekompensaty za pozostawanie w bezczynności adresata wniosku o udostępnienie informacji publicznej, co oznacza, że również przy rozważeniu zasadności jej przyznania ocenie podlegają okoliczności w jakich do bezczynności doszło. Zwrócić należy ponadto uwagę na pozostawienie tej kwestii do uznania sądu Z tych powodów na podstawie art. 149 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi należało zobowiązać spółkę do udzielenia informacji opisanej w pkt.2 i 5 wniosku z [...]. W pozostałej części skargę oddalono na podstawie art. 151 powołanej ustawy. O stwierdzeniu bezczynności orzeczono na podstawie art. 149 § 1 pkt.3, natomiast o kosztach na podstawie jej art. 200 w zw. z art. 205 § 1.