II OZ 64/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Gd 146/16 odrzucające skargę w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odrzucić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 16 marca 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł oraz do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie 102 odpisów skargi lub jej uwierzytelnionych fotokopii w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 25 marca 2016 r. Skarżąca nie uiściła jednak ani wpisu ani nie uzupełniła braków formalnych skargi. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) postanowił jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. G. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wyjaśnić przede wszystkim trzeba, iż Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając wniesione zażalenie, jest zobowiązany z urzędu badać, czy zostało ono wniesione przez strony do tego upoważnione, ponieważ jest to jedna z przesłanek dopuszczalności zażalenia. Wniesione w niniejszej sprawie zażalenie W. G. na skargę E. M. podlegało odrzuceniu. Stwierdzić należy, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, nabywa status uczestnika postępowania na prawach strony (art. 33 § 1 P.p.s.a.) wyłącznie w przypadku skutecznego wszczęcia postępowania sądowego zainicjowanego skargą innej osoby. Celem postępowania przed sądem administracyjnym jest dokonanie przez ten sąd kontroli działalności administracji publicznej. Co oczywiste, warunkiem merytorycznego rozpoznania sprawy jest skuteczne wszczęcie postępowania sądowego. Do tego z kolei niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, tj. takiej, która nie jest obarczona brakami formalnymi i fiskalnymi ani nie podlega odrzuceniu z innych przyczyn wymienionych w art. 58 § 1 P.p.s.a. W sytuacji, gdy z powodów wyżej wymienionych skarga nie może zainicjować postępowania sądowego, w którym Sąd merytorycznie rozpozna skargę, a więc kiedy skarga podlega odrzuceniu, przyjąć należy, że stosunek procesowy nawiązuje się wyłącznie między skarżącym i organem, którego akt lub czynność jest przedmiotem zaskarżenia, a Sądem. Nie można zatem mówić o powstaniu takiego stosunku w odniesieniu do osoby, o której mowa w art. 33 § 1 P.p.s.a. Osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, nabywa status uczestnika postępowania na prawach strony i związane z tym uprawnienia procesowe (w tym m.in. prawo wnoszenia środków odwoławczych) jedynie, gdy postępowania to zmierzać będzie do merytorycznego rozpoznania skargi. Odrzucenie skargi jest rozstrzygnięciem formalnym, które w żaden sposób nie wpływa na sytuację prawną osób, które w przypadku jej skutecznego wniesienia byłyby uznane za uczestnika postępowania w myśl art. 33 § 1 P.p.s.a. Są one wprawdzie bezpośrednio zainteresowane rozstrzygnięciem sprawy, jednakże nie można twierdzić, że odrzucenie skargi naruszy interes prawny tych osób (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2016 r. sygn. akt II OZ 512/16 – orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym, ponieważ W. G. nie mógł skutecznie kwestionować odrzucenia skargi przez siebie niezłożonej, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.