VIII SA/Wa 366/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2016 roku M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego( dalej jako MWINB) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego( DZ.U z 2016 roku, poz. 23, dalej jako k.p.a.) i art. 83 ust.2 ustawy z 7 lipca 1994 roku prawo budowlane( DZ.U z 2016 roku, poz. 290, dalej jako ustawa prawo budowlane) po rozpatrzeniu odwołania M. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R.( dalej jako PINB) nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 roku nakazującej współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...][...] D. i T. S. oraz współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...][...] M. P., G. A., A. N., K. O., G. O., W. O. i J. Z. usunięcie w terminie do [...] czerwca 2016 roku stwierdzonych nieprawidłowości występujących w ścianie wspólnej użytkowanego budynku mieszkalno – usługowego( lewej oficynie) przy ul. [...][...] oraz w części zawalonego budynku mieszkalnego( prawej oficynie) przy ul. [...][...] w R. poprzez : - wykonanie izolacji odkrytej ściany wspólnej( od strony posesji przy ul. [...][...] na wysokości ścian piwnic przy ul. [...][...] wraz z odprowadzeniem wód opadowych od wspólnej ściany w kierunku zachodnim; - wykonanie naprawy odkrytego od strony oficyny przy ul. [...][...] odcinka ściany środkowej wspólnej poprzez wypełnienie powstałych gniazd w murze, odtworzenie zniszczonych odcinków ściany strychowej wspólnej, tymczasowe ocieplenie odkrytej ściany środkowej( do czasu odbudowy oficyny po awarii przy ul. [...][...]) – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podstawą wydania decyzji były następujące ustalenia faktyczne i dokonana ocena prawna. W marcu 2009 roku doszło do zawalenia środkowej części zabytkowej (nieużytkowanej) oficyny wschodniej kamienicy przy ul. [...][...] , przylegającej do budynku( lewej oficyny) przy [...][...] w R.. Podczas zawalenia się oficyny przy [...][...] doszło do zawalenia się kominów w oficynie [...][...] . Organy administracji publicznej dwukrotnie decyzją nr [...] z dnia [...] października 2009 roku oraz decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2010 roku nakładał na współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...][...] nakładał obowiązki zobowiązujące do usunięcia nieprawidłowości przy przedmiotowym budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokami z dnia 3 grudnia 2010 roku, syg.akt VIII SA/Wa 85/10 oraz z dnia 12 maja 2011 roku, syg. akt VIII SA/Wa 20/11 uchylał decyzje organów obu instancji. Następnie w dniu [...] stycznia 2012 roku dokonano kolejnych oględzin przedmiotowego budynku stwierdzono, że w budynku [...][...] w R. uległy uszkodzeniu [...] kominy, z których jeden został rozebrany. Podczas kolejnych oględzin dokonano oceny stanu technicznego lokali nr [...] i [...] , klatki schodowej i piwnic znajdujących się pod lokalami. Przedmiotowa część oficyny graniczy z zawaloną częścią oficyny na posesji przy [...][...] . W piwnicy stwierdzono mokre podłoże, zmurszałe ściany, mokre drzwi do piwnicy. W lokalu nr [...] stwierdzono świeżą wilgoć na ścianach od strony zachodniej, wschodniej i północnej. W lokalu nr [...] na pierwszym piętrze stwierdzono podłużne pęknięcia na połączeniu ściany poprzecznej z podłużną oraz pęknięcia z zarysowaniem tynku na suficie. Na klatce schodowej również stwierdzono pęknięcia pionowe na łączeniu ściany poprzecznej z podłużną. W dniu [...] października 2015 roku do organu wpłynęła ekspertyza odnośnie stanu technicznego budynku przy ul. [...][...] w R.. Z opinii wynika, że w celu zabezpieczenia budynku przy [...][...] należy zabezpieczyć ścianę wspólną podłużną od strony ul. [...][...] oraz wykonać i ukształtować odprowadzenie wody opadowej od ścian na powierzchni terenu po zawalonej oficynie. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 roku nakazano współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...][...] D. i T. S. oraz współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...][...] w R. M. P., G. A., A. N., K. O., G. O., W. O. i J. Z. usunięcie w terminie do [...] czerwca 2016 roku stwierdzonych nieprawidłowości występujących w ścianie wspólnej użytkowanego budynku mieszkalno – usługowego( lewej oficynie) przy ul. [...][...] oraz w części zawalonego budynku mieszkalnego( prawej oficyny) przy ul. [...][...] poprzez : - wykonanie izolacji odkrytej ściany wspólnej( od strony posesji przy ul. [...][...] ) na wysokości ścian piwnic przy ul. [...][...] wraz z odprowadzeniem wód opadowych od wspólnej ściany w kierunku zachodnim, - wykonanie naprawy odkrytego od strony oficyny przy ul. [...][...] odcinka ściany środkowej wspólnej poprzez wypełnienie powstałych gniazd w murze, odtworzenie zniszczonych odcinków ściany strychowej wspólnej, tymczasowe ocieplenie odkrytej podłużnej ściany środkowej( do czasu docelowej odbudowy oficyny po awarii przy ul. [...][...] ). Organ odwoławczy wskazywał, że za nałożeniem wskazanych obowiązków przemawiał fakt, iż zostały spełnione przesłanki z art. 66 ustawy prawo budowlane zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany lub jego część może zagrażać lub jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia, bądź środowiska, jest w nieodpowiednim stanie technicznym bądź powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia. Właściwy organ nakazuje usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania nałożonego obowiązku. Zgodnie z art. 61 ustawy prawo budowlane właściciel bądź zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać go w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Stwierdzenie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu powinno zostać udokumentowane wynikami kontroli stanu technicznego, ekspertyzami czy opiniami technicznymi. Z zaleceń i wniosków wskazanych w ekspertyzie budowlanej oficyny przy ul. [...][...] w R. opracowanej przez inż. K. S. wynika, że należy zabezpieczyć ścianę wspólną podłużną od strony ul. [...][...] w R. oraz wykonać ukształtowanie i odprowadzenie wody opadowej od ścian na powierzchni terenu po zawalonej oficynie. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, iż wydana decyzja nr [...] z [...] września 2011roku M. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nakazująca D. i T. S. m.in. zabezpieczenie przed zniszczeniem uszkodzonej w wyniku zawalenia się oficyny wschodniej kamienicy przy ul. [...][...] w R. wraz z uwzględnieniem ściany wspólnej oraz wykonaniem właściwego ukształtowania terenu przy osłoniętej ścianie przed zalewaniem piwnic, odbudowę nowej ściany zewnętrznej w miejscu powstałej wyrwy dotyczy oficyny wschodniej przy ul. [...][...] w R.. Skarżone rozstrzygnięcie dotyczy natomiast usunięcia nieprawidłowości występujących w użytkowanym budynku mieszkalno – usługowym( lewej oficyny) przy ul. [...][...] oraz w części zawalonego budynku przy ul. [...][...] w R.. Odnośnie zarzutu braku uzgodnienia prac nałożonych decyzją nr [...] z konserwatorem zabytków organ wskazał, że w sentencji orzeczenia został nałożony obowiązek aby roboty budowlane wykonać po uprzednim opracowaniu projektu technicznego z zachowaniem przepisów bhp oraz uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Odnośnie skierowania decyzji do J. Z., to organ zauważa, iż z postanowienia Sądu Rejonowego w P. wynika, iż spadek po zmarłym J. Z. dziedziczy A. Z., który wraz z pozostałymi współwłaścicielami nieruchomości będzie zobowiązany do wykonania obowiązku. Zdaniem organu na treść decyzji nie mógł mieć wpływu fakt, iż współwłaściciele nieruchomości przy ul. [...][...] , w tym skarżąca nie są odpowiedzialni za katastrofę budowlaną jaka miała miejsce w stosunku do oficyny przy ul. [...][...] w R.. Adresatem obowiązków określonych na podstawie art. 66 ustawy prawo budowlane może być wyłącznie właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Współwłaściciele budynku przy ul. [...][...] w R. mogą ewentualnie domagać się odszkodowania na gruncie przepisów cywilnych przed sądem powszechnym. Odnosząc, się do zbyt krótkiego terminu wykonania nałożonych obowiązków organ podnosił, że termin [...] miesięcy jest terminem racjonalnym, uwzględniającym zakres prac oraz całokształt okoliczności związanych z ich wykonaniem i w tym zakresie organ powoływał się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w wyroku z dnia 5 listopada 2009 roku, syg.akt II OSK 1751/08. Organ wskazał również, że nadrzędną rolą organów nadzoru budowlanego jest ochrona życia i zdrowia, co w tym przypadku wiąże się z zapobieżeniem wystąpienia kolejnej katastrofy budowlanej. Zakres prac nałożonych decyzją organu pozwoli zabezpieczyć budynek, który ze względu na zły stan techniczny może w każdej chwili spowodować niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia ludzkiego. Skargę na decyzję organu odwoławczego wniosła M. P., która zaskarżając przedmiotową decyzję zarzucała: - naruszenie art. 61 ustawy prawo budowlane polegające na nieuzasadnionym łącznym skierowaniu nakazu usunięcia nieprawidłowości do współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...][...] i [...][...] w R., bez szczegółowego wskazania, która ze stron ma wykonać czynności, o których mowa w decyzji z [...] stycznia 2016 roku; - naruszenie art. 66 ustawy prawo budowlane polegające na a) braku szczegółowego wskazania jakie czynności mają wykonać współwłaściciele nieruchomości przy [...][...] w R. ponieważ są tylko ogólne wskazania w tym zakresie, b) braku oparcia w szczegółowym rozeznaniu na jakim odcinku mają zostać odtworzone zniszczone odcinki ściany strychowej wspólnej, tymczasowe ocieplenie odkrytej podłużnej ściany środkowej; - naruszenie art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 23 lipca 2003 roku o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami polegające na całkowitym pominięciu okoliczności wskazanych przez M. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w decyzji nr [...] z [...] września 2011 roku nakazujących D. i T. S. między innymi zabezpieczenie przed zniszczeniem uszkodzonej w wyniku zawalenia się oficyny wschodniej kamienicy przy ul. [...][...] z wykonaniem niezbędnych rozbiórek, stemplowań, przedmurowań ścian i wzmocnień elementów konstrukcji całego obiektu wraz z uwzględnieniem ściany wspólnej z oficyną zachodnią przy ul. [...][...] ; - brak uzgodnienia zaskarżonej decyzji z M. Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków ponieważ budynek przy ul. [...][...] jest wpisany do rejestru zabytków, co bezpośrednio rzutuje na wszelkie prace wykonywane w budynku położonym w R. przy ul. [...][...] ; - brak uwzględnienia, że występujące w budynku przy ul. [...][...] w R. ,, nieprawidłowości ‘’ są wyłącznie wynikiem katastrofy budowlanej, która miała miejsce w 2009 roku, za którą to katastrofę nie ponoszą odpowiedzialności współwłaściciele nieruchomości przy ul. [...][...] w R.; - naruszenie art. 61 ustawy prawo budowlane polegające na bezzasadnym przerzuceniu obowiązków wynikających z usunięcia skutków katastrofy budowlanej na współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...][...] w R., skoro nie można im w żadnym razie przypisać odpowiedzialności za skutki katastrofy; - naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. polegające na braku rozpatrzenia sprawy z uwzględnieniem wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, a dotyczących faktu, iż wszczęcie postępowania było wyłącznie wynikiem katastrofy budowlanej za którą nie ponoszą odpowiedzialności współwłaściciele nieruchomości przy ul. [...][...] w R.; - naruszenie art. 76 ust.1 pkt 2 ustawy prawo budowlane poprzez brak wyjaśnienia, czy w związku z faktem wystąpienia katastrofy budowlanej organ niezwłocznie zawiadomił o katastrofie organ właściwy nadzoru budowalnego oraz Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wnosiła o: uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I Instancji oraz zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazywała, że zaskarżona decyzja jest błędna. Z zaskarżonej decyzji nie wynika dlaczego nakaz usunięcia nieprawidłowości został skierowany jednocześnie do współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...][...] i [...][...] i nie rozgraniczono jakie czynności winny być wykonane przez poszczególnych współwłaścicieli. Ogólnie jedynie stwierdzono, że mają zostać usunięte nieprawidłowości występujące w ścianie wspólnej użytkowanego budynku mieszkalno – usługowego przy ul. [...][...] oraz w części zawalonego budynku mieszkalnego przy ul. [...][...] , a mianowicie ma być wykonana izolacja odkrytej ściany wspólnej na wysokości ścian piwnic przy ul. [...][...] , odprowadzić wody opadowe od ściany wspólnej w kierunku zachodnim, a więc robót, które mogą zostać wykonane od strony ul. [...][...] . W decyzji nie podano jak mają zostać odtworzone zniszczone odcinki ściany strychowej oraz tymczasowe ocieplenie odkrytej podłużnej ściany środkowej. W ocenie skarżącej nie doszło do przeprowadzenia postępowania, który by uzgodniło treść zaskarżonej decyzji z M. Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków z uwagi na fakt, iż budynek przy ul. [...][...] jest wpisany do rejestru zabytków. W ocenie skarżącej istotną kwestią pominiętą przez organy była okoliczność, iż organ nie odniósł się do kwestii, iż występujące w budynku nieprawidłowości są wyłącznie wynikiem katastrofy budowlanej jaka miała miejsce w roku 2009, za która to katastrofę nie ponoszą odpowiedzialności współwłaściciele nieruchomości przy ul. [...][...] w R.. Kolejnym uchybieniem zaskarżonej decyzji w ocenie skarżącej jest brak wskazania podstawy prawnej oraz faktycznej uzasadnienia dla przyjętego przez organ terminu do wykonania prac ujętych w zaskarżonej decyzji. Dla współwłaścicieli znaczenie ma termin z uwagi na skomplikowany zakres czynności, które mają być wykonane. Jej zdaniem to kolejność robót rozbiórkowych i zabezpieczających przy budynku – [...][...] powinna narzucać termin dla prac przy budynku [...][...] . Zdaniem skarżącej wydanie decyzji bez uszczegółowienia poszczególnych czynności jakie strona ma wykonać jest nieuzasadnione w sytuacji gdy strona nie ma wstępu na teren posesji przy ul. [...][...] w R.. Wydany nakaz odtworzenia zniszczonego odcinka ściany strychowej w tej chwili jest przedwczesny ponieważ powinien być wykonany na podstawie projektu w nawiązaniu do całości rekonstruowanej części oficyny przy ul. [...][...] , a tym bardziej, że ściana była częścią III kondygnacji i strychu [...][...] i przy wysokości dochodzącej do [...] m i grubości [...] cm w nawiązaniu do istniejących musi być wzmocniona i wykonana na całej długości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej jako p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba, że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji przeprowadza ocenę zgodności decyzji z prawem. W szczególności istotne jest ustalenie, czy w postępowaniu przed organami administracyjnymi zostały dostatecznie i w sposób prawidłowy wyjaśnione okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Ustalenie, iż okoliczności te nie zostały w sposób prawidłowy wyjaśnione uniemożliwia dokonanie oceny, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, w szczególności, czy nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy( por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1981 roku, syg. akt S.A. 910/80, ONSA 1981, nr 1, poz. 7). W pierwszej kolejności w ocenie Sądu należy odnieść się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania w zakresie prawidłowości przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i prawidłowości poczynionych ustaleń faktycznych. Dopiero na tle prawidłowych ustaleń faktycznych możemy przejść do prawidłowości oceny zastosowania i wykładni przepisów prawa materialnego. Z zasady prawdy obiektywnej wynika, obowiązek organu do wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą. Dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego urzeczywistnia się poprzez nałożenie na organ obowiązku wyczerpującego zebrania i zbadania całego materiału dowodowego, a następnie dokonanie oceny znaczenia i wartości tego materiału i oceny czy dana okoliczność została udowodniona( por. wyrok WSA w Bydgoszczy z 27 kwietnia 2016 roku, syg. akt II SA/Bd 229/16). W rozpoznawanej sprawie kontroli Sądu została poddana decyzja, której podstawę materialnoprawną stanowił przepis art. 66 ust.1 pkt 1 i 3 ustawy prawo budowalne. Przepis ten określa przypadki, w których organ nadzoru budowlanego powinien nakazać doprowadzenie użytkowanego obiektu do odpowiedniego stanu technicznego. Przepis art. 5 ust.2 ustawy prawo budowlane stanowi, że obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Kwestie dotyczące zachowania we właściwym stanie technicznym substancji obiektu budowlanego, reguluje art. 61 ustawy prawo budowlane. Przepis ten nakłada określone obowiązki na właściciela lub zarządcę, przy czym dopiero art. 66 ustawy prawo budowlane daje organowi nadzoru budowlanego możliwość ingerencji w istniejący stan rzeczy. Skarżąca we wniesionej skardze zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy art. 7, art.77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie sądu zarzuty nie znajdują usprawiedliwionych podstaw. Organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, zebrały materiał dowodowy w kontekście rozpatrzenia przesłanek do zastosowania art. 66 ust.1 pkt 1 i 3 ustawy prawo budowlane. Przede wszystkim w toku postępowania zostały przeprowadzone oględziny stanu technicznego przedmiotowego budynku, który jest zlokalizowany na nieruchomości przy ul. [...][...] w R. oraz pozostałości po zawalonej oficynie przy ul. [...][...] . Nadto badanie stanu technicznego budynku zostało przeprowadzone przez rzeczoznawcę, którego ocena nie była przez skarżącą kwestionowana. Celem art. 66 ustawy prawo budowlane jest, aby jego zastosowanie prowadziło do zapewnienia właściwego, bezpiecznego stanu technicznego istniejącego obiektu budowlanego oraz użytkowania ich w sposób niezagrażający wskazanym w ustawie dobrom chronionym. W związku z regulacją mającą spełnić powyższy cel nie mają znaczenia okoliczności, które doprowadziły do sytuacji spełniających przesłanki określone w tym artykule. Orzekający w sprawie na podstawie tej regulacji organ nadzoru budowlanego nie ma więc uprawnień do badania przyczyn powstania nieodpowiedniego stanu technicznego budynku. Nie może również badać, kto ponosi odpowiedzialność za stwierdzony stan rzeczy. Na zastosowanie nakazu nie wpływa okoliczność, czy i w jakim stopniu adresat decyzji jest winny powstania przesłanek zobowiązujących organ do wydania decyzji w trybie art. 66 ustawy prawo budowlane (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2015 roku, syg. akt II OSK 838/14). W związku z tym zarzuty skarżącej odnośnie tego, iż to współwłaściciele nieruchomości przylegającej do budynku ul. [...][...] są odpowiedzialni na stan techniczny przedmiotowego budynku w związku z katastrofą budowlaną oficyny budynku przy [...][...] w R. nie mogły mieć wpływu na treść zaskarżonej decyzji. Adresatem decyzji z art. 66 ustawy prawo budowlane może być właściciel lub zarządca budynku. Współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...][...] w R. ewentualnie, po wykazaniu odpowiedzialności mogłoby służyć roszczenie cywilnoprawne do współwłaścicieli nieruchomości [...][...] w R. w związku ze szkodą jakiej doznali. Fakt, iż w stosunku do właścicieli nieruchomości [...][...] w R. została wydana decyzja z [...] września 2011 roku przez M. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nakazująca między innymi wykonanie robót budowlanych przy ,,wspólnej ścianie’’ budynku [...][...] nie mogła wpłynąć na treść decyzji w tej sprawie ponieważ w kontrolowanej decyzji organ administracji publicznej dysponując dowodami o stanie technicznym ściany w budynku ul. [...][...] w R., która jest od strony posesji ul. [...][...] , a została odsłonięta w wyniku zawalenia się oficyny [...][...] miał podstawy aby na współwłaścicieli tej kamienicy nałożyć obowiązki naprawcze. Decyzja z [...] września 2011 roku została skierowana do współwłaścicieli nieruchomości [...][...] i nałożone obowiązki dotyczyły oficyny, która jest ich współwłasnością. Jak wynika z treści decyzji obowiązki naprawcze w zasadniczej części dotyczą odbudowy zawalonej oficyny. Należy zauważyć, iż faktycznie kwestia zawalenia się oficyny przy ul. [...][...] miała decydujące znaczenie dla stanu technicznego budynku [...][...] w R.. Nałożenie obowiązku odprowadzania wody od ściany budynku [...][...] w kierunku zachodnim przez nieruchomość jest związana z tym, że zalewane są piwnice tego budynku. Tego rodzaju obowiązek mógł być nałożony na współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...][...] . Fakt, iż oni nie respektują decyzji z 2011 roku, nie może powodować, iż zły stan techniczny ściany w kamienicy [...][...] w R. nie będzie poddany robotom naprawczym. Odnośnie zgody organu ochrony zabytków na roboty budowlane, to należy zauważyć, iż jest ono oddzielnym postepowaniem regulowanym między innymi przepisem art. 36 ustawy z 23 lipca 2003 roku o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami( DZ.U z 2014 roku, poz. 1446 dalej ustawa o ochronie zabytków), niezależnym od postępowania przed organem nadzoru budowlanego. Organ nadzoru budowlanego wskazał, iż roboty muszą być wykonane za zgodą organu ochrony zabytków z tego względu, iż budynek przy ul. [...][...] jest wpisany do rejestru zabytków, a budynek [...][...] leży w strefie ochrony konserwatorskiej. Zdaniem Sądu zarzuty co wyznaczonego terminu wykonania prac naprawczych i wskazywanie, na skomplikowaność robót, które mają być wykonane, kolejność wykonania robót nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. W ocenie Sądu należy zauważyć, iż roboty budowlane objęte nakazem wydanym w oparciu o art. 66 ust.1 ustawy prawo budowlane mają charakter naprawczy. Celem tego przepisu jest zapewnienie bezpiecznego użytkowania obiektu. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest jednolite stanowisko, że roboty budowlane objęte nakazem z art. 66 ustawy prawo budowlane, z powodu charakteru nakładanych obowiązków, nie wymagają wydania pozwolenia na budowę lub ich zgłoszenia( por. wyrok NSA z 20 maja 2016 roku, syg. akt II OSK 2238/14). W sytuacji gdy występują nieprawidłowości winny być szybko wyeliminowane, a przedłużanie czynności naprawczych obiektu może grozić poważnymi konsekwencjami, w tym związanymi ze zdrowiem i życiem. Okres [...] miesięcy wyznaczony przez organ w ocenie Sądu jest okresem odpowiednim. Należy zauważyć, iż problemy ze stanem technicznym przedmiotowego budynku wystąpiły już w 2009 roku kiedy doszło do zawalenia oficyny przy ul. [...][...] . Skarżąca wiedziała, że toczyły się postępowania w związku z ze stanem technicznym budynku. Z tego względu skarżąca nie mogła być zaskoczona, iż taki obowiązek może zostać nałożony na współwłaścicieli budynku przy [...][...] . Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.