VIII SA/Wa 731/16

WyrokWSA w Warszawie2017-02-08

Skład orzekający: Iwona Owsińska-Gwiazda, Justyna Mazur, Marek Wroczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego, nakazując usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym budynku na podstawie art. 66 Prawa budowlanego, ma obowiązek badać przyczyny powstania tych nieprawidłowości lub ustalać, kto ponosi za nie odpowiedzialność?
Ratio decidendi
Organ nadzoru budowlanego, wydając decyzję na podstawie art. 66 Prawa budowlanego, nie ma obowiązku badania przyczyn powstania nieodpowiedniego stanu technicznego budynku ani ustalania, kto ponosi za niego odpowiedzialność. Celem tego przepisu jest zapewnienie bezpiecznego stanu technicznego obiektu, a nie ustalanie winy czy odpowiedzialności cywilnoprawnej. Adresatem decyzji może być właściciel lub zarządca, a ewentualne roszczenia cywilnoprawne mogą być dochodzone na drodze cywilnej.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą współwłaścicielom nieruchomości usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w użytkowanym budynku mieszkalno-usługowym, takich jak wzmocnienie konstrukcji dachu, belek stropowych i schodów. Nieprawidłowości te były wynikiem częściowego zawalenia się sąsiedniej oficyny w 2009 roku. Skarżąca zarzucała organom naruszenie przepisów postępowania, brak wyjaśnienia stanu faktycznego, pominięcie decyzji konserwatora zabytków oraz błędne obciążenie współwłaścicieli skutkami katastrofy budowlanej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 roku M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego( DZ.U z 2016 roku, poz. 23, dalej jako k.p.a.) oraz na podstawie art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane( Dz.U z 2016 roku, poz.290, dalej jako ustawa prawo budowlane) po rozpatrzeniu odwołania M. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R.( dalej jako PINB) nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 roku nakazującej współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...][...]w R. M. P., G. A., A. N., K. O., G. O., W. O. usunięcie w terminie do [...] października 2016 roku stwierdzonych nieprawidłowości występujących w użytkowanym budynku mieszkalno – usługowym( lewej oficynie) przy ul. [...][...] w R. poprzez – wzmocnienie konstrukcji dachu wraz pokryciem dachowym, wykonanie konstrukcji wzmocnienia belek stropowych międzykondygnacyjnych i poddasza przy ścianie wspólnej zachodniej, wzmocnienie konstrukcji schodów klatki schodowej – utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygniecie. Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i dokonana ocena prawna. W marcu 2009 roku doszło do zawalenia środkowej części zabytkowej( nieużytkowanej) oficyny wschodniej kamienicy przy ul. [...][...], przylegającej do budynku( lewej oficyny) przy [...][...] w R.. Podczas zawalenia się oficyny przy [...][...] doszło do zawalenia się kominów w oficynie [...][...] . Organy administracji publicznej dwukrotnie decyzją nr [...] z dnia [...] października 2009 roku oraz decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2010 roku nakładał na współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...][...] nakładał obowiązki zobowiązujące do usunięcia nieprawidłowości przy przedmiotowym budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokami z dnia 3 grudnia 2010 roku, syg.akt VIII SA/Wa 85/10 oraz z dnia 12 maja 2011 roku, syg. akt VIII SA/Wa 20/11 uchylał decyzje organów obu instancji. Następnie w dniu [...] stycznia 2012 roku dokonano kolejnych oględzin przedmiotowego budynku stwierdzono, że w budynku [...][...] w R. uległy uszkodzeniu [...] kominy, z których jeden został rozebrany. Podczas kolejnych oględzin dokonano oceny stanu technicznego lokali nr [...] i [...] , klatki schodowej i piwnic znajdujących się pod lokalami. Przedmiotowa część oficyny graniczy z zawaloną częścią oficyny na posesji przy [...][...] . W piwnicy stwierdzono mokre podłoże, zmurszałe ściany, mokre drzwi do piwnicy. W lokalu nr [...] stwierdzono świeżą wilgoć na ścianach od strony zachodniej, wschodniej i północnej. W lokalu nr [...] na pierwszym piętrze stwierdzono podłużne pęknięcia na połączeniu ściany poprzecznej z podłużną oraz pęknięcia z zarysowaniem tynku na suficie. Na klatce schodowej również stwierdzono pęknięcia pionowe na łączeniu ściany poprzecznej z podłużną. W dniu [...] października 2015 roku do organu wpłynęła ekspertyza odnośnie stanu technicznego budynku przy ul. [...][...] w R.. Z opinii wynika, że w celu zabezpieczenia budynku przy [...][...] należy opracować projekt techniczny wykonawczy wzmocnień konstrukcyjnych oraz zakresu remontu w celu dalszej eksploatacji budynku. Ponadto należy wykonać ukształtowanie i odprowadzanie wody opadowej od ścian na powierzchni terenu po zawalonej oficynie. Należy wymienić konstrukcję dachu bądź wzmocnić wraz pokryciem dachowym, wykonać konstrukcje wzmocnienia belek stropowych międzykondygnacyjnych i poddasza przy ścianie wspólnej zachodniej, wymienić konstrukcję schodów klatki schodowej, bądź wzmocnić konstrukcję. Po wykonaniu wzmocnień konstrukcyjnych należy wykonać naprawy pęknięć ścian konstrukcyjnych na podstawie opracowanego projektu wzmocnień systemem ,, [...] ‘’, a następnie uzupełnić tynki i wymalowania wewnętrzne. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 roku PINB w R. nakazał współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...][...]do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w terminie do [...] lipca 2016 roku. W toku postępowania odwoławczego MWINB decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2016 roku uchylił decyzję organu pierwszej instancji. W dniu [...] kwietnia 2016 roku do organu wpłynął aneks do ekspertyzy budowlanej oficyny budynku przy [...][...] w R., w którym autor wskazał, że podtrzymuje pkt [...] i [...] wniosków i zaleceń – str. [...] ekspertyzy, a mianowicie opracowanie projektu technicznego wykonawczego wzmocnień konstrukcyjnych oraz zakresu i kolejności remontu w celu możliwości dalszej eksploatacji budynku. Wskazał, że w pierwszej kolejności należy zabezpieczyć ścianę wspólną podłużną do strony ul. [...][...] oraz wykonać jej zabezpieczenie w zakresie konstrukcji i izolacyjności. Należy wykonać ukształtowanie i odprowadzenie wody opadowej na powierzchni terenu po zawalonej oficynie. Biegły zmienił pkt [...] i [...] ekspertyzy wskazując wzmocnienie konstrukcji dachu według opracowanego projektu wykonawczego, a także wykonać wzmocnienie konstrukcji schodów wewnętrznych klatki schodowej według opracowanego projektu. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 roku, nr [...] organ pierwszej instancji nakazał współwłaścicielom nieruchomości przy [...][...] usunięcie w terminie do [...] października 2016 roku stwierdzonych nieprawidłowości w budynku przy [...][...] poprzez – wzmocnienie konstrukcji dachu wraz z pokryciem dachowym, wykonanie konstrukcji wzmocnienia belek stropowych między kondygnacyjnych i poddasza przy ścianie wspólnej zachodniej, wzmocnienie konstrukcji schodów klatki schodowej . Po rozpatrzeniu odwołania MWINB zważył co następuje: Organ odwoławczy wskazuje na treść przepisu art. 66 ustawy prawo budowlane zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany lub jego część może zagrażać lub jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, jest w nieodpowiednim stanie technicznym, bądź powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia, właściwy organ nakazuje usuniecie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin ich wykonania. Zdaniem organu wynika, że nakazanie prace wynikają ze stanu technicznego obiektu – budynek przy ul. [...][...] w R. i zakres niezbędnych prac potwierdza opracowana wraz z aneksem ekspertyza, która stanowiła podstawę do oceny stanu budynku i zakresu prac. Organ wskazał, że podnoszone w odwołaniu argumenty, iż decyzją z [...] września 2011 roku, nr [...] M. Wojewódzki Konserwator Zabytków nakazał D. i T. S. zabezpieczenie przed zniszczeniem ściany kamienicy przy ul. [...][...] wraz z uwzględnieniem ściany wspólnej oraz wykonania ukształtowania terenu przy odsłoniętej ścianie wspólnej z oficyną zachodnią przy ul. [...][...] odnosi się do nieruchomości [...][...] , zaś nakazane prace w zaskarżonej decyzji dotyczą usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w użytkowanym budynku [...][...] . Odnośnie braku uzgodnienia przedmiotowej decyzji z konserwatorem zabytków organ odwoławczy wskazał, że decyzja została przesłana do wiadomości konserwatorowi zabytków, a nadto w sentencji decyzji została nałożony obowiązek aby roboty budowlane zostały wykonane w uzgodnieniu z konserwatorem zabytków. Odnośnie skierowania decyzji do J. Z., która to osoba nie żyje od roku 2011, to organ wskazał, że jest to uchybienie ale zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w P., syg. akt [...] spadek po zmarłym J. Z. dziedziczy A. Z., który uczestniczył w tym postępowaniu jako współwłaściciel nieruchomości przy ul. [...][...] . Organ wskazał, że współwłaściciele nieruchomości przy ul. [...][...] , zgodnie z art. 61 ustawy prawo budowlane są odpowiedzialni za stan budynku i do nich mógł być skierowany nakaz wynikający z art. 66 ustawy prawo budowlane. Odnośnie terminu wykonania prac , to zdaniem organu termin [...] miesięczny jest terminem realnym do wykonania. Skargę na rozstrzygnięcie organu odwoławczego wniosła M. P.. Zaskarżonej decyzji zarzucała naruszenie art. 7, art. 77 k.p.a. polegające na braku podjęcia przez organ niezbędnych czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy; - naruszenie art. 11 k.p.a. polegające na braku szczegółowego uzasadnienia zasadności przesłanek jakimi kierował się organ wydając zaskarżoną decyzję; - naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. polegające na braku zapewnienia wszystkim stronom udziału w postępowaniu, w tym pominięcie osoby A. Z. jako spadkobiercy po zmarłym J. Z. ; - całkowite pominięcie okoliczności wskazanych w decyzji M. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] września 2011 roku nakazującej D. i T. S. miedzy innymi – zabezpieczenie przed dalszym niszczeniem uszkodzonej w wyniku zawalenia się oficyny wschodniej kamienicy przy [...][...] z wykonaniem niezbędnych rozbiórek, stemplowań, przemurowań ścian i wzmocnień elementów konstrukcji całego obiektu wraz z uwzględnieniem ściany wspólnej z oficyną zachodnią przy ul. [...][...] w R.; - pominięcie i zbagatelizowanie okoliczności, iż występujące w budynku przy [...][...] ,, nieprawidłowości ‘’ są wyłącznie wynikiem katastrofy budowlanej, która miała miejsce w 2009 roku za którą nie ponoszą odpowiedzialności współwłaściciele nieruchomości przy ul. [...][...] ; - brak prawidłowego rozpatrzenia kwestii, iż w przedmiotowej sprawie doszło do bezkrytycznego i bezzasadnego przerzucenia obowiązków wynikających z konieczności usunięcia skutków katastrofy budowlanej z roku 2009 na współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...][...] w R.; - brak rozpatrzenia sprawy przez pryzmat podmiotu odpowiedzialnego za powstanie katastrofy budowalnej oraz jej skutków; - brak wskazania podstawy prawnej oraz szczegółowego faktycznego uzasadnienia dla przyjętego przez organ terminu wykonania prac ujętych w zaskarżonej decyzji, skoro roboty mają być wykonane po uprzednim opracowaniu projektu technicznego z zachowaniem przepisów bhp pod nadzorem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane oraz uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków; - nieprawidłową analizę stanowiska rzeczoznawcy budowlanego K. S. zawartej w aneksie nr [...] do ekspertyzy budowlanej z dnia [...] września 2015 roku, określającego, że w pierwszej kolejności należy zabezpieczyć ścianę wspólna podłużną od ul. [...][...] oraz wykonać zabezpieczenie w zakresie konstrukcji i izolacyjności; - naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez brak precyzyjnego uzasadnienia jakimi kierował się organ odwoławczy utrzymując się decyzję organu pierwszej instancji, dokonanie rozstrzygnięcia na niekorzyść skarżącej z naruszeniem jej interesu, przy braku uwzględnienia całokształtu sprawy i nie uwzględnieniu konsekwencji jakie może ponieść skarżąca w wyniku ustaleń poczynionych przez organ. Z uwagi na zarzuty skargi wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi M. P. podnosiła, że decyzja M. Wojewódzkiego Konserwatora zabytków nr [...] z [...] września 2011 roku została co prawda wydana do współwłaścicieli budynku [...][...] lecz część wymienionych prac dotyczyła pośrednio budynku przy ul. [...][...] . Organy nie wzięły pod uwagę, że ściana, która była w miejscu wyrwy stanowiła tylną ścianę oficyny [...][...] , do której jest dobudowany budynek którego jest współwłaścicielką. Jej zdaniem należy zauważyć, że przy tej wielkości ściana powinna być odpowiednio usztywniona i powiązana z konstrukcją budynku odbudowywanego, według projektu rekonstrukcji, którą miał wykonać współwłaściciel [...][...] . Wskazywała, że po zawaleniu się oficyny [...][...] dachy zostały częściowo wzmocnione, pokryte nową papą, a ,, wyrwa ‘’ została zabezpieczona deskami i blachą. Argumentowała, że stan oficyny przy ul. [...][...] jest wynikiem katastrofy budowlanej i zawalenia się części budynku przy ul. [...][...] . Budynek ten był pod ,, opieką ‘’ konserwatora zabytków i nadzoru budowlanego. Zły stan techniczny budynku przy ul. [...][...] znany był co najmniej od 1992 roku. W ocenie skarżącej nie powinna być obciążona naprawianiem ściany, która została zniszczona przez współwłaściciela budynku przy ul. [...][...] . Odnośnie ustalonego terminu usunięcia nieprawidłowości wskazywała, że ważny jest aspekt ekonomiczny ponieważ zakres i trudności z wykonaniem prac budowlanych w użytkowanym obiekcie przekracza możliwości przeciętnego właściciela tego typu nieruchomości. Również nie bez znaczenia dla kwestii terminu wyznaczonego przez organ ma okoliczność potrzeby opróżnienia lokali i związane z pozyskaniem lokali zastępczych i zabezpieczenia mienia osobistego mieszkańców, znalezienie wykonawców robót nietypowych, dysponowanie funduszem przekraczającym możliwości wykonania remontu. W ocenie skarżącej zadaniem ekspertyzy było określenie aktualnego stanu technicznego obiektu, wskazanie przyczyny powstałych zniszczeń oraz określenie środków zaradczych bez ingerowania kiedy i przez kogo ma nastąpić realizacja. Skarżąca argumentowała, że wydana decyzja jest ogólnikowa i nie spełnia wymagań określonych w art. 107 § 1 k.p.a. Organ nie przeprowadził wnikliwego postępowania zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Naruszenie przepisu art. 8 k.p.a. polegało w ocenie skarżącej na braku dokładnego uzasadnienia zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej jako p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba, że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji przeprowadza ocenę zgodności decyzji z prawem. W szczególności istotne jest ustalenie, czy w postępowaniu przed organami administracyjnymi zostały dostatecznie i w sposób prawidłowy wyjaśnione okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Ustalenie, iż okoliczności te nie zostały w sposób prawidłowy wyjaśnione uniemożliwia dokonanie oceny, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, w szczególności, czy nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy( por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1981 roku, syg. akt S.A. 910/80, ONSA 1981, nr 1, poz. 7). W pierwszej kolejności w ocenie Sądu należy odnieść się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania w zakresie prawidłowości przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i prawidłowości poczynionych ustaleń faktycznych. Dopiero na tle prawidłowych ustaleń faktycznych możemy przejść do prawidłowości oceny zastosowania i wykładni przepisów prawa materialnego. Z zasady prawdy obiektywnej wynika, obowiązek organu do wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą. Dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego urzeczywistnia się poprzez nałożenie na organ obowiązku wyczerpującego zebrania i zbadania całego materiału dowodowego, a następnie dokonanie oceny znaczenia i wartości tego materiału i oceny czy dana okoliczność została udowodniona( por. wyrok WSA w Bydgoszczy z 27 kwietnia 2016 roku, syg. akt II SA/Bd 229/16). W rozpoznawanej sprawie kontroli Sądu została poddana decyzja, której podstawę materialnoprawną stanowił przepis art. 66 ust.1 pkt 1 i 3 ustawy prawo budowlane. Przepis ten określa przypadki, w których organ nadzoru budowlanego powinien nakazać doprowadzenie użytkowanego obiektu do odpowiedniego stanu technicznego. Przepis art. 5 ust.2 ustawy prawo budowlane stanowi, że obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Kwestie dotyczące zachowania we właściwym stanie technicznym substancji obiektu budowlanego, reguluje art. 61 ustawy prawo budowlane. Przepis ten nakłada określone obowiązki na właściciela lub zarządcę, przy czym dopiero art. 66 ustawy prawo budowlane daje organowi nadzoru budowlanego możliwość ingerencji w istniejący stan rzeczy. Skarżąca we wniesionej skardze zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy art. 7, art. 8, art.10 § 1, art. 11, art.77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie sądu zarzuty nie znajdują usprawiedliwionych podstaw. Organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, zebrały materiał dowodowy w kontekście rozpatrzenia przesłanek do zastosowania art. 66 ust.1 pkt 1 i 3 ustawy prawo budowlane. Przede wszystkim w toku postępowania zostały przeprowadzone oględziny stanu technicznego przedmiotowego budynku, który jest zlokalizowany na nieruchomości przy ul. [...][...] w R.. Nadto badanie stanu technicznego budynku zostało przeprowadzone przez rzeczoznawcę, którego ocena nie była przez skarżącą kwestionowana. Potrzeba wzmocnienia konstrukcji dachu wraz z pokryciem dachowym, wykonanie konstrukcji wzmocnienia belek stropowych między kondygnacyjnych i poddasza przy ścianie wspólnej zachodniej oraz wzmocnienie konstrukcji klatki schodowej wynika z obiektywnych dowodów przeprowadzonych w toku postępowania wyjaśniającego. Celem art. 66 ustawy prawo budowlane jest, aby jego zastosowanie prowadziło do zapewnienia właściwego, bezpiecznego stanu technicznego istniejącego obiektu budowlanego oraz użytkowania ich w sposób niezagrażający wskazanym w ustawie dobrom chronionym. W związku z regulacją mającą spełnić powyższy cel nie mają znaczenia okoliczności, które doprowadziły do sytuacji spełniających przesłanki określone w tym artykule. Orzekający w sprawie na podstawie tej regulacji organ nadzoru budowlanego nie ma więc uprawnień do badania przyczyn powstania nieodpowiedniego stanu technicznego budynku. Nie może również badać, kto ponosi odpowiedzialność za stwierdzony stan rzeczy. Na zastosowanie nakazu nie wpływa okoliczność, czy i w jakim stopniu adresat decyzji jest winny powstania przesłanek zobowiązujących organ do wydania decyzji w trybie art. 66 ustawy prawo budowlane (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2015 roku, syg. akt II OSK 838/14). W związku z tym zarzuty skarżącej odnośnie tego, iż to współwłaściciele nieruchomości przylegającej do budynku ul. [...][...] są odpowiedzialni na stan techniczny przedmiotowego budynku w związku z katastrofą budowlaną oficyny budynku przy [...][...] w R. nie mogły mieć wpływu na treść zaskarżonej decyzji. Adresatem decyzji z art. 66 ustawy prawo budowlane może być właściciel lub zarządca budynku. Współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...][...] w R. ewentualnie, po wykazaniu odpowiedzialności mogłoby służyć roszczenie cywilnoprawne do współwłaścicieli nieruchomości [...][...] w R. w związku ze szkodą jakiej doznali. Fakt, iż w stosunku do właścicieli nieruchomości [...][...] w R. została wydana decyzja z [...] września 2011 roku przez M. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nakazująca między innymi wykonanie robót budowlanych przy ,,wspólnej ścianie’’ budynku [...][...] nie mogła wpłynąć na treść decyzji w tej sprawie ponieważ zakres nakazanych robót naprawczych w zaskarżonej decyzji odnosi się nie do ,,wspólnej ściany’’, lecz konstrukcji dachu wraz z pokryciem dachowym, konstrukcji wzmocnienia belek i konstrukcji schodów klatki schodowej. Jednocześnie należy zauważyć, iż ,, ściana wspólna ‘’ jest to część budynku przy ul. [...][...] , którego współwłaścicielem jest skarżąca. Oficyna przy [...][...] , która uległa zawaleniu była przybudowana do budynku przy [...][...] . Zdaniem Sądu zarzuty co wyznaczonego terminu wykonania prac naprawczych i wskazywanie, że będzie to wiązało się z aspektem finansowym, wykonaniem robót nietypowych, zapewnieniem lokali zastępczych nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. W ocenie Sądu należy zauważyć, iż roboty budowlane objęte nakazem wydanym w oparciu o art. 66 ust.1 ustawy prawo budowlane mają charakter naprawczy. Celem tego przepisu jest zapewnienie bezpiecznego użytkowania obiektu. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest jednolite stanowisko, że roboty budowlane objęte nakazem z art. 66 ustawy prawo budowlane, z powodu charakteru nakładanych obowiązków, nie wymagają wydania pozwolenia na budowę lub ich zgłoszenia( por. wyrok NSA z 20 maja 2016 roku, syg. akt II OSK 2238/14). W sytuacji gdy występują nieprawidłowości winny być szybko wyeliminowane, a przedłużanie czynności naprawczych obiektu może grozić poważnymi konsekwencjami, w tym związanymi z ze zdrowiem i życiem. Okres [...] miesięcy wyznaczony przez organ w ocenie Sądu jest okresem odpowiednim. Należy zauważyć, iż problemy ze stanem technicznym przedmiotowego budynku wystąpiły już w 2009 roku kiedy doszło do zawalenia oficyny przy ul. [...][...] . Skarżąca wiedziała, że toczyły się postępowania w związku z ze stanem technicznym budynku. Z tego względu skarżąca nie mogła być zaskoczona, iż taki obowiązek może zostać nałożony na współwłaścicieli budynku przy [...][...] . Fakt, że współwłaściciele budynku przy ul. [...][...] , nie wykonali decyzji z [...] września 2011 roku do chwili obecnej nie może stanowić usprawiedliwienia dla skarżącej do wykonania nałożonego obowiązku. Należy zauważyć, iż mija okres ponad [...] lat gdy prowadzone są postępowania co nieruchomości przy ulicy [...][...] i [...] i z roku na rok pogarsza się stan obiektu. Kwestia kosztów nie może stanowić podstawy do usprawiedliwienia niewykonania nałożonych obowiązków, bo jako współwłaściciel nieruchomości ma obowiązek ponosić koszty związane z posiadanym budynkiem, jego eksploatacją i utrzymaniem. Okoliczność stanu technicznego budynku, którego współwłaścicielką jest skarżąca w zakresie wskazanym w decyzji jest okolicznością obiektywną, która winna być zrealizowana z uwagi na fakt bezpieczeństwa eksploatacji obiektu. Obowiązek ten obciążający współwłaścicieli wykonania określonych robót budowlanych dotyczy świadczenia niepodzielnego. Rozłożenie ciężaru kosztów remontów i napraw, a także przeprowadzenia poszczególnych prac jest sprawą współwłaścicieli. Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło