II OSK 1566/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędzia del. WSA Izabela Bąk-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Po 764/16 w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 8 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Po 764/16, oddalił skargę P. K. na decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2016 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty S. z [...] kwietnia 2016 r. o wniesieniu sprzeciwu wobec zgłoszenia przez skarżącego robót budowlanych polegających na budowie ganków na działce nr [...] w O. Wyrok Sądu pierwszej instancji został wydany w następujących istotnych okolicznościach sprawy. Skarżący 29 lutego 2016 r. zgłosił Staroście S. zamiar budowy trzech ganków na działce nr [...] w O. w ten sposób, że jeden ganek miał być dobudowany do "domku z kamienia", a dwa pozostałe, po dwóch stronach do "domku drewnianego". Starosta S. postanowieniem z [...] marca 2016 r., powołując się na art. 30 ust. 2 i ust. 5c Prawa budowlanego nałożył na skarżącego m.in. obowiązek przedłożenia do 22 kwietnia 2016 r. dokumentu, "z którego wynika legalność budowy istniejących budynków na działce, do których zgłoszono zamiar wykonania ganków oraz ich przeznaczenie". Skarżący 20 kwietnia 2016 r. złożył, jako dokumenty mające potwierdzać "legalność budynków i sposób ich użytkowania", po pierwsze, decyzję Starosty S. z [...] czerwca 2012 r., wydaną na podstawie art. 22 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, z której wynika, że w ewidencji gruntów zmieniono dane dotyczące sposobu użytkowania działki nr [...] w ten sposób, że dotychczasowy "klasoużytek" oznaczony jako RVI zastąpiono "klasoużytkiem" oznaczonym jako B w odniesieniu do części tej działki o powierzchni 0,1807 ha i RVI w odniesieniu do części tej działki o powierzchni 0,1275 ha oraz którą założono kartotekę budynków, ujawniając zakończenie w 2012 r. budowy trzech budynków, z których dwa o powierzchni 33 m2 i 40 m2 posiadają podstawową funkcję mieszkalną i jeden o powierzchni 10 m2 posiada podstawową funkcję inne budynki mieszkalne, po drugie, decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] czerwca 2012 r. o udzieleniu skarżącemu pozwolenia na użytkowanie m.in. "groty ogrodowej kamiennej" i "strzechy drewnianej ogrodowej". Starosta S. decyzją z [...] kwietnia 2016 r., powołując się na art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia przez skarżącego robót budowlanych polegających na budowie ganku przy domku drewnianym oraz ganku przy domku z kamienia znajdujących się na działce nr [...] w O., uznając, że skarżący nie wykonał obowiązków nałożonych na niego postanowieniem z [...] marca 2016 r. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że organ administracji przyjął, iż decyzje Starosty S. z [...] czerwca 2012 r. oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] czerwca 2012 r. nie potwierdzają "legalności" budynków, do których mają być zgodnie ze zgłoszeniem dobudowane ganki. Skarżący od decyzji Starosty S. z [...] kwietnia 2016 r. wniósł odwołanie. Rozpoznając to odwołanie Wojewoda [...] postanowieniem z [...] lipca 2016 r., powołując się na art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, wezwał skarżącego do uzupełnienia zgłoszenia m.in. przez przedstawienie przekrojów i widoków elewacji planowanych ganków oraz dokumentów potwierdzających, że obiekty budowlane, do których te ganki mają być dobudowane, stanowią budynki mieszkalne. Wykonując to postanowienie skarżący złożył m.in. rysunki przedstawiające planowane ganki. Następnie Wojewoda [...] decyzją z [...] sierpnia 2016 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z [...] kwietnia 2016 r. Jak wynika z uzasadnienia decyzji organ odwoławczy uznał, że zgłoszone roboty budowlane nie podpadają pod art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, gdyż "inwestycja nie dotyczy budowy przydomowych ganków, a zgłaszający nie wykazał się dokumentami, potwierdzającymi oddanie do użytkowania budynków, przy których mają zostać wybudowane ganki, jako budynków mieszkalnych". Organ odwoławczy zaakceptował wezwanie przez organ pierwszej instancji skarżącego do uzupełnienia zgłoszenia, gdyż - jak wskazał - "kluczową sprawą (...) [jest] ustalenie czy planowane ganki będą zlokalizowane przy budynku mieszkalnym (domie), gdyż tylko taki rodzaj inwestycji jest możliwy do zrealizowania w ramach zgłoszenia". Wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z [...] czerwca 2012 r. zezwolił na użytkowanie m.in. "groty ogrodowej kamiennej" i "strzechy drewnianej ogrodowej" oraz że decyzja Starosty S. z [...] czerwca 2012 r. dotyczyła założenia kartoteki budynków i wskazywała na podstawową funkcję budynków, jako mieszkalną. Dalej stwierdził, że wiążąca dla organów administracji architektoniczno - budowlanej jest decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] czerwca 2012 r., którą udzielono pozwolenia na użytkowanie "groty kamiennej" oraz "strzechy drewnianej ogrodowej", a nie budynku mieszkalnego. W związku z tym stwierdził, że skarżący nie wykazał, aby budynki, do których mają być dobudowane ganki, zostały oddane do użytkowania, jako budynki mieszkalne. Ponadto organ odwoławczy podał w wątpliwość zakwalifikowanie inwestycji jako budowę ganków, stwierdzając, że nie dotyczy ona ganków skoro dobudówki mają być obudowane ścianami, w których będą drzwi i okna, ze wszystkich stron. W skardze skarżący zarzucił, że błędnie organy administracji uznały, iż "grota ogrodowa kamienna" oraz "strzecha drewniana ogrodowa" nie są budynkami mieszkalnymi. Zakwestionował też stanowisko organu odwoławczego, według którego pomieszczenia zamknięte ze wszystkich stron ścianami z oknami i drzwiami, nie mogą być uznane za ganki. Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro dokonane przez skarżącego zgłoszenie dotyczyło budowy ganków, to organy administracji zasadnie przyjęły, iż konieczne było ustalenie, czy obiekty, do których te ganki miały być dobudowane, zostały wybudowane zgodnie z prawem. W związku z tym podzielił stanowisko organów o zasadności zobowiązania skarżącego do uzupełnienia zgłoszenia o dokument, z którego miałaby wynika "legalność" budowy istniejących na działce nr [...] budynków. Dalej Sądu pierwszej instancji zaakceptował stanowisko organów administracji, według którego za dokumenty potwierdzające "legalność" budowy tych obiektów budowlanych nie mogły uchodzić przedłożone przez skarżącego decyzje Starosty S. z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2012 r. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że z decyzji Starosty S. z [...] czerwca 2012 r. nie wynika, czy dotyczy ona budynków, które skarżący zamierza rozbudować o ganki oraz że decyzja ta nie stanowi w świetle przepisów Prawa budowlanego dowodu na "legalność" budynków, a jedynie obrazuje aktualny stan ewidencji gruntów i budynków. Odnośnie do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] czerwca 2012 r. Sąd pierwszej instancji natomiast stwierdził, że nie wynika z niej, aby obiekty budowlane, których dotyczy, były tożsame z wymienionymi w zgłoszeniu "domkiem drewnianym" i "domkiem z kamienia" oraz z powołanymi w decyzji Starosty S. z [...] czerwca 2012 r. budynkami mieszkalnymi o powierzchni 33 m2 i 40 m2. Sąd pierwszej instancji podniósł, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w decyzji z [...] czerwca 2012 r. wskazał, że w wyniku obowiązkowej kontroli stwierdził protokolarnie, iż "grota ogrodowa kamienna" oraz "strzecha drewniana ogrodowa", a także inne wymienione w niej obiekty budowlane, wykonane zostały na podstawie decyzji Starosty S. nr [...] z [...] maja 2001 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego. Tymczasem Starosta S. decyzją nr [...] z [...] maja 2001 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. K. pozwolenie na budowę, ale jedynie budynku letniskowego z instalacjami i urządzeniami technicznymi o innej funkcji i wymiarach, zlokalizowanego w innej części działki nr [...], aniżeli ta, na której położone są "domek drewniany" i "domek z kamienia". Sąd pierwszej instancji stwierdził, że z zatwierdzonego tą decyzją projektu budowlanego nie wynika, aby elementem zatwierdzonej zabudowy były również m.in. "grota ogrodowa kamienna", zwana również przez skarżącego "domkiem z kamienia", jak i "strzecha drewniana ogrodowa", zwana przez skarżącego także "domkiem drewnianym". Sąd pierwszej instancji wskazał, że powyższe ustalenia potwierdza dokumentacja przedłożona przez skarżącego organowi odwoławczemu. Wynika z niej, że zamiarem skarżącego była rozbudowa istniejących na działce nr [...], w innej niż w pozwoleniu na budowę z [...] maja 2001 r. lokalizacji, dwóch budynków letniskowych, co do których skarżący nie wykazał, że wybudowane zostały zgodnie z prawem, mianowicie na podstawie niezakwestionowanego przez właściwy organ zgłoszenia bądź na podstawie pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu pierwszej instancji, w tym kontekście organ odwoławczy prawidłowo stwierdził, że organ pierwszej instancji na skutek nieprzedstawienia przez skarżącego mimo wezwania dowodów świadczących o legalnej budowie obu budynków, do których zamierzono dobudować ganki, zobowiązany był na podstawie art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego wnieść sprzeciw. W związku z tym Sąd pierwszej instancji uznał także, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy było to, czy skarżący faktycznie swym zamiarem objął budowę ganków przydomowych w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, czy może w rzeczywistości jego zamiar sprowadzał się do rozbudowy obiektów budowlanych. W skardze kasacyjnej skarżący zarzucił naruszenie: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez oddalenie skargi, mimo że decyzja organu odwoławczego została wydana z naruszeniem powołanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego polegającym na niewłaściwym wyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności poprzez "brak obiektywnej oceny, że skarżący (...) nie uzupełnił zgłoszenia zgodnie z postanowieniem Starosty S. z dnia [...] marca 2016 r.", przez uznanie, że skarżący nie posiadał pozwolenia na budowę "domku drewnianego" oraz "domku z kamienia" oraz przez nierozpatrzenie zarzutów skarżącego zawartych w skardze, - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. poprzez nieuchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji pomimo istnienia przesłanek do ich uchylenia, - art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez wydanie wyroku z pominięciem istotnych okoliczności sprawy i nieustosunkowanie się do zarzutów zawartych w skardze. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący twierdził, że wykonał postanowienie Starosty S. z [...] marca 2016 r., gdyż "złożył dokument z którego jasno wynika, że inwestycja polegająca na budowie domku drewnianego zwanego również strzechą drewnianą ogrodową oraz domku z kamienia zwanego również grotą ogrodową kamienną została wykonana na podstawie ważnej i istniejącej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany". Dalej podniósł, że z przedłożonej przez skarżącego decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] czerwca 2012 r. wyraźnie wynika, że wskazane obiekty budowlane zostały wybudowane na podstawie decyzji Starosty S. nr [...] z [...] maja 2001 r., którą według skarżącego udzielono mu pozwolenia na budowę budynku letniskowego "oraz pozostałych domków, w tym domku drewnianego i domku z kamienia". Zdaniem skarżącego świadczyć ma o tym zawarte w uzasadnieniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] czerwca 2012 r. stwierdzenie, że wykonane roboty budowlane są zgodne z zatwierdzonym projektem budowlanym. Skarżący podniósł też, że wskazana decyzja jest ostateczna, gdyż żadna ze stron nie wniosła od niej odwołania. Ponadto zwrócił uwagę na zależność pomiędzy decyzją o pozwoleniu na użytkowanie i decyzją o pozwoleniu na budowę, stwierdzając, że wobec uzyskania przez niego decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ani organy administracji, ani sąd administracyjny nie mogą twierdzić, że obiekty budowlane, których ta decyzja dotyczy, zostały wybudowane niezgodnie z prawem. Uzasadniając kolejne podstawy kasacyjne skarżący twierdził, że Sąd pierwszej instancji nie odniósł się w ogóle do zarzutów podniesionych przez skarżącego w skardze, w szczególności do zarzutu, że Wojewoda Wielkopolski błędnie uznał, że "grota ogrodowa kamienna" oraz "strzecha drewniana ogrodowa" nie są budynkami mieszkalnymi. Skarżący podniósł przy tym, że obiekty te są budynkami mieszkalnymi, gdyż odpowiadają one definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego zawartej w art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego. Skarżący zarzucił także, że Sąd pierwszej instancji nie odniósł się do jego zarzutu, iż Wojewoda błędnie uznał, że projektowane przez niego ganki nie są gankami z uwagi na to, iż są w całości zamknięte ścianami z oknami i drzwiami. W końcu twierdził, że Sąd pierwszej instancji nie odniósł się do zarzutów skargi, dotyczących naruszenia art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. We wnioskach skargi kasacyjne skarżący zażądał uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, gdyż w okolicznościach sprawy zgodne z prawem było oddalenie przez Sąd pierwszej instancji skargi skarżącego na decyzję, którą ostatecznie wniesiono sprzeciw wobec zgłoszonych przez skarżącego robót budowlanych. Trafnie Sąd pierwszej instancji oraz organy administracji uznały, iż w przypadku zgłoszenia robót budowlanych, polegających na budowie ganku, konieczne jest ustalenie, czy budynek, do którego ganek ma być dobudowany, został zbudowany zgodnie z prawem, w szczególności na podstawie pozwolenia na budowę lub w oparciu o skuteczne zgłoszenie robót budowlanych. Taka zasada nie jest co prawda wyrażona wprost w przepisach prawa, ale wynika z przepisów regulujących budowę obiektów budowlanych. Nie sposób bowiem przyjąć, że w sytuacji, w której roboty budowlane są poddane reglamentacji administracyjnej ustawodawca dopuszczałby sytuację, polegającą na tym, że obiekt budowlany wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia właściwemu organowi, mógłby być przedmiotem robót budowlanych, co do których wydawano by pozwolenie na budowę lub przyjmowano zgłoszenie wykonywania robót budowlanych. W celu zachowania spójności systemu prawnego przewidującego administracyjną reglamentację robót budowlanych konieczne jest przyjęcie zasady, według której obiekt budowlany, który został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia nie może być przedmiotem kolejnych robót budowlanych, dopóty dopóki nie zostanie usunięty stan jego niezgodności z prawem. Zauważyć też należy, że w świetle art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290), który w rozpoznawanej sprawie mógłby stanowić podstawę zgłoszenia budowy ganków, konieczne jest ustalenie, że obiekt budowlany, do którego ganek ma być dobudowany, ma charakter domu. Zgodnie z tym przepisem nie jest bowiem dopuszczalna budowa na podstawie zgłoszenia każdego ganku, ale tylko ganku przydomowego. Potwierdza to konieczność wyjaśnienia w sytuacjach wątpliwych, prawnych podstaw istnienia budynku, do którego ganek ma być dobudowany. W ten sposób można bowiem ustalić, czy w świetle Prawa budowlanego jest to obiekt budowlanych o charakterze domu. Mając powyższe na uwadze zauważyć należy, że w aktach administracyjnych znajduje się decyzja Starosty S. nr [...] z [...] maja 2001 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu skarżącemu pozwolenia na budowę, a także zatwierdzony tą decyzją projekt budowlany, z których wynika, że pozwolenie na budowę dotyczyło jedynie budowy budynku letniskowego. W żadnym miejscu tej decyzji oraz projektu budowlanego nie wspomniano, aby przedmiotem inwestycji miały być jakieś dodatkowe oprócz budynku letniskowego obiekty budowlane, z wyjątkiem ogrodzenia i przyłączy. Co więcej, z tego projektu budowlanego wynika, że budynek letniskowy miał znajdować się w innej części działki nr [...] niż obiekty budowlanego wskazane w zgłoszeniu, do których miały być dobudowane ganki. Ponadto ze stanowiącego część tego projektu budowlanego projektu zagospodarowania działki wynika, że na części działki, na której znajdować się mają obiekty budowlane, do których miały być dobudowane ganki, budowa nie była prawdopodobnie dopuszczalna, gdyż ta część działki znajduje się w odległości mniejszej niż 100 m od linii brzegowej Jeziora [...]. Według tego projektu zagospodarowania działki działka nr [...] miała być zabudowana tylko budynkiem letniskowym usytuowanym w odległości większej niż 100 m od linii brzegowej Jeziora [...], zaś pozostała część działki, w tym w odległości mniejszej niż 100 od linii brzegowej jeziora, miała pozostać niezabudowana. Taki sposób zabudowy działki był, jak można sądzić, wynikiem uzgodnienia z Dyrektorem Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa [...], którego adnotacja o opinii znajduje się na projekcie zagospodarowania działki. Wobec tak jednoznacznej treści decyzji Starosty S. nr [...] z [...] maja 2001 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu skarżącemu pozwolenia na budowę budynku letniskowego na działce nr [...] nie można było sprzecznych z tą treścią wniosków opierać na decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] czerwca 2012 r. o pozwoleniu na użytkowanie obiektów budowlanych. NSA rozpoznający sprawę stwierdza, że pomiędzy wskazanymi dwiema decyzjami zachodzi sprzeczność. W takiej sytuacji jednakże to decyzji o pozwoleniu na budowę należy przyznać pierwszeństwo, jako dokumentowi mogącemu stanowić podstawę ustalenia, czy określone obiekty budowlane zostały wybudowane na podstawie pozwolenia na budowę. Inaczej mówiąc, skoro z pozwolenia na budowę wynika, że nie dotyczy ono określonego obiektu, to na podstawie pozwolenia na użytkowanie nie można przyjmować, że jednak to pozwolenie na budowę tego obiektu dotyczy. Tym samym należy stwierdzić, że trafnie w rozpoznawanej sprawie przyjęto, że brak podstaw do uznania, że obiekty budowlane, do których miały być dobudowane ganki, zostały wybudowane na podstawie pozwolenia na budowę. W związku z tym niezasadne są podstawy kasacyjne, w których podnosi się zarzuty naruszenia prawa, pozostające w związku z twierdzeniem, że skarżący wykazał, iż obiekty budowlane, do których miały być dobudowane ganki, zostały wybudowane na podstawie pozwolenia na budowę, w szczególności na podstawie decyzji Starosty S. nr [...] z [...] maja 2001 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu skarżącemu pozwolenia na budowę budynku letniskowego na działce nr [...]. Odnosząc się do podstawy kasacyjnej, w której zarzuca się naruszenie przepisów postępowania, polegające na tym, że Sąd pierwszej instancji nie odniósł się do zarzutu skarżącego, iż Wojewoda błędnie uznał, że projektowane przez niego ganki nie są gankami z uwagi na to, iż są w całości zamknięte ścianami z oknami i drzwiami, zauważyć należy, że Sąd pierwszej instancji do tego zarzutu się odniósł, jednakże w ten sposób, iż uznał, że nie ma potrzeby rozstrzygania tej kwestii. W ocenie NSA to stanowisko Sądu pierwszej instancji jest błędne, przy czym nie ma to wpływu na wynik sprawy, gdyż ocena rzeczywistego charakteru obiektów budowlanych, które skarżący zamierzał wybudować na podstawie zgłoszenia, potwierdza, że zamierzał on wykonać roboty budowlane, które nie podpadały pod art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. W ocenie NSA z rysunków, które skarżący przedłożył na skutek wezwania organu odwoławczego, wynika, że rzeczywistym zamiarem skarżącego nie była budowa ganków, lecz rozbudowa istniejących obiektów budowlanych o dodatkowe pomieszczenia. Inaczej mówiąc, skarżący pod pozorem budowy ganków zamierzał przebudować istniejące obiekty budowlane poprzez dobudowanie do nich dodatkowych pomieszczeń. Taka ocena projektowanych przez skarżącego robót budowlanych wynika z przedłożonych przez niego rysunków przedstawiających widoki elewacji projektowanych budynków i ich rzutów poziomych. Na żadnym z tych rysunków nie przedstawiono ganku w powszechnym tego słowa znaczeniu, niezależnie od tego, czy można uznać, że gankiem jest także część budynku zamknięta ze wszystkich stron ścianami i przykryta dachem. W ocenie NSA przy określaniu, czy obiekt budowlany jest gankiem, decydująca powinna być funkcja takiego obiektu. Gdy jego funkcją jest ochrona wejścia przed deszczem, wiatrem i słońcem, to można mówić o ganku. Jednakże, jeżeli - tak jak w rozpoznawanej sprawie - do ściany, w której są drzwi prowadzące na zewnątrz budynku dobudowuje się pomieszczenie wykraczające poza taką ochronną funkcję, to brak podstaw, aby przyjąć, że chodzi o budowę ganku. Wskazana okoliczność jest dodatkowym, jeżeli nie zasadniczym, powodem, dla którego należało uznać, że wydana w rozpoznawanej sprawie decyzja o sprzeciwie była zgodna z prawem. W tym stanie rzeczy NSA, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), skargę kasacyjną oddalił. W związku z tym, że skarżący w piśmie z 24 maja 2017 r. zrzekł się rozprawy, a organ administracji w terminie czternastu dni od dnia doręczenia mu odpisu tego pisma, nie zażądał przeprowadzenia rozprawy, NSA – na podstawie art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a. – skargę kasacyjną rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.