II OZ 1208/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 75/17 w przedmiocie odrzucenia skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 listopada 2016 roku, numer ... w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2017r., sygn. akt IV SA/Wa 75/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 22 listopada 2016 roku, numer ... w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że Z. S. wniósł do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 22 listopada 2016 roku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zarządzeniami z dnia 11 stycznia 2017 roku (k. 1) skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. Odpis zarządzenia z dnia 11 stycznia 2017r. został doręczony profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 stycznia 2017r. (potwierdzenie odbioru k. 17), zatem zakreślony termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 27 stycznia 2017r. W dniu 25 stycznia 2017 roku pełnomocnik skarżącego złożył fotokopię skargi niepoświadczoną za zgodność z oryginałem. Uzasadniając zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 stycznia 2017r. Z tego względu wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu 21 stycznia 2017r. i upływał z końcem dnia 27 stycznia 2017r. Skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stąd skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zażaleniu Z. S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że (1) do skargi został dołączony odpis skargi, (2) po wezwaniu pełnomocnik ponownie złożył odpis skargi, (3) w wezwaniu nie zobowiązano go do złożenia odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, (4) gdy w sprawie poza skarżącym i organem nie występują inne strony ani uczestnicy, nie ma podstaw do przyjęcia, że brak jest podstaw do wzywania skarżącego do złożenia odpisu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, bowiem prawidłowo przyjęto, że nieprzedłożenie przez wnoszącą skargę odpisów skargi uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego niż odrzucenie skargi środka. Potwierdza to uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013r., I OPS 13/13, w której stwierdzono, że (1) niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd; (2) złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów wniesionego pisma jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015r., II FZ 1988/14). Odnosząc się do zarzutów przedstawionych w zażaleniu wskazać należy, że Sąd I instancji nie kwestionował faktu, iż do skargi został dołączony odpis skargi. W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącego, uczestnikami postępowania są (poza skarżącym i organem) A. K.-W. i D. K. Oznacza to, że Sąd I instancji prawidłowo wezwał profesjonalnego pełnomocnika skarżącego do złożenia 1 egzemplarza odpisu skargi, gdyż odpisy skargi należało doręczyć obydwu ww. uczestnikom postępowania. Nadto wskazać należy, że wezwanie to zawierało informację, że odpis skargi powinien zostać poświadczony za zgodność z oryginałem, a także o skutkach nieuzupełnienia braków skargi w terminie. W konsekwencji, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd I instancji słusznie odrzucił na posiedzeniu niejawnym skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. ----------------------- 3