I SA/Wa 26/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. sprawy ze skargi M. O., P. Z. i M. Z. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 517/15 1. wymierza Prezydentowi Miasta W. grzywnę w wysokości 1 000 (jeden tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta W. w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz M. O., P. Z. i M. Z. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. O., P. Z. i M. Z., pismem z dnia 10 listopada 2016 r., reprezentowani przez adw. [...], wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 517/15, mocą którego Sąd uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku z dnia 1 października 2013 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. "[...]" dz. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi wskazano, że mimo, że w sprawie zapadł już wyrok wymierzający grzywnę za niewykonanie wyroku z dnia 11 września 2015 r., Prezydent W. nie tylko nie wydał decyzji, ale nawet nie podjął jakiejkolwiek czynności w sprawie. Skarżący zaznaczyli, że pismem z dnia 17 października 2016 r. wezwali Prezydenta do wykonania wyroku z dnia 11 września 2015 r. jednak organ nie zastosował się do wezwania. Skarżący wnieśli o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w maksymalnej wysokości przewidzianej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie podkreślając, że z uwagi na konieczność dokonania analizy zgromadzonej dokumentacji oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe zakończenie sprawy w terminie wyznaczonym w wyroku z dnia 11 września 2015 r. Organ zaznaczył, że pismem z dnia 20 grudnia 2016 r. pełnomocnik stron został poinformowany o aktualnym stanie sprawy i planowanym terminie zakończenia postępowania na 31 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Stosownie do art. 154 § 1 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W myśl art. 154 § 2 P.p.s.a Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z powołanego art. 154 § 1 P.p.s.a. wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 P.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W aktach sprawy znajduje się pismo skarżących z dnia 17 października 2016 r., którym wezwano Prezydenta W. do wykonania wyroku z dnia 11 września 2015 r. Kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 11 września 2015 r. - zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku w przedmiocie przyznania odszkodowania w terminie dwóch miesięcy - wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy doręczone zostały organowi w dniu 2 grudnia 2015 r. Termin załatwienia sprawy upłynął zatem w dniu 2 lutego 2016 r. Mimo to Prezydent W. nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym orzeczeniem. W wyniku wniesionej przez skarżących skargi, wyrokiem z dnia 10 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 419/16 wymierzono Prezydentowi grzywnę w wysokości 500 zł. Pomimo orzeczenia wymierzającego grzywnę Prezydent W. nadal nie wydał stosownego rozstrzygnięcia. Do dnia 14 lutego 2017 r., tj. do dnia rozpoznania przez Sąd kolejnej (drugiej) skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny, sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość nie została rozstrzygnięta. W ocenie Sądu wskazywane w odpowiedzi na skargę okoliczności (duża ilość spraw i konieczność analizy zgromadzonych dokumentów) nie stanowią usprawiedliwienia niewykonania prawomocnego wyroku sądu administracyjnego. W sprawie spełnione zatem zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego wyrokiem z dnia 11 września 2015 r. terminu na załatwienie sprawy, a także mając na uwadze, że organ po otrzymaniu prawomocnego wyroku z dnia 10 czerwca 2016 r. wymierzającego grzywnę wraz z aktami sprawy (co miało miejsce w dniu 14 września 2016 r.), poza wystosowaniem pisma z dnia 20 grudnia 2016 r. informującego o przyczynach niedotrzymania terminu, nie podejmował jakichkolwiek czynności w sprawie, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 1000 zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie przedmiotowego wyroku z dnia 11 września 2015 r. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., spełniając funkcję represyjno–dyscyplinującą. Uwzględniono przy tym fakt, że wcześniejszym wyrokiem z dnia 10 czerwca 2016 r. wymierzono już Prezydentowi grzywnę w wysokości 500 zł w związku z niewykonaniem wyroku. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu po wyroku z dnia 11 września 2015 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Za takim stanowiskiem przemawia fakt, że sprawa wniosku o przyznanie odszkodowania – mimo wcześniejszego wyroku wymierzającego grzywnę - nie została przez organ załatwiona, a wyznaczony w wyroku z dnia 11 września 2015 r. termin został znacznie przekroczony. Istotne jest również, że działania mające na celu zakończenie sprawy podejmowane były sporadycznie, w dużych odstępach czasu. Po wpłynięciu natomiast do organu prawomocnego wyroku wymierzającego grzywnę z dnia 10 czerwca 2016 r. wraz z aktami sprawy działania Prezydenta ograniczone zostały do wystosowania pisma z dnia 20 grudnia 2016 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 P.p.s.a w związku § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).