I SA/Łd 580/16

Dnia 22 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o stwierdzenie prawomocności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 grudnia 2016r. sygn. akt I SA/Łd 580/16 w punkcie I w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] UNP: [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 roku postanawia: oddalić wniosek. Wyrokiem z 1 grudnia 2016r. sygn. akt I SA/Łd 580/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w punkcie pierwszym uchylił zaskarżoną decyzję w części orzekającej o obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w punkcie drugim oddalił skargę M.K. w pozostałej części oraz w punkcie trzecim zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 17.417 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W skardze kasacyjnej z 27 stycznia 2016r. pełnomocnik skarżącego zaskarżył wyrok z 1 grudnia 2016r. w części oddalającej skargę za decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...]r. Pismem z 30 stycznia 2017r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł skargę kasacyjną w zakresie punktu pierwszego ww. wyroku. Pismem z 2 lutego 2017r. pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie prawomocności wyroku w zakresie punktu pierwszego orzeczenia z 1 grudnia 2016r., sygn. akt I SA/Łd 580/16. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik stwierdził, że jego mocodawca posiada informację, że żadna ze stron postępowania sądowoadministracyjnego nie złożyła skargi kasacyjnej w zakresie punktu pierwszego ww. wyroku, a zatem mając na uwadze treść art. 168 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyrok z 1 grudnia 2016r., sygn. akt I SA/Łd 580/16 stał się on prawomocny w tej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do brzmienia art. 169 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2016 poz.718 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Postanowienie doręcza się tylko stronie, która złożyła wniosek. Natomiast zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba że Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części (art. 168 § 3 p.p.s.a.). Wskazać przy tym należy, że treść art. 168 § 3 in fine wyraźnie koresponduje z treścią art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny, nie będąc związany granicami skargi kasacyjnej w zakresie, w jakim zachodzi nieważność postępowania (art. 183 § 2 p.p.s.a.), może uchylić wyrok sądu administracyjnego I instancji także w części niezaskarżonej, to jest mimo braku wniosku strony w tym zakresie, o czym stanowi przepis art. 186 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z uwagi na treść powołanych przepisów, jak również fakt, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 1 grudnia 2016r., sygn. akt I SA/Łd 580/16 został skutecznie zaskarżony skargą kasacyjną zarówno przez M. K. (w zakresie części oddalającej skargę), jak również przez organ administracji w zakresie punktu pierwszego orzeczenia, sąd uznał, że stwierdzenie prawomocności wyroku sądu I instancji we wnioskowanym zakresie stanowiłoby czynność przedwczesną. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że wniosek o stwierdzenie prawomocności wyroku w pkt 1 nie zasługiwał na uwzględnienie i na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 169 oraz art. 168 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. Ake.