II SAB/Lu 199/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P.S. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości I. zobowiązuje Wójta Gminy do załatwienia wniosku P. S. z dnia 9 lipca 2014 r. o rozgraniczenie nieruchomości w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza na rzecz P. S. od Wójta Gminy kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. P. S. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o rozgraniczenie nieruchomości. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że wyczerpał tok instancji administracyjnej. Wyjaśnił, że mimo upływu terminu wskazanego w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. uwzgledniającego zażalenie na bezczynność wójta, organ ten do dnia wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie nie załatwił wniosku o rozgraniczenie nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B. wniósł o jej oddalenie i przedstawił tok postępowania w sprawie. Organ wskazał, że w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt II SAB/Lu 13/15, wydał w dniu [...] stycznia 2016 r., a zatem przed upływem terminu wskazanego w wyroku, postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego na wniosek skarżącego. Wójt podniósł, że w związku z tym, iż skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, całość akt przedmiotowej sprawy została przekazana w dniu 28 stycznia 2016 r. do organu drugiej instancji, a następnie do sądu administracyjnego, do sprawy o sygn. akt III SA/Lu 338/16, wskutek czego organ pierwszej instancji nie dysponował aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.). Skarga jest zasadna. Wójt Gminy B. dopuścił się bezczynności w sprawie z wniosku P. S. o rozgraniczenie nieruchomości. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest przepis art. 149 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; albo 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Stosownie do treści art. 12 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Wyrażona w tym przepisie zasada szybkości i wnikliwości postępowania została skonkretyzowana w art. 35 k.p.a., którego § 1 stanowi, że organy administracji publicznej zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, zaś § 3 określa terminy załatwiania spraw. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, przy czym obowiązek ten istnieje również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 k.p.a.). W niniejszej sprawie istotne jest, że w następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt II SAB/Lu 13/15, nakazującego Wójtowi Gminy B. załatwienie wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2014 r. o rozgraniczenie nieruchomości w terminie dwóch miesięcy od doręczenia prawomocnego wyroku, organ ten wydał w dniu [...] stycznia 2016 r. postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. Wyrok ten został zatem wykonany przez organ pierwszej instancji, co zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 lipca 2016 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 327/16. Po rozpoznaniu zażalenia skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...] uchyliło postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2016 r. i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Postanowienie kolegium zostało doręczone wójtowi w dniu [...] marca 2016 r. W dniu [...] sierpnia 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. postanowieniem znak: [...] uwzględniło zażalenie skarżącego na bezczynność wójta w sprawie z wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o rozgraniczenie nieruchomości, wyznaczając organowi pierwszej instancji dwumiesięczny termin na jej załatwienie. Postanowienie kolegium zostało doręczone wójtowi w dniu [...] sierpnia 2016 r. Dopiero w dniu [...] października 2016 r. organ pierwszej instancji zwrócił się do Kierownika Wydziału Geodezji, Kartografii i Katastru w Starostwie Powiatowym w J. L. o wydanie wskazanych w piśmie dokumentów i udzielenie informacji niezbędnych do załatwienia wniosku skarżącego. Następnie, w dniu [...] października 2016 r. wójt wydał postanowienie znak: [...] o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego. W dniu [...] listopada 2016 r. organ ten zawiadomił strony postępowania o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia [...] maja 2017 r., ponosząc, że powodem niezałatwienia sprawy w terminie jest konieczność przesłania całości akt sądowi administracyjnemu w związku ze skargą P. S. na bezczynność organu. Z powyższego bezspornie wynika, że w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji przekroczył terminy określone w art. 35 § 3 k.p.a., liczone od dnia [...] marca 2016 r., a ponadto przedłużył termin rozpoznania sprawy w oparciu o treść art. 36 § 3 tej ustawy mimo, że nie było ku temu podstaw, co obligowało sąd do stwierdzenia bezczynności na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Po pierwsze, podnieść należy, że organ pierwszej instancji nie przeprowadził żadnej czynności w sprawie przez ponad siedem miesięcy, tj. od dnia [...] marca 2016 r., kiedy to doręczono mu postanowienie organu odwoławczego uchylające postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania o rozgraniczenie nieruchomości, do dnia [...] października 2016 r., w którym wójt zwrócił się do Kierownika Wydziału Geodezji, Kartografii i Katastru w Starostwie Powiatowym w J. L. o wydanie dokumentów i udzielenie informacji niezbędnych do załatwienia sprawy. Po drugie, wbrew obowiązkowi nałożonemu na wójta postanowieniem kolegium z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...] uwzględniającym zażalenie skarżącego na bezczynność w niniejszej sprawie, organ pierwszej instancji nie rozpoznał sprawy w terminie dwóch miesięcy od doręczenia tego postanowienia, tj. do dnia [...] października 2016 r. Co więcej, postanowienie o wszczęciu postępowania w tej sprawie wydał już po upływie tego terminu, tj. w dniu [...] października 2016 r. Ponadto wskazać należy, że organ ten błędnie zwrócił się o dokumenty i informacje do Kierownika Wydziału Geodezji, Kartografii i Katastru przed formalnym wszczęciem postępowania w sprawie, podczas, gdy najpierw powinien był wszcząć postepowanie, a dopiero w dalszej kolejności prowadzić postępowanie wyjaśniające, w tym zwracać się do właściwych jednostek o określone dokumenty i informacje niezbędne do załatwienia sprawy. Po trzecie, organ pierwszej instancji niezasadnie przedłużył termin rozpoznania sprawy do dnia [...] maja 2017 r. Przedłużenie terminu rozpoznania sprawy należy uznać za czynność zbędną, wręcz pozorowaną. Okoliczność przesłania akt do sądu administracyjnego w żadnym razie nie uniemożliwia rozpoznania sprawy. Organ powinien był bowiem zwrócić się do sądu o wypożyczenie akt sprawy w celu wykonania kopii akt, czego nie uczynił. Z powyższego bezspornie wynika, że bezczynność organu nosiła cechy rażącego naruszenia prawa. Oceniając tę kwestę, sąd wziął pod uwagę znaczny okres przekroczenia terminu rozpoznania sprawy, a także okoliczność bezpodstawnego przedłużenia tego terminu. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania zostało wydane na podstawie art. 200 p.p.s.a. Z tych względów sąd orzekł, jak w sentencji.