V SA/Wa 11/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Justyna Mazur, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2017 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. Sp. komandytowa w [...] na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę Przedmiotem skargi [...] Sp. z o.o. Sp. komandytowa w [...], wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Banku Gospodarstwa Krajowego z [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. [...] Sp. z o.o. Sp. komandytowa w [...] (dalej: Skarżąca Spółka, Wnioskodawca) złożyła do Banku Gospodarstwa Krajowego (dalej: BGK, IP) wniosek nr [...], o dofinasowanie projektu pt. "[...]" złożony w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Oś Priorytetowa III: Wsparcie Innowacji w Przedsiębiorstwach, Działanie 3.2 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R, Poddziałanie 3.2.2: Kredyt na innowacje technologiczne, Konkurs 1. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. BGK zawiadomił Wnioskodawcę, że w związku z pozytywną oceną formalną wniosku, dokumentacja została skierowana do oceny merytorycznej, w wyniku której BGK potwierdził zgodność wniosku z przepisami ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. 2008 Nr 116 poz. 730 z późn. zm.) i zawiadomił wnioskodawcę, że podjął decyzję o przyznaniu promesy premii technologicznej w kwocie 6.000.000,00 zł. Jednocześnie wnioskodawca, w terminie 37 dni od daty otrzymania promesy został zobowiązany do złożenia szeregu dokumentów, w tym m.in. dokumentów potwierdzających status mikro-, małego lub średniego przedsiębiorstwa (MŚP). Pismem z dnia [...] października 2016 r. BGK zawiadomił Spółkę, że na podstawie oceny przedłożonej dokumentacji do wniosku o dofinansowanie, odstępuje od zawarcia umowy o dofinansowanie. W zawiadomieniu Instytucja Pośrednicząca poinformowała m.in., iż cyt.: "Na postawie dokumentacji przedstawionej przez Beneficjenta nie można stwierdzić, iż posiada on status MŚP, a tym samym spełnia warunek określony w § 4 ust. 3 Regulaminu Konkursu oraz art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. 2008 Nr 116 poz. 730 z późn. zm.). Pomiędzy wyliczeniami przedstawionymi przez Wnioskodawcę a załączoną dokumentacją finansową istnieją poważne rozbieżności". Spółka w dniu 16 listopada 2016 r. wniosła protest do BGK, który rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z [...] grudnia 2016 r. został uznany za niezasadny. BGK powołując się na § 4 ust. 3 Regulaminu Konkursu oraz art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. 2008 Nr 116 poz. 730 z późn. zm.) wyjaśniła, że o wsparcie mogą ubiegać się wyłącznie podmioty spełniające kryteria mikro-, małego lub średniego przedsiębiorcy, określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia 651/2014 . Do kategorii MŚP należą przedsiębiorstwa, które zatrudniają mniej niż 250 pracowników i których roczny obrót nie przekracza 50 milionów EUR, lub roczna suma bilansowa nie przekracza 43 milionów EUR. IP na podstawie złożonej dokumentacji dokonała analizy wielkości zatrudnienia w przedsiębiorstwach powiązanych kapitałowo i osobowo z wnioskodawcą. Z deklaracji ZUS wielkość zatrudnienia wynosiła: - w roku 2014 r. w [...] sp. z o.o. sp. k. - 47,92; w [...] sp. z o.o. - 0 i w [...] S.A. - 215,42; razem 263,34 osoby. - w roku 2015 r. wynosiła w [...] sp. z o.o. sp. k. - 43; w [...] sp. z o.o. - 0 i w [...] S.A. - 237; razem 280 osoby. Na podstawie sprawozdań finansowych wielkość zatrudnienia wynosiła: - w roku 2014 r. w [...] sp. z o.o. sp. k. - 45; w [...] sp. z o.o. - 0 i w [...] S.A. - 227; razem 272 osoby. - w roku 2015 r. wynosiła w [...] sp. z o.o. sp. k. - 40; w [...] sp. z o.o. - 0 i w [...] S.A. - 226; razem 266 osoby. Na podstawie Oświadczenia o spełnieniu kryteriów MŚP z dnia 21 września 2016 r. wielkość zatrudnienia wynosiła: - w roku 2014 r. w [...] sp. z o.o. sp. k. – 44,61; w [...] sp. z o.o. – 1 i w [...] S.A. – 204,27; razem 249,88 osoby. - w roku 2015 r. wynosiła w [...] sp. z o.o. sp. k. – 40,27; w [...] sp. z o.o. - 1 i w [...] S.A. – 223,04; razem 265,31 osoby. Organ zaznaczył, że Wnioskodawca nie zaliczył do liczby personelu [...] Sp. z o.o. Prezesa Zarządu B. S. (równocześnie wspólnika Spółki) argumentując to tym, iż został on uwzględniony przy ustaleniu liczby personelu [...] S.A., gdzie jest zatrudniony na pełny etat w charakterze Prezesa Zarządu. Wyjaśnił, iż zgodnie z artykułem 5 Załącznika I Rozporządzenia Komisji (UE) NR 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu) cyt.: "Liczba personelu odpowiada liczbie rocznych jednostek pracy (RJP), to jest liczbie pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy w obrębie danego przedsiębiorstwa". Z tego względu liczbę personelu [...] Sp. z o.o. należało powiększyć o osobę właściciela- kierownika B. S. co powoduje, iż zatrudnienie łączne w spółkach powiązanych w 2014 wyniosło 250,88 i kwalifikuje Wnioskodawcę do przedsiębiorstwa innego niż MŚP. W ocenie IP liczbę personelu należało zwiększyć o osoby świadczące pracę na podstawie umowy cywilnoprawnej (dwie umowy zlecenia zawarte przez [...] S.A. na rok 2014). BGK zauważyło również, że jedna z osób związanych umową zlecenia – E. P.. - jest wspólnikiem- komandytariuszem oraz prokurentem Wnioskodawcy [...] Sp. z o.o. Sp. k., wspólnikiem i prokurentem w [...] Sp. z o.o. (spółka-komplementariusz w spółce [...] Sp. z o.o. Sp. k.), wspólnikiem i prokurentem w [...] Sp. z o.o. (spółce powiązanej osobowo z Wnioskodawcą), a także zasiada w radzie nadzorczej spółki [...] S.A. (spółce powiązanej osobowo z Wnioskodawcą, a także jest to spółka z którą P. P. podpisała umowę zlecenia). Zdaniem organu powyższa sytuacja implikuje wniosek, iż P. P. pozostaje w znaczącej zależności od Spółki - co skłania do uznania, iż faktycznie pozostaje w spółce [...] S.A. w stosunku pracy. Organ podkreślił, iż nawet w przypadku niezaliczenia osób pracujących na umowę zlecenia do personelu przedsiębiorstwa Wnioskodawca w dalszym ciągu nie spełnia wszystkich warunków niezbędnych do zaliczenia go do kategorii MŚP. Jego zdaniem zgodnie przedłożonymi deklaracjami ZUS oraz sprawozdaniami finansowymi, a także na podstawie Oświadczenia o spełnieniu kryteriów MŚP z dnia 21 września 2016 r. (po dokonaniu niezbędnej korekty), świadczą, że wnioskodawca posiada status przedsiębiorstwa innego niż MŚP, a tym samym nie spełnia warunku określonego w § 4 ust. 3 Regulaminu Konkursu oraz art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. 2008 Nr 116 poz. 730 z późn. zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o: 1. stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny 2. przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, przez Bank Gospodarstwa Krajowego, 3. zasądzenie od Banku Gospodarstwa Krajowego na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według spisu kosztów przedłożonego na rozprawie, a w razie jego nieprzedstawienia - wg norm przepisanych, 4. dopuszczenie - stosownie do art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej – dowodu z dokumentów w postaci imiennych wykazów pracowników zatrudnionych w 2014 r. w przedsiębiorstwie skarżącej oraz powiązanej z nią [...] S.A. z siedzibą w [...], na okoliczność, że dane co do liczby personelu wskazane w oświadczeniu o spełnieniu kryteriów MŚP z dnia 21 września 2016 r. są zgodne ze stanem rzeczywistym. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie: 1) art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 52 ust. 1 i ust. 2, art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 tej ustawy oraz § 4 ust. 3 Regulaminu Konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Oś Priorytetowa III: Wsparcie Innowacji w Przedsiębiorstwach, Działanie 3.2: Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R, Poddziałanie 3.2.2: Kredyt na innowacje technologiczne, zwanego dalej "Regulaminem konkursu", art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z 2008 r. Nr 116 poz. 730 ze zm.), zwaną dalej "ustawą z dnia 30 maja 2008 r.", a także art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 i 2, art. 5 oraz art. 6 ust. 2-4 Załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U.UE.L.2014.187.1), zwanego dalej "Załącznikiem I do rozporządzenia nr 651/2014" - poprzez naruszenie ogólnych zasad dotyczących wyłaniania projektów do dofinasowania w szczególności zaś zasady przejrzystości i zasady rzetelności, a to m. in na skutek bezpodstawnego przyjęcia, że skarżąca nie spełniła formalnego wyboru projektu określonego w § 9 ust. 1 Regulaminu Konkursu w związku z złącznikiem nr 1 do tegoż Regulaminu Konkursu w związku z załącznikiem nr 1 tegoż Regulaminu tj. Lp. 3 - "Kwalifikowalność wnioskodawcy w ramach poddziałania" Podrubryki "Kryteria formalne - Wnioskodawca" Rubryki "Kryteria oceny formalnej" (str. 2-3 załącznika), co też uzasadniało odstąpienie od zawarcia z nią umowy o dofinansowanie, a to w wyniku ustalenia, że nie .posiada ona statusu MŚP, gdyż wskazana w oświadczeniu o spełnieniu kryteriów MŚP z dnia 21 września ; 2016 r. liczba osób zatrudnionych w 2014 r. (łącznie 249,88), w przedsiębiorstwie skarżącej i przedsiębiorstwach powiązanych z nią,- kapitałowo , i osobowo nie uwzględnia: - Prezesa Zarządu [...] Sp. z o.o. (równocześnie wspólnika Spółki) Pana B. S., pomimo że został on już ujęty w ogólnej liczbie personelu mv. przedsiębiorstw w wymiarze jednej rocznej jednostki pracy (RJP), jako - zatrudniony na stanowisku Prezesa Zarządu - pracownik [...] S. A. - dwóch osób świadczących pracę na podstawie umów zlecenia zawartych z [...] S.A., pomimo że żadna z tych osób nie podlegała zleceniodawcy, ani nie mogła być uważana za pracownika tej Spółki w rozumieniu przepisów kodeksu pracy, a nadto jeden ze zleceniobiorców (tj. Pani E. P.) został już ujęty w ogólnej liczbie personelu ww. przedsiębiorstw w wymiarze jednej rocznej jednostki pracy (RJP), jako wspólnik (prokurent) [...] Sp. z o.o., - danych wynikających ze sprawozdań ZUS oraz sprawozdania finansowego za 2014 r., pomimo że dane te są ustalane na podstawie całkowicie innych kryteriów, aniżeli opisane w art. 5 Załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014, w szczególności nie ustala się ich w oparciu o roczne jednostki pracy (RJP), lecz uwzględniają one wszystkich pracowników, (a także m.in. osoby świadczące usługi na podstawie umów cywilnoprawnych i członków rad nadzorczych) zatrudnionych w danym przedsiębiorstwie, niezależnie od wymiaru ich czasu pracy i okresu zatrudnienia j w ciągu roku kalendarzowego; 2) art. 57 oraz art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej - poprzez nieustosunkowanie się w informacji zawierającej rozstrzygnięcie protestu do przedstawionych w nim zarzutów i niewyjaśnienie przyczyn dla których Bank Gospodarstwa Krajowego uznał, iż osoby świadczące usługi na podstawie umów cywilnoprawnych winny podlegać zaliczeniu do liczby personelu [...] S.A., chociaż – jak to wykazane zostało w proteście i nie mogą być uważane za pracowników na mocy prawa krajowego w rozumieniu art. 5 lit b) 1 Załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014; W odpowiedzi na skargę BGK podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 22 lutego 2017 r. pełnomocnik Spółki wniósł o uzupełnienie materiału dowodowego przez Sąd poprzez dopuszczenie dowodu w postaci wykazu pracowników zatrudnionych w [...] S.A., który to dokument został złożony przy skardze ale dopiero na etapie skargi. Sąd uwzględnił ww. wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważy, co następuje: Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146 ze zm. – dalej: "ustawa wdrożeniowa") w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1146 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego, i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez CPPC, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z [...] sierpnia 2016 r., stwierdzić wypada, iż odpowiadają one prawu. Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania IBGK (IP) z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: 1.Programem Operacyjnym Inteligentny Rozwój 2. ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146 ze zm.) 3.Regulaminem przeprowadzania konkursu 4.ustawą z dnia 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z 2015r.,poz.1710 j.t.) 5.Umową w sprawie powierzenia realizacji PO Inteligentny Rozwój lata 2014-2020 dla poddziałania 3.2.2. Kredyt na innowacje technologiczne , zawartą 30 maja 2016r. pomiędzy Ministrem Rozwoju a Bankiem Gospodarstwa Krajowego. 6.Załącznikiem I Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu. Na wstępie Sąd przypomina, że [...] Sp. z o.o. Sp. komandytowa w [...] złożyła do Banku Gospodarstwa Krajowego wniosek nr [...], o dofinasowanie projektu pt. "[...]" złożony w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Oś Priorytetowa III: Wsparcie Innowacji w Przedsiębiorstwach, Działanie 3.2 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R, Poddziałanie 3.2.2: Kredyt na innowacje technologiczne, Konkurs 1. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z 30 maja 2008r. . o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej kredyt technologiczny jest udzielany przez bank kredytujący tylko i wyłącznie mikroprzedsiębiorcy, małemu lub średniemu przedsiębiorcy posiadającemu zdolność kredytową. Z regulaminu konkursu nr 1 w ramach PO Inteligentny Rozwój 2014-2020 Oś Priorytetowa III.WSPARCIE INNOWACJI W PRZEDSIĘBIORSTWACH Działanie 3.2. Wsparcie wdrożeń wyników prac B=R Poddziałanie 3.2.2: Kredyt na innowacje technologiczne wskazuje w § 4 ust. 3, że wsparcia w ramach poddziałania o wsparcie mogą ubiegać się wyłącznie podmioty spełniające kryteria mikro-,małego lub średniego przedsiębiorcy, określone w Zał. nr I do Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014. Do kategorii mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw należą przedsiębiorstwa, które zatrudniają mniej niż 250 pracowników i których roczny obrót nie przekracza 50 milionów EUR lub roczna suma bilansowa nie przekracza 43 milionów EUR. W niniejszej sprawie spór dotyczy tego, czy w przedsiębiorstwach powiązanych kapitałowo i osobowo wielkość zatrudnienia przekraczała w 2014r. 250 osób. Chodzi o to, czy do pracowników należy zaliczyć E. P. – wspólnika – komandytariusza oraz prokurenta Skarżącej, wspólnika i prokurenta w [...] Sp. z o.o. , także zasiadającej w radzie nadzorczej [...] S.A.. Z tą ostatnią firmą ma podpisaną umowę zlecenia. Skarżąca uważa, że ni, gdyż w umowie z dnia 02.01. 2014r z dnia 1 stycznia 2014r brak jakichkolwiek zapisów wskazujących na podporzadkowanie zleceniobiorcy zleceniodawcy, a umowa miała być wykonana przy użyciu środków technicznych, narzędzi i zasobów zleceniobiorcy. Również co do K. K. (umowa z dnia 12 grudnia 2013r.) jest podobnie. Obaj zleceniobiorcy świadczyli swoje usługi poza siedzibą zleceniodawcy, na własne ryzyko, nie świadczyli pracy podporządkowanej, dlatego Skarżąca podkreśla, iż nie mogą one być uznane za pracowników w świetle kodeksu pracy. Co do B. S.- Spółka zarzuciła organowi podwójne liczenie jego osoby do stanu zatrudnienia, co jest sprzeczne z celem regulacji zawartej w załączniku I do rozporządzenia 651/2014. W tym miejscu należy wskazać, iż zgodnie z art. 5 Załącznika I Liczba personelu odpowiada liczbie rocznych jednostek pracy (RJP), to jest liczbie pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy w obrębie danego przedsiębiorstwa lub w jego imieniu w ciągu całego uwzględnianego roku referencyjnego. Praca osób, które nie przepracowały pełnego roku, osób, które pracowały w niepełnym wymiarze godzin, bez względu na długość okresu zatrudnienia lub pracowników sezonowych jest obliczana jako część ułamkowa RJP. W skład personelu wchodzą: a) pracownicy; b) osoby pracujące dla przedsiębiorstwa, podlegające mu i uważane za pracowników na mocy prawa krajowego; c) właściciele-kierownicy; d) partnerzy prowadzący regularną działalność w przedsiębiorstwie i czerpiący z niego korzyści finansowe. Praktykanci lub studenci odbywający szkolenie zawodowe na podstawie umowy o praktyce lub szkoleniu zawodowym nie wchodzą w skład personelu. Nie wlicza się okresu trwania urlopu macierzyńskiego ani wychowawczego. W niniejszej sprawie, nawet nie zajmując się oceną charakteru umów K. K. i E. P., z zebranego materiału dowodowego wynika, że zasadnie zaliczono B. S. raz jako wchodzącego w skład personelu [...] Sp. z o.o. (Prezes) i jako pracownika [...] S.A. Nie ma to nic wspólnego z podwójnym liczeniem tej samej osoby, co mogłoby wydawać się nielogiczne, ale z faktem, że B. S. w dwóch różnych podmiotach, różnych osobach prawnych, jest zatrudniony: w jednym jako prezes i jedyny członek zarządu i wspólnik , w drugim jako pracownik. Tym samym, nie budzi wątpliwości, że osobę tę należy uznać za kierownika – właściciela. Możemy sobie przecież wyobrazić sytuację, że te trzy funkcje: wspólnik, prezes zarządu, członek zarządu, byłyby rozdzielone na dwie różne osoby. Wówczas nie byłoby żadnych wątpliwości, co do sposobu liczenia liczby personelu. Wobec powyższego, liczbę personelu [...] Sp. z o.o należało powiększyć o osobę właściciela-kierownika B. S., co spowodowało, iż łączne zatrudnienie w spółkach powiązanych wyniosło 250,88. To kwalifikuje Skarżącą do przedsiębiorstwa innego niż MŚP. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena wniosku została przeprowadzona prawidłowo i na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł jak w sentencji wyroku.