III SA/Po 1596/14

Dnia 21 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik (spr.) WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi BS na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2014 r., kierującą BS zwaną dalej: skarżącą, zamieszkałą w P., posiadającą uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy Kategorii "B", na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. Prezydent Miasta P., działając na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r., nr 30, poz. 151, ze zm., zwanej dalej: u.k.p.), skierował skarżącą, posiadającą uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii "B" na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami z powodu otrzymania informacji, że istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca wskazała, że postępowanie zostało wszczęte na skutek zawiadomienia o konieczności dokonania oceny predyspozycji zdrowotnych skarżącej do kierowania pojazdami z powodu zaistnienia przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów, złożonego przez Samodzielny Publiczny Zakład Opieki [...] z siedzibą w P. przy ul. [...] (skarżąca wskazała na dowód w postaci zawiadomienia w aktach sprawy, którego brak). Skarżąca w dniu [...] września 2013 r. zgłosiła się do ww. placówki medycznej w związku z dwukrotnymi krótkotrwałymi utratami przytomności na przestrzeni ponad 10 lat i nie została przyjęta, lecz w odmowie przyjęcia wskazano, że wywiad wskazuje bardziej na omdlenia lub inne przyczyny kardiogenne niż przyczyny pierwotnie neurogenne. Jednocześnie wyznaczono planowaną datę przyjęcia na dzień [...] lutego 2014 r. W dniach od [...] do [...] lutego 2014 r. skarżąca przebywała na pododdziale neurologii ogólnej z finalnym rozpoznaniem padaczki (jako dowód skarżąca załączyła kartę leczenia szpitalnego). Skarżąca podniosła, że w związku z zastrzeżeniami co do przeprowadzonych badań bezpośrednio po otrzymaniu karty leczenia szpitalnego podjęła czynności zmierzające do jej sprostowania, bowiem zapisy w niej nie były zgodne z oświadczeniami skarżącej składanymi w trakcie wywiadu. m.in. w związku z przeprowadzonymi przed hospitalizacją badaniami wykluczającymi padaczkę. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r., po uprzednich bezskutecznych rozmowach z dyrekcją szpitala, skarżąca zażądała sprostowania wystawionej karty leczenia, na co nie uzyskała żadnej odpowiedzi, mimo ustnych zapewnień, iż nie zostanie złożone zawiadomienie o konieczności dokonania oceny stanu zdrowia celem stwierdzenia istnienia lub nieistnienia braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami do czasu wyjaśnienia sprawy. BS skorzystała ponadto z porady lekarskiej specjalisty neurologa, którego opinia przeczy diagnozie uzyskanej w związku z pobytem w szpitalu, w szczególności lekarz nie dostrzegł podstaw do rozpoznania padaczki – załączając opinię z dnia [...] marca 2014 r. Skarżąca podniosła, iż decyzja oparta na nierzetelnej karcie leczenia nie może wpływać niekorzystnie na sytuację finansową skarżącej poprzez skierowanie jej na odpłatne badania lekarskie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wskazaną wyżej decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że organ administracji publicznej nie mógł zlekceważyć sygnału dotyczącego niedyspozycji zdrowotnej kierowcy, zwłaszcza pochodzącego od instytucji medycznej. Organ zauważył, iż wprawdzie organ I instancji nie dysponował materiałami dowodowymi określającymi sytuację zdrowotną skarżącej, jednak Kolegium otrzymało taki materiał wraz z odwołaniem i mogło się do niego odnieść. Odnosząc się do przedstawionych przez skarżącą dowodów organ stwierdził, że wprawdzie nie może się odnieść co do prawidłowości rozpoznania jednostki chorobowej, jednak uznał, że nagła utrata przytomności bez względu na przyczynę może mieć wpływ na bezpieczne kierowanie pojazdem, a zatem należało sprawdzić, czy zdrowie kierowcy jest przeszkodą do kierowania przezeń pojazdami mechanicznymi przez lekarzy specjalistów z Wielkopolskiego Centrum Medycyny Pracy. Kolegium podkreśliło, iż skierowanie na badania lekarskie nie oznacza pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej rażąco obowiązujące przepisy prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania zarzucając naruszenie: – art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b u.k.p. poprzez błędną wykładnię polegającą na błędnym ustaleniu, iż zachodzą przesłanki dowodzące o istnieniu uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącej i błędnym ustaleniu, iż zachodzi konieczność skierowania skarżącej na badania lekarskie, tym bardziej, iż skarżąca do dnia wniesienia skargi kieruje codziennie pojazdem i nie spowodowała żadnych kolizji, w szczególności nie została zatrzymana przez policję w związku ze zdarzeniami świadczącymi o braku predyspozycji zdrowotnych do kierowania pojazdami, – art. 35 w zw. z art. 36 k.p.a. polegającym na niezałatwieniu sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w terminie do dnia [...] sierpnia 2014 r. w ślad za postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r., albowiem skarżąca otrzymała zaskarżoną decyzję dopiero w dniu [...] września 2014 r. (pismo zostało nadane w dniu [...] września 2014 r.), – art. 10 k.p.a. przez Prezydenta Miasta P., bowiem skarżąca nie została poinformowana o zakończeniu postępowania administracyjnego, a przed wydaniem decyzji w dniu [...] marca 2014 r. nie miała możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego w odpowiednim terminie i w tym zakresie skarżąca podnosi zarzut braku jej udziału w przedmiotowym postępowaniu W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż codziennie do miejsca pracy kieruje pojazdem i niezrozumiałe są powody, dla których miałaby się poddać badaniu lekarskiemu. W ocenie skarżącej nie wystarczą wątpliwości, iż kierujący ze względu na stan zdrowia nie gwarantuje bezpiecznego prowadzenia pojazdu, lecz okoliczności ustalone przez organ muszą z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazywać, że w stosunku do kierującego mogą występować przeciwwskazania zdrowotne co do jego dalszego udziału w ruchu w takim charakterze. Zdaniem skarżącej, w przedmiotowej sprawie nie istnieją wiarygodne informacje o jej stanie zdrowia, które mogą być podstawą do skierowania na badania lekarskie, bowiem dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności okazały się nieprawdziwe. Skarżąca ponownie podniosła, iż bezpośrednio po otrzymaniu karty leczenia szpitalnego podjęła czynności zmierzające do jej sprostowania. Organ powinien zwrócić się do placówki medycznej o zajęcie stanowiska w związku z rozbieżnościami, bowiem nie można wykluczyć pomyłki lekarza. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o oddalenie skargi. Zarzut doręczenia zaskarżonej decyzji po wyznaczonym terminie załatwienia sprawy nie ma wpływu na treść jej rozstrzygnięcia, bowiem decyzja wydana w terminie, została podpisana na skutek choroby członka Kolegium dopiero na początku września. Także niepowiadomienie skarżącej o zakończeniu postępowania dowodowego nie wpłynęło na sposób rozstrzygnięcia sprawy, bowiem została powiadomiona o wszczęciu postępowania i prawie czynnego udziału w postępowaniu. Kolegium nie ma kompetencji do podważania wskazań zawartych w karcie leczenia szpitalnego, a celem badań na które została skierowana jest ustalenie czy istnieją lub brak jest przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Sądy te kontrolują, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia bądź stwierdzenie jego nieważności w trybie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 134 p.p.s.a., sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji doprowadziła do stwierdzenia, iż jest ona zgodna z prawem, co skutkowało koniecznością oddalenia skargi. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P., na podstawie której skierowano BS na badania lekarskie. W myśl art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151, ze zm.), badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Zgodnie zaś z treścią art. 99 ust.1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, starosta (prezydent miasta) wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia. W świetle powołanych przepisów podkreślenia wymaga, że przesłanka uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia musi być interpretowana zgodnie z celem ustawy, którym jest zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym spowodowanym przez osoby, których stan zdrowia uniemożliwia sprawne prowadzenie pojazdów. Zatem uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia, o których mowa w omawianym przepisie dotyczyć powinny tego rodzaju aspektów stanu zdrowia osoby, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdu. Przyjąć zatem należy, że uprawnienie starosty, prezydenta miasta do skierowania na badania lekarskie należy do szeroko pojętej profilaktyki w zakresie bezpieczeństwa na drogach, a celem przepisu art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy jest spowodowanie, by osoba, w stosunku do której zaistniały określone wątpliwości, została przebadana przez uprawnionego lekarza zanim dojdzie do sytuacji, w której osoba ta narazi siebie, jak też innych uczestników ruchu na utratę zdrowia bądź życia. Decyzja o skierowaniu na badanie jest decyzją uznaniową, a jej jedynym ograniczeniem jest, aby informacja o stanie zdrowia nasuwającym zastrzeżenie co do możliwości prowadzenia pojazdu była wiarygodna. W omawianej sprawie organ trafnie uznał, że bezpieczeństwo na drogach publicznych jest wartością, która powinna podlegać dalej idącej ochronie, niż interes skarżącego polegający na chęci uniknięcia dodatkowych, zbędnych jego zdaniem czynności, w postaci wykonania badania lekarskiego. Trudno też zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że skierowanie na badanie lekarskie jest formą dyskryminacji ze względu na stan zdrowia. Decyzja organu I instancji nie ogranicza w żadnym zakresie praw skarżącego i nie powoduje ich utraty. Powołane powyżej regulacje prawne nie wskazują precyzyjnie, jakie zastrzeżenia są wystarczające do skierowania danej osoby na badania lekarskie. Mowa w nich jedynie o tym, że muszą być one "uzasadnione" i "poważne" oraz, że informacja o nich musi być wiarygodna. Są to zatem stwierdzenia dość ogólne, pozostawiające właściwemu organowi administracji możliwość dokonania oceny, czy w konkretnym wypadku zastrzeżenia są właśnie tego rodzaju, pamiętając o tym, że celem powołanych regulacji jest zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Z unormowań tych wynika, że decyzja o skierowaniu na badania lekarskie może zapaść wówczas, gdy organ znajdzie się w posiadaniu informacji nasuwających zastrzeżenia co do warunków zdrowotnych kierowcy, zaś źródło uzyskania tego typu informacji jest wiarygodne. Skierowanie na badania lekarskie może więc nastąpić, gdy jest prawdopodobne, że stan zdrowia kierowcy świadczy o istnieniu przeciwwskazań do kierowania pojazdami, nie jest natomiast wymagana pewność w tym zakresie. Ostateczne rozstrzygnięcie w tej kwestii powierzone zostało bowiem uprawnionym w tym zakresie lekarzom. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że przyczyną dla której Prezydent Miasta P. skierował skarżącą na badania lekarskie była informacja uzyskana z Kliniki Neurologii i Chorób Naczyniowych, Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] z siedzibą w P., uzupełnionej dokumentami znajdującymi się w aktach administracyjnych, tj. pismami z dnia [...].09.2013 r. o odmowie przyjęcia pacjenta do szpitala i i oczekiwaniu na przyjęcie do szpitala oraz karty informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia [...].02.2014 r., z których to wynika, że skarżąca przyjęta została do Kliniki z powodu nagłych utrat przytomności. Pierwszy epizod miał miejsce ok. 7 lat temu, a kolejne w sierpniu 2013 r. Z treści karty informacyjnej leczenia szpitalnego wynika, że u skarżącej rozpoznano padaczkę napadów pierwotnie uogólnionych. W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie słusznie uznały, że dokumenty te stanowiły wystarczającą podstawę do skierowania skarżącej na nadania lekarskie, gdyż pochodziły od lekarzy specjalistów neurologii placówki medycznej jaką jest Klinika Neurologii i Chorób Naczyniowych. Podnoszona w odwołaniu od decyzji organu I instancji jak i w skardze argumentacja skarżącej, co do bezzasadności ustaleń zawartych w karcie informacyjnej leczenia szpitalnego, wspartych pismami lekarza neurologa [...] z dnia [...].03.2014 r. oraz [...].01.2015 r., która nie negując podanej w wywiadzie nagłych przypadków utraty świadomości w jej ocenie wywołanych czynnikami zewnątrzpochodnymi, sytuacyjnymi, wskazując na brak podstaw do rozpoznania u skarżącej padaczki, w swej istocie stanowi polemikę z przyjętym stanowiskiem placówki medycznej w której przebywała skarżąca. Organy administracji samorządowej nie dysponują wiedzą pozwalającą ocenić stan zdrowia kierowcy w zakresie przeszkód bądź ich braku do kierowania pojazdami mechanicznymi, a sprawdzenie jak słusznie podniósł w uzasadnieniu organ II instancji w tym zakresie może zostać zweryfikowany przez specjalistów z Wielkopolskiego Centrum Medycyny Pracy. Zdaniem Sądu informacja, którą uzyskał Prezydent Miasta o możliwych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia BS była wiarygodna i upoważniała do podjęcia decyzji o skierowaniu na badanie lekarskie. Z tych wszystkich względów zarzuty dotyczące naruszeń prawa materialnego uznać należy za nieusprawiedliwione. Wyjaśnić dodatkowo należy, że skierowanie na przedmiotowe badania lekarskie nie przesądza o istnieniu u skarżącego przeciwwskazań do kierowania pojazdami. Przeprowadzone przez lekarzy specjalistów badanie mana celu wyjaśnienie tych okoliczności. Jak wynika z akt administracyjnych Prezydent Miasta P. pismem z dnia [...] marca 2014 r. zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania, pouczając ją jednocześnie o treści art. 10 § 1 k.p.a. Nie znajduje uzasadnienia podnoszony w skardze zarzut naruszenia przepisu art. 35 k.p.a. w zw. z art. 36 k.p.a., polegającym na niezałatwieniu przedmiotowej sprawy w terminie do dnia 31 sierpnia 2014 r., wskazać bowiem należy, iż decyzja organu II instancji wydana została w dniu [...] sierpnia 2014 r., a zatem wydana została w terminie określonym treścią postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2014 r., natomiast doręczona została skarżącej w dniu [...] września 2014 r. Wobec stwierdzenia braku podstaw do uwzględnienia skargi sąd orzekł, stosownie do art. 151 p.p.s.a., o oddaleniu skargi.