I SA/Sz 27/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2017 r. sprawy ze skargi H. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3.11.2016 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej [...] utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 8.09.2016 r. nr [...] o oddaleniu skargi H.[...] z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą [...] (dalej: Spółką bądź Skarżącą) na czynności egzekucyjne dotyczące zajęcia ruchomości w postaci automatów do gier: [...] dokonane protokołem zajęcia z dnia 5.05.2016 r. przez poborcę skarbowego Izby Celnej [...] , w ramach zlecenia rekwizycyjnego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] z dnia 10.09.2015 r. wystawionych przez Dyrektora Izby Celnej [...] Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Dyrektor Izby Celnej [...], przekazał w dniu 11.04.2016 r., na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm., zw. dalej: u.p.e.a.), Dyrektorowi Izby Celnej [...] , odpisy tytułów wykonawczych nr [...] z dnia 10.09.2015 r. wystawionych na Spółkę, celem dokonania czynności rekwizycyjnych tj. zajęcia, odbioru i sprzedaży ruchomości - automatów do gier. W celu dokonania czynności egzekucyjnych zgodnie ze zleceniem rekwizycyjnym, poborca w dniu 5.05.2016 r. udał się do magazynu depozytowego Urzędu Celnego [...] . Z czynności zajęcia automatów do gier [...] poborca sporządził protokół zajęcia z dnia 5.05.2016 r., którego odpis został przesłany na adres siedziby Spółki i doręczony w dniu 24.05.2016 r. W dniu 22.07.2016 r. do organu rekwizycyjnego wpłynęła skarga z dnia 7.06.2016 r., wniesiona przez pełnomocnika Spółki, na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia ww. automatów do gier. Uzasadniając złożoną skargę, Spółka zarzuciła naruszenie przepisu art. 67 § 2 pkt 4 u.p.e.a., poprzez niewłaściwe określenie tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę zajęcia, który organ egzekucyjny określił jako tytuł wykonawczy wystawiony przez Dyrektora Izby Celnej [...] o numerze [...], podczas gdy względem zobowiązanej Spółki nie jest prowadzone żadne postępowanie egzekucyjne na podstawie takiego tytułu wykonawczego. Zdaniem Spółki, powyższe skutkuje naruszeniem art. 32 w związku z art. 15 u.p.e.a., poprzez dokonanie czynności egzekucyjnych przez organ egzekucyjny w ramach niewszczętego prawidłowo postępowania egzekucyjnego i z brakiem poszanowania podstawowej zasady upomnienia. Postanowieniem z dnia 8.09.2016 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej [...] , oddalił skargę na czynności egzekucyjne. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pełnomocnik Spółki pismem z dnia 15.09.2016 r. złożył na nie zażalenie, zarzucając naruszenie art. 67 § 2 pkt 1 w związku z art. 67 § 4 u.p.e.a., poprzez dokonanie zajęcia ruchomości w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie organ egzekucyjny nie wskazał w protokole zajęcia ruchomości wierzyciela, gdyż Dyrektor Izby Celnej [...], zgodnie z dyspozycją art. 5 § 1 pkt 1 i 4 w zw. z art. 1a pkt 13 u.p.e.a. nie jest wierzycielem i podmiotem uprawnionym do zainicjowania postępowania egzekucyjnego na podstawie aktu administracyjnego powołanego w tytule wykonawczym. Powyższe, zdaniem Spółki, stanowi brak elementarnego składnika protokołu czynności egzekucyjnej. Dodatkowo pełnomocnik wskazał, że prowadzenie egzekucji z zajętych ruchomości jest niedopuszczalne, bowiem nie stanowią one własności zobowiązanej. Dyrektor Izby Skarbowej [...] utrzymując w mocy postanowienie Dyrektor Izby Celnej [...], nakreślił ramy prawne sprawy. Wskazał, że rozpoznając skargę na zajęcie ruchomości, należy ocenić, czy te zaskarżone czynności zostały dokonane zgodnie z przepisami u.p.e.a. Podkreślił przy tym, że ze względu na zasadę niekonkurencyjności środków prawnych z zakresu przedmiotowego dopuszczalności skargi należy wyłączyć te sytuacje, w których zobowiązany może skorzystać z innego środka prawnego przewidzianego w przepisach u.p.e.a., np. zarzutów, czy żądania umorzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i art. 59 u.p.e.a.). W ocenie organu odwoławczego, z analizy materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie wynika, że wszystkie wymogi formalnoprawne wymienione w art. 97 i 98 u.p.e.a. zostały przez organ rekwizycyjny spełnione. Co prawda Spółka nie uczestniczyła przy dokonywaniu czynności związanych z zajęciem urządzeń do gier, jednak poborca przy jej dokonywaniu, przywołał dwóch świadków, którzy potwierdzili udział przy czynnościach składając podpisy na protokole z dnia 5.05.2016 r. Odpis ww. protokołu zajęcia ruchomości, został doręczony Spółce w dniu 24.05.2016 r. w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez organ egzekucyjny - Dyrektora Izby Celnej [...] . Ponadto zastosowany druk protokołu i zajęcia ruchomości jest zgodny ze wzorem obowiązującym na dzień zajęcia ruchomości, tj. 5.05.2016 r., określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2310) i zawiera wszystkie niezbędne elementy, o których mowa w art. 67 § 4 u.p.e.a. Odnosząc się do kwestii naruszenia art. 67 § 2 pkt 1 w związku z art. 67 § 4 u.p.e.a. poprzez dokonanie zajęcia ruchomości w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie organ egzekucyjny nie wskazał w protokole zajęcia ruchomości wierzyciela, Dyrektor Izby Skarbowej [...] wskazał, iż w sporządzonym przez poborcę protokole zajęcia ruchomości z dnia 5.05.2016 r., prawidłowo, zgodnie z treścią tytułów wykonawczych, wskazano wierzyciela, tj. Dyrektora Izby Celnej [...]. To Dyrektor Izby Celnej [...] w dniu 9.09.2015 oraz w dniu 10.09.2015 r. wystawił tytuły wykonawcze nr [...] a następnie jako wierzyciel, wystąpił do Dyrektora Izby Celnej [...] , o egzekucję objętych nimi, nieuregulowanych dobrowolnie należności. Dlatego, jeśli zdaniem Spółki, w tej sprawie wierzycielem powinien być inny podmiot, okoliczność ta mogła być zaskarżona w trybie zarzutów na postępowanie egzekucyjne w administracji. Organ odwoławczy ponownie wskazał, że ze względu na zasadę niekonkurencyjności środków prawnych, okoliczności podlegające ocenie w postępowaniu dotyczącym zarzutów, nie mogą być przedmiotem rozpoznania w trybie skargi na czynności egzekucyjne. Odnosząc się natomiast do podnoszonej kwestii, iż ruchomości nie są własnością Spółki, organ odwoławczy wyjaśnił, że prawo do wystąpienia z wnioskiem o wyłączenie ruchomości przysługuje jedynie osobie trzeciej, a nie zobowiązanemu ( art. 38 § 1 u.p.e.a.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] , H.[...] z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą [...], wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. - zwany dalej "kpa") oraz art. 7 i 77 kpa w zw. z art. 97 § 2 u.p.e.a., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji oddalającego skargę na czynność egzekucyjną, podczas gdy organ egzekucyjny (rekwizycyjny) winien w pierwszej kolejności wyjaśnić istotną w sprawie okoliczność jaką jest ustalenie, czy ruchomości, których dokonania zajęcia planuje stanowią własność zobowiązanego, gdyż czynność egzekucyjna skierowana do składnika nie będącego majątkiem zobowiązanego jest wadliwa i jako taka winna zostać uchylona, gdyż zajęte w sprawie ruchomości nie stanowią własności zobowiązanej Spółki, a znajdowały się w jej posiadaniu na podstawie stosownych umów zobowiązaniowych, 2) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa oraz art. 54 § 5a u.p.e.a. oraz art. 67 § 1 u.p.e.a. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych ( Dz. U. z 2016 r., poz.1339) poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji oddalającego skargę na czynność egzekucyjną, podczas gdy w przedmiotowej sprawie, doszło do sporządzenia protokołu zajęcia i odbioru ruchomości na nieaktualnym w dacie wystosowania zawiadomienia wzorze zajęcia, przy czym zgodnie z treścią naruszonej normy prawnej, podstawę stosowania środków egzekucyjnych stanowi zawiadomienie sporządzone według wzoru określonego w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, zaś jakiekolwiek modyfikacje ustalonego wzoru dopuszczalne są jedynie w zakresie przewidzianym w tym wzorze. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej [...] , wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] ) w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną organu rekwizycyjnego z dnia 5 maja 2016 r. w postaci zajęcia ruchomości. Z akt sprawy wynika, że w toku prowadzonej wobec skarżącej Spółki egzekucji w dniu 5.05.2016 r. dokonano zajęcia ruchomości w postaci [...] automatów do gier. Z przeprowadzonej czynności sporządzono protokół zajęcia ruchomości, który został podpisany przez poborcę skarbowego oraz osoby uczestniczące przy tej czynności. W protokole wskazano wartość szacunkową zajętych ruchomości. Zajęte ruchomości pozostawiono pod dozorem pracownika Urzędu Celnego [...] . Odpis protokołu zajęcia ruchomości wraz z pismem z dnia 18.05. 2016 r. doręczono Spółce w dniu 24.05. 2016 r. Na powyższą czynność egzekucyjną Spółka wniosła skargę do organu, zarzucając dokonanie czynności egzekucyjnych przez organ egzekucyjny w ramach niewszczętego prawidłowo postępowania egzekucyjnego i z brakiem poszanowania podstawowej zasady upomnienia, w zażaleniu zaś poprzez dokonanie zajęcia ruchomości w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie organ egzekucyjny nie wskazał w protokole zajęcia ruchomości wierzyciela, gdyż Dyrektor Izby Celnej [...] zgodnie z dyspozycją art. 5 § 1 pkt 1 i 4 w zw. z art. la pkt 13 u.p.e.a. nie jest wierzycielem i podmiotem uprawnionym do zainicjowania postępowania egzekucyjnego na podstawie aktu administracyjnego powołanego w tytule wykonawczym. Powyższe, zdaniem Spółki, stanowi brak elementarnego składnika protokołu czynności egzekucyjnej. Dodatkowo pełnomocnik wskazał, że prowadzenie egzekucji z zajętych ruchomości jest niedopuszczalne, bowiem nie stanowią one własności zobowiązanej W skardze do Sądu zaś Spółka podniosła zarzuty niewyjaśnienia okoliczności jaką jest ustalenie, czy ruchomości, których dokonania zajęcia planuje stanowią własność zobowiązanego, gdyż czynność egzekucyjna skierowana do składnika nie będącego majątkiem zobowiązanego jest wadliwa i jako taka winna zostać uchylona a nadto, że doszło do sporządzenia protokołu zajęcia i odbioru ruchomości na nieaktualnym w dacie wystosowania zawiadomienia wzorze zajęcia. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. W myśl art. 1a pkt 2 u.p.e.a. przez "czynność egzekucyjną" rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. W postępowaniu tym bada się zgodność z przepisami prawa i prawidłowość dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych. Należy przy tym zwrócić uwagę na fakt, że skarga może dotyczyć tylko okoliczności, które nie są podstawą wniesienia innego środka zaskarżenia, co jest również zgodne z przyjętą linią orzecznictwa, gdzie wskazuje się, że w skardze można podnieść okoliczności, które nie są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2015 r., II FSK 1688/13, wyrok WSA [...] z dnia 9 lipca 2008 r., III SA/Wa 644/08 oraz z dnia 18 lipca 2007 r., V SA/Wa 379/07, dostępne w CBOSA). W związku z powyższym, przedmiotem skargi mogą być tylko zarzuty formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania prowadzonego przez organ egzekucyjny oraz ewentualnego naruszenia przepisów regulujących sposób i formę dokonania czynności egzekucyjnych. Art. 97 § 1 u.p.e.a. stanowi, iż do egzekucji z ruchomości zobowiązanego poborca skarbowy przystępuje przez ich zajęcie. Zajęciu podlegają ruchomości zobowiązanego, znajdujące się zarówno w jego władaniu, jak i we władaniu innej osoby, jeżeli nie zostały wyłączone spod egzekucji lub od niej zwolnione (art. 97 § 2 u.p.e.a.). Zajęcie ruchomości następuje przez wpisanie jej do protokołu zajęcia i podpisanie protokołu przez poborcę. Treść jaką powinien zawierać protokół określa art. 67 § 4 i art. 67 § 2 u.p.e.a. Powinien on zawierać, m.in. oznaczenie wierzyciela. Protokół podpisują także zobowiązany lub świadkowie (art. 98 § 1 u.p.e.a.). Zobowiązanemu doręcza się odpis protokołu zajęcia, jeżeli uprzednio nie został on zobowiązanemu doręczony (art. 98 § 2 u.p.e.a.). Jak wynika to z akt administracyjnych w niniejszej sprawie tytuły wykonawcze w oparciu o decyzje w sprawie kary pieniężnej wystawił wierzyciel – Dyrektor Izby Celnej [...] , organem egzekucyjnym był Dyrektor Izby Celnej [...] . W myśl art. 31 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny może zlecić organowi rekwizycyjnemu wykonanie czynności egzekucyjnych w zakresie składników majątku zobowiązanego znajdujących się na terenie działania tego organu, co miało miejsce w niniejszej sprawie, organem rekwizycyjnym był Dyrektor Izby Celnej [...] z uwagi na umiejscowienie automatów do gier w magazynach depozytowych Urzędu Celnego [...]. Takie też oznaczenie podmiotów znalazło się w protokole zajęcia ruchomości z dnia 5.05.2016 r. Organ egzekucyjny zlecający wykonanie czynności egzekucyjnych sporządza odpis tytułu wykonawczego oznaczając cel, któremu ma służyć, i jego liczbę porządkową, a także określa kwotowo zakres zlecenia. Organ rekwizycyjny wykonuje prawa i obowiązki organu egzekucyjnego w zakresie zleconych czynności egzekucyjnych (art. 31 § 1a u.p.e.a.). Zgodnie ze znajdującym się w aktach administracyjnych zleceniem rekwizycyjnym z dnia 5.04.2016 r. Dyrektorowi Izby Celnej [...] zostało zlecone wyłącznie "dokonanie zajęcia i odbioru i sprzedaży automatów" wskazanych w tymże zleceniu. Wskazać przy tym należy, że jeżeli według Spółki, w sprawie tej wierzycielem uprawnionym do wszczęcia postępowania egzekucyjnego powinien być inny podmiot, że doszło do wadliwego wszczęcia postępowania egzekucyjnego, okoliczność ta mogła być – na co słusznie zwróciły uwagę organy - zaskarżona w trybie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego- brak upomnienia w administracji, przewidzianych w art. 33 u.p.e.a. Pouczenie o prawie wniesienia przez zobowiązanego zarzutów w terminie 7 dni od dnia doręczenia tytułu wykonawczego, zawarte jest w załączonym do akt sprawy w tytule wykonawczym zawierającym także adnotacją o sposobie ich doręczenia. Jak wskazano już wyżej, ze względu na zasadę niekonkurencyjności środków prawnych, okoliczności podlegające ocenie w postępowaniu dotyczącym zarzutów, nie mogą być przedmiotem rozpoznania skargi na czynności egzekucyjne. Wobec tego Sąd uznał wskazane zarzuty skargi za nieuzasadnione. W skardze na czynność egzekucyjną kierowaną do organu nie podniesiono zarzutu zajęcia ruchomości niestanowiących własności dłużnika – te pojawiły się w zażaleniu i w skardze do Sądu. Zarzut ten nie był zatem przedmiotem rozpoznania przez organ rekwizycyjny - Dyrektora Izby Celnej [...] w wydanym postanowieniu. Organ odwoławczy wskazał, że prawo do wystąpienia z wnioskiem o wyłączenie ruchomości przysługuje jedynie osobie trzeciej, a nie zobowiązanemu. Zgodnie z przepisem art. 38 § 1 u.p.e.a. kto, nie będąc zobowiązanym, rości sobie prawa do rzeczy lub prawa majątkowego, z którego prowadzi się egzekucję administracyjną, może wystąpić do organu egzekucyjnego - w terminie czternastu dni od dnia uzyskania wiadomości o czynności egzekucyjnej skierowanej do tej rzeczy lub tego prawa - z żądaniem ich wyłączenia spod egzekucji, przedstawiając lub powołując dowody na poparcie swego żądania. Wskazać także należy, że stosownie do § 4 art. 54 u.p.e.a. skargę na czynności egzekucyjne wnosi się w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej. Jak wynika to z akt administracyjnych takie zawiadomienia miało miejsce 24 maja 2016 r. Skarżąca nie może zatem skutecznie kwestionować prawidłowości wydanego postanowienia, w oparciu o okoliczności nie będące przedmiotem badania organu w prowadzonym postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na czynność egzekucyjną, co ma miejsce w przypadku zarzutu braku ustalenia przez organ własności zajętych rzeczy jak i zastosowania nieaktualnego druku protokołu zajęcia. Jednakże co do zasady zgodzić się należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że poborca skarbowy jest uprawniony do zajęcia wszystkich ruchomości, którymi zobowiązany włada. Nie jest natomiast ani zobowiązany ani uprawniony do badania czy zobowiązany ma tytuł do rzeczy, którą dysponuje (por. P. Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji – Komentarz, Warszawa 2008 r. str. 328). Dodać również należy, iż osoba roszcząca sobie prawo do zajętej rzeczy może bronić swych praw zgłaszając wniosek o wyłączenie rzeczy spod egzekucji (art. 38 § 1 u.p.e.a.). Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi kierowanej do Sądu co do sporządzenia protokołu na nieaktualnym wzorze tj. naruszenia art. 67 § 1 u.p.e.a w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U z 2015 r., poz. 2310) to należy stwierdzić, że wzór protokołu zajęcia ruchomości wynikający z rozporządzenia z dnia 16 maja 2014 r., jak i z rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. różnią się pouczeniem co do trybu zaskarżenia zajęcia egzekucyjnego. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. zostało wydane w celu uwzględnienia zmian prawnych jakie dokonane z dniem 1 stycznia 2016 r. w zakresie rozpatrywania skarg na czynności egzekucyjne. Zgodnie ze zmienionym brzmieniem art. 54 u.p.e.a. organem I instancji uprawnionym do rozpatrzenia skargi w trybie art. 54 u.p.e.a jest organ egzekucyjny, a nie organ nadzoru. W protokole z dnia 5.0.5.2016 r. zawarte było zaś pouczenie, zgodnie z którym na zajęcie egzekucyjne przysługuje skarga, którą wnosi się do organu nadzoru za pośrednictwem organu egzekucyjnego. Niewłaściwe pouczenie nie miało jednak negatywnego wpływu na prawa skarżącej Spółki, gdyż złożyła ona skargę w ustawowym terminie, która została rozpatrzona przez właściwy organ I, jak i II instancji. Wskazać ponadto należy, że w badanym protokole brak jest elementu tj. oznaczenia godziny, zawiera on oznaczenie daty i miejsca jego sporządzenia. Wskazać zatem należy, że aktualizacja wzoru zajęcia ruchomości dokonana przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. poprzez skonkretyzowanie informacji dotyczących sporządzenia protokołu, i zastąpienie sformułowania "oznaczenie miejsca i czasu" formułą "oznaczenie miejsca, daty i godziny" bezspornie miała na celu dokładniejsze umiejscowienie w czasie dokonywanych czynności egzekucyjnych, z uwagi na dyspozycję art. 52 u.p.e.a., zgodnie z którym dokonywanie czynności egzekucyjnych w dni wolne od pracy lub w porze nocnej pomiędzy godziną 21 a godziną 7 wymaga posiadania przez egzekutora odpowiedniego zezwolenia od organu egzekucyjnego. W niniejszej sprawie Skarżąca nie zarzuca, że czynność egzekucyjna została dokonana w porze innej niż pomiędzy godzinami funkcjonowania organu i magazynu depozytowego tj. pomiędzy godziną 7.30 – 15.30. Zdaniem Sądu stwierdzone uchybienie podniesione w skardze kierowanej do Sądu, nie podniesione w toku postępowania w ramach skargi na czynność egzekucyjną, co do której organy nie rozstrzygały w sprawie zastosowania niewłaściwego formularza protokołu zajęcia ruchomości nie stanowią o zasadności skargi. Zdaniem Sądu, w kontrolowanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów, które dawałoby podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Uznając zarzuty skargi za niezasadne ze wskazanych przyczyn i uznając, że zarzuty skargi nie miały wpływu na zasadność i prawidłowość prowadzonego postępowania, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.